Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ "ΑΣΤΡΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΛΩΝΕΤΕ" - ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΑΦΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ ΤΟ 2013, ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ "ΡΥΘΜΟΣ."

 

Το τραγούδι "ΑΣΤΡΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΛΩΝΕΤΕ" έχει μια μικρή ιστορία. Το 1982 έχει γίνει η πρώτη εκτέλεση από εμένα, μαζί με μια συνεργασία που κάναμε, με τον Λευτέρη τον Καμπουράκη που δεν είναι στη ζωή τώρα. Σε ένα δικό μου παραδοσιακό δίσκο <<Ω, ΝΑ ΧΑΡΩ, ΧΑΡΟΤΟ>>.

Άκουσα που το έπαιζε με ένα μπουζουκάκι, το φτιάξαμε το τραγούδι αυτό. Αυτό είναι ένα παραδοσιακό παλιό τραγούδι. Στο δίσκο αυτό παίζει λαούτο, και αυτός δεν είναι στη ζωή, ο Νίκος ο Καδιανός μαζί με τον Νίκο Σαμπαζιώτη στη κιθάρα. Ο Νίκος ο Καδιανός για πολλά χρόνια συνεργάτης μου.

Απόψε είναι εδώ ο γιος του ο Νικόλας - Νίκος Καδιανός και αυτός, που παρόλο τα προβλήματα που έχει, ήρθε να μας ακούσει. Νικόλα σε ευχαριστώ πολύ να είσαι καλά.

*

Το κείμενο αυτό το γράφω γιατί οι παλιές καλές συνεργασίες του πατέρα μου, δεν ξεχνιούνται ποτέ, και οι συνεργάτες, είναι και θα είναι πάντα για εμένα μοναδικοί φίλοι με αξέχαστες αναμνήσεις.

ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ ΜΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΠΑΣΚΕΤ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΣΠΑΝΟΥΛΗ - ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ 72-64 ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΣΕΧΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ 2025.

 Με το δεξί ξεκίνησε τη προπονητική του πορεία, ο αγαπημένος μας Βασίλης Σπανούλης, με την επίσημη αγαπημένη όλων μας, Εθνική Ομάδα Μπάσκετ, για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2025.

Και μας έκανε όλους να αισθανθούμε αισιοδοξία και περηφάνια για μια καλύτερη συνέχεια στο μέλλον. Αν και μας τρόμαξαν για λίγο οι παίκτες της Εθνικής μας στα δύο πρώτα δεκάλεπτα του αγώνα, στη συνέχεια με σαφώς βελτιωμένη άμυνα, προσαρμοσμένη στις τεχνικές απαιτήσεις του Βασίλη Σπανούλη, κατάφεραν στο τέλος να επικρατήσουν με οκτώ πόντους διαφορά 72-64, επί της Τσεχίας, της πιο δύσκολης δηλαδή αντιπάλου μας, στον όμιλο των προκριματικών.

Κάνοντάς μας όλους χαρούμενους, για ένα καλύτερο αγωνιστικά μέλλον. Γιατί ας μην ξεχνάμε, ότι το μπάσκετ στην Ελλάδα και συγκεκριμένα η Εθνική μας ομάδα, ήταν το πρώτο ομαδικό άθλημα που μας χάρισε διακρίσεις ως Χώρα, στο Διεθνές αθλητικό Στερέωμα.

Ειδικά από τα μέσα της δεκαετίας 1980 και μετά. Με πρώτο επιτυχημένο προπονητή τον αείμνηστο Κώστα Πολίτη, και πρόεδρο της Ομοσπονδίας τον Γιώργο Βασιλακόπουλο.

Με πολύ δουλειά λοιπόν, οργάνωση, πλάνα και στόχους ξεκινά η νέα εποχή Βασίλη Σπανούλη ως Ομοσπονδιακού προπονητή, τους ευχόμαστε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα, και ξανά σκεφτόμαστε το μέλλον αυτής της ομάδας αισιόδοξα. 

