ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.

 

Μια φωτογραφία χίλιες και μία αναμνήσεις. Αγαπημένοι φίλοι είναι γνωστό σε όλους και ειδικά στους παλιότερους θαμώνες των κρητικών κέντρων, πως ο αείμνηστος πατέρας μου Νίκος Καδιανός τη πενταετία 1980-85, είχε μια υπέροχη και αξέχαστη συνεργασία με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τον Νίκο Σαμπαζιώτη με περιοδείες και εμφανίσεις ανά τον Κόσμο, όπου δηλαδή υπάρχει Κρητική Ομογένεια.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία που βλέπετε στην αρχή του άρθρου, είναι το 1982, τραβηγμένη, όταν οι τρεις τους (Γαργανουράκης - Καδιανός - Σαμπαζιώτης), λειτούργησαν το κέντρο "ΑΓΡΙΜΙΑ" στη Πλ. Βάθης, υπό τη δική τους διεύθυνση.

Μάλιστα ήταν η πρώτη φορά εκείνη την εποχή, που ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, εμφανίζονταν σε ένα δικό του χώρο, μετά τις ιστορικές και ανεπανάληπτες εμφανίσεις του σε συναυλίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και στις μπουάτ εκείνης της εποχής.

Το 1982 λοιπόν πρώτη χρονιά λειτουργίας του κέντρου από τους τρεις τους, και με το πρώτο μουσικό σχήμα - όλοι τους ξεχωριστοί - όπως βλέπετε τη φωτογραφία μας, από τα δεξιά: ο Νίκος Σαμπαζιώτης στη κιθάρα, ο Νίκος Καδιανός σόλο λαούτο, ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης λύρα - τραγούδι, η Εύα Γρηγοράκη τραγούδι, ο αείμνηστος Βασίλης Κατσαμάς λαούτο τραγούδι και ο ξεχωριστός και μεγάλος μουσικός Θύμιος Παπαδόπουλος στα πνευστά όργανα της ορχήστρας.

Ήταν ένα μουσικό σχήμα που πραγματικά πιστεύω μέσα από τη καρδιά μου χάρισε και σίγουρα το θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι πολύ καλά, πολλές ξεχωριστές μουσικές εμφανίσεις και βραδιές.

Ξέρετε φίλοι μου αγαπημένοι, για εμάς - τα παιδιά των αείμνηστων καλλιτεχνών είναι βάλσαμο στις ψυχές μας, να βλέπουμε φωτογραφίες της μουσικής πορείας και ιστορίας που <<χάραξαν>> οι γονείς μας, στο παλκοσένικο επάνω.

Και βέβαια κανείς μας δεν μπορεί να λησμονήσει τις αναμνήσεις αυτές, και εγώ προσωπικά πέρα από τη συγκίνηση και την υπερηφάνεια που νιώθω για την υστεροφημία του πατέρα μου, στη Κρητική μας μουσική, και δέκα ζωές αν είχα τη δυνατότητα να ζήσω, θα ήθελα να ξανά περάσω χρονικά από αυτή τη περίοδο.

Να είμαστε όλοι καλά φίλοι μου να ζούμε με τις αναμνήσεις μας, και να θυμόμαστε πάντα με αγάπη τους ανθρώπους που τις δημιούργησαν.