ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ ΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΑΝ ΤΟΝ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΕΧΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ...

 

Μπορεί αγαπημένοι μου φίλοι στη πρώτη του συμμετοχή ως προπονητής σε ευρωπαϊκό τελικό, να μην τα κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο, ο αγαπημένος μου Βασίλης Σπανούλης, αλλά με τη δουλειά του απέδειξε ότι είναι και θα εξελιχθεί στο μέλλον ακόμα περισσότερο σε θρυλικό προπονητή όπως ήταν και σαν παίκτης, κατακτώντας πολλούς τίτλους.

Αυτό το κείμενο φίλοι μου το γράφω πολύ πικραμένος, και όχι για κανέναν άλλο λόγο, γιατί σε έναν ευρωπαϊκό τελικό, μία ομάδα θα κερδίσει μία ομάδα θα χάσει, και αυτή έτυχε να είναι εχτές η Μονακό, 70-81 τελικό σκορ. 

Το  παράπονο όμως που θέλω να πω μέσα από αυτό το κείμενο είναι ότι είναι ξευτιλισμένοι όσοι Έλληνες φίλαθλοι εχτές μέσα στο γήπεδο αποδοκίμασαν τον Σπανούλη.

Οι περισσότεροι βέβαια από αυτούς, ήταν οπαδοί του πράσινου χρώματος, τόσο άμυαλοι όσο έχουν το ίδιο χρώμα με τα χορτάρια της Φύσης, που επίσης και αυτά από τον Θεό, είναι ανέκφραστα και άμυαλα αλλά τουλάχιστον προσφέρουν μια ομορφιά στα κάθε είδους τοπία.

Δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται σε μια ξένη Χώρα και με Έλληνα προπονητή στον πάγκο της μίας ομάδας να υποστηρίζουν την αντίπαλη ομάδα μόνο και μόνο επειδή ο Σπανούλης στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε παίκτης για πολλά χρόνια του Ολυμπιακού.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ήθος όταν δεν υπερασπιζόμαστε τους συμπατριώτες μας προπονητές και αθλητές. Και σε τελική ανάλυση, ας μην ξεχνάμε ότι όσο κι αν μας πονάει - γιατί όλους μας πόνεσε, ότι οι δικές μας ομάδες Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, δεν κατάφεραν να προκριθούν στον  τελικό, παρά τα μεγάλα όνειρα και λόγια, η Μονακό κατατακτήρια είναι πάνω από τις Ελληνικές ομάδες.

Επομένως καλά θα κάνουν κάποιοι να σέβονται αν όχι να υποκλίνονται στο Σπανούλη γιατί εκτός από προπονητής της Μονακό είναι και Ομοσπονδιακός προπονητής με ήθος και αξία!!!

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΤΕΡΜΠΙ.

 

Μπορεί φίλοι μου οι ομάδες μας να μην κατάφεραν να προκριθούν στο σημερινό τελικό της Euroleague Basketball αλλά πάντα ένα παιχνίδι μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ, έχει ενδιαφέρον και μας κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον.

Το μόνο που ελπίζω και εύχομαι η συμπεριφορά των οπαδών και των δύο ομάδων, να κυμανθεί σε αθλητικά και μόνο πλαίσια, και να μην <<μας μάθουν>> αρνητικά και στο εξωτερικό. Ας κερδίσει ο καλύτερος, έτσι και αλλιώς στο τέλος της αποψινής διοργάνωσης, όλοι θα θυμόμαστε τον πρωταθλητή, που εγώ προσωπικά, εύχομαι να είναι η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη.

ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΓΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΚΟΥΠΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΨΗΛΑ.

Αγαπημένοι μου φίλοι, μπορεί οι δικές μας οι μπασκετικές  ομάδες να μην τα κατάφεραν εχτές στους ημιτελικούς της Ευρωλίγκα, και να μην καταφέραμε να δούμε τον "Ελληνικό τελικό" των Αιωνίων, αλλά είμαστε υπερήφανοι για ένα και μόνο γεγονός. Που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από πουθενά και από κανέναν, για τη τεράστια επιτυχία του.