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: 12-15, 32-31, 53-50, 72-64,

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟ "Ε" ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.

 Αγαπημένοι μου φίλοι με τη συγκεκριμένη φωτογραφία με το "Ε", θα αναρτούμε στο Καδιανός Blog, διάφορα θέματα επικοινωνίας και ενημέρωσης, από  Υπηρεσίες και Οργανισμούς.

ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗ.

 Η παρακάτω συνομιλία μας αποτελεί συνέχεια της κουβέντας που κάναμε για τη τιμητική εκδήλωση και 6η κατά σειρά του "kritiki-paradosi.gr", και αποτελεί κατά τη προσωπική μου άποψη αγαπημένοι μου φίλοι μια κατάθεση ψυχής του Γρηγόρη, για το όραμά του και τα μελλοντικά του σχέδια, σχετικά με τη Κρητική Μουσική Παράδοση.

 ΝΚ. Γρηγόρη θέλω να σου κάνω και μια προσωπική ερώτηση, στα χρόνια της φιλίας μας. Σε θεωρώ και το ξέρεις αλλά και το έχω καταγράψει στα διάφορα blogspots έναν από τους σπουδαιότερους καταγραφείς της Κρητικής Παράδοσης στην ηλικία σου βέβαια. Πες μου Γρηγόρη κάθε φορά που ετοιμάζεις μια εκδήλωση και τη καταγράφεις κιόλα, αν βαθιά μέσα στο μυαλό σου, έχεις συνειδητοποιήσει εσύ ο ίδιος, το τι έχεις προσφέρει μέσα από τη συγγραφική σου πένα,  στη Κρητική μας Παράδοση για τις νεότερες γενεές;

ΓΑ. Νίκο μου, ό,τι κάνω - το κάνω από αγάπη και είναι κάτι που κάνω από τη ψυχή μου μέσα. Έτσι έμαθα από τους γονείς μου, από τους παππούδες μου. Δεν κάνω τίποτα για να πάρω κάποια εύσημα από κάποιον ή κάποια αναγνώριση. Χαίρομαι που κάποιοι άνθρωποι όπως εσύ που είστε γνώστες, αναγνωρίζετε αυτές τις προσπάθειες και είστε κοντά μου. Αυτό για εμένα είναι η μεγαλύτερη ηθική πληρωμή. Και εύχομαι όλα όσα κάνουμε και εμείς και όλοι οι υπόλοιποι που <<παλεύουν>> για τη Κρητική μουσική, να αναγνωριστούν από τις επόμενες γενεές και να αποδειχτούν όλα αυτά τα ντοκουμέντα, ως χρήσιμα εργαλεία, για τους ερευνητές των επόμενων ετών. Θεωρώ δηλαδή ότι το πιο σπουδαίο είναι οι επόμενοι, να μπορέσουν να <<αντλήσουν>> σημαντικές πληροφορίες, για όλα αυτά που έχουμε καταφέρει - τα λίγα - αλλά καμιά φορά το <<λίγο>> είναι αρκετό που λέει και η μαντινάδα. Λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος βοηθάμε για το καλό της Κρητικής Μουσικής Παράδοσης.

ΝΚ. Το site που είχες "kritikiparadosi.gr" για κάποια χρόνια <<σταμάτησε>> τη δραστηριότητά του. Να θεωρήσω πλέον ότι απαρχής με την επικείμενη εκδήλωση στις 3 του Μάρτη, κάνεις ένα νέο ξεκίνημα;

