ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

 

Ο Ολυμπιακός λίγους μήνες πριν τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυσή του, κατάφερε εχθές να αποδείξει σε όλο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη πως είναι η κορυφαία ευρωπαϊκή ομάδα. Κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο του Coference L, επικρατώντας με 1-0 στον τελικό επί της Φιορεντίνας, με το γκολ από  κεφαλιά του Ελ Κααμπί στο 116΄ της παράτασης. Σκορ κανονικής διάρκειας αγώνα 0-0.

Τελείωσε έτσι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φετινή εκπληκτική ευρωπαϊκή του πορεία. Κάνοντας όλη τη ποδοσφαιρική Ελλάδα υπερήφανη και ευτυχισμένη. Γιατί πολύ απλά η χθεσινή επιτυχία του Ολυμπιακού μαζί με όλες τις υπόλοιπες Ελληνικές ομάδες φέτος κατέταξαν τη Χώρα μας στη 15η θέση.

Σε δηλώσεις του αμέσως μετά το τέλος του αγώνα πανευτυχής ο πρόεδρος του πρωταθλητή πλέον Ευρώπης Ολυμπιακού κ. Βαγγέλης Μαρινάκης είπε:

"Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι. Υπερήφανοι. Πρώτα από όλα για 99 χρόνια όλος ο λαός του Ολυμπιακού "τραγουδάει" για ένα όνειρο τρελό. Για έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Εγώ από τότε που ήμουν μικρός και ταξίδευα, είχα αναμνήσεις οι οποίες - έβλεπα παιδιά τα οποία είχαν έρθει από όλον το Κόσμο, να φεύγουν στεναχωρημένοι - κλαμένοι.

Και ορισμένες άτυχες στιγμές και ορισμένες κακές στιγμές είτε ήταν στην Ιταλία είτε ήταν στον Πειραιά (Αθήνα - Ολυμπιακό στάδιο), στην Αγγλία, στην Ισπανία. Και όταν ανέλαβα τον Ολυμπιακό, γιατί δεν μπορείς να πεις ότι αγόρασα τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός δεν  αγοράζεται. Είναι κάτι τεράστιο. Είναι μια ιδέα. Τέλος πάντων. Όταν ασχολήθηκα με τον Ολυμπιακό λοιπόν, το όνειρό μου ήταν να δω αυτά τα παιδιά χαρούμενα. Γιατί τους αξίζει. Για όλα τα ταξίδια. Για όλες αυτές τις στιγμές. Και να κάνουμε μία μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία.

Σήμερα λοιπόν δεν είναι πλέον ένα όνειρο τρελό. Είναι πραγματικότητα. Εδώ στην Ελλάδα. Σε Ελληνικά χώματα. Και αυτό που θέλω να πω είναι ότι σήμερα είχαμε μια πολύ καλή φιλοξενία. Εδώ στη Ν. Φιλαδέλφεια. Και θέλω να τους ευχαριστήσω για αυτό. Από όλους και σήμερα θα γιορτάζει όλη η Ελλάδα. 

Ήταν κάτι το οποίο "το χρωστάγαμε" σε όλους τους Έλληνες. Και στα παιδιά που έχουν φύγει. Στον πατέρα μου πάνω από όλα. Στον Σάββα τον Θεοδωρίδη. ΣΤΗ ΘΥΡΑ 7, τα παιδιά αυτά. Το Κύπελλο θα "φύγει" μετά το Δημοτικό Θέατρο, και θα πάει εκεί. Και αύριο στον πατέρα μου και στον Σάββα. Τους αξίζει. Είναι στιγμές συγκίνησης. Είναι στιγμές μεγάλης χαράς."

Μαζί σας χάρηκε και πανηγύρισαν όλοι οι Έλληνες και σας ευχαριστούμε για αυτό.

ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ.

 

Είναι η τρίτη φορά που δίνεται η ευκαιρία στο Ελληνικό ποδόσφαιρο σε Εθνικό και συλλογικό επίπεδο ομάδα της Χώρας να βρεθεί στον τελικό μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Το 1971 ο Παναθηναϊκός με τον Άγιαξ, το 2004 η Εθνική μας ομάδα με την κατάκτηση του euro και σήμερα ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός ήταν και είναι έτοιμοι να πανηγυρίσουν μία ακόμη επιτυχία του Ελληνικού ποδοσφαίρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Είμαι οπαδός μιας συγκεκριμένης ομάδας, αλλά όταν ομάδες της Χώρας μου αγωνίζονται με αντίστοιχες του εξωτερικού, τότε σαφέστατα και μεταβάλλομαι σε οπαδό της κάθε ομάδας που εκπροσωπεί την Πατρίδα μου. Όπως οι περισσότεροι από εμάς θέλω να πιστεύω.

