ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΠΙΣΤΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΕΚΑ.

 

Σήμερα το απόγευμα αγαπημένοι μου φίλοι πληρώνονται τα επιδόματα μηνός Ιουλίου, από τον ΟΠΕΚΑ.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ.

 Μόλις μας ήρθε μήνυμα φίλοι μου για φωτιά στη Πολυτεχνειούπολη. στου Ζωγράφου, παρακαλείστε όσοι είστε κοντά στη περιοχή, να ακολουθείσετε τις οδηγίες των αρχών.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΔΑΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ - ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΣΤΟ ΒΑΡΘΡΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ ΕΧΘΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟ ΧΡΥΣΟ, ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟ ΧΑΛΚΙΝΟ!!!

 

Ελλάδα - Σερβία αγαπητοί μου φίλοι σήμερα στον μικρό τελικό ανδρών 16-7 και χάλκινο μετάλλιο. Η Ελλάδα κατέκτησε αυτό το μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης. 

Ένα στη κυριολεξία φίλοι μου μαγικό πρωτάθλημα στην υδατοσφαίριση για τη Χώρα μας, που δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Χρυσό μετάλλιο οι γυναίκες, χάλκινο οι άνδρες, είναι κάτι το οποίο δεν είχε ξανά συμβεί ποτέ στην ιστορία του αθλήματος. Παγκόσμια αθλητική δύναμη η Χώρα μας σε άνδρες και γυναίκες.

Χάλκινο μετάλλιο είχαμε πάρει επίσης το 2005 & το 2015.

Τα οκτάλεπτα του αγώνα: 2-2, 8-2, 11-5, 16-7.

Ενώ στις δηλώσεις του στην ΕΤ1, ο Ομοσπονδιακός προπονητής κ. Θ. Βλάχος είπε: "Καταρχήν θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια στη γυναικεία ομάδα. Στα κορίτσια και στο τεχνικό επιτελείο. Άξια παίξανε το καλύτερο πόλο.

Ας έρθουμε τώρα στα δικά μας. Ήταν δύο μέρες πάρα πολύ δύσκολες. Δεν ήξερα πως θα ανταποκριθούμε. Και πως μπορείς να βγάλεις αυτή τη φάση από μέσα. Αλλά νομίζω ότι τα παιδιά έχουν καταλάβει, από τα δύο τελευταία παιχνίδια που παίξαμε, με την Ισπανία και την Ουγγαρία, ποιες είναι οι δυνατότητές μας και δεν θέλουν να σταματήσουν.

Νομίζω ότι σήμερα ήταν πιο δύσκολο να παίξουμε εμείς και να ανταποκριθούμε σε αυτό το παιχνίδι, παρά για τους Σέρβους. Χάσαμε στο τέλος στον ημιτελικό από μια ομάδα όπως η Ουγγαρία. Όμως συγχαρητήρια στα παιδιά, γιατί πραγματικά έκαναν ένα τουρνουά καταπληκτικό, αλλάξαν "γύρισαν διακόπτη" μετά τα παιχνίδια του Ομίλου, και τρία παιχνίδια πράγματι, έπαιξαν πάρα πολύ ωραίο πόλο. Αξίζαμε να μην "φύγουμε με άδεια χέρια" από εδώ.

Ένα μετάλλιο σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα είναι ευλογία. Είναι άθλος."

ΕΛΛΑΔΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ: 9-11 ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ ΠΟΛΟ ΑΝΔΡΩΝ.

 Χάσαμε δύο πέναλτι, αλλά το παιχνίδι δεν το χάσαμε στα πέναλτι, το χάσαμε με το γκολ του Μουνιαρίθ στο τέλος της τέταρτης περιόδου. Μια Εθνική ομάδα η οποία πραγματικά έδειξε ότι είναι από "ατσάλι", καθώς κατάφερε να ανατρέψει το εις βάρος της σκορ, και να προηγηθεί μάλιστα με 7-6, αλλά δυστυχώς δέχτηκε την ισοφάριση στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα.

Η Ελλάδα προσπάθησε, επέστρεψε, κράτησε την ψυχραιμία της, δεν τα κατάφερε, και έτσι θα διεκδικήσουμε το χάλκινο μετάλλιο, στο μεθαυριανό μικρό τελικό. Όπως και να έχει η κατάσταση, και παρά την απογοήτευση που επικρατεί σε όλους μας, η Εθνική μας ομάδα απέδειξε ότι ανήκει στις μεγάλες δυνάμεις αθλητικά του Κόσμου.

Τα οκτάλεπτα του αγώνα με πρώτη την Εθνική μας ήταν: 2-3, 3-6, 4-6 7-7.

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΤΙΜΗΜΕΝΟ. ΠΟΛΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΗΠΑ 14-10 ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ.

 

Η Εθνική μας ομάδα στο πόλο γυναικών πέτυχε μια σπουδαία νίκη επί της αντίστοιχης των ΗΠΑ και προκρίθηκε στον τελικό της διοργάνωσης.

Η Εθνική μας ομάδα για δεύτερη φορά στην Ιστορία της προκρίνεται στον τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Σημειώνοντας μάλιστα και τη δεύτερη νίκη επί των ΗΠΑ. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα του μεθαυριανού τελικού, το μεγάλο επίτευγμα είναι ότι εξασφαλίσαμε μία θέση στο βάθρο των μεταλλίων.

Τα οκτάλεπτα του αγώνα με πρώτη την Εθνική μας είναι: 2-2, 6-5,9-8, 14-10.

Τα γκολ:  Πλευρίτου Β. 4, Τριχά 1, Σάντρα 3, Ξενάκη 3, Πάτρα 1, Μυριοκεφαλιτάκη 1. Πλευρίτου 1.

ΤΟ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΕΜΒΔΟΜΑΔΑ - ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ.

 

Εάν αγαπημένοι μου φίλοι, σήμερα που είναι λογικά μια μέρα με φυσιολογική για την εποχή μας θερμοκρασία, είχαμε στη περιοχή της Πετρούπολης, διακοπή ρεύματος για περίπου μία ώρα, με τη συνηθισμένη αιτιολογία υπέρ φόρτωση δικτύου.

Να φανταστώ ότι μας περιμένουν πολύ δύσκολες ώρες από Δευτέρα που ξεκινάει ο καύσωνας για ένα πενθήμερο και βλέπουμε όπως λένε οι μετεωρολόγοι.

Και η απορία μου είναι ότι όλοι μας, όπως είναι φυσιολογικό άλλωστε θα ανοίξουμε τα κλιματιστικά για να μπορέσουμε να αντέξουμε τις υψηλές θερμοκρασίες. Το ερώτημα είναι το Δίκτυο της ΔΕΗ, είναι ικανό και έτοιμο, να ανταπεξέλθει σ' αυτή την υψηλή ζήτηση κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος;

ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΩ.

 Τελικά, φίλοι μου, είναι μεγάλο λάθος στη ζωή να βάλεις προτεραιότητα πρώτα τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου και μετά τον εαυτό σου. Είτε είσαι σε κανονική και φυσιολογική ζωή και περπατάς είτε είσαι σε αναπηρικό αμαξίδιο και κινείσαι. 

Το θέμα είναι ότι όποιος βάλει, όπως εγώ, προτεραιότητα τους άλλους ανθρώπους και όχι τον ίδιο μου τον εαυτό, είναι λάθος, το αποτέλεσμα ποιο είναι;

Να καταλήξει με δύο σάκχαρο και είκοσι πέντε μονάδες ινσουλίνης κάθε μέρα μαζί με συμπληρωματικά χάπια.