ΓΑ. Εμείς έχουμε ήδη φτιάξει ένα blogspot το "kparadosi.blogspot.com" - το οποίο ανοίχτηκε από τη διεύθυνση "kritiki-paradosi.gr", γιατί κάποια εταιρία έχει κάνει κατοχύρωση του ονόματος που είχαμε, χωρίς να υπάρχει σελίδα ενεργεί. Απλά το έχουν κατοχυρώσει. Υπάρχουν κάποιες εταιρείες οι οποίες το κάνουν αυτό. Για αυτό και μετά ζητάνε χρήματα, για να μπορέσεις να πάρεις το όνομα πίσω. Εμείς δεν μπήκαμε στη διαδικασία, να ξανά πάρουμε το όνομα αυτό πίσω. Γιατί το θεωρώ άδικο. Να έχει συμβεί αυτό το πράγμα. Από εκεί και πέρα - ναι, το site θα ξανά ξεκινήσει να λειτουργεί. Έχει ήδη ξεκινήσει να λειτουργεί. Ο λόγος που είχα σταματήσει να ασχολούμε, πέρα από τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, ήταν ότι δεν σου κρύβω, είχα απογοητευτεί και εγώ λίγο από κάποια σχόλια και κάποιες αντιμετωπίσεις ανθρώπων, πάνω σε όλα αυτά. Γιατί δεν είναι όλοι όπως εσύ καλοπροαίρετοι και φιλικοί. Υπάρχει και κόσμος, το ξέρεις πολύ καλά που λειτουργεί διαφορετικά. Εντάξει. Να είναι καλά όλοι, δεν κρατάω κακία σε κανέναν. Άλλωστε ακόμη και αυτές οι συμπεριφορές για εμάς είναι μαθήματα. Και μας κάνουν και πιο δυνατούς. Ήρθε η ώρα, να ξανά φανούμε στο προσκήνιο. Σεμνά και ταπεινά με το ίδιο όραμα, και χωρίς καμία έπαρση για το καλό της Κρητικής Μουσικής Παράδοσης.

ΝΚ. Αγαπημένε μου φίλε Γρηγόρη, εγώ θα σου ευχηθώ καλή επιτυχία στο νέο σου ξεκίνημα. Είναι γνωστό άλλωστε σε όλους μας, πως ό,τι κάνεις και με ό,τι ασχολείσαι, έχει πάντα τη μέγιστη δυνατή επιτυχία. Και όποιος σοβαρά θέλει να μελετήσει τη Κρητική Παράδοση, κατά τη προσωπική μου γνώμη πάντα, πρέπει να ασχοληθεί και να διαβάσει πολύ καλά τα κείμενά σου.

6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ "kritiki-paradosi.gr". Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗΣ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΑΛΕΚΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗ.

 Με αφορμή μετά από χρόνια τη διοργάνωση της εκδηλώσεως "6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ: kritiki-paradosi.gr" όπου και θα τιμηθεί ο μεγάλος λυράρης Αλέκος Πολυχρονάκης, για τη προσφορά του στη Κρητική μας μουσική μέσα από τις αποσπερίδες του στο δικό του στέκι "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ" και όχι μόνο, ο διοργανωτής της εκδηλώσεως και καλός μου φίλος Γρηγόρης Αλυσσανδράκης, μου έκανε τη τιμή να συνομιλήσει μαζί μου.

Και λέω μου έκανε τη τιμή, διότι κατά τη προσωπική μου ταπεινή άποψη, ο Γρηγόρης Αλυσσανδράκης είναι από τους σπουδαιότερους καταγραφείς της Κρητικής μας Παράδοσης, με σπουδαίο αρχειακό υλικό και άποψη, και το κυριότερο ξέρει να τιμά και να σέβεται τους σπουδαίους πρωτομάστορες της παραδόσεως της Κρήτης μας, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.

Ακολουθεί ο παρακάτω μεταξύ μας διάλογος για τη συγκεκριμένη εκδήλωση:

Ν.Κ. Φίλε Γρηγόρη καλησπέρα. Για μία ακόμη φορά ο ιστότοπος "ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ", μετά από χρόνια και πάλι στο προσκήνιο, με μια τιμητική εκδήλωση σε έναν μεγάλο λυράρη της Κρητικής Μουσικής, τον Αλέκο Πολυχρονάκη. Που έχει <<γράψει>> τη δική του Ιστορία, και έχει δημιουργήσει τις δικές του αποσπερίδες στη δική του "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ". Πες μου δύο λόγια για αυτή την εκδήλωση;

Γ.Α. Φίλε Νίκο αγαπημένε. Είσαι πάντα δίπλα μας από το ξεκίνημά μας και σε ευχαριστώ πολύ, που μας στηρίζεις και μας αγαπάς. Τον Αλέκο τον Πολυχρονάκη τον ξέρουν όλοι. Το έργο του είναι ήδη τιμημένο. Ο ίδιος είναι επιτυχημένος σε ό,τι και αν έκανε στη ζωή του. Εμείς αποφασίσαμε και επιλέξαμε τον Αλέκο ως τιμώμενο πρόσωπο της φετινής εκδήλωσης, που είναι η 6η που πραγματοποιούμε με το "ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ", γιατί είναι από τους τελευταίους σπουδαίους καλλιτέχνες της Κρήτης - εν ζωή εδώ στην Αθήνα. Θέλαμε να δώσουμε την ευκαιρία στα νεότερα παιδιά, να μπορέσουν να ζήσουν ένα Κρητικό γλέντι με τον Αλέκο Πολυχρονάκη. Και σε πολλούς παλιούς συνεργάτες του, την ευκαιρία να ξανά ανταμώσουν τον Αλέκο, να παίξουν μαζί, και να μιλήσουν για εκείνον, και για τις εμπειρίες που είχαν δίπλα του, όλα αυτά τα χρόνια. Πιστεύω ότι θα είναι μια όμορφη εκδήλωση στις 3 Μαρτίου, Κυριακή μεσημέρι, στο Κρητικό κέντρο "ΖΟΡΜΠΑΣ".

Ν.Κ. Είναι αυτό που γράφεις στην αφίσα της εκδήλωσης, ότι οι σπουδαίοι πρέπει να τιμούνται εν ζωή. Και ο Αλέκος ο Πολυχρονάκης είναι ήδη σπουδαίος, με όλα αυτά που έχει δημιουργήσει και αφήσει πίσω του.

Γ.Α. Έχει τιμηθεί από το ίδιο το έργο του, δεν περίμενε εμάς για να τον τιμήσουμε, αλλά εμείς σαν νεότεροι, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, την αξία αυτού του ανθρώπου και να δώσουμε την ευκαιρία και σε άλλους που λόγω ηλικίας, δεν πρόλαβαν να ζήσουν με τον Αλέκο τις μοναδικές στιγμές που πρόσφερε στον κόσμο. Και βέβαια όλο αυτό θα καταγραφεί κιόλα, σε βιντεοκασέτα και φωτογραφικό υλικό, που θα αποτελεί για τις επόμενες γενεές ένα πολύ σημαντικό ντοκουμέντο. Θεωρώ ότι είναι κάτι που <<οφείλουμε>> στην Ιστορία της Παράδοσης και στην ιστορία του Αλέκου Πολυχρονάκη.

Ν.Κ. Η αγάπη του Κόσμου εξάλλου, τον έχει καταξιώσει, εδώ και πολλές δεκαετίες και όλοι τον θυμόμαστε στο δικό του στέκι - την Αποσπερίδα στην οδό Μακρυγιάννη. Φίλε Γρηγόρη σε ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή μας τη συνομιλία, και σου εύχομαι πάντα επιτυχίες σε ότι και αν κάνεις στη ζωή σου.

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΜΥΑΛΟ.

Απόκομμα εφημερίδας της δεκαετίας 1970 όταν στο Κρητικό κέντρο διασκεδάσεως "Ζορμπάς" εμφανίζονταν το συγκρότημα του Νίκου Σκευάκη στη λύρα, μαζί με τους Νίκο Καδιανό και Νίκο Αλεφαντινό στα λαούτα.

Μια <<ιστορική>> και αξέχαστη συνεργασία Σκευάκη - Καδιανού που κράτησε συνολικά σε όλη τους τη μουσική πορεία για τριάντα περίπου χρόνια και χάρισε σε όλους μας θέλω να πιστεύω, μεγάλες και αξέχαστες μουσικές βραδιές και σημαντική δισκογραφία.

Αιτία και αφορμή για τη βραχυχρόνια αυτή συνεργασία ήταν ο αείμνηστος Σπύρος Σηφογιωργάκης, ο οποίος πίστευε πρώτα από όλα στο ταλέντο και των δύο, και μετά ότι συγχωριανοί καλλιτέχνες πρέπει να <<σμίγουν>> και να δημιουργούν μαζί. Και βέβαια η μετέπειτα πορεία και εξέλιξη αυτής της συνεργασίας τον δικαίωσε απόλυτα. Έτσι λοιπόν αυτή η άποψη αποτέλεσε και το πρώτο ερέθισμα για αυτή τη μακροχρόνια συνεργασία τους.

Βέβαια εκείνα τα αλησμόνητα χρόνια εμφανίστηκε μαζί τους και ένας εξίσου μεγάλος λαουτιέρης με μεγάλο ταλέντο και σπουδαία δημιουργική προσφορά στη Κρητική μας μουσική, ο Νίκος Αλεφαντινός. Αξέχαστες οι συνεργασίες του με τον Νίκο τον Σκευάκη, ο οποίος σε πολλές του συνεντεύξεις εκθίαζε το μουσικό του ταλέντο αλλά και με τον αδερφό του Μιχάλη Αλεφαντινό, για πολλές δεκαετίες με πολλές εμφανίσεις και τεράστια δισκογραφική παρουσία.

Για την Ιστορία και τους αναγνώστες των κειμένων μου να γράψω, ότι το Κρητικό κέντρο "Ζορμπάς" στη Συγγρού, ξεκίνησε τη λειτουργία του με τον Σπύρο Σηφογιωργάκη και τον Νίκο Καδιανό στη διεύθυνση, και αργότερα πουλήθηκε στην οικογένεια Χνάρη, όπου και το λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Μεσα από αυτό το αρχείο  οι αναμνήσεις είναι πολλές και η συγκίνηση μεγάλη, και βέβαια να σημειώσω ότι το συγκεκριμένο φωτογραφικό απόκομμα είναι από το προσωπικό αρχείο του καλού μου φίλου Γρηγόρη Αλυσσανδράκη, τον οποίο και ευχαριστώ από καρδιάς, γιατί με την αποστολή του σε εμένα, μου δίνει την ευκαιρία, να ξανά θυμηθώ πράγματα και να τα μοιραστώ μαζί σας, μέσα από τα φτωχα και απλά κείμενα περιγραφής μου. Γιατί πιστεύω ακράδαντα πως η ιστορία και η όποια προσφορά μικρή - μεγάλη του λαουτιέρη Νίκου Καδιανού, ανήκει και σε όλους εσάς τους φίλους του που τον καταξιώσατε με την αγάπη σας!!!   

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ.

 

Πολλές φορές αγαπημένοι μου φίλοι τα πολλά και μεγάλα λόγια, δεν φανερώνουν ή δεν αποσκοπούν να περιγράψουν και τη πραγματικότητα των γεγονότων που ζήσαμε ή και που ζούμε. Η φαντασία μπορεί να <<καλπάζει>>, η πραγματικότητα όμως σε ωριμάζει. Είναι εντελώς διαφορετικές έννοιες το τι θέλω από αυτό που πραγματικά μπορώ να έχω.

Για αυτό ας απολαύσουμε όλοι μας το σήμερα, γιατί το αύριο κανείς μας δεν ξέρει, τι μπορεί και αν θα φέρει.

ΧΡΗΣΤΟ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΟΥ!!!

 

Όλα του Κόσμου τα παιδιά να είναι ευλογημένα, 

και η βαθμολογία σου με συγκινεί εμένα!!!

Για πολλοστή φορά αγαπημένοι μου φίλοι θέλω να εκφράσω μέσα από αυτό το κείμενο αγάπης, αλλά και να δώσω πολλά συγχαρητήρια και ευχές, στον έφηβο πια φίλο και το παιδί της καρδιάς μου Χρήστο Κιούση, για τη βαθμολογία Α΄ τετραμήνου στη δευτέρα τάξη Γυμνασίου (Εννεγύλ Αιγάλεω).

Ξέρετε αγαπημένοι μου φιλοι, δεν εστιάζω  μόνο στους βαθμούς, που είναι σαφώς καλύτεροι από τη περυσινή χρονιά, με μέσον όρο 16,1, αλλά κυρίως στην προσπάθεια που καταβάλλει να τα καταφέρει εξίσου καλα με οτιδήποτε ασχολειται.

Αυτή λοιπόν η προσπάθεια, είναι άξια θαυμασμού και επαίνου. Τα καταφέρνει λοιπόν εξίσου καλά παρά τις όποιες ασχολίες αντιμετωπίζει, όπως η κούραση για παράδειγμα. Πάντα συνεχίζει τη προσπάθεια και για αυτό και μόνο τον θαυμάζω. Μαζί με τους γονείς του οι οποίοι είναι το στήριγμά του, σε κάθε του προσπάθεια.

Αγαπημένε μου Χρήστο, όλα τα χρόνια που παρακολουθώ από κοντά τις δραστηριότητές σου, πιστεύω ακράδαντα ότι είσαι από τον Θεό ευλογημένος, να είσαι επιτυχημένος. Για αυτό συνέχισε τις προσπάθειές σου, με τον ίδιο τρόπο δυνατά και σταθερά. Και εύχομαι το όνειρο της ζωής σου Χρήστο μου, που είναι να γίνεις καθηγητής Αγγλικών να πραγματοποιηθεί.

Και γιατί όχι με τη βοήθεια του Θεού πάντα, να είμαι και εγώ παρών στην απόκτηση του πτυχίου σου. Εξάλλου μια και εγώ δεν απέκτησα δικά μου παιδιά, όλα τα παιδιά των φίλων μου είναι σαν δικά μου, όπως και εσύ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΌΣΟΥΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ.

 

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζετε τον έρωτά σας την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και το πιστεύετε πραγματικά αλλά κατά τη προσωπική μου ταπεινή γνώμη αγαπημένοι μου φίλοι, η αγάπη η πραγματική και αληθινή δεν έχει συγκεκριμένη ημέρα που γιορτάζεται.

Είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να εκφραστεί όλες τις ημέρες και ώρες του Χρόνου, μαζί με τον έρωτα και την αγάπη, στους ανθρώπους που εμείς κρίνουμε ότι το αξίζουν, και τους θέλουμε για πάντα δίπλα μας.

Η ΖΩΗ ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ.

 

Συμφωνώ απόλυτα αγαπημένοι μου φίλοι με το κείμενο της φωτογραφίας, μόνο που με τα χρόνια και τις συνεχείς δοκιμασίες της καθημερινότητας, λόγω και της αναπηρίας επέρχεται, πολλές φορές η κούραση, η αγανάκτηση και η απελπισία.

Πάντα και ποτέ βέβαια η προσπάθεια δεν σταματά και συνεχίζεται, αλλά ως άνθρωπος με αδυναμίες και συγκεκριμένες αντοχές, έχω και εγώ τα ελαττώματά μου και τις στιγμές της απογοήτευσής μου. Πάντα όμως με τη ψυχική βοήθεια και στήριξη του Θεού, η προσπάθεια συνεχίζεται και τα αποτελέσματα δόξα να έχει ο Θεός είναι θετικά.

ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.

 

Μια φωτογραφία χίλιες και μία αναμνήσεις. Αγαπημένοι φίλοι είναι γνωστό σε όλους και ειδικά στους παλιότερους θαμώνες των κρητικών κέντρων, πως ο αείμνηστος πατέρας μου Νίκος Καδιανός τη πενταετία 1980-85, είχε μια υπέροχη και αξέχαστη συνεργασία με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τον Νίκο Σαμπαζιώτη με περιοδείες και εμφανίσεις ανά τον Κόσμο, όπου δηλαδή υπάρχει Κρητική Ομογένεια.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία που βλέπετε στην αρχή του άρθρου, είναι το 1982, τραβηγμένη, όταν οι τρεις τους (Γαργανουράκης - Καδιανός - Σαμπαζιώτης), λειτούργησαν το κέντρο "ΑΓΡΙΜΙΑ" στη Πλ. Βάθης, υπό τη δική τους διεύθυνση.

Μάλιστα ήταν η πρώτη φορά εκείνη την εποχή, που ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, εμφανίζονταν σε ένα δικό του χώρο, μετά τις ιστορικές και ανεπανάληπτες εμφανίσεις του σε συναυλίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και στις μπουάτ εκείνης της εποχής.

Το 1982 λοιπόν πρώτη χρονιά λειτουργίας του κέντρου από τους τρεις τους, και με το πρώτο μουσικό σχήμα - όλοι τους ξεχωριστοί - όπως βλέπετε τη φωτογραφία μας, από τα δεξιά: ο Νίκος Σαμπαζιώτης στη κιθάρα, ο Νίκος Καδιανός σόλο λαούτο, ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης λύρα - τραγούδι, η Εύα Γρηγοράκη τραγούδι, ο αείμνηστος Βασίλης Κατσαμάς λαούτο τραγούδι και ο ξεχωριστός και μεγάλος μουσικός Θύμιος Παπαδόπουλος στα πνευστά όργανα της ορχήστρας.

Ήταν ένα μουσικό σχήμα που πραγματικά πιστεύω μέσα από τη καρδιά μου χάρισε και σίγουρα το θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι πολύ καλά, πολλές ξεχωριστές μουσικές εμφανίσεις και βραδιές.

Ξέρετε φίλοι μου αγαπημένοι, για εμάς - τα παιδιά των αείμνηστων καλλιτεχνών είναι βάλσαμο στις ψυχές μας, να βλέπουμε φωτογραφίες της μουσικής πορείας και ιστορίας που <<χάραξαν>> οι γονείς μας, στο παλκοσένικο επάνω.

Και βέβαια κανείς μας δεν μπορεί να λησμονήσει τις αναμνήσεις αυτές, και εγώ προσωπικά πέρα από τη συγκίνηση και την υπερηφάνεια που νιώθω για την υστεροφημία του πατέρα μου, στη Κρητική μας μουσική, και δέκα ζωές αν είχα τη δυνατότητα να ζήσω, θα ήθελα να ξανά περάσω χρονικά από αυτή τη περίοδο.

Να είμαστε όλοι καλά φίλοι μου να ζούμε με τις αναμνήσεις μας, και να θυμόμαστε πάντα με αγάπη τους ανθρώπους που τις δημιούργησαν.

ΜΟΛΙΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ.

 

Είπαμε αγαπημένοι μου φίλοι να γελάσουμε λίγο με τη γνωστή και σταθερή παρέα, και εκεί που μιλούσαμε, πετύχαμε την αγαπημένη μας Ελένη σε στάση αλλά Παπασταύρου, στο μάθημα των αρχαίων με τη λευκή κορδέλα σε ετοιμότητα.