Για τον Βασίλη Σπανούλη, που στα λίγα χρόνια της προπονητικής του καριέρας ως πρώτος προπονητής, δημιούργησε και συνεχίζει να δημιουργεί σπουδαίο έργο, τόσο με το Περιστέρι όσο και με τη Μονακό τώρα.

Και βέβαια τώρα που οι υπεύθυνοι των Ελληνικών ομάδων, είπαν μεγάλα εγωιστικά λόγια αλλά κατάφεραν μικρά έργα, όλοι εμείς οι Έλληνες θέλω να πιστεύω, ότι επιθυμούμε να δούμε πρωταθλητή Ευρώπης τον Βασίλη Σπανούλη και τη Μονακό.

 

ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΚΟΡΥΦΗ.

 

Έφτασε η ώρα - η ημέρα και η στιγμές περνούν γρήγορα, όσο και αν υπάρχει αγωνία στο Αμπού Ντάμπι, να κυριαρχήσουν οι Ελληνικές μπασκετικές μας ομάδες.

Τόσο ο Παναθηναϊκός στις 18.00 μ.μ. με αντίπαλο τη Φενέρμπαχτσε, όσο και ο Ολυμπιακός με την ιστορία των 100 ετών, με αντίπαλο τη Μονακό στις 21.00 μ.μ. να επικρατήσουν επί των αντιπάλων τους και να προκριθούν στον τελικό της Κυριακής, στο θεσμό της Euroleague.

Ξέρω πως υπάρχουν πολλοί οπαδοί, που απόψε θα σταθούν στο πλευρό της μίας ή της άλλης ομάδας. Μα εγώ προσωπικά απόψε βλέπω παντού και πάντα την εκπροσώπηση της Ελλάδας μας μπασκετικά.

Για αυτό εύχομαι καλή επιτυχία και στις δύο Ελληνικές ομάδες και μακάρι στις 23.00, όλη η Ευρώπη να <<μιλάει>> για τη κυριαρχία του Ελληνικού μπάσκετ σήμερα, τη Κυριακή, παντού και πάντα. 

ΜΟΝΟ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΙΡΝΩ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ - ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!!!

 

Έχω γράψει σε πολλά κείμενα στο παρελθόν αγαπημένοι μου φίλοι, πως κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία να βρίσκομαι  μέσα στον Οίκο του Θεού, αντλώ τέτοια και τόση ψυχική δύναμη και λάμψη, που είναι σαν να μηδενίζεται το κοντέρ, και η  ζωή να ξανά ξεκινά από την αρχή.

Το ίδιο ένιωσα και εχτές - ημέρα της γιορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης όταν προσήλθα στον Ι.Ν. της περιοχής  όπου μεγάλωσα και έζησα για 35 χρόνια, πριν μετακομίσω στη Πετρούπολη.

Ξέρετε φίλοι μου, όσο περνούν τα χρόνια της ζωής μου και το μυαλό και οι σκέψεις <<με ταξιδεύουν>> σε διάφορες καταστάσεις και γεγονότα, έτσι κάνοντας μία ανασκόπηση καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα και αποτέλεσμα. Πως πάντα την ελπίδα, τη προσευχή και τη προσμονή για ό,τι καλό συμβαίνει στη ζωή μου την είχα και την ένιωθα μόνο από τον Θεό και τον Χριστό μας.      

Σαφέστατα και δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι όλο αυτό το συναίσθημα που ένιωθα από τα παιδικά χρόνια και νιώθω ακόμα και σήμερα είναι παιδική παραπλάνηση και αφέλεια.

Καμιά φορά τα ίδια τα γεγονότα, σε οδηγούν και στο σωστό συμπέρασμα. Όσες φορές ζήτησα βοήθεια από τον Κύριο και Θεό μας άλλες τόσες φορές μου έδωσε τον τρόπο - το κουράγιο - αλλά και τη δύναμη να τα καταφέρω.

Άρα δεν είναι η μόνη ελπίδα και παρηγοριά μου; Ευχαριστώ από καρδιάς και τον πατέρα Νεκτάριο, για την ευλογία του και τις ευχές όπως βλέπετε στο βίντεο που ακολουθεί.    

ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΟ "Kadianos Blog" ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ - ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗΣ.

 

Με πολύ αγάπη και σεβασμό φίλοι μου  αναδημοσιεύω το βιογραφικό σημείωμα του καλού μου φίλου Γρηγόρη Αλυσσανδράκη πρώτου κατά τη γνώμη μου εργάτη και εκφραστή της Κρητικής Παράδοσης  και δάσκαλου για εμένα στη καταγραφή και αφήγηση, διάδοση και διάσωση του Κρητικού Πολιτισμού, αφού πρώτα σας διηγηθώ μια μικρή ιστορία.

Με τον Γρηγόρη γνωριστήκαμε μέσω facebook το 2007, όταν μου ζήτησε ευγενικά να του γράψω, ένα βιογραφικό σημείωμα για τη μουσική πορεία και προσφορά του αείμνηστου πατέρα μου Νίκου Καδιανό για το τότε δικό του site kritikiparadosi.gr.

Πράγματι το θεώρησα όπως και ήταν μεγάλη τιμή για εμένα, να αναρτηθεί το βιογραφικό του πατέρα μου στο συγκεκριμένο δικό του site.

Και αυτό γιατί ο Γρηγόρης είχε ήδη κάνει αξιοπρόσεκτες τόσο ραδιοφωνικές εκπομπές (kritifm), όσο και συνεντεύξεις με πολλούς Κρητικούς καλλιτέχνες μέσω του περιοδικού (Κοντυλιές) του Περικλή Κατσούγκρη τότε.

Αναπτύχθηκε λοιπόν μεταξύ μας μία φιλία και ένας αμοιβαίος σεβασμός μέχρι και σήμερα για τη δουλειά και το μεράκι του ενός προς τον άλλον.

Με έμαθε με τον τρόπο του να προσεγγίζω και να δημιουργώ, θέματα και αναρτήσεις με σεβασμό για τη Κρήτη μας. Πάντα με καλεί σε όλες του τις εκδηλώσεις στην Αθήνα, με κορυφαία την εκδήλωση χωρίς να υποτιμώ τις υπόλοιπες για τον αείμνηστο Νίκο Σωπασή στο κέντρο "Κρήτη", όπου με επέλεξε να απονείμω εγώ τη τιμητική πλακέτα στον σπουδαίο αυτόν λυράρη.

Πάντα μου μιλάει με σεβασμό, χωρίς να είμαι δημοσιογράφος για όλες του τις δουλειές, γνωρίζοντας το μεράκι μου για τη καταγραφή και περιγραφή γεγονότων. Ποτέ δεν με διόρθωσε σαν πιο έμπειρος σε κάποιο κείμενό μου. Απεναντίας τα σεβάστηκε όλα και κάποια από αυτά τα αναδημοσίευσε κιόλας στα δικά του site's.

Το Kadianos blog, δεν ξεχνά τους φίλους του και τους δικούς του  ανθρώπους ποτέ. Και τον Γρηγόρη τον αισθάνομαι δικό μου άνθρωπο. Για αυτό πήρα τη πρωτοβουλία να αναδημοσιεύσω το πλούσιο βιογραφικό του, και να του ευχηθώ πάντα και πρώτα από όλα υγεία και μετά δημιουργία.  

"Ο Γρηγόρης Αλυσσανδράκης γεννήθηκε το 1984. 

Κατάγεται από το Ρέθυμνο και συγκεκριμένα από τον Πλάτανο Αμαρίου και την Κοξαρέ Αγ. Βασιλείου. 

Ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με τον πολιτισμό και την παράδοση της Κρήτης και συγκεκριμένα με τον χορό, την λύρα, το τραγούδι αλλά και γενικότερα την λαογραφική έρευνα και μελέτη. 

Ο πατέρας του Γιάννης Αλυσσανδράκης υπήρξε σπουδαίος χορευτής και χοροδιδάσκαλος στα νεανικά του χρόνια και ήταν εκείνος που τον βοήθησε να ακολουθήσει κι εκείνος με την σειρά του, τα Ιερά μονοπάτια της Κρητικής κουλτούρας.

