ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΣΤΕ.

 

Για αυτό μιλάμε φίλοι μου, μιλάμε μόνο όταν πρέπει, λέμε τόσα όσα απαιτεί η περίσταση και το κάθε γεγονός και κυρίως με τον σωστό τρόπο και με καμία πρόθεση να  προσβάλλουμε τον συνομιλητή μας, ή να τον κάνουμε να αισθανθεί άσχημα και μειονεκτικά απέναντί μας. Ο γραπτός και προφορικός λόγος για να εκφρασθεί και να αποτυπωθεί σωστά, θέλει κατά τη ταπεινή μου άποψη και γνώμη, συναίσθημα, ευαισθησία και ανθρωπιά.

ΑΣ ΦΩΤΙΣΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ.

 

Με τη προστασία και παρουσία του Θεού ας φωτίσουν οι ψυχές μας. Ακούστε το βίντεο με τις ευχές μου σε όλους σας.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.

 

Ένα λουλούδι είναι η ζωή και είναι εύκολο να ανθίσει, με αγάπη και ευτυχία όλους να μας πλημμυρίσει!

Είναι αλήθεια χρόνια τώρα φίλοι μου ότι στο τέλος κάθε χρονιάς όλοι κάνουμε τον απολογισμό μας, για το τι νιώσαμε ή τι πετύχαμε τη χρονιά που τελειώνει, αλλά συγχρόνως έχουμε και την αγωνία μαζί με την ελπίδα, ότι τη καινούργια χρονιά τα πράγματα, οι καταστάσεις, τα γεγονότα, θα προσπαθήσουμε να "πάνε" καλύτερα.

Έτσι είναι η ζωή γεμάτη εκπλήξεις και απρόοπτα.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ.

Χρόνια πολλά και καλά φίλοι μου αγαπημένοι. Για άλλη μια χρονιά κάναμε τη βόλτα μας στο εορταστικό Περιστέρι των πολλών αστέρων πραγματικά στα χρόνια της Δημαρχίας του Ανδρέα Παχατουρίδη.

Είναι λίγο παραπάνω χαρούμενα τα συναισθήματα που νιώθω για αυτή τη πόλη, αφού εκεί πέρασα  38 ολόκληρα χρόνια της ζωής μου. Και βέβαια δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου, όσο έχω δύναμη γιατί θέληση πάντα θα υπάρχει, τις γιορτινές ημέρες Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, να μην κάνω τη βόλτα μου έξω από το Δημαρχείο όπου κάθε χρόνο υπάρχουν πάγκοι και κιόσκια με όλα τα εορταστικά πράγματα και δώρα.

Έτσι λοιπόν και φέτος πήγαμε πρώτα στο κιόσκι "Σπιτικό Μεράκι" του φίλου μου του Ζαχαρία του Παραγιουδάκη από το Πέραμα Μυλοποτάμου Ρεθύμνης (https://spitikomeraki.gr/), με όλα τα προϊόντα της ρακής μέσα - οικογενειακή δική του παραγωγή, ήπιαμε τα ρακάκια μας, γιατί η Κρήτη είναι παντού και πάντα μία.  Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε και άλλα κιόσκια και καταλήξαμε να πιούμε καφέ με όλη τη παρέα.

Βέβαια φίλοι μου η μεγάλη έκπληξη για εμένα ήρθε αργότερα στη βόλτα κατά μήκος του πεζόδρομου, όπου το αμαξίδιο το οδηγούσε ο Χρήστος ο Κιούσσης. 

Με μεγάλη προσοχή, πολύ δύναμη και καμάρι. Και γιατί έκπληξη; Σε αυτό το σημείο υπάρχει μια μικρή ιστορία. Πριν 3-4 χρόνια, σε μια αντίστοιχη βόλτα με το λεωφορείο, μου είχε ζητήσει να δοκιμάσει να σπρώξει το καρότσι. Και να που ήρθε η  στιγμή και το έκανε, και από ότι φαίνεται στη φωτογραφία με πολύ χαρά. Χρήστο μου εκτός από το γεγονός, ότι  με συγκίνησες σε ευχαριστώ πάρα πολύ και για έναν άλλο λόγο.

Απέδειξες σε όλους μας περίτρανα την ευαισθησία σου για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη βοήθειας. Και άνθρωπος που το πράττει αυτό  από μόνος του σημαίνει ότι έχει χρυσή καρδιά με πολλαπλά αισθήματα. 

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.

 Μία νύχτα ακόμη Χριστέ μου και έρχεσαι κοντά μας, με φως της ελπίδας να γεμίσεις για πάντα τη καρδιά μας.

Χρόνια πολλά σε όλους σας φίλοι μου, γεμάτα υγεία και χαρές σε εσάς και τους δικούς σας ανθρώπους. Κάθε επιθυμία σας δική μου ευχή, και μέσα στην εορταστική δική μας διάθεση, που μας προκαλεί η αγωνία της μιας  νύχτας προσμονής της Γέννησης του Χριστού μας Σωτήρα και Λυτρωτή μας αλλά και η αυριανή αγαλλίαση του ερχομού του στον Κόσμο, ας μην ξεχάσουμε τους μοναχικούς ανθρώπους. Ένα τηλέφωνο και μια επίσκεψη των 2΄ για μας μπορεί να μην σημαίνει τίποτα - για αυτούς όμως τα πάντα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ. ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ.