Και όταν μάλιστα ο αποψινός τελικός με φιναλίστ την ομάδα του Ολυμπιακού, διεξάγεται στην ίδια μας τη Χώρα, τότε η χαρά είναι διπλή και της διοργάνωσης αλλά και της γλυκιάς αναμονής της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού τίτλου του coference league.

Χωρίς αγαπημένοι μου φίλοι με αυτά που γράφω να σημαίνουν ότι δεν σέβομαι την ποδοσφαιρική ιστορία και αξία της ομάδας της Φιορεντίνας, απόψε οι καρδιές όλων μας χτυπούν ερυθρόλευκα.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ - ΠΑΜΕ ΑΚΟΜΑ ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ!!! 

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΞΑΝΑ ΣΤΗ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ - ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΕ!!!

 

Ο ΠΑΟ κατάφερε αγαπημένοι μου φίλοι να στεφτεί για 7η φορά στην Ιστορία του πρωταθλητής Ευρώπης, επικρατώντας εχτές με 95-80 της πανίσχυρης Ρεάλ Μανδρίτης.

Παίζοντας εκπληκτική άμυνα από τα μισά του δευτέρου δεκαλέπτου και μετά, κατάφερε να <<παγιδέψει>> τους παίκτες της Ρεάλ, "οδηγώντας" τους στον δικό του τρόπο παιχνιδιού, καταφέρνοντας έτσι να κατακτήσει το 7ο Ευρωπαϊκό του τρόπαιο, και μαζί με αυτό να εξυψώσει ολόκληρο το Ελληνικό μπάσκετ στη κορυφή της Ευρώπης.

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΠΡΩΤΗ ΤΗ ΤΥΠΙΚΑ ΓΗΠΕΔΟΥΧΟΥ ΡΕΑΛ ΗΤΑΝ:

25-36,49-54,61-64,80-95.

ΟΙ ΠΟΝΤΟΙ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΟ:

Καλαϊτζάκης 2, Βιλντόσα 3 (1), Σλούκας 24 (6/6 σουτ, 8/9 βολές, 3 ασίστ), Παπαπέτρου 4, Γκραντ 11 (2 τρίποντα, 6 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 2 κλεψίματα), Ναν 21 (6/12 δίποντα, 2/6 τρίποντ, 3/3 βολές), Λεσόρ 17 (5/8 δίποντα, 0/1 τρίποντο, 7/10 βολές, 6 ριμπάουντ), Αντετοκούνμπο, Γκριγκόνις, Χουάντσο 5 (4 ριμπάουντ), Μήτογλου 8 (2).

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ.

 

Αγαπημένοι φίλοι πιστεύω ότι όλοι οι φίλαθλοι του Ελληνικού αθλητισμού εχτές χαρήκαμε ανεξαρτήτως συλλογικών προτιμήσεων τόσο τη νίκη πρόκριση στον τελικό της Κυριακής του Παναθηναϊκού με 73-57 επί της Φενέρ, αλλά και τη προσπάθεια του Ολυμπιακού, παρά την ήττα με 80-56 από τη Ρεάλ. Για το Final four της Ευρωλίγκα.

Σίγουρα όλοι θα θέλαμε να δούμε και τις δύο Ελληνικές ομάδες στον τελικό, θα ήταν μεγάλο επίτευγμα για τα ομαδικά αθλήματα της Χώρας μας, αλλά και από μόνο του το γεγονός της πρόκρισης και των δύο ομάδων στην τελική τετράδα, είναι άξιο και πανηγυρισμών αλλά και συγχαρητηρίων.

Βέβαια δεν μπορώ με πικρία να μην σχολιάσω τις αποδοκιμασίες που κακώς κατά τη γνώμη μου ακούστηκαν από τους οπαδούς του ΠΑΟ, κατά την είσοδο της ομάδας του Ολυμπιακού στο γήπεδο για τον δεύτερο ημιτελικό.

Πιστεύω πως ανεξάρτητα από την αγάπη που μπορούμε να νιώθουμε για τις ομάδες μας, εκτός Ελλάδας, όλοι πρέπει να υποστηρίζουμε όλους.

