ΑΞΙΖΟΥΜΕ.

 

Η επιλογή καθαρά και αποκλειστικά δική μας. Το πως θέλουμε να μας βλέπουν οι άλλοι και τι περιθώρια τους αφήνουμε εμείς για αυτό. Αλλά και οι επιλογές των ανθρώπων που έχουμε κοντά πολλές φορές και από καταστάσεις και γεγονότα είναι πολύ περιορισμένες.

Μπορεί πολλοί άνθρωποι να είναι "φαινομενικά" δίπλα μας. Αλλά στην πραγματικότητα να είναι πολλοί ελάχιστοι αυτοί που αξίζουν πραγματικά, και προσφέρουν με τη καρδιά τους - και όχι για τα συμφέροντά τους.

ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ.

 

Με αποτέλεσμα φίλοι μου, να καταπιέζουμε έτσι τους εαυτούς μας και να μην είμαστε αληθινοί και γνήσιοι χαρακτήρες.

Και στο τέλος όπως πάντα να πληγωνόμαστε. Διότι πολύ απλά όποιος μας αγαπά και νοιάζεται για εμάς, πρέπει να μπορεί να μας δέχεται, έτσι ακριβώς όπως είμαστε, και όχι να αποζητά επάνω μας "τεχνητές αλλαγές" οι οποίες εξυπηρετούν αυτόν ή αυτούς που τις αποζητούν και καταστρέφουν ψυχικά εμάς τους ίδιους.

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ.

 

Κοινώς να είσαι ο εαυτός σου. Γιατί μόνο εμείς μπορούμε να καταλάβουμε, και να προστατεύσουμε τον εαυτό μας, πραγματικά, αληθινά και χωρίς καμία σκοπιμότητα.

ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟ - ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΤΩΝ 250 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ.

 Οριστική Άρνηση: Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εργασίας επιβεβαίωσε ότι «δεν υπάρχει καμία πιθανότητα» για έκτακτο επίδομα φέτος, καθώς δεν υπάρχει ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος.

Τι ισχύει για τους εργαζόμενους: Οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα θα λάβουν κανονικά το Δώρο Πάσχα μέχρι τη Μεγάλη Τετάρτη, το οποίο αντιστοιχεί σε μισό μηνιαίο μισθό (για όσους εργάστηκαν όλο το διάστημα από 1η Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου).

Τακτικές καταβολές: Θα συνεχιστούν κανονικά οι προγραμματισμένες πληρωμές των επιδομάτων (π.χ. Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, Επίδομα Παιδιού Α21, Ενοικίου) χωρίς όμως την προσθήκη έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.

 

Γιατί πολύ απλά αγαπημένοι μου φίλοι, κατάλαβα πως τα ψυχολογικά τραύματα είναι και εκείνα που δεν διορθώνονται και δεν επουλώνονται τόσο γρήγορα και εύκολα.

Πάντα αφήνουν το στίγμα τους στην εν γένει συμπεριφορά και παρουσία μας αλλά και τη σχέση μας με τον υπόλοιπο "έξω" από εμάς Κόσμο.

Για αυτό αποφάσισα από εδώ και πέρα να πορευτώ με τους ανθρώπους, που θέλουν πραγματικά τον Νίκο δίπλα τους, για τον Νίκο - τον χαρακτήρα - και τη ψυχή του μόνο.

'Ολα τα υπόλοιπα μεταβάλλονται, διορθώνονται ή απομακρύνονται.

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΙΜΗΛΙΟ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ.

 

                        ΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: ΜΑΝΟΥ ΜΟΥΝΤΑΚΗ.

1975: Στον Πειραιά σε εκδήλωση για τη ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Κώστας Μουντάκης - Νίκος Καδιανός - Πέτρος Καρμπαδάκης. Μια φωτογραφία πολλών αναμνήσεων.

Σε όσες συμμετοχές και εκδηλώσεις και αν είχε εμφανιστεί ο πατέρας μου μαζί με τον Κώστα Μουντάκη είτε δισκογραφικά είχαν συνεργαστεί μαζί, για όλες και για όλα ήταν πάντα πολύ υπερήφανος.