Σπούδασε τεχνικός δικτύων Η/Υ και έχει εργασθεί σε μεγάλες εταιρίες του χώρου.

Είναι πατέρας τριών κοριτσιών και ζει μόνιμα στο Ρέθυμνο.

Έχει δημιουργήσει στο παρελθόν δύο κρητικά μεζεδοπωλεία στην Αττική και συγκεκριμένα στις περιοχές της Καισαριανής και της Γλυφάδας ενώ έχει εργασθεί ως υπεύθυνος και σε άλλα Κρητικά στέκια πάντα με στόχο του την διάδωση της Κρητικής φιλοξενίας των ηθών και των εθίμων. 

Έχει διδάξει λύρα στους συλλόγους Κρητών Μοσχάτου – Ταύρου και στον Σύλλογο Κρητών Πεύκης. 

Το 2015 δημιούργησε ένα πρότυπο κατάστημα χειροποίητων παραδοσιακών μουσικών οργάνων στην Αθήνα.

Οι εμφανίσεις του ως λυράρης και τραγουδιστής ανιά την Ελλάδα τα τελευταία είκοσι τρία χρόνια είναι πολλές και έχουν στεφθεί με απόλυτη επιτυχία. 

Επίσης έχει εμφανιστεί σε όλα τα μεγάλα Κρητικά Κέντρα της Αττικής και στα περισσότερα μουσικά μεζεδοπωλεία. 

Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς της Κρήτης και με τα κορυφαία χορευτικά συγκροτήματα σε υψηλού επιπέδου παραστάσεις. Ξεχωρίζει η πολυετής συνεργασία του με τον Νίκο Ευαγγελάκη. 

Έχει περιοδεύσει ανά την Ελλάδα ως μουσικός με την θεατρική παράσταση "Ερωτόκριτος" του κορυφαίου Έλληνα ηθοποιού σκηνοθέτη και συγγραφέα Κων/νου Θέμελη. 

Δίδαξε χορό σε εκατό άτομα μη Κρητικά στα Κύθηρα το 2019 και λύρα στο ωδείο Αναγέννηση στο ίδιο νησί.

Έχει τιμηθεί από την Δόμνα Σαμίου σε ηλικία μόλις 15 ετών ως ανερχόμενος Παραδοσιακός καλλιτέχνης.

Έχει συγγράψει ύστερα από πολυετή προσωπική έρευνα, ένα βιβλίο για τον Κώστα Μουντάκη με άγνωστες ιστορίες από την καλλιτεχνική του ζωή το οποίο είναι υπό έκδοση. 

Από το 2007 και για δέκα χρόνια είχε σε μόνιμη εβδομαδιαία βάση δικές του ραδιοφωνικές εκπομπές στον Κρήτη FM 87.5 και αρθρογραφούσε παράλληλα στο περιοδικό Κοντυλιές.

Άρθρα και συνεντεύξεις που πραγματοποίησε σε σπουδαίους Κρητικούς καλλιτέχνες έχουν δημοσιευθεί στα μεγαλύτερα site της Κρήτης. 

Μέσα από το kritiki-paradosi.gr το οποίο είχε δημιουργήσει το 2002 διέσωσε πλήθος βιογραφικών στοιχείων σπουδαίων προσωπικοτήτων της Κρήτης.

Από το 2011 έως το 2023, επιμελήθηκε την παραγωγή και την υλοποίηση σε πέντε μεγάλες εκδηλώσεις στην Αθήνα τιμώντας σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης μεταξύ των οποίων ο Νίκος Σωπασής, ο Μανώλης Κακλής, ο Μανώλης Αλεξάκης καθώς και την μνήμη του πρόωρα χαμένου κορυφαίου δεξιοτέχνη της λύρας, Γιώργου Τσουρουπάκη."

ΝΑ ΞΑΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗ "ΚΑΡΤΑ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ".

