Στη περίπτωση που ανεβαίνουν κλίμακα, και θα πρέπει να πληρώσουν περισσότερη προς αύξηση, αυτό το μέτρο θα παγώνει και θα παραμένει στα προηγούμενα επίπεδα.
ΠΗΓΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ERT NEWS.
Γιατί; Γιατί πολύ απλά πρέπει να τους έχεις όλους ικανοποιημένους. Και όταν επίσης πολύ απλά έχεις να κάνεις με ξένους ανθρώπους και όχι συγγενικά σου πρόσωπα όπου προφανώς ζουν μακριά από σένα ή αδιαφορούν για σένα, τότε σαφέστατα πρέπει να είσαι ακόμα πιο προσεκτικός.
Τώρα αν αυτή τη συμπεριφορά φίλοι μου κάποιοι τη θεωρούν διπλωματία δικαίωμά τους. Εγώ την ονομάζω ανάγκες...
Με το πέρασμα των χρόνων όμως έρχεται η ώρα και η στιγμή που τα γκρεμίζεις όλα από κούραση και αηδία. Επιλέγεις το κρεβάτι σου, την αυτονομία σου, την αξιοπρέπειά σου και όλα καλά.
Και μόνο όταν σε χάσουν, θα καταλάβουν ότι και εσύ τους πρόσφερες. Από ένα κομπιούτερ; Θα με ρωτήσετε. Ναι από ένα κομπιούτερ. Έκανα αυτό που δεν είναι αυτοί άξιοι να κάνουν. Τσάμπα και όταν χρειάστηκε. Και αυτοί δίνουν ένα καφέ και αυτό γιατί δεν είμαι σε θέση νευρολογικά στα χέρια να πιάσω το ποτήρι και όταν σηκώνουν το πισινό τους από τη καρέκλα να πάνε στα σπίτια τους βαριά αναστενάζουν κιόλας.
Ένας από αυτούς τους παντοτινούς φίλους είναι και ο κύριος που βλέπετε στη φωτογραφία. Ο Γιώργος Τζανετής. Με τον Γιώργο γνωριστήκαμε το απόγευμα της 24ης Μαρτίου του 2006. Κάπου στον Πειραιά. Όταν επαγγελματίας ταξιτζής, εργαζόμενος σε "ράδιο -ταξί", ήρθε να με επιβιβάσει κούρσα.
Θυμάμαι είχα ένα πρόβλημα τότε. Επειδή έπιανα τη πόρτα του συνοδηγού, για να σηκωθώ από το αναπηρικό αμαξίδιο και να επιβιβαστώ στο ταξί, πολλοί συνάδελφοί του αντιδρούσαν και δεν "έπαιρναν τη κούρσα".
Όταν το απόγευμα εκείνο λοιπόν ήρθε ο Γιώργος στον Πειραιά, πρόθυμος όχι μόνο να πιάσω τη πόρτα του συνοδηγού αλλά και να με βοηθήσει να σηκωθώ από το αναπηρικό αμαξίδιο, διέκρινα μία καλοσύνη και έναν εύθυμο χαρακτήρα ανθρώπου, που με ώθησαν να πιάσω κουβέντα αμέσως μαζί του.
Βλέπετε σε εμάς τους Αμέα, οι γνωριμίες ανθρώπων με προθυμία για βοήθεια είναι ελάχιστες.
Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν έπιασα κουβέντα μαζί του και ζήτησα τη βοήθειά του. Από εκείνη την ημέρα και μετά μας <<έδεσε>> μία παντοτινή και σπάνια φιλία.
Μαζί ως συνοδός μου γυρίσαμε με αυτοκίνητο - ταξί - συγκοινωνίες σχεδόν όλη την Αττική και όχι μόνο. Τα απρόοπτα περιστατικά αμέτρητα. Τα κοινά μας σημεία πολλά. Το χιούμορ και το γέλιο για παράδειγμα.
Έφυγε ως συνταξιούχος και ζει τώρα πια στη Κρήτη μας. Ήρθε για προσωπικές του δουλειές στην Αθήνα σήμερα το πρωί. Και όμως δεν με ξέχασε και έκανε τα πάντα να έρθει να με δει. Να ξανά θυμηθούμε και να ξανά γελάσουμε με τα όσα περάσαμε μαζί. Και δεν είναι και λίγα αυτά που περάσαμε, και αξέχαστα συγχρόνως.
Για παράδειγμα 6 Δεκεμβρίου του 2009, το πρωί 5 η ώρα, πήγαμε μαζί Πειραιά στο Λιμάνι, να υποδεχτώ συγγενικό μου πρόσωπο. Έκανε τόση παγωνιά που δεν μπόρεσα να πιάσω τη πόρτα του συνοδηγού, στη προσπάθειά μου να επιβιβαστώ στο αυτοκίνητο του.
Μου γλιστράει το χέρι από τη πόρτα, όμως το καρότσι, έχει μετακινηθεί ελαφρώς από πίσω μου, με αποτέλεσμα να κάτσω πιο έξω στο καρότσι και να με πάρει ο κατήφορος.
Αρχίζει λοιπόν το καρότσι να τρέχει, βάζω τα πόδια μου επάνω στις πατιέρες αλλά δεν θέλω να βάλω φρένα στις ρόδες, διότι με την αυξανόμενη ταχύτητα, θα πετάγονταν το κορμί μου μπροστά και θα χτυπούσα.
Τρέχω εγώ μπροστά. Τρέχει ο Γιώργος από πίσω και φωνάζει τρομαγμένος: "Ρε συ, ρε σταμάτα το καρότσι, ρε έλα εδώ, Παναγιά μου θα σκοτωθεί".
Ούτε εγώ μπορώ να σταματήσω ούτε ο Γιώργος να τρέξει περισσότερο. Για καλή μου τύχη περνούν από το αντίθετο ρεύμα του δρόμου - δυο παλικάρια και τους φωνάζει ο Γιώργος: <<Σας παρακαλώ μου πιάνετε το κύριο που τρέχει με το καροτσάκι>>.
Σαστισμένα τα παλικαράκια από το θέαμα έτρεξαν και με έπιασαν, που ο Θεός να τα έχει καλά και έτσι σώθηκα και δεν τραυματίστηκα.
Αυτή φίλοι μου είναι μία από τις κοινές μας περιπέτειες. Γιώργο καλέ μου φίλε. Σε ευχαριστώ που ήρθες πρώτα και πάνω από όλα, και εύχομαι πάντα ό,τι και αν κάνεις στη ζωή σου να είσαι ευτυχισμένος. Γιατί το αξίζεις φίλε.
Τελικά δεν ξέρω φίλοι μου εάν είναι καλύτερα, να ενδιαφέρεσαι για τον διπλανό σου ή μόνον για τον εαυτό σου δεδομένου ότι και το έντονο ενδιαφέρον μάλλον παρεξηγείται ή και τις περισσότερες φορές μάλλον δεν αξίζει.
Όπως και να έχει όμως έρχεται η στιγμή που αποοφασίζεις να βαδίσεις χέρι - χέρι την αξιοπρέπεια σου και να απομακρύνεις ότι σε ενοχλεί ή ενοχλείς από δίπλα σου. Οι αποφάσεις έρχονται.
Οι δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2024 υποβάλλονται εμπρόθεσμα μέχρι τις 15/07/2025. Εξαιρετικά, τα φυσικά πρόσωπα που συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες που τηρούν απλογραφικά βιβλία, μπορούν να υποβάλλουν δήλωση φορολογίας εισοδήματος μέχρι 31/07/2025.
Με ρωτούν πολλοί φίλοι μου γιατί μου "σηκώνονται" τα μαλλιά συνέχεια και κυρίως τις πρωινές ώρες όπως βλέπετε στη φωτογραφία.
Ο πρώτος λόγος είναι η τηλεφωνική επικοινωνία με πολλές Δημόσιες Υπηρεσίες, που ενώ μιλάμε για την ηλεκτρονική εξυπηρέτηση του κόσμου, από τα κομπιούτερ μας στο σπίτι, δεν βρίσκουμε την ανάλογη ανταπόκριση - και την ενημέρωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες που απευθυνόμαστε για οποιοδήποτε θέμα μας απασχολεί.
Και ο δεύτερος λόγος είναι ο συνήθης "παρτακισμός" των ανθρώπων, που όλοι σκέπτονται να περνούν καλά εκείνη τη δεδομένη στιγμή και μόνον αυτοί και δεν σκέπτονται ποτέ το διπλανό τους, αν και ποιες ανάγκες έχει ή μπορεί να έχει, και με ποιον τρόπο μπορούμε να του δώσουμε μια λύση στο πρόβλημα του ή μια χαρά στη ζωή του. Έστω και ψεύτικη και υποκριτική χαρά.
Φτάσαμε δυστυχώς όλοι σε μια εποχή που κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας, και ποτέ τον διπλανό μας, όπως κάναμε τουλάχιστον στη δική μας εποχή τις δεκαετίες του 70΄ και του 80΄ όπου ο γείτονας ενδιαφερόταν για τον γείτονα, και ο διπλανός για το διπλανό του σπίτι, να συντρέξει και να βοηθήσει.
Κοιτάζοντας μόνο τον εαυτό μας, και όχι το σύνολο των ανθρώπων που έχουμε δίπλα μας, για να είμαστε όλοι καλά και να νιώθουμε ωραία, ψυχικά καλά ότι προσφέρουμε κάτι, για αυτό φτάσαμε εκεί που φτάσαμε και ο Κόσμος διαλύεται είτε από πολέμους είτε από συμφέροντα.
ΕΛΕΝΗ ΑΛΠΑΝΙΔΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΣ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΣ.
"Από 15 Ιουλίου θα ξεκινήσει, η συμπλήρωση των μηχανογραφικών δελτίων, στην Ελλάδα και για τη Κύπρο.
Η Κύπρος έχει δύο Δημόσια Πανεπιστήμια, οπότε έχουν λιγότερα τμήματα εννοείται, ότι κάποιος μπορεί να θέλει τα μόρια που έχασε στη Νομική εδώ, στη Ψυχολογία στην Ιατρική επίσης. Επομένως είναι το Ιούλιο η συν υποβολή. Σπουδάζουν στα Ελληνικά, χωρίς δίδακτρα. Με αναγνώριση του πτυχίου στην Ελλάδα."
ΠΗΓΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΕΡΤ NEWS.
Τα άτομα φίλοι μου που συνήθως ξέρουν να λένε ωραία και μεγάλα λόγια, με την ίδια ευκολία αν όχι και περισσότερη ξέρουν να λένε και καμουφλαρισμένα ψέματα.
Γιατί απλά τα λόγια είναι πολλά και μεγάλα αλλά συνοδεύονται από μηδενικές πράξεις, χωρίς αποτέλεσμα, σκοπό και στόχο. Αλλά έτσι η ζωή <<δεν προχωράει>>. Η φαντασία μόνο <<ταξιδεύει>>.
Και όπως λένε και οι στίχοι στο λαϊκό τραγούδι: Φαντασία μου πλανεύτρα είσαι η πιο μεγάλη ψεύτρα...
Ήρθε η ημέρα που η Εθνική ομάδα μπάσκετ, θα αγωνιστεί για το Ευρωμπάσκετ 2025, στη Χώρα μας με αντίπαλο την Ελβετία - ζωντανή μετάδοση από την ΕΤ2 στις 20.30.
Έχω γράψει και άλλες φορές στο παρελθόν ότι οποιαδήποτε Εθνική ομάδα και εάν είναι αυτή, οποιουδήποτε αθλήματος, οφείλουμε και πρέπει όλοι να είμαστε κοντά της.
Ευχόμαστε λοιπόν ολόψυχα, να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία, στα πλαίσια των δυνάμεων μας. Σίγουρα οι Έλληνες φίλαθλοι από σήμερα και για 10 μέρες, θα είναι δίπλα σας. Ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα της κατατάξεως της ομάδας, η συμμετοχή και η προσπάθεια από μόνες τους αρκούν.
Οι σχολικές υποχρεώσεις τελείωσαν φίλοι μου και όλοι οι μαθητές πλην των υποψηφίων των πανελληνίων εξετάσεων, απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.
Η χαρά όμως του κάθε μαθητή και μαθήτριας, καθώς και των δικών τους ανθρώπων - γονέων - συγγενών - και φίλων, είναι να ανταμείβονται οι κόποι τους στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς, με υγεία και μια καλή βαθμολογία.
Έτσι λοιπόν και στη περίπτωση του δικού μας Χρήστου Κιούση, η χαρά όλων μας είναι πολύ μεγάλη, γιατί επιβραβεύτηκε η δική του προσπάθεια, δύσκολη και διαρκείς με το καλύτερο δυνατό για τη χαρά του ίδιου τελικό αποτέλεσμα.
Κατάφερε να τελειώσει τη φετινή σχολική χρονιά με μέσο όρο δέκα οκτώ και ένα δέκατο τρίτο. Και γράφω φίλοι μου τα κατάφερε, γιατί ο Χρήστο μας, παράλληλα με το σχολείο του, ασχολήθηκε και με άλλες αθλητικές δραστηριότητες στις οποίες εξίσου τα κατάφερε πάρα πολύ καλά και μπράβο του.
Ξέρετε, σε όλους εμάς τους εξωδραστηριακούς, ίσως όλα αυτά που θα διαβάσετε φαίνονται πάρα πολύ εύκολα και απλά. Για τον ίδιο το Χρήστο όμως που προσπαθεί συνέχεια η ανηφόρα της προσπάθειας είναι πάρα πολύ μεγάλη, και οι αντοχές και η προθυμία του χρειάζεται να είναι πάρα πολύ μεγάλες αντίστοιχα.
Το πίστεψε - το ήθελε - το προσπάθησε τα κατάφερε. Συγχαρητήρια στον ίδιο και μόνο. Γιατί; Γιατί τον Χρήστο τον γνωρίζω από τη πρώτη ημέρα της γέννησής του και έχω παρακολουθήσει από κοντά όλο το εύρος των προσπαθειών και δραστηριοτήτων του.
Και των στόχων, που ο ίδιος έβαζε κάθε φορά και τα κατάφερνε πάντα, αργά, μελετημένα και σταθερά. Σε μια τέτοια προσπάθεια χρόνων αξίζουν μόνο συγχαρητήρια, και ευχές και ενθάρρυνση για καλή συνέχεια.
Μπράβο σου Χρήστο. Βάλε τους στόχους σου. Πραγματοποίησε τα όνειρά σου. Οι δικοί σου θα είναι πάντα δίπλα σου και οι φίλοι σου θα καμαρώνουμε για σένα!!!
Γιατί δεν την αφήνουν να αισθάνεται και να νιώθει μόνη. Και ποιος άνθρωπος είναι αυτός που θέλει τη μοναξιά; Κανείς. Έτσι λοιπόν προσπαθήσαμε όλοι μαζί εχθές και εμείς και εσείς να τη κάνουμε να νιώσει όμορφα. Από ότι μας είπε τα καταφέραμε.
Ακόμα μία χρονιά μαζί γιορτάζουμε τα γενέθλιά σου, και μόνο χαρούμενες στιγμές θυμούμαι εγώ κοντά σου!!!
Αγαπημένη, γλυκιά και δικιά μου Ζάνα ξημέρωσε η ημέρα των γενεθλίων σου, η ημέρα που οι γονείς σου σε έφεραν στον Κόσμο για να είσαι πάντα δίπλα και να βοηθάς ανθρώπους που νιώθουν πόνο και έχουν ανάγκες.
Γιατί είναι διαμαντένια η Ψυχή σου και Χρυσός ο χαρακτήρας σου. Είσαι δοτικός και χωρίς σκοπιμότητες άνθρωπος και ό,τι δίνεις το δίνεις με τη καρδιά σου.
Στη δική μου τη περίπτωση είμαστε 10 χρόνια μαζί και φοβάμαι πως οτιδήποτε γράψω, μπορεί να φανεί σαν μια τυπική επανάληψη, με ένα όμως κοινό και αδιαμφισβήτητο σημείο αναφοράς. Τη συναισθηματικότητα της καρδιάς σου.
Ξέρεις πολλοί στα δύσκολα φεύγουν από κοντά μου - εσύ όμως ακόμα μένεις. Και δεν φεύγεις γιατί δεν έχεις που να με αφήσεις και γιατί λυπάσαι να με δεις ή δεν αξίζει όπως λες να με δεις από τώρα σε ίδρυμα.
Είσαι ο άνθρωπος που μετά τους ήρωες γονείς μου - στέκεσαι δίπλα μου πιο δυνατά από τον καθένα. Προσπαθούμε μαζί, και τα αντιμετωπίζουμε όλα. Σε πείσμα των καιρών και των ανθρώπων. Κάθε ημέρα κάθε ώρα, ονειρεύομαι την επόμενη στιγμή που θα είμαστε μαζί.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ την ημέρα του οριστικού αποχαιρετισμού. Γιατί πολύ απλά χωρίς εσένα δεν θα υπάρχει συνέχεια και ζωή για εμένα. Όπως και τότε που με πήρες 5 συνεχόμενα χρόνια Βουλγαρία. Μπορεί η υγεία μου να μην επιτρέπει τώρα να ταξιδέψω, όμως δεν ξεχνώ.
Για αυτό χρόνια πολλά καρδιά μου - και για πάντα να είσαι εσύ κοντά μου!!!
Έχω γράψει αγαπημένοι μου φίλοι στο παρελθόν πολλά κείμενα, σχετικά με τη διάδοση και διάσωση της Ελληνικής Παράδοσης, και πάντα με ένα κοινό σημείο αναφοράς. Ότι τα νέα παιδιά είναι αυτά που θα κρατήσουν <<ζωντανή>> τη Παράδοσή μας.
Εχτές λοιπόν με το τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς, και τη διοργάνωση των σχετικών μαθητικών επιδείξεων όπως κάναμε και εμείς παλιότερα και τη τελετή αποφοίτησης, με παραδοσιακούς και μοντέρνους χορούς και άλλες σχολικές δραστηριότητες, τα παιδιά του 8ου Δημοτικού Σχολείου Πετρούπολης, αποχαιρέτησαν τις σχολικές τους υποχρεώσεις και από σήμερα απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.
Στο χθεσινό πρόγραμμα εκδηλώσεων του συγκεκριμένου σχολείου, περιλαμβάνονταν παραδοσιακοί - μοντέρνοι - και latin χοροί, θεατρικά δρώμενα και άλλες δραστηριότητες
Στη συγκεκριμένη φωτογραφία του άρθρου, βλέπουμε το μικρό μας φίλο Στέφανο Σιφναίο, να φοράει παραδοσιακή στολή, και να συμμετέχει ενεργά χορεύοντας στην έναρξη της εκδήλωσης.
Γιατί πολύ απλά φίλοι μου αυτά τα παιδιά θα είναι και οι συνεχιστές της παράδοσής χρόνο με το χρόνο, και θα αναλάβουν και την υποχρέωση να <<μεταλαμπαδεύσουν>> τη παράδοση μας στις επόμενες γενιές.
Συγχαρητήρια και στον Στέφανο Σιφναίο αλλά και σε όλα τα παιδιά του 8ου Δημοτικού Σχολείου για τη χθεσινή τους προσπάθεια.
Και ευχαριστώ πολύ και τις οικογένειες Σαρρηδάκη - Λιανού, για τη παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού, που δημοσιεύεται από εμένα κατόπιν σχετικής προφορικής τους άδειας. Να είστε πάντα καλά να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε σε κάθε δραστηριότητά του, που θα τον εκφράζει και θα τη τελειοποιήσει με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο, γιατί την αγαπά και <<δίνεται>> ολοκληρωτικά σε αυτό που κάνει.
Όταν ασχολείσαι με κάτι το οτιδήποτε αγαπάς, ποτέ δεν θα σε προδώσει και δεν θα το προδώσεις. Να είσαι πάντα καλά Στέφανε, γερός και με υγεία. Να είσαι κοντά σε ό,τι θελήσει η ψυχή σου, αλλά και τα όνειρά και σχέδιά σου να γίνουν πραγματικότητα.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Την Τετάρτη 25 Ιουνίου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).
Την Παρασκευή 27 Ιουνίου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.
Οι πιστώσεις των τραπεζικών μας λογαριασμών θα πραγματοποιηθούν τη προηγούμενη εργάσιμη το απόγευμα.
Με αφορμή φίλοι μου αγαπημένοι τη πρόσφατη συναυλία του συγκροτήματος Avenged Sevenfold στην Αθήνα και συγκεκριμένα το περασμένο Σάββατο, είχαμε την ευκαιρία και τη χαρά και εγώ προσωπικά και την ιδιαίτερη τιμή, να φιλοξενήσουμε για 3 ημέρες την αγαπημένη μας Nikol εγγονή της Ζάνας στην Αθήνα.
Η Nikol η οποία είναι φανατική θαυμάστρια του συγκεκριμένου συγκροτήματος, είχε φροντίσει να αγοράσει το εισιτήριό της από τον περασμένο Μάρτιο, για να έρθει στη συναυλία στην Ελλάδα.
Έτσι μου δόθηκε και μένα η ευκαιρία μαζί με τη γιαγιά της και τον Αντώνη, να τη συνοδεύσουμε παρέα, δεδομένου του γεγονότος ότι βρίσκονταν φιλοξενούμενη σε μια ξένη και άγνωστη για την ίδια Χώρα, να βρεθώ στη συναυλία και να ζήσω ένα πρωτόγνωρο για εμένα θέαμα και γεγονός.
Τόσο οι χιλιάδες θαυμαστές και των δύο συγκροτημάτων που έπαιξαν, όσο και το κλίμα και ενθουσιασμός των νεαρών φανατικών θαυμαστών τους ήταν κάτι που δεν είχα ξαναζήσει ποτέ μου, αλλά ήταν συγκλονιστικά όμορφο για εμένα και ωραίο.
Τόσο πολύ ήταν ο ενθουσιασμός μου που το ξενυχτήσαμε μετά μέχρι τις 7 το πρωί. Βέβαια για τη Nikol θα έκανα και αξίζει κάθε θυσία, γιατί κατά τα χρόνια της φιλοξενίας μου στη Βουλγαρία ήταν από τους ανθρώπους εκείνους, που φρόντιζαν να μου κάνουν παρέα διαρκώς, αφενός γιατί και εγώ ήμουν σε μια ξένη Χώρα και αφετέρου γιατί ξέρει την Αγγλική γλώσσα, και μπορούσαμε να μιλάμε.
Βέβαια εγώ δεν έχασα την ευκαιρία να ηχογραφήσω ένα μικρό κομμάτι για να το ακούσουμε όλοι μαζί οι φίλοι της μουσικής, γιατί η μουσική είναι μία και όλα τα είδη της υπέροχα.
Αγαπημένη μου Nikol σε ευχαριστώ πάρα πολύ και από καρδιάς, πρώτα από όλα που ήρθες στη Χώρα μου και στο σπίτι μου. Και δεύτερον για την ευκαιρία που μου έδωσες να ακούσω και αυτό το άγνωστο είδος μουσικής για εμένα, και όλοι μαζί να περάσουμε μια υπέροχη βραδιά μέχρι το ξημέρωμα.
Σάββατο των ψυχών και των προσευχών αγαπημένοι μου φίλοι, αναπαυμένοι να είναι όλοι οι δικοί μας άνθρωποι. Των ανθρώπων που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας. Μας βοηθούσαν για μια ζωή και ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους σε ετούτη τη ζωή.
Και εμείς προσευχόμαστε καθημερινά τώρα για αυτούς να είναι αναπαυμένοι κοντά στον Θεό μας όπως τους αξίζει.
Για εμένα προσωπικά με τις καλύτερες αναμνήσεις των γονιών μου Νικολάου και Αφροδίτης. Δύο δυνατών ηρωικών προσωπικοτήτων που ήταν τα μοναδικά μου στηρίγματα.
ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ!!!
Εμείς οι μεγαλύτερης ηλικίας αγαπημένοι μου φίλοι, πάντα χαιρόμαστε να βλέπουμε και είναι και ένας από τους στόχους μας αυτός, τη χαρά στα πρόσωπα των παιδιών από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται αυτή.
Έτσι λοιπόν όπως και στα δικά μας παιδικά χρόνια χαίρονταν οι μεγαλύτεροι από εμάς για τις χαρές τις δικές μας είτε στο σχολείο είτε στη προσωπική μας μεταγενέστερα ζωή, και όλοι εμείς οι φίλοι του και γνωστοί του, χαρήκαμε με την επιτυχία της κατάκτησης χρυσού μεταλλίου του μικρού μας φίλου Γιάννη Σιφναίου, στην πρώτη του εξωσχολική δραστηριότητα και ενασχόληση με το ping pong (Επιτραπέζια Αντισφαίριση), και να μας το επιδεικνύει κιόλας ως αθλητής που αγωνίστηκε και προσπάθησε όλη τη χρονιά και κατάφερε στο τέλος να κατακτήσει το μετάλλιο του.
Συγχαρητήρια Γιάννη και σου εύχομαι η ζωή σου όλη να είναι γεμάτη χαρούμενες στιγμές και γεγονότα, όχι μόνο αθλητικών μεταλλίων αλλά σκοπών, γνώσεων και δημιουργίας.
Όλα μεταβάλλονται και όλα διορθώνονται.
Επειδή αγαπημένοι μου φίλοι είμαστε προς μια ηλεκτρονική χρονική περίοδο της Χώρας, όπου οι περισσότερες εργασίες με τις Δημόσιες Υπηρεσίες, πλέον πραγματοποιούνται μέσα από τα σπίτια μας και τα προσωπικά μας κομπιούτερ, οφείλω να ομολογήσω πως η διαδικασία έκδοσης του προσωπικού μας αριθμού είναι από τις πιο εύκολες και γρήγορες διαδικασίες, που έχω δουλέψει από τον υπολογιστή μου. Και πολλά - πολλά συγχαρητήρια, σε όλο το τεχνικό team, που σχεδίασε τόσο εύκολη φόρμα έκδοσης.
Και αυτό γιατί με την αποστολή ενός μοναδικού αριθμού ταυτοποίησης στα κινητά μας, τα οποία έχουμε δηλώσει από πριν στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας, πατάμε είσοδο στην Υπηρεσία, και βλέπουμε όλα μας τα στοιχεία αυτοματοποιημένα.
Τσεκάρουμε και υποβάλλουμε την υπεύθυνη δήλωση και στη συνέχεια προχωρούμε στην έκδοση του προσωπικού μας αριθμού.
Νομίζω μετά από 30 χρόνια εμπειρίας στα κομπιούτερ και επικοινωνίας σχεδόν με όλες τις Δημόσιες Υπηρεσίες, πως δεν θα μπορούσε να σχεδιαστεί ευκολότερη φόρμα έκδοσης.
Στις περιπτώσεις φίλοι μου που εντοπίζονται λανθασμένα προσωπικά στοιχεία, αυτά πρέπει πρώτα να τα διορθώσετε στο Εθνικό Μητρώο και μετά να προχωρήσετε στην έκδοση του Προσωπικού σας Αριθμού.
Είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά, η συγκίνηση και η τιμή αγαπημένοι μου φίλοι να μαθαίνω από το site https://www.peristeribc.gr/, πως τη τεχνική ηγεσία της ομάδας που όλοι αγαπάμε εδώ στο Περιστέρι ανέλαβε ο μέχρι πέρυσι παίκτης της ομάδας μας Βασίλης Ξανθόπουλος.
Και είναι μεγάλη συγκίνηση γιατί όλοι μας θεωρούμε τον Βασίλη δικό μας παιδί, και ξέροντας τον χαρακτήρα του, αλλά και το μέγεθος της προσπάθειάς του και την αποτελεσματικότητα της δουλειάς του σαν παίκτης, είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρει εξίσου καλά και σαν προπονητής.
Σίγουρα οι καιροί είναι δύσκολοι και τα οικονομικά της ομάδας ακόμα πιο περιορισμένα. Είμαστε όμως σίγουροι πως ο Βασίλης μαζί με τους συνεργάτες και τους παίκτες της επιλογής τους, θα προσπαθήσουν όλοι μαζί να πετύχουν κάτι αγωνιστικά λίγο καλύτερο από τη περσινή χρονιά.
Με πολύ προσπάθεια και σκληρή δουλειά, όπως λέει και ο ίδιος στις δηλώσεις τις οποίες αντιγράφουμε από το site της αγαπημένης μας ομάδας, από όπου και η φωτογραφία αυτού του άρθρου:
ΒΑΣΙΛΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ: «Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του Περιστερίου Domino’s. Θέλω να ευχαριστήσω τη διοίκηση της ομάδας, για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και εγώ από τη δική μου μεριά με σκληρή δουλειά να καταφέρω να δικαιώσω τις προσδοκίες τους» δήλωσε ο Βασίλης Ξανθόπουλος, που έχει επίγνωση της θέσης που ανέλαβε και είναι αποφασισμένος να δουλέψει σκληρά για να τα καταφέρει.
Θέλω να γινόμαστε όλοι καθημερινά στον Οργανισμό του Περιστερίου Domino’s καλύτεροι. Να υπάρχει πρόοδος σε όλα τα επίπεδα και χωρίς πολλά λόγια, μέσα από τη σκληρή δουλειά να καταφέρουμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας» συμπλήρωσε.
Καλή επιτυχία σε όλους εσάς, που θα στελεχώσετε την αγαπημένη μας ομάδα!!!
Για αυτό και εμείς πρέπει να "τραβάμε" τον δρόμο μας, σύμφωνα - πάντα - και μόνο με τις δικές μας επιθυμίες. Η έκφραση πολλών απ...
.jpg)