Λίγα χρόνια αργότερα το 1977 ηχογράφησαν μαζί με επιλεγμένους συνεργάτες του Κώστα Μουντάκη τον δίσκο "Ο  ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ" με μια σειρά ιστορικών τραγουδιών αφιερωμένα στο ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΡΚΑΔΙΟΥ, και άλλη μια σειρά επίσης αφιερωμένη στη μνήμη του αείμνηστου και επίσης λυράρη Ανδρέα Ροδινού.

Η συμμετοχή του πατέρα σε αυτόν το "μουσικό θησαυρό" του Κώστα Μουντάκη, και η επιλογή του ως λαουτιέρης από τον ίδιο τον Κώστα Μουντάκη, τον έκανε πάρα πολύ υπερήφανο, και μιλούσε πάντα με συγκινητικά λόγια για αυτό το δισκογραφικό τους αντάμωμα.

Όπως η μουσική τους μοίρα και η ιστορία τους ξανά έσμιξε μαζί δισκογραφικά στην τελευταία δισκογραφική δουλειά του Κώστα Μουντάκη με τίτλο: ΣΤΟΝ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ ΘΑ ΑΝΕΒΩ, με τη συμμετοχή του Γιώργου Δουλγεράκη στη κιθάρα. Και σαν τραγούδι φιλική συμμετοχή σε μια σειρά κοντυλιές με τον τίτλο: ΤΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΥΠΑ των Μάνο Μουντάκη, Γιώργου Φραγκιουδάκη, Γιώργου Γρύλλου και Μανώλη Σκουλά.

ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ - ΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ!

 

Με ιδιαίτερη χαρά και ξεχωριστή συγκίνηση είδα φίλοι μου, σήμερα το πρωί, τα παιδιά οικογενειακών μου φίλων και όχι μόνο αλλά σίγουρα κάτι παραπάνω για εμένα, μετά από τόσα χρόνια φιλίας που μας συνδέει, τόσο τον Χρήστο Κιούση όσο και τη Λυδία Σιφναίου, να ετοιμάζονται και να παρελαύνουν με τα σχολεία τους.

Ο Χρήστος με το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο - Λύκειο Αιγάλεω και η Λυδία μας με το 8ο Δημοτικό Σχολείο Πετρούπολης. Για να τιμήσουν τη Πατρίδα μας και τους αγώνες και τις θυσίες των αγωνιστών του απελευθερωτικού αγώνα εκείνου, όπου 205 χρόνια πριν δεν δίστασαν να θυσιάσουν και την ίδια τους τη ζωή, για μια ελεύθερη σήμερα Ελλάδα.

Σίγουρα φίλοι μου όταν βλέπουμε όλοι μας, νέα παιδιά με τόση χαρά και ενθουσιασμό να θέλουν και να λαχταρούν να τιμήσουν τα "δίκαια ιδανικά και πιστεύω" της Πατρίδας - αισθάνεσαι και εσύ ο ίδιος υπερήφανος.

Και η υπερηφάνεια αυτή έχει σαν σκοπό και στόχο ένα ευοίωνο Πατριωτικό μέλλον. Διότι από τη σχολική πορεία τους και διαδρομή καταλαβαίνουν τη σημασία του τρίπτυχου ΠΑΤΡΙΔΑ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Και δεν αρνούνται να δώσουν το παρόν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα αφορά τη Πατρίδα μας. Με πολύ  σεβασμό και πίστη.

Θέλω να ευχηθώ σε αυτά τα παιδιά, κάθε σχολικό τους χρόνο μαζί με υγεία να έχουν και την ίδια προθυμία για να αγωνιστούν για μια καλύτερη και ελεύθερη πάντα Ελλάδα.

Συγχαρητήρια και στα ίδια τα παιδιά αλλά και τους δασκάλους και τους γονείς τους για τα πρότυπα - τα ιδανικά - και τα πιστεύω για τα οποία τους μιλούν και τα διδάσκουν. Και γιατί όχι να δακρύσουν γεμάτοι υπερηφάνεια στο πέρασμά τους με την Ελληνική σημαία μπροστά από τα μάτια τους.

ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ - ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!!!

Τα βίντεο δημοσιεύονται κατόπιν προφορικής άδειας των γονέων Κυπαρισσία Μακρύγιαννη και Θεοδώρα Σαρρηδάκη τις οποίες και ευχαριστώ.

Ο ΣΥΧΝΟΣ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ.

 

Χωρίς φίλοι μου να θέλω να πω ότι δεν αγαπώ τα ζώα της Φύσης σε καμία περίπτωση, ο συχνός μας επισκέπτης της φωτογραφίας που βλέπετε (το αγριογούρουνο), για μεγάλο χρονικό διάστημα, μας "επισκέπτεται όλο και πιο συχνά" εδώ στην Πετρούπολη στο τέρμα των λεωφορείων επί της οδού Μετεώρων.

Προκαλώντας με την εμφάνισή του και μόνο πανικό σε μεγάλους και μικρά παιδιά - πεζούς - και επιβάτες των λωφορείων, γιατί δεν ξέρουμε και φοβόματε την αντίδρασή του.

Ίσως θα ήταν καλό η ο Δήμος Πετρουπόλεως ή κάποια φιλοζωική εταιρεία να παρέμβει και να το περιθάλψει. 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΩΝ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ "Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ" ΜΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ.

              

 Ο Σύλλογός μας σας προσκαλεί στο καθιερωμένο Κρητικό γλέντι που πραγματοποιείται κάθε χρόνο μετά την παρέλαση!

📅 ΤΕΤΑΡΤΗ 25η ΜΑΡΤΊΟΥ

🕜 Ώρα έναρξης: 13:30

📍 Στο "ΠΑΛΑΤΙ" των Κρητών τση Πετρούπολης (Ελ.Βενιζέλου 6, ΠΕΤΡΟΎΠΟΛΗ)

Ελάτε να γιορτάσουμε όλοι μαζί με κρητική μουσική, χορό και παραδοσιακό κέφι!

Μουσικά θα μας διασκεδάσει το συγκρότημα του ΜΙΧΑΛΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗ

Σας περιμένουμε για ένα όμορφο απόγευμα γεμάτο παράδοση και διασκέδαση!'

Σύλλογος Κρητών Πετρούπολης «Η Μεγαλόνησος»

Ελ. Βενιζέλου 6, 13231 Πετρούπολη

Τηλ. Επικοινωνίας 210-5024064

Email: krhtes.petroupolis@gmail.com.

ΑΠΛΑ ΘΑ ΣΕ ΒΡΟΥΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ.

 

Για αυτό καμιά φορά φίλοι μου, είναι καλό να περνάμε με τη παρουσία μας απαρατήρητοι, για να δούμε εάν σε κάποιους πρώτα και πάνω από όλα θα λείψουμε πραγματικά, και εάν επίσης και οι ίδιοι πρόσεξαν την απουσία μας.

Όταν και εάν μας ψάξουν τελικά, κυρίως να μάθουμε και τον λόγο για τον οποίο το έκαναν. Ήταν και είναι πραγματικό το ενδιαφέρον τους για εμάς ή κάτι άλλο κρύβεται πίσω από όλο αυτό το "κατασκευασμένο ενδιαφέρον".

Είναι αυτό το ψευδεπίγραφο κάτι, που πολλές δεν γίνεται σε εμάς φανερό.

ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ.

 Με μεγάλη χαρά, τιμή και ιδιαίτερη συγκίνηση, αγαπημένοι μου φίλοι, μου προσφέρθηκε από οικογενειακή φίλη ως δώρο το βιβλίο: "Επετειακή έκδοση για τα 100 χρόνια" από τη γέννηση του μεγάλου - αείμνηστου και αξέχαστου Κρητικού λυράρη Κώστα Μουντάκη με τίτλο: "ΑΝΑΔΡΟΜΗ" από τις εκδόσεις ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ.

Ένα αφηγηματικό βιβλίο της ζωής του με ιδιόχειρες σημειώσεις - αφηγήσεις - και γεγονότα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη -εκ των μεγαλύτερων και σπουδαιότερων λυράρηδων που μέσα από τις νότες του, δεν μας άφησε μόνο μουσικούς θησαυρούς ανεπανάληπτης και ανεκτίμητης αξίας αλλά έκανε και καταγραφή μουσικής ιστοριογραφίας σχετική και σχετιζόμενη με σπουδαία γεγονότα της Κρητικής παράδοσης και Ιστορίας.

Όπως: Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ, ΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (Πραγματευτής - Μυλωνάδες και Μαζώχτρες - Ο αργαλειός και άλλα).

Ήταν και ο μουσικός εκείνος κατά τη προσωπική μου γνώμη, ο οποίος διατήρησε και διέδωσε τη Κρητική μουσική σε υψηλό επίπεδο. Τη πήγε τη μουσική μας παράδοση πολλά σκαλοπάτια πιο πάνω από αυτά που τη παρέλαβε από τους προκατόχους του.

Πιστεύω ότι μέσα από αυτό το επετειακό βιβλίο, όσοι το διαβάσουμε, έχουμε να διδαχτούμε να μάθουμε και να μεταδώσουμε μοναδικά πράγματα στις επόμενες από εμάς γενιές.

Ένα μεγάλο μπράβο στον γιο του Μάνο για τη πρωτοβουλία της έκδοσης αυτού του βιβλίου και στους συνεργάτες του. Γιατί πολύ απλά τέτοιες προσωπικότητες σαν τον Κώστα Μουντάκη, είναι εκείνες που χάραξαν και θα συνεχίζουν με το τεράστιο πολιτιστικό τους έργο και μετά τον θάνατό τους να χαράζουν τη μουσική πορεία της Παράδοσής μας.

Και εγώ προσωπικά σαν γιος του Νίκου του Καδιανού χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανενός άλλου μεγάλου μουσικού δασκάλου τη συμμετοχή και συνεργασία με τον αείμνηστο πατέρα μου, στα Κρητικά μονοπάτια και το Κρητικό μουσικό πεντάγραμμο, θα δηλώνω σε όλη μου τη ζωή ακροατής και θαυμαστής της λεγόμενης "Μουντακικής μουσικής σχολής". Και πιστεύω πως η συμμετοχή του πατέρα μου στους δικούς του "μουσικούς θησαυρούς", έγιναν αφορμή και η μουσική καριέρα του Νίκου Καδιανού - του λαουτιέρη που όλοι εσείς αγαπάτε και τιμάτε χρόνια τώρα τη μνήμη του, όχι απλά "μπόρεσε" να εξαπλωθεί αλλά να απογειωθεί στη κυριολεξία.

Σαν απόγονος της Οικογένειας Καδιανού υποκλίνομαι με σεβασμό στη μνήμη και τη πολιτιστική μουσική προσφορά του Κώστα Μουντάκη. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μάνο Μουντάκη για τη προσωπική μας φιλία και τον αμοιβαίο σεβασμό.

ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ;

 

Και με αυτό τον τρόπο αγαπημένοι μου φίλοι τι κατάλαβα; Να τα ζάναξ, να η πίεση, να το σάκχαρο, να και η ινσουλίνη και τώρα μόνο η τύχη μου "ανοιχτή" στον Θεό έχει μείνει.

Για αυτό κοιτάχτε πρώτα και πάνω από όλα τους εαυτούς σας - δεν είναι πάντοτε εγωιστικό - κάποιες φορές επιβεβλημένες είναι και αυτοπροστασία - και μετά ό,τι μπορείτε, όσο μπορείτε και αν μπορείτε.

Γιατί εάν εσείς πάθετε κάτι, πολλοί λίγοι θα έρθουν κοντά σας, εκτός και αν τα περιουσιακά σας στοιχεία είναι τόσο υπέρογκα που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες και τα θέλω όλων αυτών.

Στη σύγχρονη σημερινή Κοινωνία - ο ανθρωπισμός αντικαταστάθηκε από τα συμφέροντα.

ΟΦΕΙΛΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ.

Μόνο και μόνο επειδή όλα αυτά τα χρόνια πληγώνομαι ψυχικά και νομίζω ότι τελικά δεν το αξίζω. Όλα όμως και όλοι έχουν ένα όριο και έναν τερματισμό. Για αυτό έως εδώ. Ήρθε επιτέλους η χρονική στιγμή εκείνη, να αγαπήσω και να σεβαστώ εγώ πρώτος τον ίδιο μου τον εαυτό. 

ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ.

 

Γιατί πολύ απλά αγαπημένοι μου φίλοι, οι καταστάσεις και τα απρόοπτα γεγονότα της καθημερινότητας ετούτης της ζωής, είναι σαν τροχός που όλο γυρίζει -  ποτέ μα ποτέ όμως δεν γνωρίζεις με βεβαιότητα τι μπορεί να σου φέρει και ποιου ανθρώπου τη βοήθεια μπορεί να χρειαστείς.

Για αυτό όταν οι ανάγκες μας κιόλας, είναι μόνιμες και σε καθημερινή βάση δεν "κλείνουμε ποτέ - και δεν σταματάμε" επαφές με κανέναν άνθρωπο, και αν κατά καιρούς υπάρχει μια μεταξύ μας αποστασιοποίηση, θα έρθει πάλι εκείνος ο καιρός, να ξανά βρεθούμε με όλους και με όλα. Εκτός από κάποια μουλάρια τύπου και συμπεριφοράς ΑΣΤΡΑΧΑΝ - που όπως και αν τους φερθείς, αυτοί δεν αλλάζουν συμπεριφορά και χαρακτήρα για τίποτα. Εκεί απομακρύνεσαι επί μονίμου και σταθερής βάσεως.

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ "ΟΠΛΟ ΑΜΥΝΑΣ".

 

 Από αυτό και μόνο που γράφει η συγκεκριμένη φωτογραφία αγαπημένοι μου φίλοι, καταλαβαίνουμε όλοι μας, αυτό που λέει αιώνες τώρα όλος ο Κόσμος ότι <<η σιωπή πολλές φορές είναι χρυσός>>.

Και είναι χρυσός όχι σαν μέταλλο αλλά σαν προστάτης του ίδιου μας του εαυτού απέναντι και ενάντια στη πονηριά των άλλων προς εμάς. Που μας αντιμετωπίζουν σαν ένα <<πράγμα εκμεταλλεύσιμο>>, γιατί; Για να εμφανίσουν τα δικά τους υποτιθέμενα προτερήματα.

ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

 

Yπεραγία Θεοτόκο Μητέρα μας και Προστάτιδα της θλίψεως δώσε μας δύναμη και κουράγιο, ώστε να ανταπεξέλθουμε σε όλες τις δυσκολίες, που ο καθένας μας πρέπει να αντιμετωπίσει και που είναι "γραμμένες" σε αυτή τη ζωή.

Με πάσα δόξα προς Εσένα, ελπίδα, τιμή και προσκύνηση και στον Χριστό μας, που ήρθε στον Κόσμο για να άρει τις αμαρτίες μας αλλά και να Διδάξει σε όλους εμάς τις αρχές και τους κανόνες του Χριστιανισμού και να Δείξει συγχρόνως τον δρόμο και τον τρόπο της Αιωνίου Σωτηρίας μας.

Διότι άνθρωπος που θα πει ότι στη ζωή του δεν έχει διαπράξει λάθη και αμαρτίες, δεν ακόμα σε θέση κατά τη γνώμη μου να βαδίσει τον δρόμο της αφαίσεως και της συγχωρήσεως. Τον δρόμο δηλαδή των αρχών του Χριστιανισμού.

Για αυτό και όλοι εμείς Μητέρα Παναγία μου, εναποθέτουμε τις όποιες ελπίδες μας πάντα σε Εσένα, και υμνούμε το Μεγαλοπρεπές Όνομα Σου. Της πρώτης Μητέρας που πόνεσε με τον θάνατο του Γιου της αλλά και μας Δίδαξε την Αγάπη την αληθινή μέσα από τον ίδιο της τον πόνο. 

ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΚΕΡΔΙΣΑ;

 

Kαι τελικά τι κέρδισα; Έχασα τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν στη ζωή μου, να κάνω τον εαυτό μου ευτυχισμένο, από τον φόβο και μόνο, μην φύγουν αυτοί που ήταν κατά καιρούς δίπλα μου και μείνω μόνος.

Για αυτό κάνετε πρώτα τους εαυτούς σας ευτυχισμένος, γιατί ο χρόνος της ζωής περνά και πίσω δεν γυρίζει. Λάθη δεν συγχωρούνται ούτε  και διορθώνονται.

ΣΕ ΘΕΛΩ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΑΝΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ!

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα σε όλες τις φίλες μας τις γυναίκες, που στις 8 του Μάρτη γιόρταζαν ( Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας), αν και εγώ πιστεύω, πως επειδή μια γυναίκα μας φέρνει στη ζωή και μια γυναίκα είναι για πάντα δίπλα μας, πρέπει να τις αγαπάμε και να τις τιμούμε όλες τις ημέρες του χρόνου.

Εμείς βέβαια όλη η παρέα πήραμε τη Ζάνα της δικής μου καρδιάς, και τον μοναδικό άνθρωπο που τα τελευταία 11 χρόνια είναι μόνιμα δίπλα μου σαν πραγματική αγγελική μητέρα, προστασία και σιγουριά μου, να βγούμε βόλτα, και με ένα λουλούδι και λόγια καρδιάς να της δείξω τον σεβασμό και την αγάπη μου.

Είναι γεγονός πως έτσι που έχουν έρθει τα πράγματα στη ζωή μου, τα ηνία για μια καλύτερη συνέχια τα έχει μόνο η Ζάνα μου, και όλα εξαρτιόνται από την ίδια. Που ακολουθεί και εξομαλύνει τις καταστάσεις καθημερινά.

Πήγαμε λοιπόν μια βόλτα στην πόλη της καρδιάς μου - το αγαπημένο μου Περιστέρι και θέλω να πιστεύω πως όλη η παρέα μαζί, τη κάναμε χαρούμενη.

ΖΑΝΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΚΤΙΜΩ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΣΕ ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΆΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ!

ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΖΩΗ - ΓΕΜΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.

 

Μια δύσκολη ζωή φίλοι μου αγαπημένοι αλλά και μια δυνατή προσπάθεια με θέληση για να τη ζήσω. Σίγουρα είναι γνωστό σε όλους σας, όσοι μου κάνετε τη τιμή να διαβάζετε χρόνια τώρα τα κείμενά μου, ότι η μοίρα της ίδιας μας της ζωής "μας οδηγεί" σε διάφορες καταστάσεις, άλλες μας κάνουν πιο εύκολη και ευχάριστη τη ζωή, άλλες πάλι μας δημιουργούν μόνιμες και αξεπέραστες δυσκολίες.

Όπως π.χ. μια αναπηρία κινητική η οποία θέλοντας και μη σου "καθορίζει" το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της ζωής σου. Για εμένα λοιπόν η μοίρα "έπαιξε" άσχημο παιχνίδι. 

Στα εννιά μου χρόνια το 1979 μου ανακοινώθηκε από τον γιατρό μου, ότι τελικά δεν θα καταφέρω να περπατήσω ποτέ στη ζωή μου. Στα δώδεκα μου χρόνια προσπάθησα να περπατήσω με τη βοήθεια μπαστουνιών, τα οποία μου έκαναν για δεκατέσσερα χρόνια τη κινητικότητά μου πιο εύκολη.

Δυστυχώς ένα αναπάντεχο ατύχημα ισορροπίας, με "οδήγησε" με εντολή ορθοπεδικού, να μην ξανά προσπαθήσω με τα μπαστουνάκια για να μην χειροτερέψει η σωματική μου κατάσταση στη μέση και να συνεχίσω πλέον να κινούμαι με αναπηρικό αμαξίδιο.

Έτσι και έγινε πράγματι. Με το αναπηρικό αμαξίδιο πήγα στη δουλειά μου στη τράπεζα και ασφαλώς έκανα και κάνω καθημερινά όλα τα υπόλοιπα και απαραίτητα πράγματα στη ζωή μου.

Με το πέρασμα των χρόνων όπως είναι και φυσιολογικό άλλωστε, και ειδικά από τον περσινό Δεκέμβριο, σίγουρα οι δυνάμεις και αντοχές δεν ήταν και δεν είναι οι ίδιες.

Έπαθα μια αναπάντεχη και ξαφνική νέκρωση των κάτω άκρων που με καθήλωσε για περίπου ένα μήνα στο κρεβάτι. Μέχρι που η λύση βρέθηκε - γιατί έπρεπε να ξανά σηκωθώ με οποιονδήποτε τρόπο στο ανυψωτικό μηχάνημα της φωτογραφίας - όπου με βλέπετε κρεμασμένο.

Και επειδή αυτό το γερανάκι λοιπόν είναι ο βασικός και μόνιμος βοηθός μου από εδώ και πέρα, Με το ανυψωτικό αυτό μηχάνημα πλέον αντιμετωπίζω την ανάγκη των σηκωμάτων και των καθισμάτων μου είτε στη πολυθρόνα είτε στο αναπηρικό αμαξίδιο.

Για να αντιμετωπίζω τις καθημερινές μου ανάγκες μηχανικά πλέον και όχι τόσο πολύ σε άλλους τρόπους προσωπικής ισορροπίας κλπ. Και αυτό γιατί εγώ πλέον, δεν είμαι απόλυτα καλά από πλευράς νευρικού συστήματος.

Ωστόσο με τη θέληση για προσπάθεια ζωής που νιώθω το "παλεύω" να ξανά γίνω δημιουργικός, είτε στον υπολογιστή μου - τη μεγάλη αγάπη και έρωτα της ζωής είτε έξω από το σπίτι μου σε διάφορες δουλειές όπου απαιτείται και θέλω να είμαι παρών. Είναι και αυτός ένας τρόπος έμμεσος και αποτελεσματικός, εάν και εφόσον παρά τις όποιες δυσκολίες και προβλήματα αντιμετωπίζω, να αισθάνομαι δημιουργικός και δραστήριος. Παρά την όποια ψυχολογική κούραση, όσο ο Κύριος και Θεός μας, μου δίνει ακόμα δύναμη και θέληση για ζωή.  

ΣΕ ΥΜΝΟΥΜΕ - ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ - ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

 Ένα όμορφο χθεσινό απόγευμα Παρασκευής και αναμένοντας τη "Β΄ Στάση" των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου και Μοναδικής Μητέρας ανά τον Κόσμο, στη πλατεία Αγίου Γεωργίου στο αγαπημένου μου Περιστέρι - τη Πόλη της καρδιάς μου!

Είναι μεγάλη ψυχική για εμένα αλήθεια πως κάθε φορά που προσκυνώ σε ένα Ι.Ν. προσευχόμενος για υγεία και ευημερία όλου του Κόσμου, τα δύο υπέρ πολύτιμα για εμένα αγαθά σε ετούτη τη μοναδική Ζωή, στην κυριολεξία ευφραίνεται και αγαλλιάζει η καρδιά και η ψυχή μου, κάτι παρόμοιο σαν τη πρώτη μέρα που θυμάμαι να έχω αναμνήσεις από αυτόν τον Κόσμο.

Αισθήματα φίλοι μου αγαπημένοι που μόνο η Μάνα Παναγία κατά τη ταπεινή μου γνώμη, μπορεί να μας προτρέψει να τα νιώσουμε. Γιατί ποιος από όλους εμάς δεν αποζητά την ευλογία και την αγάπη Της, μέσα από τη κατανυκτική Θεία Λειτουργία και των τεσσάρων Στάσεων των Χαιρετισμών, όπου την Υμνούμε και αναζητούμε τη Παρουσία και Ευλογία της κοντά μας.

Βαθιά λοιπόν η θρησκευτική κατάνυξη που με διακατέχει όταν μου δίνεται η ευκαιρία να βρίσκομαι ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ- Το μόνο πνευματικό στερέωμα για όλο τον Κόσμο.

Τη πρώτη διδάξασα την Αληθινή και ανυπέρβλητη Αγάπη ως Μάνα που πόνεσε για τη θυσία του γιου της επάνω στον σταυρό του μαρτυρίου και της αδικίας. Μια μαρτυρική θυσία για τη σωτηρία του Κόσμου.

Ως Θεομήτορα την Υμνούμε και της ζητούμε τη μεσολάβησή της για έναν καλύτερο και ειρηνικό Κόσμο. Ένα Κόσμο γεμάτο μόνο με αγάπη.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ - ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ - ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΟΥ.

 

Γιατί απλά είμαι άνθρωπος και θα ενδιαφέρομαι πάντα όσο μπορώ και όπου μπορώ να βοηθήσω κάθε συνάνθρωπο, που έχει ανάγκες και χρειάζεται υποστήριξη σε μια κρίσιμη για αυτόν στιγμή.

Και χωρίς να θεωρηθώ ασεβής μαζί με το "θέλημα Θεού - θα τρέξω" και εγώ να βοηθήσω. Γιατί ο Θεός είναι Ένας, και εμείς ανά τον Κόσμο πάρα πολλοί, η ανθρωπιά λίγη στη σύγχρονη και μοντέρνα εποχή.

Η φράση που ακούω πολλές φορές "Εσύ έχεις μόνο τον Θεό κοντά σου" μετά τον θάνατο των γονιών σου", με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και ευχαριστημένο αλλά δεν θα έλεγα όχι και για κανέναν άνθρωπο με ψυχή και προθυμία για βοήθεια, δεν θα έλεγα πραγματικά όχι. Ρομαντικός - πικραμένος αλλά και μαχητής συν Θεώ μια Ζωή.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΣΚΟΠΑ ΧΡΟΝΟΣ.

 

 Για αυτό καλύτερα φίλοι μου άκου - βλέπε - σώπα να μην χάνεις και τον χρόνο άσκοπα...

Ο χρόνος για τον καθένα από εμάς, είναι υπέρ πολύτιμος. Ας τον ξοδέψουμε ασχολούμενοι με ουσιαστικά και ωφέλιμα για εμάς πράγματα και καταστάσεις.

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΟΛΗ - ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ.

 

Το θέμα πάντως φίλοι μου αγαπημένοι είναι σε αυτή τη μοναδική ζωή που μας χαρίστηκε ως δώρο από τον Θεό, να κάνουμε πράγματα και να ξεπερνάμε καταστάσεις και γεγονότα, που θα μας κάνουν ευτυχισμένους και χαρούμενους.

Γιατί τελικά σε ετούτη τη Ζωή, μόνοι μας ερχόμαστε, μόνοι μας τη ζούμε ειδικά μετά τον θάνατο των γονιών μας, ανάλογα με τη μοίρα μας, όπως είναι "γραμμένη από τον Θεό", για τον καθένα μας, και μόνοι μας αποχαιρετούμε όλοι εμείς αυτόν τον μάταιο και σκληρό επίγειο Κόσμο.

Τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε, ο απολογισμός, να έχει θετικό για εμάς πρόσημο.

ΜΑΡΤΗΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΟΙΞΗ.

 

 

ΖΑΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ - ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΕΙΣΑΙ ΣΚΕΤΗ ΤΡΕΛΑ!!!

 

Εμείς φίλοι μου αγαπημένοι, έχουμε εξελίξει τις διαδικασίες εξυπηρέτησής μας. Τι εννοώ; Για να κάνουμε πιο γρήγορη τη μετακίνηση της Ζάνας μου, από και προς τα ψώνια που απαιτούνται και χρειάζονται για το σπίτι μας, τη στέλνω πλέον με μηχανάκι συνεπιβάτη και από ότι βλέπετε και οι ίδιοι στη φωτογραφία και χαμογελάει και μας χαιρετάει.

Για αυτό και εγώ που την αγαπώ και τη νοιάζομαι, της αφιερώνω ένα αυτοσχέδιο σύνθημα που λέει: "ΖΑΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ - ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΕΙΣΑΙ ΣΚΕΤΗ ΤΡΕΛΑ!!!"