 

Για να ξανά θυμηθούμε φίλοι μου, τα δικαιώματα και τα πλεονεκτήματα που μας προσφέρει η Κάρτα Αναπηρίας, όπως αυτά είναι αναρτημένα μέσω του gov.gr, αυτά είναι:

"Η Κάρτα Αναπηρίας, με την επίδειξή της από τον δικαιούχο της και την ψηφιακή βεβαίωσή της, αποδεικνύει την ταυτότητα του κατόχου της, την ιδιότητα του ως ατόμου με αναπηρία και το κλιμάκιο ποσοστού αναπηρίας που του έχει αναγνωριστεί.

Οι κάτοχοι Κάρτας Αναπηρίας μπορούν με την επίδειξη και την ψηφιακή βεβαίωσή της:

να εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα σε υπηρεσίες εξυπηρέτησης κοινού και να απολαμβάνουν κάθε απαιτούμενη διευκόλυνση,

να την χρησιμοποιούν ως δικαιολογητικό αντί της Γ.Α.Π.Α. για τα αναγραφόμενα σε αυτήν δεδομένα."

Επειδή τον τελευταίο καιρό όπου έχω επιχειρήσει να την επιδείξω, κάποιοι αρμόδια υπεύθυνοι υπάλληλοι των  υπηρεσιών την αγνοούν επιδεικτικά και αναίσθητα, Δημοσίων και Ιδιωτικών, καλό θα είναι λοιπόν όλοι μας, να διαβάσουμε το κείμενο αυτό, το οποίο είναι ακριβής αντιγραφή μέσα από το gov.gr, και στο κάτω μέρος του εντύπου της κάρτας αναγράφεται επακριβώς η χρησιμότητά της, τα οποία διακρίνετε στη παρακάτω αναρτημένη επίσης φωτογραφία της ατομικής μου κάρτας.

Αυτό το άρθρο λοιπόν είναι κείμενο παραπόνων και αγανάκτησης προς όσους τη περιφρονούν και δεν τη λαμβάνουν υπόψη.

Αλλά και μία προσπάθεια "για κάτι καλύτερο" από πλευράς σεβασμού, όχι για εμένα ειλικρινά, γιατί πλέον έχω κάνει "το κύκλο της ζωής μου" και σιγά - σιγά βαδίζω προς το φινάλε, αλλά για τους νεότερους συναδέλφους από εμένα, που θα πρέπει επίσης δυναμικά να μάθουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Από όσους τα αγνοούν επιδεικτικά.

ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΒΟΗΘΑΩ.

Με ρωτούν πολλοί φίλοι και γνωστοί τι κερδίζω ή που αποσκοπώ, όταν γράφω σε αυτό το blog, παράπονα σχετικά με αναπηρικά θέματα, συμπεριφορές ανθρώπων, υπαλλήλων υπηρεσιών κλπ.

Σκοπός και στόχος δεν είναι πλέον μετά από 55 χρόνια ζωής, να κερδίσω κάτι αλλά να βοηθήσω σε κάτι. Και είναι να βοηθήσω, γιατί πρέπει να καταλάβουμε και να κατανοήσουμε συγχρόνως ορισμένα πράγματα. 

Και εμείς οι Αμέα που είμαστε σε αυτή τη θέση, να καταλάβουμε και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, γιατί όπως έχουμε και υποχρεώσεις, έχουμε και δικαιώματα, εφόσον έχουμε ζωή και ζούμε σε μια οργανωμένη Κοινωνία.

Αλλά και όλοι αυτοί οι υπάλληλοι που κάθονται πίσω από τα γραφεία και τις καρέκλες των εκάστοτε υπηρεσιών, Δημόσιες ή Ιδιωτικές, πρέπει να μάθουν να σέβονται τα δικαιώματα που μας έχει παραχωρήσει με επικυρωμένους νόμους το Ελληνικό Κράτος. Δεν είναι δυνατόν να υποδεικνύεις σε κάποια υπηρεσία την απόφαση των ΚΕΠΑ ή τη κάρτα αναπηρίας, και οι συμπεριφορές των υπαλλήλων που τις βλέπουν ή δεν δέχονται καν να τις κοιτάξουν να είναι πλήρως έως και αναισθησίας μπορώ να πω αδιάφορες.