Γιατί ο φόβος και η ανασφάλεια του αν μπορώ να τα καταφέρω μου δημιουργούν μια ψυχολογική πίεση την οποία δεν μπορώ να την ξεπεράσω. Οπότε, κοιτάξτε τους εαυτούς σας, φιλική συμβουλή για να μπορείτε να υπάρχετε και να είστε καλά. Να είστε πρώτα εσείς καλά και μετά όλοι οι άλλοι. Διαφορετικά με τα χρόνια πηγαίνετε χαμένοι και είναι κρίμα και άδικο μεγάλο.

ΕΛΛΑΔΑ - ΓΑΛΛΙΑ: 23 - 9 ΣΤΟ ΠΟΛΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ - ΠΡΟΚΡΙΘΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΑΣΗ.

 Με μια τελείως διαφορετική εικόνα στο δεύτερο ημίχρονο, οι παίκτριες της εθνικής μας ομάδας  ήταν απόλυτα αποφασισμένες και συγκεντρωμένες να φτάσουν στη νίκη επί της Γαλλίας και το κατάφεραν. 

 Εκπληκτικές στην άμυνα και στην επίθεση και με πρώτη σκόρερ την Τριχά με πέντε γκολ κατάφεραν να επιβληθούν της ομάδες της Γαλλίας και να εξασφαλίσουν την πρόκριση τους, στον επόμενο γύρο - στον αγώνα του Σαββάτου με αντίπαλο την Αυστραλία.  Είπαμε και άλλη φορά ότι ό,τι προβάλλει την Χώρα μας στο εξωτερικό αθλητικά, και μάλιστα σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, εμάς μας κάνει διπλά υπερήφανος.

Πάμε λοιπόν δυνατά για ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.

Τα οκτάλεπτα του αγώνα με πρώτη την Εθνική μας ομάδα ήταν:

4-4, ­8-7, 16-7, 23 - 9.

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ - ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ - ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ - ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ.

Αγαπημένοι μας φίλοι, επειδή η ζωή δεν έχει μόνο χαρές και γλέντια, αλλά και δυσάρεστες στιγμές και αναμνήσεις, να υπενθυμίσουμε στους φίλους μας ότι την Κυριακή 20 Ιουλίου 2025 θα τελεστεί το εξάμηνο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αγαπημένου μας Σταύρου Μακρύγιαννη στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία, στα Κοκκινόγεια Αλιβερίου.

 Ο Θεός να τον αναπαύσει στο καλύτερο τόπο του Παραδείσου, γιατί ήταν ένας από τους ανθρώπους που είχα τη τιμή να γνωρίσω, αλλά και να καταλάβω τι σημαίνει η λέξη ανθρωπισμός και να προσφέρεις και να δίνεις με όλη σου την καρδιά ότι μπορείς, και όσο μπορείς σε όσον Κόσμο έχει την ανάγκη σου και χρειάζεται τη βοήθειά σου. Γιατί έτσι δρούσε και βοηθούσε ο αείμνηστος παππούς Σταύρος Μακρύγιαννης.

 ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ...

ΔΙΑΚΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ.

 Μικρής χρονικής διάρκειας διακοπή ρεύματος 10 λεπτών σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι στη Πετρούπολη, από τις 13.30 έως τις 13.40. Αιτία η υπέρ φόρτωση του Δικτύου.

ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΤΣΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ.

 Όσα περισσότερα πράγματα κυνηγάει να αποκτήσει στη ζωή του ο άνθρωπος αγαπημένοι μου φίλοι, είτε από προσωπικές ανάγκες του είτε από την ανασφάλεια του είτε και από πλεονεξία, τόσο περισσότερο στο τέλος κινδυνεύει να τα χάσει όλα.

Γιατί; Γιατί πολύ απλά η πλεονεξία του, δεν τον αφήνει "να προσγειωθεί" στη πραγματικότητα της ζωής, και μόνο στα απαραίτητα που του χρειάζονται.

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ - ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ!

 

Την περασμένη Πέμπτη αγαπημένοι μου φίλοι πήγα μια βόλτα πρωινή κιόλα με τη γνωστή παρέα μου - συνοδούς μου στο Μοναστηράκι, έτσι για να αλλάξουμε λίγο παραστάσεις και να ξεφύγω  από το σπίτι.

Όλα καλά και όμορφα όπως πάντα, με μια περιοχή πολυσύχναστη  από Έλληνες και ξένους τουρίστες ειδικά τους καλοκαιρινούς αυτούς μήνες, και με τη γνωστή σε όλους μας αρχαιολογική της αξία, που γίνεται πόλος έλξης για χιλιάδες τουρίστες από όλο τον Κόσμο.

Το καπέλο που βλέπετε το φοράω αφενός για να προστατευτώ από τον ήλιο και αφετέρου έτσι για να ευχαριστηθώ και εγώ, ότι αγόρασα  ένα τουριστικό ενθύμιο για τον εαυτό μου.

Και γιατί όχι να ευχαριστηθώ και εγώ από τις ομορφιές της Χώρας μου, τουλάχιστον εντός Αττικής και αυτές που μπορώ να προσεγγίσω άνετα με το αμαξίδιο.

Οφείλω  να ομολογήσω πάντως πως η περιοχή Μοναστηράκι, παρότι πολυσύχναστη και με πολύ κόσμο, όλες σχεδόν τις ώρες της ημέρας, είναι από εκείνες της περιοχές που τα πεζοδρόμια και οι ράμπες όπου τουλάχιστον υπάρχουν, με διευκόλυναν αφάνταστα διότι δεν ήταν "κλεισμένες" και εμένα και τη παρέα μου.

Αν και μου είπαν οι "κακές" γλώσσες πως το καπέλο με δείχνει γέρο, εγώ εξακολουθώ να το παλεύω και όπου πηγαίνω να περνάω όμορφα.

Και την καλύτερη έκπληξη "μας τη φύλαγε" η διαδρομή στο τέλος, όπου έξω από τον σταθμό του Μετρό, συναντήσαμε και τους μουσικούς που βλέπετε στο βίντεο και ακούσαμε και τις λαϊκές πενιές μας. Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού με χαρές και διασκέδαση σε όλους μας.

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΩΝ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΛΥΡΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΛΑΔΟΥ..

 Στις 30 Ιουνίου αγαπημένοι μου φίλοι πραγματοποιήθηκε η τελετή αποκαλυπτηρίων του αγάλματος αφιερωμένο στη μνήμη και τη μεγάλη προσφορά στη Κρητική Μουσική μας, του αείμνηστου Λεωνίδα Κλάδου στο Δήμο Αμαρίου.

Έχω ξανά γράψει στο παρελθόν και είναι γνωστό σε όλους εσάς τους φίλους μας, που μου κάνετε τη τιμή να διαβάζετε τα κείμενα αναφοράς μου στη καλλιτεχνική σταδιοδρομία του αείμνηστου πατέρα μου Νίκου Καδιανού, πως ο αείμνηστος Λεωνίδας Κλάδος, ήταν ο πρώτος επαγγελματίας λυράρης, που εντόπισε το ταλέντο του σε ηλικία 16 ετών, τον πήρε συνεργάτη του και τον βοήθησε να ανοίξει τα καλλιτεχνικά φτερά του, και να πετάξει πάνω από τον τεράστιο ουρανό της κρητικής μας μουσικής.