Για αυτό καλή επιτυχία τη Κυριακή στον τελικό Παναθηναϊκέ της Ελλάδας μας. Όλοι θα πανηγυρίσουμε την ενδεχόμενη κατάκτηση του Κυπέλλου αν έρθει. 

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!

21 ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ.

Αγαπημένοι μου φίλοι γιορτάζει για μία ακόμη χρονιά η Ενορία της παλιάς μου γειτονιάς όπου μεγάλωσα και έζησα τα 35 πρώτα χρόνια της ζωής μου στο πατρικό σπίτι της μητέρας μου Αφροδίτης.

Και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος με αξίωσαν οι εορτάζοντες Άγιοι να βρω τον τρόπο, αν και δεν μπόρεσα για προσωπικούς λόγους να πάω ο ίδιος, να στείλω τη Ζάνα τον άνθρωπο που με φροντίζει, να ανάψει ένα κερί υπέρ υγείας, όχι μόνο δικιάς μου αλλά και όλων των φίλων και των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά μου και με βοηθούν.

Και όλου του κόσμου γενικότερα με τη νοερή αλλά από καρδιάς προσευχή από εμένα, να έχουμε πάντα κοντά μας την ευχή και προστασία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, των οποίων τη μνήμη γιορτάζουμε σήμερα.

Κάθε χρόνο αγαπημένοι μου φίλοι, την ημέρα που πανηγυρίζει ο συγκεκριμένος Ιερός Ναός, νιώθω μια τεράστια συγκίνηση, γιατί θυμάμαι έτσι σαν ανάμνηση παλιά τον αγώνα που κάναμε όλοι μαζί οι Περιστεριώτες, για να θεμελιώσουμε τον συγκεκριμένο Ιερό Ναό, με την οικονομική βοήθεια - ενίσχυση του Δήμου Περιστερίου, η οποία ξεκίνησε όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι επί Δημαρχίας του αείμνηστου Δημήτρη Φωλόπουλου, της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου αλλά και από το οικονομικό υστέρημα όλων σχεδόν των κατοίκων του Δήμου μας.

Θυμάμαι με συγκίνηση εκείνα τα αξέχαστα μα όμορφα από πλευράς ευαισθησίας χρόνια, όπου όλοι μαζί είχαμε γίνει "μια γροθιά" - ακόμα και εγώ με το αναπηρικό καροτσάκι και συνοδό πάντα την αείμνηστη μητέρα μου, γυρίζαμε σε κάθε σπίτι με το μπλοκ αποδείξεων στα χέρια για να συγκεντρώσουμε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό και να θεμελιώσουμε το συγκεκριμένο Ιερό Ναό.

Τον οποίο Ιερό Ναό, τον ξανά θεμελιώσαμε, για δεύτερη φορά, γιατί όπως θα θυμούνται σίγουρα οι παλιότεροι ο πρώτος λυόμενος Ναός είχε καταστραφεί ολοσχερώς από πυρκαγιά.

Όλα αυτά λοιπόν για εμένα φίλοι μου σημαίνουν αναμνήσεις μιας ζωής στη παλιά μου γειτονιά των παιδικών μου χρόνων.

ΑΧ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ, ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑ ΖΗΣΩ!!! 

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΛΑΜΕΝΑ.

 Και όμως πολλές φορές φίλοι μου αγαπημένοι ο θάνατος και η ξαφνική και αναπάντεχη απώλεια δικών μας ανθρώπων (συγγενών ή και φίλων που μας έχουν σταθεί κοντά μας καλύτερα και από συγγενείς) σε ετούτη τη σύντομη ζωή, όσο και αν περνάει ο χρόνος, ο πόνος που νιώθεις από την απουσία τους και μόνο δεν γιατρεύεται ποτέ.

Και ειδικά όταν αυτοί οι άνθρωποι "έχουν παίξει" σημαντικό ρόλο, σε κρίσιμες στιγμές που αφορούν την πορεία και την εξέλιξη της ίδιας μας της ζωής. Σήμερα λοιπόν τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο της πολυαγαπημένης μου οικογενειακής φίλης Αιμιλίας Μαλεφάκη.

Έχω γράψει σε πολλά κείμενά μου στο παρελθόν, πως μετά τον θάνατο των γονιών μου από αυτή τη ζωή, που όπως αποδείχτηκε στη μετέπειτα πορεία της δικής μου ζωής ήταν τα μοναδικά μου σταθερά στηρίγματα, πολλοί λίγοι άνθρωποι μετρημένοι ίσως στα δάκτυλα του ενός χεριού με στήριξαν στις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετώπισα και στις αποφάσεις που έπρεπε να πάρω για να μπορέσω να τα καταφέρω και να ισορροπήσω στη νέα κατάσταση και τη νέα πραγματικότητα της ίδιας μου της ζωής.

Και η αείμνηστη Αιμιλία Μαλεφάκη ήταν ο άνθρωπος εκείνος που με στήριξε πραγματικά και με βοήθησε κυριολεκτικά να αποφύγω την ιδρυματοποίηση στη μπερδεμένη και δύσκολη κατάσταση της μοναξιάς που αντιμετώπιζα τότε.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο υποστηρικτικά και με βάσιμα επιχειρήματα αλλά και εξίσου σημαντικές πράξεις στο να με βοηθήσει να καταλάβω αλλά και να οργανώσω τη μετέπειτα πορεία της ζωής μου στηριγμένος στις δικές μου δυνάμεις και το πείσμα, αλλά και όσων ήθελαν πραγματικά να είναι κοντά μου.

Η ίδια ήταν πάντα δίπλα μου όταν οι άλλοι απομακρύνονταν διακριτικά αλλά με νόημα από κοντά μου για να μην τους γίνω βάρος και φόρτωμα, για τα υπόλοιπα χρόνια της δικής μου και δικής τους ζωής.

Η ίδια μου γνώρισε τη Ζάνα τη γυναίκα που με φροντίζει τα τελευταία 9 χρόνια της ζωής μου και ήταν πάντα από τους πρώτους ανθρώπους, που παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια της ζωής της έρχονταν με όποιο τρόπο μπορούσε, όσο δύσκολο και επίπονο και αν ήταν για την ίδια,  και το προσπαθούσε για να μου ευχηθεί σε γιορτές και γενέθλια από κοντά και να δηλώσει με την ίδια της τη παρουσία ότι ήθελε πραγματικά να είναι δίπλα μου.

Μέχρι και της 6 Δεκεμβρίου του 2022, ημέρα της ονομαστικής μου γιορτής, όπου την είδα για τελευταία φορά και αποχαιρετώντας την στο τέλος της βραδιάς της είπα: "Σε ευχαριστώ που ήρθες και θα τα ξανά πούμε". Και εκείνη μου απάντησε σαν από ένστικτο: "Ελπίζω αγόρι μου."

Δεν τα ξανά είπαμε ποτέ. Όμως όλα αυτά που έκανε για εμένα, δεν πρόκειται να τα ξεχάσω ποτέ!!!

Εύχομαι και προσεύχομαι για εσένα, τα λουλούδια του Παραδείσου, όπου είναι αναπαυμένο το κορμί και η ψυχή σου, να εξαλείψουν τους πόνους που είχες στη ζωή σου.

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΕΦΚΑ.

 

Την 28η/5/2024, ημέρα Τρίτη θα καταβληθούν οι συντάξεις των τέως Ταμείων Μη Μισθωτών [ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ] και οι συντάξεις ΟΠΣ-ΕΦΚΑ για όσους είναι συνταξιούχοι από 1.1.2017 και έπειτα (ν.4387/2016) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (μη μισθωτών και μισθωτών).

Την 30ή/5/2024, ημέρα Πέμπτη θα καταβληθούν οι συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] και οι κύριες και επικουρικές συντάξεις του ΔΗΜΟΣΙΟΥ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ.

 Πάντα τα "θέλω μας και τα πιστεύω μας" πρέπει να βρίσκουμε τον τρόπο και τη μεθοδολογία να κάνουμε πράξη. Αρκεί να ζούμε μέσα στις κατάλληλες συνθήκες, ακόμα και όταν αυτές δεν υπάρχουν, πρέπει οπωσδήποτε κάτι να κάνουμε για να τις αλλάξουμε. Διαφορετικά αν δεν προσπαθήσουμε θα υποφέρουμε για μια ζωή.

Και αυτό δεν το αξίζει κανένας άνθρωπος στον Κόσμο. Καλύτερα λοιπόν να αλλάζουν οι αποφάσεις και οι καταστάσεις. 

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ.

 

Δεκαετία 1990 στο στρατόπεδο πεζικού στη Τρίπολη "Θ. Κολοκοτρώνης" με τον καλό μου φίλο από τα χρόνια του λυκείου Κυριάκο Καϊσόπουλο στην ορκωμοσία του. Έχω γράψει πολλές φορές στο παρελθόν αγαπημένοι μου φίλοι πως σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα κάνω ή πολύ δυνατές φιλίες ή πολύ δυνατές έχθρες, με αποτέλεσμα ή να κρατάω ή να απομακρύνω ανθρώπους από κοντά μου.

Η περίπτωση της φιλίας μου με τον Κυριάκο, όπου μας βλέπετε μαζί εδώ στη φωτογραφία ανήκει στη κατηγορία για εμένα της δυνατής φιλίας. Γνωριστήκαμε ως συμμαθητές της πρώτης λυκείου στο 7ο λύκειο Περιστερίου και συνεχίσαμε να βλεπόμαστε για πολλά χρόνια αργότερα, μετά τα μαθητικά μας χρόνια.

Ήταν από τους πρώτους συμμαθητές μου που σεβάστηκαν απόλυτα το πρόβλημα της αναπηρίας μου, και με βοηθούσε πάντα με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, σε οτιδήποτε ήθελα να κάνω.

Επειδή ήμουν και λιγάκι υπέρ δραστήριο παιδί στα τότε αλησμόνητα μαθητικά μου χρόνια, πάντα με βοήθαγε μαζί με τη μητέρα μου. Για καλή μου και ευλογημένη τύχη η οικογένεια του Κυριάκου, ζούσε κοντά στο πατρικό μου σπίτι, και άρα ήταν πιο εύκολο από πλευράς αποστάσεως να βρισκόμαστε εντός και εκτός σχολικών υποχρεώσεων και δραστηριοτήτων.

Σχεδόν παντού και πάντα όπου βρισκόμουν εγώ ήταν και ο Κυριάκος είτε για να με βοηθήσει είτε για να με προσέχει. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε μεταξύ μας μία δυνατή αδερφική φιλία.

Ήμουν και εγώ τότε νεότερος και σαφώς σε καλύτερη σωματική και κινητική κατάσταση από ότι τώρα, και για να τον τιμήσω αλλά και για να τον ευχαριστήσω για ό,τι είχε κάνει για εμένα πήγα στην ορκωμοσία του.

Με το πέρασμα των χρόνων οι ζωές ακολούθησαν ξεχωριστές διαδρομές και πορείες, οι αναμνήσεις όμως και οι καλές στιγμές πάντα μένουν.

Μοναδικέ μου φίλε Κυριάκο εύχομαι ολόψυχα όπου και να είσαι να είσαι πάντα καλά με την οικογένειά σου, και αν από τύχη και καθαρή σύμπτωση διαβάσεις ποτέ αυτό το κείμενο, να ξέρεις πως η αδερφική μας φιλία για μένα θα είναι για πάντα "χαραγμένη" στη καρδιά και το μυαλό μου.

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ!!!

ΤΙ ΛΕΤΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ;

 

Το φέραμε, το είδαμε, φωτογραφηθήκατε μαζί του, τουλάχιστον όσοι πήγατε στη πλ. Κοτζιά το Σάββατο 11/5. Και τώρα περιμένουμε όλοι οι Έλληνες φίλαθλοι, ανεξαρτήτως συλλογικών προτιμήσεων, να το κατακτήσει η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού, στον τελικό του Coference League.

Γιατί η κατάκτηση ενός Ευρωπαϊκού κυπέλλου θα σημάνει κατά τη ταπεινή προσωπική μου γνώμη, έναν μέγιστο άθλο του Ελληνικού συλλογικού ποδοσφαίρου, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, διότι πολύ απλά η συγκεκριμένη επιτυχία του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού αλλά και κάθε ομάδας της Χώρας μας στα ομαδικά αθλήματα αποτελεί ένα σπουδαίο αθλητικό γεγονός, σε διεθνές επίπεδο.

Οι ευκαιρίες που μας δίνονται είναι πολύ λίγες και πρέπει να τις <<εκμεταλλευτούμε>> όλες. Και να πανηγυρίζουμε επίσης όλοι μαζί κάθε επιτυχία, όταν αυτή θα έρθει. 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!

Χρόνια πολλά στον άνθρωπο που μας έφερε στη ζωή και είναι δίπλα μας όλη της  τη ζωή. Τη Μάνα μας που γίνεται ή έγινε όσο ζούσε τοίχος προστασίας για τον καθένα μας, σε κάθε στιγμή της ζωής μας, δύσκολη ή εύκολη.

Η ΜΑΝΑ που μοιράζεται τα πάντα μαζί μας και είναι για πάντα κοντά μας. Και οτιδήποτε και όπως και αν μας το πει και το εκφράσει, θέλει πάντα το καλό μας.

Σεβόμενη τα θέλω μας και τις αγωνίες μας μέχρι αυτά να πραγματοποιηθούν.

Τυχεροί όλοι όσοι τις έχετε ακόμη κοντά σας!!! 

Γιορτάστε σήμερα αυτή - τη δική της ημέρα μαζί της, με ένα καλό λόγο <<χρόνια πολλά μαμά μου>>, ως ένδειξη πραγματικής αγάπης και ευγνωμοσύνης για τον καθημερινό της αγώνα δίπλα μας. 

Για όλους εμάς που οι ΜΑΝΑΔΕΣ μας, δυστυχώς δεν είναι στη ζωή, και λείπει αφάνταστα από κοντά μας, ας <<παρηγορηθόυμε>> σήμερα με τις όμορφες αναμνήσεις που ζήσαμε κοντά της.

4Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ "kritikiparadosi.gr" ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΣΩΠΑΣΗ. ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΕΠΟΧΕΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ!!!

 

2015 στο ιστορικό κέντρο διασκεδάσεως "ΚΡΗΤΗ" στους Αμπελόκηπους, στη τιμητική εκδήλωση για τον μεγάλο λυράρη από τα Λιβάδια Ρεθύμνου Νίκο Σωπασή. Μία εκδήλωση που διοργανώθηκε από το τότε site kritikiparadosi.gr, του καλού μου φίλου Γρηγόρη Αλυσσανδράκη, και στην οποία μου έκανε την ιδιαίτερη και ξεχωριστή για εμένα τιμή να παραδώσω ως γιος του αείμνηστου λαουτιέρη Νίκου Καδιανού και συνεργάτη πολλές φορές κατά τη διάρκεια της κοινής τους μουσικής πορείας τη τιμητική πλακέτα στον τιμώμενο Νίκο Σωπασή.

Είχαν πραγματοποιήσει μαζί με τον πατέρα μου κοινές εμφανίσεις σε όλη τη Κρήτη και στο κέντρο διασκεδάσεως του Νίκου Σωπασή (ΜΙΤΟΣ)  και έχουν στο ενεργητικό τους, μια κοινή δισκογραφική δουλειά.

Έχω γράψει αγαπημένοι μου φίλοι πολλές φορές πως η μουσική παρακαταθήκη του πατέρα μου Νίκου Καδιανού αποτελεί για εμένα το <<διαβατήριο>>, για να πλησιάσω και να συνομιλήσω μαζί με όλους αυτούς τους μεγάλους και αξεπέραστους καλλιτέχνες της Κρητικής μας μουσικής. Μεγάλη ευλογία και εμπειρία για εμένα.

Εκείνη τη χρονιά είχα τον δεύτερο ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό "RadioKadianos" και ηχογράφησα μαζί του τη παρακάτω συνομιλία. 

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΩΠΑΣΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΔΙΑΝΟ!!!

Αξέχαστες για εμένα εποχές - Μεγάλες εμπειρίες!!!

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΑΛΛΑ ΣΚΛΗΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΝΕΣΟΥΜΕ.

 

Μερικές φορές θα πρέπει να πληγωθούμε για να μεγαλώσουμε, να αποτύχουμε για να γνωρίσουμε, να χάσουμε για να μάθουμε και να κερδίσουμε. Ορισμένα  μαθήματα ζωής, τα παίρνουμε καλύτερα μέσα από τον πόνο.

Στο τέλος της διδασκαλίας όμως μην μας πούνε σκληρούς και εγωιστές της πάρτης μας και μόνο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΩΡΓΟ & ΓΙΩΡΓΙΑ!!!

 

Χρόνια πολλά σας εύχομαι σήμερα στη γιορτή σας,

να είστε καλά να χαίρεστε τα πάντα στη ζωή σας!!!

Η ευχή και η παρουσία του Αγίου Γεωργίου να είναι πάντα δίπλα και να σας χαρίζει υγεία, και δύναμη ώστε να πραγματοποιηθούν όλα τα όνειρα και οι ευχές σας.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗΣ: "ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"

 

Έχω αποφασίσει συνειδητά τον τελευταίο καιρό και για όσο μπορώ να κάνω επιλεγμένες εμφανίσεις σε χώρους που πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές και με τους συνεργάτες που αγαπώ!

Ευχαριστώ όλους τους επιχειρηματίες που με έχουν στηρίξει στην εικοσάχρονη και πλέον επαγγελματική μου πορεία στην μουσική...

Μέχρι τέλος του χρόνου θα γίνουν συγκεκριμένες εμφανίσεις σε χώρους και εκδηλώσεις που πληρούν τα παραπάνω κριτήρια και προυποθέσεις γιατί λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπορώ να παίζω όσο συχνά θα ήθελα!

Καλή συνέχεια σε όλους τους ανθρώπους της εστίασης και της διασκέδασης και σε όλους τους συναδέλφους που παλεύουν τίμια με ήθος και γνώση!

Τα λέμε σε κάποια εμφάνιση λοιπόν πριν ή μετά το ΠΑΣΧΑ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Ας μοιράσουμε την Αγάπη μας, όπως έκανε και ο Χριστός με τη θυσία Του για όλους μας. Ας μην ξεχνάμε ποτέ τους μοναχικούς ανθρώπους σε ετούτη τη σκληρή ζωή. Μία καλή κουβέντα κι ένα χαμόγελο, μπορεί να είναι βάλσαμο στη ψυχή τους!!!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ! ΑΛΛΑ...

 

Αγαπημένοι μου φίλοι έχω γράψει πολλές φορές σε κείμενά μου στο παρελθόν, πως κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία να βρεθώ στην Εκκλησία, για προσκύνημα, και ειδικά τις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης νιώθω ψυχική αγαλλίαση.

Ίσως γιατί σε αυτόν το Κόσμο, αυτή τη δεδομένη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο και λίγες ώρες πριν την Ανάσταση, που σηματοδοτεί για όλους μας την ελπίδα της αιωνίου ζωής και σωτηρίας μας, αισθάνομαι ότι μόνο η έννοια και η προστασία του Θεού υπάρχει για εμένα. 

Σε καμία περίπτωση με αυτό το κείμενο δεν αναιρώ τη προσπάθεια των ανθρώπων που με βοηθούν ή και βοήθησαν κάποιοι άλλοι στο παρελθόν. Σε όλους όμως θέλω να υπενθυμίσω ότι σε έναν ανήμπορο άνθρωπο όπως εγώ, πάντα υποβόσκει το αίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας. 

Υπάρχει όμως και το αίσθημα της αξιοπρέπειας και αυτό που σημαίνει η φράση "Δεν θέλω να γίνομαι σε κανέναν βάρος" ή έτσι να νιώθω.

Ψευδαίσθηση ή ωμή πραγματικότητα; Ο Θεός μέσα από την παρακλητική επικοινωνία μου μαζί του και ο χρόνος θα δείξουν και θα οδηγήσουν. Η ώρα των μεγάλων προσωπικών αποφάσεων; Ίσως. Όπου και να πάω και με όποιον να πάω, είμαι μαζί με την αξιοπέπεια μου. Δεν έμαθα ποτέ να ζητώ τίποτα και από κανέναν, έμαθα να απομακρύνομαι από όλα και από όλους, και να προσπαθώ να πορεύομαι στον δρόμο και μαζί με το Θεό. Ας με οδηγήσει κάπου ήσυχα, ήρεμα και μόνιμα χωρίς φόβους και ανασφάλειες.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ.

 

Με θρησκευτική ευλάβεια και κατάνυξη παρακολουθήσαμε και φέτος όπως κάθε χρόνο την ακολουθία του Επιταφίου θρήνου στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Πετρουπόλεως. Με προσευχή και ψυχική αγαλλίαση ακούσαμε τα εκκλησιαστικά τροπάρια της ταφής του Χριστού μας, και στη συνέχεια όλο το "χριστεπώνυμο πλήρωμα" ακολούθησε τη περιφορά. Μεγάλη μεν για πρώτη φορά η διαδρομή, αλλά άξια της θυσίας του Χριστού μας, για μας επί της γης. Και αξίζει όπως και κάθε χρόνο, να τον Ακολουθούμε ευλαβικά ως την τελευταία του κατοικία, καρτερώντας την Ανάστασή του και τη νίκη της ζωής επί του θανάτου και του σκοταδισμού. 

Και βέβαια μέσα σε αυτή τη πένθιμη μα συνάμα κατανυκτική ατμόσφαιρα αξίζει να προσευχηθούμε για όλους εκείνους τους ανήμπορους και άρρωστους συνανθρώπους μας, που πάνω από το κρεβάτι του οποιουδήποτε σωματικού πόνου, προσδοκούν την Ανάσταση και τη καλυτέρευση. 

Συνοδεύσαμε λοιπόν τον Κύριο μας, και τώρα καρτερούμε  σε λίγες ώρες την Ένδοξό του Ανάσταση.

ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ:

Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ.

Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ.

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΩ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ.

Σαν τα κόκκινα αυγά, που είναι εδώ βαμμένα

έχετε χιλιάδες ευχές, φίλοι μου από μένα.

Λίγο πριν την Ανάσταση του Χριστού μας, εύχομαι τα καλύτερα για τον καθένα από εσάς και τους δικούς σας ανθρώπους. Και ας βρούμε όλοι μας τη δύναμη ψυχής, να κατανοήσουμε το πραγματικό νόημα αλλά και τη διδασκαλία του Χριστιανισμού, που δεν είναι άλλο κατά τη ταπεινή μου αντίληψη, από το να ζούμε μέσα σε μια Κοινωνία ανθρώπων, όπου ο ένας να νοιάζεται για το καλό του άλλου. Και όλοι μαζί να δημιουργήσουμε ένα συμπαγές σύνολο, και το νόημα της θυσίας και διδασκαλίας του Χριστού μας επί της Γης, θα το έχουμε κάνει τότε πράξη.  

ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΜΑΘΕ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΡΑΤΤΩ.

 

Δεν κρατάω ποτέ κακία σε κανέναν άνθρωπο που ήρθε, πέρασε, και έφυγε σαν άνεμος από τη ζωή μου. Δικαίωμά του και επιλογή του. Απεναντίας όταν καταλαβαίνω ότι κουράζω ή επιβαρύνω κάποιον, τότε από αξιοπρέπεια, φιλότιμο και ανθρωπιά, ανοίγω τη πόρτα της εξόδου και φεύγω πρώτος.

Ακριβώς γιατί η ζωή δεν είναι αιώνια και αποζητώ την ψυχικοσωματικοπνευματική μου υγεία και ηρεμία.

ΜΕ ΑΞΙΩΣΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ.

 

 Όπως κάθε χρόνο αγαπημένοι μου φίλοι με τεράστια σωματική δύναμη και ψυχική ανακούφιση, παρακολούθησα το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου της Μεγάλης Τετάρτης στην Ενορία της Αγίας Τριάδας Πετρουπόλεως.

Έχω γράψει πολλές φορές στο παρελθόν, πως κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία να βρίσκομαι μέσα στο <<σπίτι του Θεού μας>>, και να προσκυνάω, να προσεύχομαι και να "ακουμπάω" τις όποιες ελπίδες μου, για μια καλύτερη ζωή, χωρίς πόνους μετά από 54 χρόνια αναπηρίας, νιώθω έστω και προσωρινά έστω και φανταστικά σαν να μου χαρίζουν μια παραδεισένια ζωή.

Για αυτό ευχαριστώ από καρδιάς, όσους βοήθησαν για το αποψινό μου προσκύνημα, καθώς και τους ιερείς του Ναού (πατέρα Κωνσταντίνο & πατέρα Παίσιο) για τις ευλογίες και τις ευχές του.

Εξάλλου ο Χριστός μας αξίζει κάθε θυσία και από εμάς, γιατί σταυρώθηκε για να σώσει όλους εμάς!!!

Ακολουθεί μικρό ηχητικό απόσπασμα:

ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

1η ΜΑΗ - ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.

 

Γιατί η αληθινή και άδολη αγάπη  για τους ανθρωπους που έχουμε δίπλα μας δεν σπουδάζεται, δεν κατακτιέται με μεθόδους και τεχνάσματα,  απλά προσφέρεται, άλλοι την εκτιμούν και τη σέβονται, άλλοι την αγνοούν. Σημασία έχει, εμείς να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας.

ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

 

Αγαπημένοι μου φίλοι

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος δημοσιεύουμαι το πρόγραμμα των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος, όπως θα τελεστούν στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Πετρουπόλεως. Της Ενορίας μας.

Εύχομαι με υγεία και δύναμη, να διαβούμε τον δρόμο του Γολγοθά, όπως τον βάδισε και ο Χριστός μας, και ο τερματισμός και η κορύφωσή του που είναι η Ανάσταση και άρα η νίκη της Ζωής, να φέρει τη λύτρωση και την ανακούφιση στις ψυχές μας.