Υπάρχουν αναπηρίες που "φαίνονται" και άλλες που δεν "φαίνονται" αλλά αποδεικνύονται με έγγραφα. Οι μόνοι που μπορούν να πιστοποιήσουν τις αναπηρίες μας πραγματικά και εγγράφως, είναι οι γιατροί που συμμετέχουν στις επιτροπές ΚΕΠΑ.

Κανείς άλλος δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει λόγο παρά μόνο σεβασμό.

 

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ "ΓΙΑΤΙ";

 Όσων ετών κι αν είναι ο κάθε άνθρωπος φίλοι μου, όσους περιορισμούς κι αν του "βάζει" η ίδια του η ζωή ή όπως εμένα η κινητική μου κατάσταση, υπάρχει και θα υπάρχει πάντα μια ενέργεια που αναδύεται μέσα από τον ίδιο μας τον οργανισμό, και μία θέληση να δημιουργούμε πράγματα, και να ζούμε γεγονότα.

Σε καμία περίπτωση και για κανέναν λόγο, αυτή μου η θέληση, δεν σημαίνει ότι <<ζηλεύω>> τους αρτιμελείς συνανθρώπους μου, που μπορούν να κινηθούν άνετα και χωρίς τη παραμικρή βοήθεια. Αυτή είναι η ζωή, οι νόμοι, οι κανόνες και οι καταστάσεις της.

Όταν όμως αποφασίζω να μετακινηθώ σε οποιοδήποτε μέρος, και ξαφνικά διαπιστώνω πως ενώ θα έπρεπε δεν πληροί τις κατάλληλες προϋποθέσεις, και δεν έχει την ανάλογη προσβασιμότητα, όπως για παράδειγμα, το έδαφος κάτω να είναι στρωμένο με χαλίκι χοντρό, έτσι ώστε να μην μπορούν να κυλίσουν οι ρόδες του αναπηρικού αμαξιδίου ή μπροστά από τις ράμπες των πεζοδρομίων να είναι παρκαρισμένα οχήματα, που εμποδίζουν τη διέλευση μας ή οι ράμπες των αστικών συγκοινωνιών, που δεν λειτουργούν αρκετές φορές, τότε μέσα μου αναρωτιέμαι ένα απελπισμένο "γιατί;"

Και αναρωτιέμαι "το γιατί", διότι όλοι μας, ζούμε σε μια ευρωπαϊκή Χώρα, και μια Χώρα που διοργάνωσε Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες το 2004, και υποτίθεται ότι έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες και απαραίτητες υποδομές, για να μπορούμε να κινούμαστε άνετα μέσα στην ίδια μας τη Χώρα.

Αλλά δυστυχώς διαπιστώνουμε σχεδόν κάθε μέρα, ότι και οι συνάνθρωποί μας δεν σέβονται τις όποιες αυτές υποδομές υπάρχουν.

Έχω δει πολλές φορές τόσο στη Πετρούπολη όσο και στο Περιστέρι, όπου συνήθως κινούμαι τον τελευταίο καιρό να βλέπω επιδεικτικά έως και προκλητικά μπορώ να πω παρκαρισμένα οχήματα, που να μου εμποδίζουν τη πρόσβαση. Και αναρωτιέμαι γιατί;

Δεν ξέρουν; Δεν βλέπουν; Δεν γνωρίζουν; Οι απλά μας περιφρονούν τις ανάγκες μας και τα δικαιώματά μας.

Σήμερα είμαι εγώ, αύριο που ο Θεός <<να μην στο γράφει>>, μπορεί να είσαι εσύ; Σκέψου και προσάρμοσε τη συμπεριφορά σου αμετανόητε φίλε μου. Δεν είναι κατάρα αυτό που γράφω, είναι απελπισμένη παράκληση.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2025 -ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΕΦΚΑ.

 

Την Τρίτη 27 Μαΐου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).

Την Πέμπτη 29 Μαΐου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

Οι πιστώσεις των λογαριασμών θα πραγματοποιηθούν την προηγούμενη  εργάσιμη ημέρα κατά τις απογευματινές ώρες.

ΠΗΓΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: efka.gr

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΑ.

 

ΜΑΝΑ: Λέξη ιερή και με μεγάλη αξία, αλλά πάντα με ένα κοινό σκοπό και σημείο αναφοράς και αναμνήσεων για όλους μας. Τον άνθρωπο που μας έφερε στη ζωή, μετά από 9 μήνες αγωνίας, είναι κοντά μας για όλη της τη ζωή, μας προστατεύει συνεχώς, αγωνιά και αγωνίζεται συγχρόνως, να μας εξασφαλίσει τις καλύτερες συνθήκες ζωής.

Επομένως μιλάμε για τον σπουδαιότερο άνθρωπο της ζωής μας. Αυτή τη γυναίκα που δεν θα μας προδώσει ποτέ, τη γυναίκα εκείνη που δεν θα φύγει ποτέ από κοντά μας, παρά μόνο με το θάνατό της. Αισθάνεται πάντα ολοκληρωμένη και υπεύθυνη γυναίκα με τη γέννησή μας - ασπίδα προστασίας και επάνω της μπορούμε να ακουμπάμε για κάθε μας δοκιμασία, μικρή ή μεγάλη χωρίς φόβο και πολύ πάθος.

Κάποιοι από εμάς όσο ζούσαν οι μητέρες μας ίσως τις θεωρούσαμε δεδομένο, αλλά μόλις έφυγαν από κοντά μας, καταλάβαμε το τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό που μας άφησαν. Μάνα μου λείπεις από κοντά μου 20 χρόνια τώρα. Ευτυχώς μερίμνησε ο Πανάγαθος Θεός μας και έστειλε κοντά μου τη Ζάνα. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να εννοηθεί σε αυτό το κείμενο από κανέναν ότι βιολογικά είναι το ίδιο σαν εσένα. Μπορώ όμως να σου πω νοερά σε εσένα και γραπτά στους φίλους μου, ότι είναι το ίδιο μαχήτρια σαν εσένα. Αγωνίζεται καθημερινά - όπως και εσύ τότε - να μην μου λείψει τίποτα από τα αναγκαία πράγματα της ζωής μου. Όσο και αν μεγάλωσα, έχω ανάγκη κάπου να ακουμπάω, και αυτή είναι η Ζάνα που σαν Μάνα αγαπάω!!!

Για αυτό χρόνια πολλά σε όλες τις μάνες που έχουν τα παιδιά τους, αλλά και τα παιδιά ας δώσουν ένα λουλούδι σήμερα στη Μάμά τους. Γιατί απλά όλα και όλοι είναι μοναδικά, και δυστυχώς ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, τη γλυκιά τη μάνα μου να ξανασυναντήσω.

"ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ" ΑΓΑΛΛΙΑΖΕΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ!!!

Αγαπημένοι μου φίλοι.

Από τη παιδική μου ηλικία των 6 ετών που θυμάμαι σχεδόν ¨καθαρά¨ των εαυτό μου και στιγμές χαρούμενες και ξέγνοιαστες της παιδικής μου τότε ανεμελιάς, άκουγα τους γείτονές μας, να μιλάνε και να λένε πως πρέπει σχεδόν κάθε χρόνο να επισκέπτονται τη ξακουστή και μοναδική τότε ανθοκομική έκθεση στην Αθήνα, αυτή που για πολλές δεκαετίες τώρα διοργανώνεται από τον Δήμο Κηφισιάς.

Πολλοί από τους γείτονες - επισκέπτες μίλαγαν για τη πανδαισία των λουλουδιών, τις μοναδικές συνθέσεις ακόμα και για τις χαμηλές για την εποχή εκείνη τιμές, όπου μπορούσες να βρεις και να αγοράσεις τα λουλούδια της αρεσκείας σου.