Ως ένδειξη σεβασμού στη μνήμη του μεγάλου λυράρη μέσα από το kadianos blog, απομαγνητοφωνώ και αντιγράφω αποσπάσματα από τους χαιρετισμούς όλων των συντελεστών της εκδήλωσης, όπως τους εντόπισα στο διαδίκτυο.

Την τιμητική αυτή εκδήλωση <<άνοιξε>> η παρουσιάστρια - αφηγήτρια του μουσικού έργου του Λεωνίδα κλάδου κυρία Ελένη Δασκαλάκη, η οποία είπε:

<<Βρισκόμαστε απόψε εδώ σε μια ιδιαίτερα σημαντική και  συγκινητική στιγμή για όλους μας. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, για να τιμήσουμε τον μαέστρο της Κρητικής μουσικής. Τον σπουδαίο Λεωνίδα Κλάδο.

Έναν άνθρωπο που με το έργο, τη ψυχή και τη τέχνη του, <<σφράγισε>> τη πολιτιστική ταυτότητα της Κρήτης. Το άγαλμα είναι ένα σύμβολο τιμής και αναγνώρισης. Είναι η έμπρακτη απόδειξη της ευγνωμοσύνης μας, για έναν δημιουργό που υπηρέτησε τη παράδοση με σεμνότητα και μεγαλείο. Που ενέπνευσε γενιές μουσικών και συγκίνησε χιλιάδες ψυχές με τους ήχους του.>>

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Δήμαρχος Αμαρίου κ. Παντελής Μουρτζανός, ο οποίος στο σύντομο χαιρετισμό του είπε:

<<Πανοσιολογιότατε πρωτοσύγκελε πατέρα Αθανάσιε, εκπρόσωπε του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ.κ. Ειρηναίου, σεβαστοί πατέρες, κύριε βουλευτά, κυρία Αντιπεριφερειάρχη, κύριε Δήμαρχε Μυλοποτάμου, κύριοι εκπρόσωποι λοιπόν Φορέων, συνάδελφοι στην Αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού, κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνδημότες.

Σήμερα είναι μια ξεχωριστή ημέρα για τα Πλατάνια. Για τον Δήμο μας, για τη μουσική παράδοση της Κρήτης. Με ιδιαίτερη συγκίνηση, σας καλώς ορίζω στη γενέτειρα του Λεωνίδα Κλάδου. Ενός ανθρώπου που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, στη Ψυχή της Κρήτης, και στη καρδιά όλων μας. Για να τιμήσουμε τη μνήμη και το έργο του.

Ο Λεωνίδας Κλάδος δεν ήταν μόνο ένας δεξιοτέχνης της  λύρας. Αλλά ένας ζωντανός εκφραστής της Αμαριώτικης ταυτότητας. Με τη μουσική του ταξίδεψε τη <<ψυχή της Κρήτης>> σε όλο τον Κόσμο. Όπου υπάρχει Ελληνισμός.

Υπήρξε Φάρος της Παράδοσης. Θεματοφύλακας της αυθεντικής Κρητικής μουσικής και άξιος πρεσβευτής του Τόπου μας. Είχα τη τιμή να τον γνωρίσω προσωπικά. Να διασκεδάσω και να χορέψω πάρα πολλές φορές με τη λύρα του.

Μια εμπειρία που μένει για πάντα χαραγμένη στη καρδιά μου. Η σημερινή τελετή αποτελεί τον επίλογο αλλά και τη κορύφωση μιας σημαντικής παρέμβασης στην ανάταση  της πλατείας Πλατανίων. Ενός έργου που σχεδιάστηκε με σεβασμό στην ιστορία του τόπου και υλοποιήθηκε με στόχο να αναδείξει τη πολιτιστική και κοινωνική ζωή του χωριού.

Δεν θα μπορούσε λοιπόν από αυτή τη πλατεία, να απουσιάζει ο κύριος εκφραστής της Αμαριώτικης μουσικής παράδοσης. Τα αποκαλυπτήρια, δεν αποτελούν μόνο φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο και αξεπέραστο λυράρη.

Αλλά και μία υπόσχεση ότι θα συνεχίζουμε να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε ανθρώπους της Παράδοσής μας. Που <<αποτελούν ιστορία και διαμορφώνουν>> τη ταυτότητα του Τόπου μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Παράδοση <<είναι η γέφυρα>> που ενώνει τις γενιές. Και μέσα από τη μουσική, τους χορούς και το τραγούδι, η Ιστορία <<ζωντανεύει>> ξανά και ξανά.

Το έργο της ανάπλασης χρηματοδοτήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του από τη Περιφέρεια Κρήτης και συμπληρωματικά από <<ιδίους πόρους>> του Δήμου Αμαρίου. Ενώ για τη κατασκευή του αγάλματος του Λεωνίδα Κλάδου, συνέβαλαν εκτός από τη Περιφέρεια και τον Δήμο και ιδιώτες δωρητές, καθώς και η ευρύτερη Οικογένεια του τιμώμενου.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Περιφερειάρχη Κρήτης κ. Σταύρο Αρναουτάκη, την Αντιπεριφερειάρχη κ. Μ. Λιονή για τη πολύτιμη στήριξή τους και τη συνεργασία.

Καθώς το μεγαλύτερο μέρος του έργου εκτελέστηκε με χρηματοδότηση της Περιφέρειας Κρήτης. Την ευρύτερη Οικογένεια του Λεωνίδα Κλάδου για τη συμβολή και στήριξη αυτής της προσπάθειας. Τον πολιτιστικό σύλλογο Πλατανίων, που από τη πρώτη στιγμή αγκάλιασε το εγχείρημα και συνεργάστηκε μαζί μας στην υλοποίηση του έργου.

Τους μελετητές, τεχνικούς, υπηρεσιακούς παράγοντες. Τον αντιδήμαρχο κ. Βασίλη Κλάδο και όλους τους συνεργάτες μου, που εργάστηκαν με μεράκι και συνέπεια για να φτάσουμε σήμερα εδώ.

Τον Παγκρήτιο Σύλλογο Καλλιτεχνών Κρητικής Μουσικής, για την άμεση ανταπόκριση και συμμετοχή του στο αποψινό μουσικό αφιέρωμα. Καθώς και τους καταξιωμένους και γνωστούς σε όλους μας καλλιτέχνες που βρίσκονται σήμερα μαζί μας, για να τιμήσουν τον δάσκαλό τους, με τη μουσική που εκείνος υπηρέτησε με αγάπη, ήθος και αυθεντικότητα.

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς, γιατί με τη παρουσία σας δείχνετε την αγάπη σας και τον σεβασμό σας σε αυτόν τον μεγάλο μουσικό της Κρήτης και το έργο του. Συγχρόνως όμως τιμάτε και τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Ο Λ. Κλάδος <<επιστρέφει σήμερα>> με τον πιο διακριτικό αλλά ταυτόχρονα ισχυρό τρόπο, με τη μορφή του να κοσμεί τον τόπο που τον ανέδειξε. Επιστρέφει στη γενέτειρά του - τα Πλατάνια ως ένα σύμβολο μνήμης και έμπνευσης για τις επόμενες γενιές.>>

Στη συνέχεια σύντομο χαιρετισμό εκφώνησε ο πρωτοσύγκελος πατέρας Αθανάσιος ο οποίος είπε:

<<Της Κρητικής Παράδοσης Φάρος με τη πυξίδα, τεχνίτης εις τη κοντυλιά υπήρξες Λεωνίδα.