Το μάθημα πάντως το πέρασε με αξιοσύνη και με άριστα παρακαλώ. Για αυτό και εμείς (η Κυπαρισσία δηλαδή και εγώ), της δώσαμε τιμητική πλακέτα ως επιβράβευση της προσπάθειάς της.

Ελένη δεν ξέρω τη απόδοση είχες στα μαθητικά εκείνα και ευλογημένα χρόνια, σε ευχαριστώ από καρδιάς πάντως για τη χθεσινή όμορφη παρέα και τα πολλά χαμόγελα.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

 

Σαν σήμερα αγαπημένοι μου φίλοι στις 8 Φεβρουαρίου το 1980, έφυγε από τη ζωή "Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ" Νίκος Ξυλούρης. Ο τεράστιος μουσικός, και πρωτοπόρος για την εποχή του δάσκαλος, όπου με τη μοναδικότητα της φωνής του, έκανε παγκόσμια γνωστή τη Κρητική μας και όχι μόνο μουσική. Κατά τη ταπεινή προσωπική μου γνώμη - ενός καλού ακροατή και θαυμαστή του αθάνατου - αξέχαστου - και αξεπέραστου Νίκου Ξυλούρη, μας άφησε κληρονομιά τα τραγούδια του για το παρελθόν - το παρόν - αλλά και δημιούργησε σταθερές βάσεις και αξίες για το μέλλον, σε όσους θέλουν να μελετήσουν και να ασχοληθούν με τη μουσική της Χώρας μας.

ΑΛΛΟ ΤΟ ΤΙ ΘΕΛΩ - ΑΛΛΟ ΤΟ ΤΙ ΜΠΟΡΩ.

 

Πάντα σε αυτή τη ζωή αγαπημένοι μου φίλοι είναι άλλο το τι θέλω και άλλο το τι μπορώ να κάνω. Και πάντα βέβαια επικρατεί, το τι μπορώ να κάνω τη συγκεκριμένη στιγμή.

Για αυτό έμαθα πάντα να προσαρμόζομαι σε αυτά που μπορώ να έχω και να μην φαντάζομαι ή να ζω με ψευδευαισθήσεις με το τι θα μπορούσα ή θα ήθελα να έχω. Απλά και μόνο για να μην απογοητεύομαι από κάτι που το θέλω πολύ, αλλά τώρα που μιλάμε δεν μπορώ να το έχω, λόγω φυσικών ή οικονομικών δυνατοτήτων.

Ζω απλά τη πραγματικότητα της κάθε ημέρας δηλαδή χωρίς μεγαλεπίβολα και μακροπροπρόθεσμα όνειρα. 

ΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ Η ΖΩΗ.

 

Καμιά φορά υποδυόμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε κάποιες καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω μας, χρόνιες ή μη και ζούμε μέσα σε αυτές, όχι γιατί δεν μπορούμε η δεν θέλουμε, αλλά απλά γιατί πρέπει να επιβιώσουμε μέσα σε αυτές.

ΠΟΛΛΑ ΟΜΩΣ...

 

             Έχει η ζωή γυρίσματα, πολλά μα δεν πειράζει,

             κάποτε θα έρθει η Χαρά, θα φύγει το μαράζι.

---

Παράπονα μιας ζωής, - αποδοχή λόγω ανάγκης, και μη επαρκούς ικανότητας.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ - ΧΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑ.

 

Πολλοί προσπαθούν να το <<παίξουν>> δάσκαλοι και καθοδηγητές φίλοι μου σε ετούτη τη ζωή. Μα η ζωή δεν διδάσκεται μόνο διδάσκει καθημερινά.

Αρκεί να είμαστε σε θέση να παραδειγματιστούμε θετικά από το μάθημα της κάθε ημέρας.

Καλό μήνα λοιπόν σε όλους, όμορφα, χαλαρά και δημιουργικά και με θετικές σκέψεις πάντα.