 

Όπου όπως κάθε χρόνο παραμονή Χριστουγέννων, όπως όλοι Δήμοι στη Χώρα μας, έβγαλε μικρά και ολιγομελή τμήματα της Δημοτικής Φιλαρμονικής σε όλη τη Πετρούπολη, για να ακουστούν Χριστουγεννιάτικα εορταστικά τραγούδια και ύμνοι, δίνοντας έτσι την ευκαιρία και στους μοναχικούς ανθρώπους ετούτης της ζωής, να νιώσουν έστω και για λίγο τη Χριστουγεννιάτικη μουσική αγαλλίαση που μπορεί να μας προσφέρει μια φιλαρμονική μπάντα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΑΔΕΡΦΟΥΛΑ ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΣΥΓΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ. ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΥΓΕΝΕΙΑ.

 

Αγαπημένη Κυπαρισσία ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ σε ένα ολιγόλογο κείμενο αλλά τελείως μέσα από τη καρδιά μου για να σου πω ένα πραγματικά μεγάλο ευχαριστώ για τους παρακάτω σύντομους αλλά ουσιαστικούς λόγους:

- Στα 56 χρόνια συνεχούς αναπηρικής ζωής, τα τελευταία 14 είσαι συνέχεια δίπλα μου και σε καθημερινή βάση.

- Εχτές στα γενέθλια της Λυδίας, ήθελες να είμαι κοντά σου, μου το πρότεινες, το δέχτηκα - το οργανώσαμε μαζί με την υπόλοιπη παρέα, πλήρωσες τα έξοδα μετακίνησής μου, και ναι ήμουν και εγώ καλεσμένος σε μια τόσο ωραία εκδήλωση, αποδεικνύοντας και εγώ με τον δικό μου  τρόπο ότι όπου με θέλουν είμαι πάντα εκεί.

- Κάθε  Σεπτέμβρη που η Ζάνα συνήθως φεύγει για τη Χώρα της, εσύ με βοηθάς μαζί με την υπόλοιπη ομάδα ατόμων, να είμαι όρθιος και δημιουργικός.

Ξέρεις σε ένα άτομο εξαρτημένο για βοήθεια και η παραμικρή λεπτομέρεια δημιουργεί τη μεγάλη διαφορά. Διαφορά ουσιαστική και όχι φαινομενική. Μακάρι να υπήρχε μια φωτογραφική μηχανή του χρόνου για να σου αποτυπώσει με ακρίβεια, γιατί τα δικά μου λόγια μπορεί ίσως να σου φαίνονται υπερβολικά, πόσες φορές ντύθηκα και ξεντύθηκα γιατί κάποιοι ξέχασαν να με πάρουν στη χαρά τους στην οποία οι ίδιοι με είχαν καλέσει και τη τελευταία στιγμή προφανώς μετάνιωσαν.

Το μόνο που σας ζητάω από όλη τη μόνιμη  και σταθερή παρέα είναι να είστε σταθερά  πάντα δίπλα μου, γιατί πολύ απλά είστε η ασφάλειά μου.

Και πάλι ευχαριστώ - για πάντα μαζί χέρι - χέρι, στης ζωής το απρόσμενο λημέρι!

ΛΥΔΙΑ ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΗΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΓΕΜΑΤΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.

 

Εχτές αγαπημένοι μου φίλοι, παρουσία γονέων, συγγενών και φίλων γιορτάσαμε σε παιδότοπο στο Ίλιον τα γενέθλια της αγαπημένης μας, δεσποινίδας πια Λυδίας Σιφναίου.

Η Λυδία μας, είναι το μοναδικό κορίτσι στη πολυκατοικία που μένω, και όπως και τα άλλα παιδάκια και αυτήν την αγαπώ και τη λατρεύω. Δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου φίλοι μου καλύτερη στιγμή - και το συναίσθημα που μπορείς να νιώσεις, από το να βλέπεις ένα παιδί οποιασδήποτε ηλικίας (παιδικής, εφηβικής), να "λάμπει" μέσα στην ευτυχία του. Και η Λυδία μας εχτές έλαμπε από χαρά, γιατί είχε κοντά της ανθρώπους που την αγαπούν και τη σέβονται και είμασταν όλοι εκεί. Για να τη δούμε ευτυχισμένη και να της ευχηθούμε σε όλη της τη ζωή να έχει υγεία και να πραγματοποιήσει τα όποια όνειρα και σχέδιά της, θα την κάνουν πάντα μα πάντα ευτυχισμένη.

Γιατί η ίδια η ζωή με τα μάτια ενός παιδιού τι είναι; Ένα όνειρο που αξίζει πραγματικά να το ζήσει, με αγάπη για τους ανθρώπους που έχει κοντά της, και που "αγγίζουν τη καρδιά της".

Ευχαριστώ ιδιαίτερα και μέσα από τη καρδιά μου τη μητέρα της Θεοδώρα Σαρρηδάκη και τους νονούς της Μιχάλη Κιούσση και Κυπαρισσία Μακρύγιαννη για την ιδιαιτέρως τιμητική πρόσκληση στα χθεσινά γενέθλια. Σε πείσμα καιρού και ανθρώπων και κακής παλιάς φημολογίας, "απέδειξα" ότι ξέρω να αγαπώ εκεί που με αγαπούνε, και να παρευρίσκομαι όπου και αν με καλούνε. Με τις όποιες δυσκολίες μετακίνησης. Καλή θέληση και πρόθεση πάντα θα υπάρχει.

Λυδία μου: Χίλιοι να είναι οι χρόνοι σου, και κάθε αυγή παιδί μου, να ζεις και να τον χαίρεσαι τον Κόσμο γιασεμί μου!!!

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΖΩΝΗΣ - ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΗΣΤΟ!!!

 

Τα χρόνια περνούν, οι στόχοι, ο αγώνας, το ταλέντο και οι κατακτήσεις στη στοχοθεσία της ζωής αλλάζουν. Διότι η ζωή χωρίς στόχους δεν έχει ούτε αξία αλλά ούτε και συγκεκριμένο προορισμό.

Και ο Χρήστος μας, το αποφάσισε να ασχοληθεί με τις πολεμικές τέχνες και σκαλί - το σκαλί κατακτά τους στόχους του. Ο Χρήστος που εγώ τουλάχιστον γνωρίζω πολλά χρόνια  τώρα δίνει έναν πολύπλευρο αγώνα διαρκείας, σε προσωπικό και αθλητικό επίπεδο. Και κάθε χρόνο με ακρίβεια και συνέπεια αποκτά αυτά με τα οποία ο ίδιος επιθυμεί να "γεμίσει" τη ζωή του. Με σταθερούς συμπαραστάτες τους γονείς του και ευτυχισμένο και χαρούμενο πάντα τον ίδιο.

Χαρούμενο γιατί έχει όρεξη για μάθηση, μα πάνω από όλα δεν ξέρει τη σημαίνει η λέξη κούραση. Έχει ταξινομήσει όλα τα θέλω και πρέπει της εφηβικής του ηλικίας, τόσο αρμονικά μέσα του, που και το κάθε δευτερόλεπτο της ώρας που περνάει, ξέρει ακριβώς πως και τι πρέπει να κάνει!

Και βέβαια όλοι εμείς φίλοι μου που τον αγαπάμε και ξέρουμε τον αγώνα, δεν μπορούμε παρά να καμαρώνουμε μόνο για αυτόν.

Παρακάτω θα παρακολουθήσετε ένα βίντεο, το οποίο το δημοσιεύω με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών του από τον χθεσινό του αγώνα στο Ίλιον για τη κατάκτηση ζώνης στο kickboxing. Η ευχή μου πάντα επιτυχίες αγόρι μου, σε ό,τι και αν κάνεις στη ζωή σου!!!

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ.

 

Ωτοασπίδες υψηλής αποτελεσματικότητας. Ακούς ό,τι θες και όταν θέλεις, αποφεύγεις ανεπιθύμητους. Προστατεύεσαι από ήχους υψηλής έντασης και άτομα μεγάλης αναισθησίας και επιμονής. Δεν ακούς ούτε τη μαμά σου ούτε τη πεθερά σου. Επίσης είναι αποκρουστικές στη φράση: "Γιάννη έλα εδώ" Εύκολες και γρήγορες στη τοποθέτηση.

Εφαρμόστε τες σωστά και θα δείτε γρήγορα και θετικά αποτελέσματα.

ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ.

 

Απλά και αυτοί που πέρασαν τόσα χρόνια από τη ζωή μου, φίλοι μου ήταν μια εμπειρία, για όλα τα χρόνια μου που είχε και αυτή κάτι να με διδάξει θετικό ή αρνητικό, ανάλογα με τη χρονική στιγμή και το εκάστοτε συμβάν.

Για να μπορέσω να σκεφτώ, να διορθώσω τα λάθη και τις επιλογές μου και να προχωρήσω παρακάτω τη ζωή μου. Διότι η ζωή όπως έχω ξανά γράψει είναι μοναδική και δώρο Θεού. Για αυτό και τη ζω με όλες τις δοκιμασίες της, που έχει ή που μπορεί να μου φέρει. Θέλω να είμαι ο εαυτός μου καθαρός και ξάστερος, και εγώ τα έχω καλά με τη ψυχή και τη καρδιά μου.

Όσο και αν κάποιοι φιδοφίλοι προσπάθησαν να με φέρουν σε δύσκολη και μειονεκτική θέση, βρέθηκαν οι διπλάσιοι από αυτούς που μου άπλωσαν το χέρι για να με βοηθήσουν να τα καταφέρω. Και ναι εύκολα ή δύσκολα πετυχαίνουμε όλοι μαζί αυτά που θέλουμε.

Έχω συνηθίσει στη ζωή να δίνω συνέχεια και κάθε ημέρα μάχες με συμπαραστάτες Θεό και ανθρώπους. Οι φίλοι ζητούν από εμένα να παραμείνω όρθιος - πνευματώδης και δημιουργικός. Και εγώ αντίστοιχα προσεύχομαι για αυτούς στον Θεό να είναι πάντα δίπλα μου και η ασφάλειά μου.

Για αυτό ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου όλους εσάς τους φίλους μου που μου κάνετε παρέα είτε μέσα από το ιντερνέτ είτε από κοντά. Γιατί μου δίνετε κουράγιο όλοι μαζί να συνεχίσω να προσπαθώ. Και αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

ΣΩΣΤΟ Ή ΛΑΘΟΣ;

 

Η έλλειψη φίλων και ανθρώπων συνεχώς από δίπλα μας σημαίνει ότι ένα άτομο έχει σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα. Και υπαρξιακά πολλές φορές που καταλήγουν ως το στάδιο της κατάθλιψης. Για όλα αυτά μπορεί να φταίει και ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας, που μπορεί επίσης να μην είναι συμβατός με τα συμφέροντα των ατόμων που είναι κοντά μας.

Γιατί μην μου πείτε αγαπητοί μου φίλοι, πως από τη ζωή όλων μας, δεν πέρασαν και άτομα κατά καιρούς, που μόλις έκαναν τη δουλειά τους απομακρύνθηκαν και μας πέταξαν σαν κάτι άχρηστο και επιβλαβές αντικείμενο για εκείνους προκαλώντας θλίψη  και απογοήτευση σε εμάς, όχι για το αν αξίζουμε σαν χαρακτήρες και προσωπικότητες, αλλά για τα χρόνια που περάσαμε μαζί τους.

Φτάσαμε σε μια εποχή που και τη καλημέρα που μας λένε αναρωτιόμαστε εάν είναι αληθινή ή κρύβει σκοπιμότητα.

Είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο; Ασφαλώς και όχι. Αλλά και οι καλοί και γνήσια αυθεντικοί χαρακτήρες είναι ελάχιστοι.

ΠΙΣΤΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΟΠΕΚΑ.

 Πιστώθηκαν πριν από λίγα λεπτά όλα τα επιδόματα ΟΠΕΚΑ, μηνός Δεκεμβρίου 2025 στους λογαριασμούς μας.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Η ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΡΤΑΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΟΑΣΑ ΚΑΙ ΣΤΑΣΥ.

 

Κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με το αρμόδιο τμήμα του ΟΑΣΑ, ενημερώνουμε τους φίλους μας και συναδέλφους Αμέα, πως η νέα κάρτα αναπηρίας σε πλαστική μορφή, ισχύει κανονικά και για όλα τα μέσα του Οργανισμού, είναι συμβατή επίσης με όλα τα μέσα του ΟΑΣΑ και λειτουργεί κανονικά έναντι μορφής εισιτηρίου.

Όσοι συνάδελφοι χρήζουν βοήθειας συνοδού, είναι απαραίτητη μέσω Gov η έκδοση υπεύθυνης δήλωσης με τα στοιχεία μας taxisnet, στην οποία θα ονομάζουμε τον συνοδό μας με τα απαραίτητα νομιμοποιητικά στοιχεία του και θα δηλώνουμε επίσης και τον λόγο που τον χρειαζόμαστε.

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τα μέσα μεταφοράς που ανήκουν στη ΣΤΑΣΥ, εκτός από την υποχρέωση προσκόμισης υπεύθυνης δήλωσης στην περίπτωση ύπαρξης συνοδού. 

ΜΟΥ ΑΝΑΨΑΝ ΤΑ ΛΑΜΠΑΚΙΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ!!!

 

Με τόσα που διαβάζω, με τόσα που ακούω τις τελευταίες ημέρες φίλοι μου αλλά και με  όσα απρόοπτα συμβαίνουν τελικά δύο πιθανότητες είχα ή να χάσω το μυαλό μου ή να μου ανάψουν τα λαμπάκια.

Τελικά μάλλον στάθηκα τυχερός και μου συνέβη το δεύτερο όπως βλέπετε καθαρά στη φωτογραφία.

Να μου πείτε τώρα άλλαξαν οι εποχές, άλλαξαν και οι άνθρωποι χάθηκε όμως η ευαισθησία, αυτή που και εμείς όταν είμασταν παιδιά ρωτούσαμε τι κάνει ο διπλανός μας, και δεν ενδιαφερόμασταν μόνο για το συμφέρον το δικό μας...

Στη τωρινή εποχή εάν κάποιος ρωτήσει για εμάς - πράγμα σπάνιο, αναρωτιόμαστε εάν είναι καλά. Μιλάμε όλοι για αγάπη, Άγιες Ημέρες που έρχονται, πόσοι από εμάς όμως την πιστεύουμε και την εννοούμε πραγματικά;

ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ "ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ" ΑΛΛΑ...

 Για να σώσουμε μία κατάσταση φίλοι μου, για να κάνουμε τους δικούς μας ανθρώπους ευτυχισμένος έστω και αν υποδυόμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε "προς τα που γέρνει μια κατάσταση" ή τι κρύβεται πίσω από κάθε πονηρή σκέψη και συμφέρον. 

Επίσης με αυτόν τον τρόπο του ηλίθιου μπορεί να επιβιώσουμε από μια κατάσταση. Μα στο τέλος όπως και να έχει, ό,τι και αν γίνει, ό,τι και αν καταφέρουμε, θετικό ή ηλίθια αρνητικό, αξίζουμε ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Γιατί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα προέχει η προσπάθεια και η καλή πρόθεση της συμμετοχής, που σίγουρα αξίζει πολύ παραπάνω, από το ανθρώπινο ελάττωμα της αχαριστίας...

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΕΦΚΑ.

 

Οι ημερομηνίες πληρωμής ακολουθούν τον κανόνα του διαχωρισμού μεταξύ Μισθωτών και Μη Μισθωτών και διαμορφώνονται ως ακολούθως:

• Την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).

• Τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

• Οι πιστώσεις των λογαριασμών μας, θα πραγματοποιηθούν την προηγούμενη εργάσιμη το απόγευμα. 

Ο "ΔΙΑΒΑΤΗΣ" ΠΑΕΙ ΘΕΑΤΡΟ.