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε Αμαρίου, κυρία Αντιπεριφερειάρχης, κ. Δήμαρχε Μυλοποτάμου, εκπρόσωποι στη Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση, κύριε καθηγητά, αξιότιμοι καλλιτέχνες της Κρητικής Μουσικής, αξιότιμοι εκπρόσωποι Αρχών και Φορέων, σεβαστοί Πατέρες, κυρίες και κύριοι.

Βραδιά ορόσημο απόψε για τα Πλατάνια. Απόψε τιμάται ένας εκλεκτός γόνος, ένας μεγάλος καλλιτέχνης. Ο Λεωνίδας Κλάδος. Ο μαέστρος της Κρητικής μουσικής, όπως πολύ εύστοχα αναρτήθηκε στη σχετική αφίσα.

Ο Λεωνίδας υπήρξε αυτοδίδακτος, με θέληση ισχυρή. Και ψυχή ευαίσθητη. Γνωρίσματα, που του <<εξασφάλισαν>> μια τεράστια προσφορά στη Κρητική μουσική και στον πολιτισμό της Κρήτης. Αφήνοντας με τις επιτυχίες του ανεξίτηλη τη σφραγίδα του και παράλληλα κληρονομώντας μας, μια πνευματική παρακαταθήκη. Για το ήθος του Κρητικού λυράρη, του σοβαρού και υπεύθυνου πρεσβευτή της Κρητικής παράδοσης. Μεταφέρω στην αγάπη όλων σας, τις πατρικές ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτου Λάμπης - Συβρίτου - και Σφακίων κ.κ. Ειρηναίου, εκφράζοντας συνάμα τα θερμά του συγχαρητήρια. Σε όλους όσους συνετέλεσαν, για τη κατασκευή αυτή που αποτελεί φόρο τιμής στον μεγάλο αυτόν Κρητικό λυράρη. Και για την αξιόλογη αυτή πρωτοβουλία, που προβάλλει τις αξίες και τη πρεπειά της Κρήτης.>>

Στη συνέχεια χαιρετισμό στην εκδήλωση εκφώνησε ο αντιδήμαρχος Αμαρίου και συγγενείς του τιμώμενου κ. Βασίλης Κλάδος, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων:

<<Κυρίες και κύριοι, σας καλως ορίζω και εγώ από μέρους μου στα Πλατάνια Αμαρίου. Λόγω συντομίας του χρόνου και επειδή προηγήθηκαν οι προλαλήσαντες με τις απαραίτητες προσφωνήσεις δεν θα επαναλάβω.

Στέκομαι σήμερα μπροστά σας με συγκίνηση, περηφάνεια αλλά και βαθιά αίσθηση ευθύνης. Ως αντιδήμαρχος Αμαρίου, ως Πλατανιωτός και ως ανιψιός του Λεωνίδα Κλάδου. Ενός ανθρώπου που τίμησε και ανέβασε τη Κρητική Μουσική πολλά σκαλοπάτια.

Στέκομαι με δέος δίπλα στο άγαλμα που δημιουργήσαμε. Η σημερινή ημέρα είναι ακόμα πιο ξεχωριστή, καθώς φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του Λεωνίδα. Έναν αιώνα μετά, η παρουσία του και το έργο του <<παραμένουν ζωντανά>>. Εμπνέοντας και συγκινώντας όλους όσους αγαπούν τη Κρήτη και τη παράδοσή της.

Ο Λεωνίδας ο Κλάδος με καταγωγή από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου. Γεννημένος εδώ στα Πλατάνια Αμαρίου, έζησε και μεγαλούργησε στις Μοίρες της Μεσσαράς, είναι αυτό ακριβώς που μας λέει ο ιστορικός Θουκυδίδης: "Aνδρών επιφανών πάσα γη τάφος".

Το μνημείο του οποίου τα αποκαλυπτήρια κάναμε σήμερα δεν αποτυπώνει απλώς τη μορφή του. Κρατά ζωντανή τη κληρονομιά, τη Παράδοση και το πνεύμα του τόπου μας. Η ιδέα για την ανέγερση του αγάλματος "γεννήθηκε" πριν 3 χρόνια, μέσα από μια συζήτηση που είχα με τον αδελφό του Λεωνίδα και θείο μου, Γιάννη Κλάδο, καθώς και από την επιθυμία πολλών συγχωριανών μας, που όλοι μαζί νιώσαμε την ανάγκη να τιμήσουμε έναν άνθρωπο που σφράγισε με το έργο του τη μουσική ιστορία της Κρήτης.

Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια δύσκολη προσπάθεια, για την εύρεση του κατάλληλου καλλιτέχνη για τη κατασκευή του έργου. Την εκπόνηση της μελέτης για την ανάπλαση του χώρου. Την εξασφάλιση της χρηματοδότησης, και την επίβλεψη των εργασιών, με στόχο το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η πρώτη μου ενέργεια ήταν να οργανώσω έρανο, ανάμεσα στα μέλη της ευρύτερης Οικογένειάς μας. Παράλληλα <<μετέφερα>> το όραμά μας στον Δήμαρχο, ο οποίος από τη πρώτη στιγμή "το αγκάλιασε και το στήριξε θερμά".

Απευθύνθηκα επίσης στον Περιφερειάρχη μας κ. Σταύρο Αρναουτάκη, ζητώντας τη συνδρομή του. Η οποία ήταν θετική αλλά και γενναιόδωρη.

Ύστερα από αίτημα του Δημάρχου μας η Περιφέρεια Κρήτης, δεν συνέβαλε μόνο στη κατασκευή του αγάλματος, αλλά χρηματοδότησε και τη συμβολική ανάπλαση της πλατείας, καθώς και παρακείμενων οδών εντός του οικισμού, ώστε το έργο να είναι ολοκληρωμένο και αντάξιο της σημασίας του.

Όλα κύλησαν κατ' ευχήν χάρις στη προσπάθεια και τη στήριξη όλων. Οδηγώντας στην επιτυχή υλοποίηση του στόχου. Το μνημείο αυτό δεν είναι απλώς ένα άγαλμα. Είναι ένα σημείο μνήμης και τιμής. Ένα σύμβολο ευγνωμοσύνης προς έναν άνθρωπο που με τη λύρα του, ύμνησε τη Κρήτη, τους ανθρώπους και τις αξίες μας.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Περιφέρεια Κρήτης και προσωπικά τον Περιφερειάρχη μας κ. Σταύρο Αρναουτάκη για την ουσιαστική και έμπρακτη στήριξή του. Τον Δήμαρχό μας Π. Μουρτζανό, για τη συνεχή υποστήριξη από τη πρώτη στιγμή. Τον πολιτιστικό σύλλογο Πλατανίων για τη πολύτιμη συμβολή του.

Όλους όσους συνέβαλαν οικονομικά στη κατασκευή του αγάλματος. Τη τεχνική υπηρεσία του Δήμου μας για τον επαγγελματισμό και τη συνέπεια, στον συντονισμό και την επίβλεψη των εργασιών. Τον καταξιωμένο γλύπτη και συν επαρχιώτη μας κ. Χαράλαμπο Νεονάκη. Που με τη τέχνη και την ευαισθησία του κατάφερε να αποτυπώσει με σεβασμό τη μορφή του Λ. Κλάδου. Προσφέροντας στο χωριό μας ένα έργο τιμής και πολιτισμού.

Τον σύλλογο της Οικογένειας Κλάδου, για τη πολύτιμη βοήθειά τους στη φιλοξενία της σημερινής εκδήλωσης. Και φυσικά τις γυναίκες αρχόντισσες των Πλατανίων. Που για άλλη μια φορά στάθηκαν πολύτιμες συμπαραστάτριες στη προετοιμασία και στη περιποίηση των επισκεπτών μας. Αποδεικνύοντας ΚΡΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ.

Τέλος ευχαριστώ το Παγκρήτιο Σύλλογο Κρητών καλλιτεχνών, που βρίσκεται απόψε κοντά μας, για να ξανά ζωντανέψει τις αξέχαστες μελωδίες του Λεωνίδα Κλάδου.

Και πάνω από όλα ευχαριστώ όλους εσάς που μας τιμάτε σήμερα με τη παρουσία σας. Είναι χρέος μας, να θυμόμαστε και να τιμούμε  ανθρώπους που πρόσφεραν στον τόπο αυτό. Και ο Λεωνίδας Κλάδος πρόσφερε πολλά." 

Στη συνέχεια της εκδήλωσης χαιρετισμό απηύθυνε ο βουλευτής Ρεθύμνου κ. Μανώλης Χνάρης  ο οποίος είπε:

"Καλησπέρα σας. Θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον Δήμο Αμαρίου για τη πρόσκλησή του. Αλλά πολύ περισσότερο να τους συγχαρώ για τη πρωτοβουλία της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων του αγάλματος, ενός πραγματικού μαέστρου της Κρητικής μουσικής.

Η παρουσία μου σήμερα εδώ είναι φόρος τιμής, και χαίρομαι ιδιαίτερα που παρευρίσκομαι. Και είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος λόγω της κοινής μας καταγωγής από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου. Ένας μεγάλος δεξιοτέχνης της λύρας, ο οποίος άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του στη παράδοση και τον πολιτισμό μας. Και δίδαξε και μουσική.

Είναι υποχρέωση όλων μας, τους καλλιτέχνες όπως ο Λεωνίδας ο Κλάδος να τους τιμάμε πρωτίστως και να τους θυμόμαστε, και να μεταφέρουμε τα διδάγματά τους στις επόμενες νεότερες γενιές".

Στη συνέχεια την εκδήλωση χαιρέτισε η Αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου κ. Μαρία Λιονή η οποία είπε:

"Καλησπέρα σας. Αγαπητέ Δήμαρχε ευχαριστούμε θερμά για τη πρόσκληση. Πανοσιολογιότατε και σεβαστοί Πατέρες, κύριε βουλευτή, κύριοι Δήμαρχοι, αγαπητοί συνάδελφοι στην αυτοδιοίκηση, κύριε πρώην Νομάρχη - αγαπητέ Μανώλη, κύριε καθηγητά.

Κυρίες και κύριοι. Μεταφέρω τον χαιρετισμό του Περιφερειάρχη μας του Σταύρου Αρναουτάκη και του Περιφερειακού Συμβουλίου. Σε αυτή τη πάρα πολύ όμορφη εκδήλωση για να τιμήσουμε έναν άνθρωπο της τέχνης και του πολιτισμού. Τον Λ. Κλάδο, ο οποίος δεν ήταν μόνο Πλατανιανός. Δεν ήταν μόνο εκ καταγωγής Μυλοποταμίτης. Δεν ήταν μόνο Ηρακλειώτης μετά τον γάμο του. Ήταν Έλληνας, ήταν Πανανθρώπινος.

Κύριε Δήμαρχε, να σας συγχαρώ για το πολύ ωραίο έργο εδώ. Που έγινε στα Πλατάνια. Είναι μία "μικρή εξόφληση οφειλής" της Περιφέρειας προς το Αμάρι. Στον αμαριώτικο λαό τον τόσο περήφανο. Στα Πλατάνια που "γέννησε" ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού.

Ανθρώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όπως ο Μανώλης ο Λίτινας ο οποίος υπήρξε δάσκαλος όλων μας. Τέλος κυρίες και κύριοι θέλω να πω πως κάθε τόπος έχει τους τοπικούς του ήρωες. Σε καιρό πολέμου, είναι οι άνθρωποι οι οποίοι πολέμησαν, και πολλοί έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία. Σε καιρό Ειρήνης, είναι άλλοι τοπικοί ήρωες.

Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι με το παράδειγμά τους, με τη ζωή τους διδάσκουν πολιτισμό. Διδάσκουν ήθος. Διδάσκουν ευπρέπεια. Ένας λοιπόν από αυτούς τους ανθρώπους, είναι και ο τιμώμενος σήμερα. Ο Λεωνίδας Κλάδος για τον οποίο τόσο περήφανοι είστε όλοι οι Πλατανιανοί. Γιατί γεννήθηκε εδώ. Τόσο περήφανοι είναι οι Μυλοποταμίτες, γιατί έχει τη καταγωγή του από τον Μυλοπόταμο. Τόσο περήφανοι είμαστε όλοι οι Κρητικοί.

Και σε μέρες και σε εποχές δύσκολες που δοκιμαζόμαστε πολλώ λογιώ. Όλοι μας, είτε ατομικά είτε σαν Χώρα είτε σαν Κρήτη. Τέτοια παραδείγματα για τα παιδιά μας είναι πάρα πολύ λαμπρά και φωτεινά. Γιατί μας διδάσκουν αυτοί οι άνθρωποι διαχρονικά. Τι θα πει ήθος και τι θα πει ευπρέπεια Κρητική. Αθάνατος." 

Στη συνέχεια χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Μυλοποτάμου Γεώργιος Κλάδος:

"Σεβαστοί Πατέρες, κύριε βουλευτή Μανώλη Χνάρη, κυρία Αντιπεριφερειάρχη  Ρεθύμνου Μαίρη Λιονή, κύριε Αντιπεριφερειάρχη Κρήτης - Επιχειρηματικότητας Βάμβουκα Μιχαήλ, κύριε Αντιπεριφερειάρχη Πολιτικής Προστασίας Μιχάλη Σαρρή, αγαπητέ Δήμαρχε κ. Μουρτζανέ, αξιότιμοι κύριοι αντιδήμαρχοι, αγαπητοί παρευρισκόμενοι, αγαπητοί συγγενείς, φίλες και φίλοι.

Στέκομαι απόψε εδώ ως ένας κρίκος μιας μεγάλης οικογένειας. Που έμαθε με κόπο και αγάπη να σέβεται βαθιά τις ρίζες της. Και να τιμά με αφοσίωση και συνέπεια τους δεσμούς της. Νιώθω βαθιά υπερηφάνεια για το όνομά μας. Όταν άνθρωποι όπως ο Λεωνίδας Κλάδος, χαράσσουν το αποτύπωμά τους στο χρόνο με ήθος. Αρχές και ιδανικά που σε και σε εμένα μετέδωσε ο πατέρας μου. Ως πολύτιμη και ιερή παρακαταθήκη.

Ο Λ. Κλαδος ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που κατάφερε να μετατρέψει το φιλότιμο, τη λεβεντιά και την ανθρωπιά σε καθημερινή πράξη τρόπου ζωής. Οι ρίζες του βαθιά απλωμένες στη γη των Λιβαδίων Μυλοποτάμου, από όπου καταγόταν ο πατέρας του Δημήτρης, έγιναν το αόρατο στήριγμα του και η ανεξάντλητη πηγή της έμπνευσής του.

Από τα Πλατάνια Αμαρίου ως τα Λιβάδια, ο Λεωνίδας δεν στάθηκε απλός διαβάτης της παράδοσης. Υπήρξε αληθινός συνεχιστής της. Περπατούσε στον δρόμο ανάμεσα στους τόπους που τον γέννησαν. Για να συναντήσει τους συγγενείς του. Να νιώσει τη Γη που τον "καλούσε".

Να γίνει κρίκος μιας αλυσίδας. Που ακόμα και σήμερα παραμένει σφιχτά δεμένη. Η Οικογένεια των Κλάδων πάντα ενωμένη και περήφανη. Κρατά ζωντανή τη φλόγα της Παράδοσης με αξιοπρέπεια. Αγάπη και αλληλοϋποστήριξη.

Προσωπικά αισθάνομαι υπερήφανος. και ευγνώμων. Τόσο ως συγγενής που είχα τη τύχη να γνωρίσω αυτόν το σπουδαίο άνθρωπο όσο και ως Κρητικός, που αξιώθηκα να τον δω να παίζει και να τιμά με τη λύρα του τις χαρές των παιδιών μου. Είναι τιμή μου που χόρεψα στις νότες του και που έζησα από κοντά "τη ζεστασιά και τη διαύγεια" της μουσικής του.

Ο Λ. Κλάδος δεν υπήρξε απλώς ένας σπουδαίος λυράρης. Το ξεχωριστό παίξιμό του έγινε Σχολή. Μια Σχολή που μέχρι σήμερα διδάσκεται - και θα διδάσκεται στους καλλιτέχνες. Μεταφέροντας στις επόμενες γενιές το δικό του μοναδικό αποτύπωμα.  Από τη λύρα του έβγαινε ένας μοναδικός ήχος που κανείς άλλος δεν μπορούσε να μιμηθεί.

Έμαθε να παίζει μέσα σε σπηλιές. Σε μια εποχή δύσκολη, που όμως μέσα του το μεράκι και το πάθος του κατάφερε να δημιουργήσει παράδοση.

Αείμνηστε Λεωνίδα σε ευχαριστούμε που "κόσμησες" με τη ζωή και το ήθος σου την Οικογένειά μας. Και τον τόπο μας. Θα συνεχίσεις να ζεις μέσα από τη μουσική σου. Κρατώντας άσβηστη τη φλόγα της Παράδοσης."

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο αδελφός του Λ. Κλάδου κύριος Γιάννης ως εκπρόσωπος της Οικογένειας, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: "Ως αδελφός του Λεωνίδα Κλάδου αισθάνομαι βαθιά συγκίνηση και υπερηφάνεια. Που βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τη μνήμη και να κάνουμε τα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του. Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους βοήθησαν και στήριξαν αυτή τη προσπάθεια.

Πρώτα από όλα ευχαριστώ θερμά τους δωρητές που με τη γενναιοδωρία τους έκαναν δυνατή την υλοποίηση αυτού του έργου. Ευχαριστώ την Οικογένειά μας. Τα ανίψια μου, και φίλους του Λεωνίδα που δεν έλειψαν στιγμή. Και όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μας από την αρχή.

Ιδιαίτερες  ευχαριστίες απευθύνω στον Περιφερειάρχη Κρήτης κ. Στ. Αρναουτάκη, στον Δήμαρχο Αμαρίου κ. Παντελή Μουρτζανό για τη στήριξη και τη συμβολή τους.

Θα ήθελα όμως να σταθώ ιδιαιτέρως στον ανιψιό μου αντιδήμαρχο Βασίλη Κλάδο, ο οποίος ανέλαβε όλο το βάρος για να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα. Με επιμονή, αγάπη και ευθύνη εργάστηκε ακούραστα, ώστε το όραμα  να γίνει πράξη.

Και επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια γενικότερα. Οι καλλιτέχνες που προσφέρουν στον τόπο τους και κρατούν ζωντανή τη Παράδοσή μας, να ξέρετε ότι αξίζουν τον σεβασμό και τις τιμές όλων μας.

Ο Λεωνίδας ήταν ένας από αυτούς. Η μουσική του - η ψυχή του - και η αγάπη για τη Κρήτη, θα μείνουν ζωντανά σε εμάς. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να σας διαβάσω ένα απόσπασμα από το κείμενο που είχε γράψει το 1998, ο Κρυομβρυσανάκης Γιάννης εκπαιδευτικός και σύμβουλος Α΄ βάθμιας εκπαίδευσης για τον Λεωνίδα: "Από Θεό Απόλλωνα την έλαβες τη χάρη, να ημερεύεις τα θεριά σαν πιάσεις το δοξάρι. Και ζωντανεύουν οι νεκροί και τα άψυχα μιλούνε, μόνο με μία κοντυλιά του Κλάδου όταν ακούνε. Αμοναχός πορεύτηκες στης Μουσικής τις στράτες, με λαουτιέρηδες καλούς και άξιους συνεργάτες. Με τον Κακλή - με τον Μανιά - με τον Μαρκογιαννάκη, με τον Δημήτρη   τον Σκουλά και με τον Κρασαδάκη. Στα γλέντια τα αναρίθμητα και τη δισκογραφία, έγραψες Λεωνίδα μου αληθινή Ιστορία. Μιλάς   πολύ για δυστυχείς και μαυροφορεμένους, για όλους που έκανε η Ζωή πολύ δυστυχισμένους. Οι Αμαμαριώτες το 'χουμε τιμή μας και καμάρι, που ένας τέτοιος λυρατζής γεννήθηκε στα Αμάρι. Η μουσική σου χάρισε πολλές χαρές και ελπίδα, και θα απομείνει αθάνατη φίλε μας Λεωνίδα".

Τον κύκλο τον χαιρετισμών έκλεισε ο κ. Γαλάτιος Μοσχονάς πρόεδρος του Παγκρητίου Συλλόγου Καλλιτεχνών Κρητικής Μουσικής ο οποίος είπε - ακούστε το video:

Ενώ στο μουσικό μέρος της εκδήλωσης συμμετείχαν οι μουσικοί:

ΛΥΡΑ: Αλεξάκης Μανώλης, Κακουδάκης Κώστας, Βερδινάκης Κώστας.

ΛΑΟΥΤΟ – ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Κρασαδάκης Παντελής, Σκουλάς Δημήτρης, Πετσάκης Μιχάλης, Σαββάκης Ηλίας.

ΛΑΟΥΤΟ: Σταυρακάκης Γιώργος.

ΚΙΘΑΡΑ: Σαμαράκης Στέλιος.

ΜΠΑΣΟ: Ρενιέρης Νίκος.

Στη συνέχεια της εκδήλωσης ευχαριστήριο χαιρετισμό  εκφώνησε ο λαουτιέρης Δημήτρης Σκουλάς, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: "Όταν πεις Λεωνίδας Κλάδος τα έχεις πει όλα για τη λύρα. Όταν αναφέρεσαι σε τέτοιες προσωπικότητες, όσα περισσότερα λες τόσο οι λέξεις χάνουν το νόημά τους.

Ο Λεωνίδας Κλάδος δεν χρειάζεται "στολίδια". Ήταν από μόνος του ένα στολίδι της μουσικής. Αυτός ο  μικρός αλλά περήφανος  τόπος τα Πλατάνια, έχει αναδείξει σπουδαίες προσωπικότητες των  αγώνων, του πνεύματος και της τέχνης.

Μια σπουδαία προσωπικότητα της μουσικής τέχνης υπήρξε ο Λεωνίδας Κλάδος.

"Εγώ βρε μου έλεγε όταν παίζαμε μαζί στην Αθήνα, για 550 βραδιές παίξαμε μαζί, τη λύρα την έμαθα μεσάνυχτα, στα δισταύλια με τα αερικά και τα πνεύματα. Για αυτό και ο ίδιος "ήταν ένα αερικό στο παίξιμό του".

Το δοξάρι του είχε μια "ερωτική σχέση" με τις χορδές της λύρας του. Χανόταν στους μουσικούς δρόμους τότε που  παίζαμε μαζί και έλεγες πως θα επιστρέψει από εκεί που ξεκίνησε. Επειδή όμως ήταν μαέστρος, όπως εγώ τον ονόμασα, βρισκόταν πάντα στον σωστό μουσικό δρόμο. Ευτυχείς και τυχερός που συνεργάστηκα μαζί του. Βραδιές αξέχαστες και είμαι ευγνώμων, που μου εμπιστεύτηκες κάποια από τα πιο ωραία σου τραγούδια."

Ελένη Δασκαλάκη: " Ο Λεωνίδας Κλάδος προχωρεί και συνθέτει, μοναδικές δημιουργίες "πλέκοντας" μελωδίες και στίχους που αγγίζουν τη ψυχή. Με κάθε νότα, με κάθε λέξη, δημιουργεί κόσμους μοναδικούς, ανεξάντλητους όπως η ίδια η τέχνη του.

Με τον ανεπανάληπτο Μανώλη Κακλή και τον Νίκο Καδιανό στο λαούτο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, συνεχίζει ακούραστα. Απόψε έχουμε τη χαρά να απολαύσουμε, τρία ξεχωριστά τραγούδια που έχουν αγαπηθεί βαθιά από το κοινό. 1976 "Ξένες καρδιές εγλέντηζα", "Είχα καρδιά που χαίρονταν", "Στο γλυκοχάραμα τσ' αυγής". Θα τα ερμηνεύσουν ο Παντελής Κρασαδάκης, ο Μιχάλης Πετσάκης και ο Ηλίας Σαββάκης. Στη λύρα ο Μανώλης Αλεξάκης."

Ελένη Δασκαλάκη: "Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Λεωνίδας Κλάδος συναντιέται και πάλι με το "αηδόνι της Κρήτης". Τον Νίκο Μανιά. Η  μαγεία της λύρας του Κλάδου σε συνδυασμό με το λαούτο και τη θελκτική φωνή του Μανιά, συγκλονίζουν τις ψυχές όλων  και δημιουργούν ανεξίτηλες στον χρόνο μελωδίες που αγγίζουν τη καρδιά του κόσμου. Από αυτή τη μοναδική συνεργασία ξεπροβάλλουν τραγούδια όπως: "Τσ' αγάπης το γαϊτάνι - Να πάψεις να με τυραννάς -1977." Θα τα ακούσουμε από τον Παντελή Κρασαδάκη και τον Ηλία Σαββάκη. Στη λύρα ο Κώστας Κακουδάκης."

Ελένη Δασκαλάκη: "Σε κάθε τράβηγμα του δοξαριού του σκορπούσε ρίγη συγκίνησης. Τέλος της δεκαετίας του 1970, σμίγει με τον Παντελή Κρασαδάκη. Ένα νέο ανερχόμενο αστέρι της Κρητικής μουσικής. Μαζί τους ο μοναδικός λαουτιέρης Νίκος Καδιανός. Ένα γεμάτο συναίσθημα μουσικό αριστούργημα γεννιέται. Ίσως από τα μελωδικότερα. "1978 - Μαύρες φορεσιές". Παντελής Κρασαδάκης στο τραγούδι - Μανώλης Αλεξάκης στη λύρα."

Παντελής Κρασαδάκης: "Καλησπέρα σε όλους τους παρευρισκόμενους. Δεν θέλω να μακρηγορήσω. Απλά επειδή αναφέρθηκε η αφηγήτρια για το 1977. Όταν κάναμε τον πρώτο δίσκο με τον αείμνηστο τον Λεωνίδα, δεν ήταν μόνο ο άνθρωπος που έδωσε ζωή, μόνο σε έναν τραγουδιστή. Ήταν ο άνθρωπος που έδωσε ζωή σε πάρα πολλούς τραγουδιστές. Που αυτό το προτέρημα, δεν το είχε κανείς άλλος λυράρης. Τραγούδησε δίπλα του ο Κολιακούδης ο Νίκος, σε έναν δίσκο - ο λυράρης. Τραγούδησε ο αείμνηστος- ο Μέγας ο Μανιάς, ο μεγάλος ο Κακλής, ο Σκουλάς ο Δημήτρης, ο Τζουγανάκης ο Μιχάλης, ο Αγγελάκης ο Γιάννης, ο επωφαινόμενος.

Αυτά ποιος άλλος λυράρης στη Κρήτη ¨έδωσε αυτή τη τροφή¨ και αυτά τα έργα. Σε τόσους συναδέλφους. Ουδείς άλλος. Εγώ έχω να πω το εξής γιατί για να κάτσω να κουβεντιάζω για τον Λεωνίδα, τα 17 χρόνια που είμασταν μαζί θέλω όχι ώρες, μέρες, μήνες.

Αυτό που θέλω όμως να πω είναι ότι ήταν ένα ξεχωριστό χρώμα στη Κρητική μουσική, ήταν μια ψυχή βγαλμένη για να δημιουργεί μελωδίες και να τις αγαπά ο κόσμος. Αυτός ήταν ο Κλάδος. Αιωνία του η μνήμη. Να είμαστε καλά να τον θυμόμαστε πάντα."

Ελένη Δασκαλάκη: "Η παρέα του Λεωνίδα Κλάδου και του Παντελή Κρασαδάκη και του Νίκου Καδιανού σμίγει και πάλι, φέρνοντας μαζί το πάθος της δημιουργίας και την έμπνευση που γεννάει η ψυχή. Απόψε οι μελωδίες τους μας ταξιδεύουν μέσα από τα τραγούδια. 1983: "Τι κέρδισα που σ' αγαπώ - Στη μοναξιά μου - Χρόνια είναι 'δα που σ' αγαπώ." Από τον Παντελή Κρασαδάκη στο τραγούδι και τον Κωστή Βερδινάκη στη λύρα. Ας αφαιθούμε στη μαγεία αυτών των μελωδιών."

Ελένη Δασκαλάκη: "Ο Λεωνίδας Κλάδος στη λύρα και ο Δημήτρης Σκουλάς στο λαούτο και  το τραγούδι μας χαρίζουν όμορφους σκοπούς, μελωδίες γεμάτες συναίσθημα και βάθος. Μαζί τους στο λαούτο ο Μανώλης Σαλούστρος. "Βόλτα θα πάρω τα  στενά να θυμηθώ τα νιάτα, τους περασμένους έρωτες τα χρόνια τα φευγάτα". Ένας εκπληκτικός σκοπός. Ένα μαγικό συρτό. Ακόμη θα ακούσουμε: "Σφάλματα κάναμε κι οι δυο - Του πόνου μου οι αιτίες." Στο τραγούδι ο Δημήτρης Σκουλάς - στη λύρα ο Κώστας Κακουδάκης."

Ελένη Δασκαλάκη: "Το σμίξιμο δύο σπουδαίων καλλιτεχνών. Σεβασμός δεξιοτεχνίας και αμοιβαίας έμπνευσης γεννά μουσικά αριστουργήματα που μένουν ανεξίτηλα στο χρόνο. 1986 Κλάδος - Κρασαδάκης και πάλι μαζί. Ξανά σμίγουν. Μαζί τους και ο τρίτος της παρέας. Ο σπουδαίος Νίκος Καδιανός. Απόψε θα ακουστούν μελωδίες που αγγίζουν τη ψυχή μας: "Αν έχει ο Άδης ομορφιές - Εγώ στερούμαι τη χαρά - Στη μπόρα στέκω το κορμί." Τους σκοπούς ερμηνεύει ο Παντελής Κρασαδάκης στη λύρα ο Κωστής Βερδινάκης."

Ελένη Δασκαλάκη: "Το 2006 ο Λεωνίδας Κλάδος και ο Μανώλης Κακλής μετά από 38 ολόκληρα χρόνια ξανά σμίγουν σε μια μουσική   συνάντηση γεμάτη νοσταλγία και δημιουργική δύναμη. Μαζί τους στο λαούτο ο Στέλιος Σταματογιαννάκης, πιστός συνοδός της λύρας του Κλάδου, τα τελευταία χρόνια. Ένας ύμνος στην αναγέννηση - που φέρνει το κύμα - γεννιέται. Εικόνες ελπίδας, φρεσκάδας, αναζωογόνησης. "Ποιο κύμα φέρνει τη χαρά. Σε στίχους του Μανώλη Κακλή." Τραγούδι Ηλίας Σαββάκης - λύρα Μανώλης Αλεξάκης."

Ελένη Δασκαλάκη: "Ο μαλεβιζιώτης του Λεωνίδα Κλάδου, αποτελεί σημείο αναφοράς για λυράρηδες, χορευτές και λάτρεις της Κρητικής μουσικής. Τα ανεβοκατεβάσματα στις δοξαριές. Οι ποικιλία στα γυρίσματα, το πάτημα της λύρας. Στον μαλεβιζιώτη του δεν ακους μόνο νότες. Ακούς το Αμάρι, τη σιγαλειά τη τιμή."

Κώστας Βερδινάκης: "Είχα τη μεγάλη τύχη να τον ζήσω πάρα πολύ από κοντά. Θέλω να πω μόνο κάτι. Δεν προσπαθήσαμε να μιμηθούμε. Δεν μπορούμε να μιμηθούμε. Ο κάθε καλλιτέχνης έχει το δικό του ξεχωριστό χρώμα. Προσπαθήσαμε να θυμηθούμε, και να τιμήσουμε έναν μεγάλο δάσκαλο, που έχει μιλήσει στη ψυχή όλων μας."

Διοργάνωση εκδήλωσης: Δήμος Αμαρίου.

Με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Συλλόγου Πλατανίων.

Αφήγηση Ελένη Δασκαλακη.

Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ.

 

Έχω γράψει και άλλες φορές αγαπημένοι μου φίλοι, πως το να δίνεις σε έναν άνθρωπο και ειδικά σε ένα παιδί χαρά, δεν κοστίζει τίποτα, το αντίθετο μάλιστα μπορεί να σημαίνει πολλά τη συγκεκριμένη στιγμή για τη ψυχολογία του, και ειδικά όταν βλέπει κάτι για πρώτη φορά στη ζωή του.

Εχτές το  μεσημέρι λοιπόν η Ζάνα μας αποφάσισε εντελώς ξαφνικά να κατέβει για ψώνια στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην πλ. Καραϊσκάκη.

Ποια η διαφορά όμως; Αποφάσισε να πάρει μαζί της κατόπιν γονικής συναινέσεως το μικρό μας γείτονα  Στέφανο Σιφναίο που βλέπετε να χαίρεται στη φωτογραφία του άρθρου.

Ο Στέφανος ένα είναι σίγουρο ότι πάει  συχνές βόλτες με τη μητέρα και τα αδέλφια του, αλλά από σπίτι σε σπίτι, και όχι μία περιπλάνηση στους δρόμους της Αθήνας.

Είχε την ευκαιρία λοιπόν εχτές, να περπατήσουν μαζί με τη Ζάνα στη πλ. Καραϊσκάκη, να πάνε για ψώνια μαζί, σε μαγαζί με βουλγαρικά προϊόντα και γενικά να ζήσει από κοντά κάτι προφανώς πρωτόγνωρο για εκείνον. Για αυτό ίσως και τόσο μεγάλη η χαρά του και ο ενθουσιασμός του.

Ξέρετε αυτή η εικόνα με πήγε μερικές δεκαετίες πίσω στα δικά μου παιδικά χρόνια, όπου μέχρι τη στιγμή που η συχωρεμένη η μάνα μου, στα 44 της χρόνια τότε <<αναγκάστηκε>> να αποκτήσει το δίπλωμα οδήγησης μαζί με αυτοκίνητο, και αυτό γιατί ο πατέρας μου έλειπε μακρόχρονες μουσικές περιοδείες, και άρα παρακαλούσαμε τον έναν και τον άλλον να με πάνε μία βόλτα, με τις γνωστές αρνητικές ή αποθαρρυντικές απαντήσεις <<είμαι γεμάτος ή πόσα θα πάρω>>;

Τότε που και εγώ σαν παιδάκι της εποχής μου και με τη παιδική μου φαντασία, λαχταρούσα, να δω τον έξω από το σπίτι κόσμο, αλλά και κανείς δεν καταλάβαινε, πόσο μεγάλη χαρά και αλλαγή ψυχολογίας θα μου πρόσφερε με μια μικρή βόλτα. Θυμάμαι πόσο εκθαμβωτικά κοίταγα τα αυτοκίνητα στην Εθνική οδό, όταν πήγαμε με τη μάνα μου το πρώτο μας ταξίδι στη Λαμία ή όταν μπήκα για πρώτη φορά σε αστικό λεωφορείο με ράμπα, και κοίταγα το δρομολόγιο της Αστικής γραμμής Α-13, σαν άνθρωπος αποσβολωμένος και από άλλο πλανήτη.

Γιατί; Γιατί ήταν εμπειρίες και χαρές που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα ξανά ζήσει. Το να προσφέρουμε χαρά λοιπόν είναι ένα συναίσθημα που  πρέπει να το πιστεύεις. Και αν η χαρά που μπορούμε να δώσουμε, αφορά παιδιά, τότε αξίζει διπλά τον κόπο - γιατί τα παιδιά είναι η συνέχεια της ζωής. 

ΚΑΙ ΠΟΝΩ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΜΑΙ...

 Να έβρεχε και να πέθαινα, το χώμα για να κλάψει,

το πονεμένο μου κορμί, ο Θεός να το αναπαύσει.

Εγώ πονώ μα πονώ με ένα δικό μου τρόπο,

πονώ κι ας μη φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων.

Λένε πως όταν πονάς πολύ, ο Θεός σε αγαπάει,

μα δε καταλαβαίνω φίλοι μου με εμένα που το πάει.

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!!!

 

Εύχομαι σε όλους τους φίλους και τις φίλες, έναν μήνα Ιούλιο γεμάτο μόνο χαρές, υγεία, ευτυχία και καλοκαιρινή ξεκούραση. Μόνο προσωπικές απολαύσεις. Που; Στις Ελληνικές θάλασσες και τα όμορφα Ελληνικά νησιά μας. Να είμαστε όλοι καλά και να περάσουμε από καλά και πάνω!!!