Βέβαια είναι άλλο να σου περιγράφουν ένα γεγονός εξ' αποστάσεως και άλλο  να το βλέπεις εσύ ο ίδιος από κοντά. Εχτές λοιπόν μου δόθηκε η ευκαιρία στα 55 χρόνια της ζωής μου, μαζί με τη γνωστή και μόνιμη παρέα μου - βοηθούς μου (Ζάνα, Αντώνη και Βάσω - ομάδα που τα καταφέρνει δεν αλλάζει), να δω αυτή την έκθεση από κοντά και να νιώσω επακριβώς τα ίδια συναισθήματα, με αυτά που με περιέγραφαν τόσα χρόνια όσοι φίλοι και γνωστοί την επισκεπτόντουσαν.

Οι συνθέσεις από διάφορα λουλούδια, οι πανσέδες, οι γαρδένιες, οι κάκτοι και όλα τα άλλα είδη λουλουδιών σου δημιουργούν την αίσθηση σε πραγματικό χρόνο, ότι βρίσκεσαι μέσα σε ένα παράδεισο, όπου αγαλλιάζει η ψυχή σου και ηρεμεί το πνεύμα.

Τι πιο φυσικό βέβαια αφού βρίσκεσαι μέσα στη Φύση. Πολλά συγχαρητήρια τόσο στον Δήμο Κηφισιάς για την άρτια οργάνωση όσο και στους εμπόρους - καλλιεργητές των λουλουδιών για τη συμμετοχή τους κάθε χρόνο στη συγκεκριμένη έκθεση.

Οι φωτογραφίες και το βίντεο που θα δείτε παρακάτω θα σας δείξουν ένα μικρό δείγμα της έκθεσης, που όμως θα το νιώσετε και θα το αισθανθείτε πολύ καλύτερα, αν επισκεφτείτε και εσείς οι ίδιοι την Έκθεση, η οποία τελειώνει τη Κυριακή 18 Μαίου.

Τιμή εισιτηρίου 2 ευρώ, και ελεύθερη είσοδος για τα Αμέα συν ένα συνοδό και για τα άτομα άνω των 65 ετών.

 

ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΜΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ - ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ.

 

Διότι αν δεν αγαπάτε φίλοι μου αγαπημένοι - τα Αμέα και τους ηλικιωμένους συνανθρώπους μας (παππούδες, γιαγιάδες κλπ.) είναι καλύτερα να μην τους πλησιάζετε και να μην αναλαμβάνετε τη φροντίδα και ευθύνη τους.

Κανείς δεν σας υποχρεώνει και κανείς θέλω να πιστεύω δεν  σας αναγκάζει για κάτι τέτοιο. Και όλα αυτά γιατί κανείς από εσάς τους αρτιμελείς δεν μπορεί να καταλάβει, τις πραγματικές ανάγκες και "απαιτήσεις" των προβλημάτων μας, όποιες και αν είναι αυτές και σε όποια κατηγορία και αν ανήκουν (νοητικές - κινητικές).

Και δεν μπορείτε να τα καταλάβετε όλοι εσείς, καλόπιστα το γράφω, γιατί πολύ απλά, είστε <<έξω>> από τα προβλήματα της υγείας μας και πάντα ο Θεός να σας έχει καλά, και δεν μπορείτε να νιώσετε ή δεν θέλετε να καταλάβετε ή και δεν σας ενδιαφέρουν οι συνθήκες μέσα στις οποίες εμείς καθημερινά ζούμε.

Το μόνο που ξέρετε να κάνετε οι περισσότεροι πολύ καλά, είναι να δίνετε υποσχέσεις και να λέτε εντυπωσιακά λόγια. Δεν έχετε όμως κανένα δικαίωμα να χειροδικείτε ή να μας σκοτώνετε επειδή κουραστήκατε ή ενδεχομένως μας βαρεθήκατε. Όταν για παράδειγμα με τα χρόνια η υγεία επιβαρύνεται.

Τη ζωή μας τη δίνει - και μας τη αφαιρεί μόνο ο Θεός. Κανείς από εσάς τους κουρασμένους και απομακρυσμένους.

Εμείς θέλουμε να είστε κοντά μας. Γιατί όμως απλά το θέλετε και όχι από ανάγκη.

Γιατί εμείς απλά ανεβαίνουμε τον δικό μας καθημερινό Γολγοθά και εσείς εξίσου απλά και ανθρώπινα πρέπει να το σεβαστείτε αυτό.

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ & ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ.