Άλλη μια μέρα γιορτινή αγαπημένοι μου φίλοι στο σπίτι μου. Και αυτό γιατί η αγαπημένη μου κυρία Άννα Φιλίποβα - Νικόλοβα, η κυρία που αντικαθιστά αυτό το μήνα τη Ζάνα, για να πάει στη Βουλγαρία. Έχει τα γενέθλια της.
Τη κυρία Άννα λοιπόν τη γνώρισα πριν μερικά χρόνια, όταν δούλευε και πάλι στην Ελλάδα, πρόκειται για μία εξαιρετική γυναίκα με "χρυσή καρδιά" γεμάτη καλοσύνη και φιλότιμο, παρόμοιο με αυτό που πολύ λίγοι άνθρωποι από αυτούς που είναι και ήταν δίπλα μου έχουν. Και αυτό γιατί:
Στα μέσα του Αυγούστου, και ενώ όλοι ξέραμε από πέρυσι ότι η Ζάνα και αυτό το Σεπτέμβριο, θα φύγει όπως κάθε χρόνο για τη Βουλγαρία, για να δει την οικογένεια της, μαζεύτηκαν λοιπόν πέντε -έξι βοηθοί και μη συγγενείς εξ' αίματος, για να δούμε πως - ποιος - που και πόσο μπορούν να με βοηθήσουν για να μπορώ και εγώ να ανταπεξέλθω στις καθημερινές μου ανάγκες επιβίωσης.
Κάποια στιγμή λοιπόν μία αχλαδομπουμπουριάρα κυρία, αποφάσισε να αλλάξει γνώμη, ανατρέποντας όλα τα πλάνα όλης της ομάδας, γιατί λέει είμαι νευρικός και βαριά αναπηρική περίπτωση.
Δεν είπε ποτέ την αιτία ότι δύο μέρες πριν τσακωθούμε και αποχωρήσει την είχαμε ρωτήσει αν θα με βοηθήσει το Σεπτέμβρη - είχε πει ναι μην επαναλαμβάνεσαι γιατί γίνεσαι κουραστικός, και με τη βεβαιότητα της αχλαδομπουμπουριάρας, είχαμε ακυρώσει τη κυρία Άννα να μην έρθει για δουλειά στην Ελλάδα, το μήνα Σεπτέμβριο.
Δύο μέρες μετά από αυτή την αναστάτωση, μας ανακοινώνει η αχλαδομπουμπουριάρα ότι αποχωρεί, και μένουμε άφωνοι.
Στην αμηχανία της στιγμής παίρνω μια δομή φιλοξενίας, και την ώρα που κλείνω το τηλέφωνο, παίρνει η κυρία Άννα τηλέφωνο τη Ζάνα στο κινητό και η Ζάνα, αφού της περιγράφει την όλη κατάσταση, της ανακοινώνει μέσα στα κλάματα ότι αποφάσισα να φύγω οριστικά για το ίδρυμα.
Η απάντηση της κυρίας Άννας ήταν αυθόρμητη και άμεση:
"Τι λες τώρα; Έρχομαι εγώ". Και το είπε και το έκανε. Από τις 2 Σεπτεμβρίου είναι κοντά μου και βοηθάει μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά και περνάμε όμορφα.
Μια τέτοια γυναίκα - με αυτό το μεγαλείο ψυχής, δεν την αφήνεις ποτέ μόνη στη χαρά της, μακριά από τη Χώρα της και από τα παιδιά της.
Για αυτό και όλοι εμείς σήμερα όπου μας είπε για τα γενέθλιά της, πήραμε μια τούρτα και της ευχόμαστε: Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα, χρόνια γεμάτα με χαρές να έρθουνε σε εσένα.
Εγώ προσωπικά σαν Νίκος σε ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου που σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, ήσουν και εσύ κοντά μου. Να έχεις πάντα και μόνο υγεία.