 

Στην προσπάθειά μας αγαπημένοι μου φίλοι να είμαστε κοντά στην προβολή και τη διάδοση κάθε πολιτιστικής δραστηριότητας των Κρητικών Σωματείων, αναδημοσιεύουμε τη πρωτοβουλία του Συλλόγου των καταγόμενων από τη Βιάννο στην Αθήνα "Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ", όπως αυτή μας στάλθηκε στο email:

Αγαπητά μέλη και φίλοι του Συλλόγου Βιαννιτών στην Αθήνα ο "Διαβάτης".

Με μεγάλη χαρά ενημερώνουμε ότι οργανώνουμε την πρώτη, για το νέο έτος, θεατρική εξόρμηση για να παρακολουθήσουμε την παράσταση: 

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ - Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, στο Θέατρο "Ήβη," στου Ψυρρή ( Σαρρή Νικόλαου 27 Ψυρρή, 105 54 Αθήνα Αττικής, το Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2026, ώρα 18.00).

(15 λεπτά πριν από την έναρξη της παράστασης θα προβληθεί η ταινία μικρού μήκους «Τα παιδικά χρόνια του Ψαρονίκου στα Ανώγεια», οπότε πρέπει να είμαστε εκεί το αργότερο 17.20).

Έχουμε κρατήσει εισιτήρια της Ε΄ ζώνης στην εκπτωτική για την ομάδα τιμή των 20 ευρώ (από 22 έως 25 ευρώ).

Η αγορά πρέπει να γίνει έως 26-12-2025.

Όσοι ενδιαφέρεστε, μπορείτε να τηλ. στο 6974078998 (Ιωάννα Μικρογιαννάκη), για την κράτηση.

Η εξόφληση μπορεί να γίνει την ημέρα των εκλογών για την ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου, την Κυριακή 14-12-2025 στα γραφεία του Συλλόγου μας. 

Αναλυτικές πληροφορίες μπορείτε να δείτε εδώ:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ksylouris/

Να είσαστε καλά.

Καλή αντάμωση

Ο Πρόεδρος του Διαβάτη

Γιώργος Στρατογιαννάκης

ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ; Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ ΒΕΒΑΙΑ.

 Αλλά με έναν κοινό στόχο φίλοι μου από όλους. Να τη ζήσουμε τη ζωή ολόκληρη γιατί είναι δώρο Θεού και είναι και το μοναδικό χωρίς δεύτερη ευκαιρία. Όπως και η κάθε τάξη του σχολείου είναι για μία και μόνο χρονιά.

Βέβαια οι μεγαλύτεροι από εμάς, όταν και εμείς είμασταν παιδιά, μας έλεγαν ότι η ζωή μας, "σκιαγραφείται" τις τρεις πρώτες ημέρες από τις Μοίρες. Σε άλλους είναι ευχάριστες, σε άλλους κακομοίρες. Αλλά ολόκληρη η ζωή είναι ένα μάθημα διαρκείας. Άλλοι περνούν με άριστα τις τάξεις και τα μαθητικά πεδία, και άλλοι μένουν μετεξεταστέοι. Άλλοι γλεντάνε - άλλοι πονάνε. Άλλοι χαίρονται με τον πόνο του διπλανού τους - άλλοι σκέφτονται πως να βοηθήσουν τον διπλανό τους. Και μόνο ο Θεός ξέρει η ζωή τι θα μας φέρει...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ!!!

 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου, για μία ακόμα χρονιά σε όλους εσάς τους ιντερνετικούς μου φίλους του facebook, όπου  καταφέρατε να με συγκινήσετε με τις ευχές σας για την ονομαστική μου γιορτή.

Ειλικρινά κάθε χρόνο, όλο και περισσότερο νιώθω την αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας, έστω και μέσα από έναν υπολογιστή, πράγμα που όσο και αν φαίνεται εξωπραγματικό, αποτελεί από μόνο του πηγή ελπίδας και αισιοδοξίας για εμένα ότι κάποιοι ιντερνετικοί φίλοι εύχονται μέσα από τη καρδιά τους, τα καλύτερα για εμένα, σε μια εξίσου σημαντική ημέρα αυτή της ονομαστικής μου γιορτής.

Εύχομαι τα καλύτερα και εγώ με τη σειρά μου σε εσάς και τις οικογένειές σας, και κάθε επιθυμίας σας, δική μου ευχή και από καρδιάς, να γίνει πραγματικότητα.

Αγάπη  μου δίνετε και μου δείχνετε κάθε χρόνο και με αγάπη σας δείχνω και εγώ επίσης τα αισθήματα μου για όλους σας. Διότι η αγάπη δεν είναι επιστήμη, είναι αίσθημα που προσφέρεται με μεγάλη ευθύνη και  απλόχερα.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΗ!!!`

Κάθε χρόνο φίλοι μου την ημέρα της ονομαστικής μου γιορτής, συγκεντρώνονται τουλάχιστον τα τελευταία 11 χρόνια, οι κοντινοί φίλοι, συγκάτοικοι, γνωστοί, βοηθοί, για να μου προσφέρουν και να "δημιουργήσουν" μια διαφορετική από τις καθημερινές μου ημέρες - ημέρα, και να με κάνουν να νιώσω όμορφα και όχι μοναχικά.

Έτσι έγινε λοιπόν και εχθές, όπου συγκεντρωθήκαμε, στο σπίτι του Νίκου και της Ζάνας, η γνωστή παρέα αυθόρμητα και μη οργανωμένα, αλλά έτσι και αλλιώς όπως λέει και ο Λαός μας τις περισσότερες φορές τα αυθόρμητα είναι και τα καλύτερα, για να γιορτάσουμε, και να πιούμε έναν καφέ και ένα κρασί στην υγειά μου. Και να νιώσω όμορφα.

Και τα κατάφεραν όλοι οι φίλοι, να με κάνουν να το νιώσω αυτό από το πρωί εχθές. Ίσως να ήταν η φετινή η καλύτερη ονομαστική γιορτή, από όσες έχω βιώσει μαζί τους. Όλα τα πράγματα, οι καταστάσεις, οι μετακινήσεις και τα γεγονότα, οι δικές σας οι ευχές των φίλων μου από ιντερνέτ, εξελίχθηκαν κατά θέληση Θεού και δύναμη ανθρώπων, "πήγαν τόσο στρωτά και όμορφα" ώστε η χθεσινή μου ημέρα να "πλημμυρίσει από αγάπη" και συγκίνηση για εμένα.

Ξεκινήσαμε τόσο υπέροχα από το πρωί φίλοι μου με τον εκκλησιασμό μου, αργότερα τα καφεδάκια των ευχών, και το βράδυ στο τελείωμα της ημέρας με μία συνάντηση φίλων τολμώ να πω, που είχε πολύ κέφι, ζωντάνια και μια μεγάλη έκπληξη για εμένα.

Έχω πει πολλές φορές μέσα από τα κείμενά, πως για να γράψω κάτι ή να περιγράψω μια κατάσταση, πρέπει το ίδιο το γεγονός, να "αγγίξει" εμένα τον ίδιον στη καρδιά και το μυαλό.

Για να μπορώ αυτά τα λόγια και τις σκέψεις που θα γράψω να "βγουν" καθαρά μέσα από τη ψυχή μου, και να εννοώ πραγματικά και αληθινά το κόμμα και τη τελεία που θα βάλω μέσα στη πρόταση του κάθε κειμένου που θα γράψω για να αποτυπώσω γνήσια και αληθινά τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.

Και αυτό είναι κάτι που όλοι εσείς οι φίλοι μου το σέβεστε και το ακολουθείτε χρόνια τώρα και σας ευχαριστώ από καρδιάς για αυτό.

Εκτός λοιπόν από τη γνωστή παρέα, που πάντα προσπαθεί να κάνει το καλύτερο για να περάσω όμορφα, (Ζάνα, Αντώνης, Χρυσούλα, Κυπαρισσία, Μιχάλης, Θεοδώρα), εχτές είχα την ιδιαίτερη και ξεχωριστή τιμή, να έρθει για να μου ευχηθεί και η οικογένεια του πατρός Μενέλαου Κουκουλή. Όπου μου πρόσφερε τόσο μεγάλη χαρά η παρουσία του και γέμισε τόσο πολύ τη ψυχή μου, που δεν βρίσκω λόγια - λέξεις - προτάσεις για να το περιγράψω στην ακριβή  ψυχική και συναισθηματική αξία του για εμένα. Πραγματικά μου χάρισε τον Κόσμο ολόκληρο, από εδώ που βρίσκομαι ως και το άπειρο, εάν και εφόσον αυτό μπορεί να προσδιοριστεί.

Και γιατί έγινε αυτό φίλοι μου; Αρχικά πριν λίγο καιρό, είχα γνωριστεί με τον γιο του τον Κωνσταντίνο, που μας βλέπετε μαζί στη φωτογραφία της αρχής αυτού του άρθρου. Ο οποίος είναι ένα παιδί εφηβικής ηλικίας, που από τη πρώτη στιγμή που τον αντίκρισα μπροστά μου, μπήκε μέσα στη καρδιά μου. Και μίλησε μέσα στη καρδιά μου, διότι είναι ένας έφηβος, με όρεξη για ζωή και προσπάθεια για μάθηση και γνώση, ευγενικό - ευαίσθητο - ταπεινό παιδί. Γεμάτος όνειρα όπως όλοι οι νέοι σε ετούτη τη ζωή.                                                                            Χάρις λοιπόν στον Κωνσταντίνο, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω και τους γονείς του, τον πατέρα Μενέλαο και τη μητέρα Ασημίνα. Ένας τέτοιος χαρακτήρας ξεχωριστού για την εποχή μας εφήβου προϋποθέτει και τους ανάλογους γονείς. Διότι ο χαρακτήρας ενός παιδιού κατά τη γνώμη μου διαμορφώνεται μέσα από την ίδια την οικογένεια.

Έχω γράψει πολλές φορές όμως και έναν άλλο παράγοντα. Από τον οποίο αντλώ δύναμη και κουράγιο μιας ολόκληρης ζωής. Πως η παρουσία εκπροσώπων επί της Γης του Θεού δίπλα μου, μου δίνει δύναμη για να συνεχίσω τη προσπάθεια της δικής μου ζωής.

Ο πάτερ Μενέλαος Κουκουλής λοιπόν είναι ακριβώς αυτό. Ταγμένος στον Θεό και το Ποίμνιό του και άρα και δική μου ελπίδα, ανακούφιση και παρηγοριά. Έτσι λοιπόν κατανοώντας αυτό μου το συναίσθημα ήρθε κοντά μου. Με αγκάλιασε, με ευλόγησε, μου μίλησε πατερικά και στοργικά, με δυνάμωσε να συνεχίσω τη προσπάθεια, όσο δύσκολη και αν είναι η ζωή μου. Γιατί είναι θέλημα Θεού και συμβουλή ιερέως.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που "θυσιάσατε" τον πολύτιμο χρόνο σας, για να εμψυχώσετε με τη παρουσία σας και τη καλοσύνη σας τον δούλου του Θεού Νικόλαο. Με κάνατε να νιώσω ευτυχισμένος.

Ξέρετε φίλοι μου οι ευκαιρίες στη ζωή, αυτήν εδώ που διαβιώνουμε με τα όποια συμφέροντα και πονηριά, για κάθε Αμέα να βρει σωστούς και απονήρευτους ανθρώπους, που να νοιάζονται για τον ίδιο και όχι το τι και πως θα κερδίσουν κάτι από τον ίδιο είναι μηδαμινές και ελάχιστες. Έχω βρει και εγώ. Μέσα σ' αυτούς όμως είναι και ο πάτερ Μενέλαος, γεμάτος καλοσύνη, που πάντα μέσα στη καρδιά για εμμένανε θα μείνει. Μακάρι να υπήρχε μία μηχανή τελευταίας τεχνολογίας, να απεικονίσει τη χαρά μου - όσο είσασταν κοντά μου. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ - ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ.

Μέρα του εορτάζοντος και Προστάτη του Ναυτικού μας Αγίου Νικολάου, να ευχηθούμε μέσα από τη καρδιά μας πρώτα και πάνω από όλα, καλοτάξιδοι και ευλογημένοι όλοι οι ναυτικοί από τη μία άκρη του Κόσμου ως την άλλη, πάντα καθοδηγούμενοι υπό τη Προστασία και την Ευλογία του Αγίου.

Για τους υπόλοιπους που γιορτάζουμε κάθε ευχή μας να γίνεται πραγματικότητα, ώστε η ζωή μας, να "γεμίζει" με υγεία, γέλιο και χαρά. Εμείς και φέτος με τη γνωστή και σταθερή παρέα (Ζάνα, Αντώνη, Κυπαρισσία και Χρυσούλα), μετά τον εκκλησιασμό πήγαμε για ένα καφεδάκι ευχών.

Ξέρετε φίλοι μου - αυτές τις ημέρες των  γιορτών μας λείπουν οι δικοί μας, για αυτό έρχονται οι φίλοι μας με τις ευχές τους να "γεμίσουν" τη ψυχή μας. Για αυτό και εγώ σας ευχαριστώ όχι μόνο για τις ευχές σας (τηλεφωνικά, ιντερνετικά ή και από κοντά), αλλά κυρίως για το γεγονός ότι τέτοια ημέρα, κάθε χρόνο, δεν με αφήνετε να νιώσω μόνος. Να είστε όλοι καλά και ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ.

 

Και κάποια στιγμή φίλοι μου, τα θυμάσαι όλα αυτά με το "πέρασμα" των χρόνων της ζωής σου και αναρωτιέσαι έτσι κάτι σαν ανασκόπηση - εάν άξιζε τον κόπο να γίνεις θυσία, να κλάψεις να υποφέρεις, να αγωνιστείς για όλα αυτά. Αλλά τελικά έτσι είναι η ζωή. Άλλοι στέκονται πιο τυχεροί και άλλοι παλεύουν μέχρι και την τελευταία τους ανάσα.

ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ.

 

Δεν φοβάμαι φίλοι μου ούτε την εσωτερική μοναξιά μου, που πολλές φορές νιώθω, έχω μάθει με τα χρόνια και τη ζωή στο αναπηρικό αμαξίδιο, πως δεν πρέπει να εξαρτώμαι μόνιμα και από κανέναν. Όλοι τις περισσότερες φορές είναι περαστικοί από τη Ζωή μου, και μόνο ο Θεός το σταθερό μου σημείο ελπίδας και αναφοράς μου.

Τη σιωπή μου όμως καλό θα είναι να μην την εκλαμβάνουν ως αδυναμία αναπτύξεως επιχειρημάτων αλλά ως "στάση αναμονής" για τη κατάλληλη στιιγμή, που θα πρέπει να εκφραστώ, για να έχουν νόημα, σκοπό και αποτελεσματικότητα τα λόγια μου.

Γιατί και το να μην μιλάω καθόλου από την "άλλη πλευρά", μπορεί να  κατανοήσουν οι συνομιλητές μου ότι το φταίξιμο ή το αποτέλεσμα μιας καταστάσεως είναι όλο δικό μου. Όλα στην ώρα τους λοιπόν και όταν πρέπει για να έχουμε το σωστό αποτέλεσμα. 

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ - ΜΕ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ!!!

 

Η συγκεκριμένη φωτογραφία φίλοι μου είναι αναδημοσίευση από ανάρτηση μέσω facebook της Κατερίνας Γαργανουράκη, η οποία μου έδωσε τη προφορική της άδεια και την ευχαριστώ από καρδιάς για αυτό.

Και δεν μπορούσα να μην πραγματοποιήσω αυτή τη δημοσίευση, γιατί αυτή η φωτογραφία, με τους δύο μεγάλους αυτούς Κρητικούς καλλιτέχνες σημαίνουν πολλές ευχάριστες και αξέχαστες αναμνήσεις για εμένα, ιδίως τη δεκαετία του 1980, όπου συνεργάστηκαν με τον πατέρα μου, και είχα την τύχη να τους γνωρίσω από κοντά.

Μια χρυσή και αξέχαστη για εμένα δεκαετία, γεμάτη από γλέντια - γεγονότα - και στιγμές, όπου δεν πρόκειται να λησμονήσω ποτέ από τη καρδιά και το μυαλό μου.

Σεπτέμβριος του 1980, όταν τα μουσικά συγκροτήματα "έκλειναν" τις συνεργασίες τους για την επερχόμενη χειμερινή σεζόν, ο πατέρας μου ξέροντας, πως εκτός από τις τότε σχολικές μου υποχρεώσεις, η μόνιμη ασχολία μου και λατρεία, χωρίς  υπερβολές θα μπορούσα να πω - ήταν να ακούω τη Κρητική μας μουσική, από όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες εκείνης της εποχής και να έχω ήδη διαμορφώσει μια ιδιαίτερα ξεχωριστή λατρεία και θαυμασμό για τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, από την μέχρι τότε παραδοσιακή δισκογραφία του αλλά και ως ερμηνευτής μεγάλων μουσικών θησαυρών του αείμνηστου Γιάννη Μαρκόπουλου.

Μου ανακοινώνει λοιπόν ο πατέρας μου, ότι επρόκειτο να συνεργαστεί, μαζί του. Και έτσι τον Σεπτέμβριο του 1980, με παίρνει μαζί του, για να γνωρίσω από κοντά το "είδωλο" της παιδικής μου ηλικίας και μουσικής  μου συντροφιάς.

Πράγματι πήγαμε οικογενειακώς στο σπίτι του, στην οδό Ταξίλου 99 στα Ιλίσια. Μπαίνουμε μέσα στο σπίτι και μεταξύ ανταλλαγής ευχών και ευχαριστιών της πρώτης γνωριμίας των δύο οικογενειών, ξαφνικά βλέπω μπροστά μου σε ηλικία 10 ετών, τον άνθρωπο που λάτρευα μέσα από τους δίσκους του, αλλά δεν γνώριζα μέχρι τότε από κοντά να με παίρνει αγκαλιά και να δείχνει μεγάλη αγάπη και ευχαρίστηση που με γνωρίζει.

Ακολούθησε μια "χρυσή πενταετία" συνεργασίας του πατέρα μου μαζί του (1980-85) και πολλές προσωπικές στιγμές δικές μου επομένως με τον μοναδικό Χαράλαμπο Γαργανουράκη.

Με αποκορύφωμα τότε τη τριετία της λειτουργίας του Κρητικού κέντρου "ΑΓΡΙΜΙΑ" στην οδό Μάγερ & Βατσαξή 4 στη Πλατεία Βάθη (1982 - 1985 υπό τη διεύθυνση Γαργανουράκη - Καδιανού - Σαμπαζιώτη). Και εκεί πέρασα αξέχαστες μουσικές βραδιές και ατελείωτες συγκινήσεις.

Μαζί με τη κυκλοφορία τότε ενός παραδοσιακού δίσκου του Χαράλαμπου Γαργανουράκη το 1982, όπου μέσα σε αυτόν τον δίσκο υπάρχει και η πρώτη εκτέλεση του πασίγνωστου πλέον τραγουδιού του Λευτέρη Καμπουράκη με τίτλο "ΑΣΤΡΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΛΩΝΕΤΕ".

Το 1982 λοιπόν φίλοι μου και αφού έχω περάσει μια φανταστική περίοδο αναμνήσεων με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, γνωρίζω και τον αείμνηστο πλέον Γ. Φραγκιουδάκη, όπου τότε εμφανίζονταν στο κέντρο "ΑΚΡΩΤΗΡΙ".

Από εκείνα τα χρόνια και μετά φίλοι μου, υπήρξε μια παντοτινή και εξ' αποστάσεως φιλία ΚΡΗΤΗ - ΑΘΗΝΑ, που δεν σταμάτησε να υπάρχει ποτέ και αμοιβαίος σεβασμός. Αυτά είναι φίλοι μου συναισθήματα, εμπειρίες και εικόνες που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ από εμένα.

Έχω γράψει και άλλες φορές  πως η καλλιτεχνική πορεία του πατέρα μου, ήταν το διαβατήριο εκείνο, που με έφερε κοντά σε αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες.

Ειδικά με τον αείμνηστο Γ. Φραγκιουδάκη όταν συνεργάστηκε ο πατέρας μου μαζί του για μια διετία το 1987-88 στο κέντρο "ΚΡΗΤΙΚΟ ΚΟΝΑΚΙ" τότε μαζί με τον Μ. Σκουλά και τον Μιχάλη Ρουσσάκη τη δεύτερη χρονιά ως συνοδευτικά λαούτα, και δεν θα ξεχάσω ποτέ τη βραδιά των εγκαινίων, τη φράση αυτή που είπε προς εμένα ο αείμνηστος Γ. Φραγκιουδάκης: "Όσα χρόνια να συνεργαστώ με τον πατέρα σου, ακόμα και όταν δεν θα παίζουμε μαζί, να θυμάσαι  ότι τη προσπάθειά σου σε αυτή τη Ζωή, θα την εκτιμώ και θα τη σέβομαι πάντα". Και το είπε και το έκανε μέχρι το τέλος της ζωής του. Διατηρήσαμε μια φιλία και μετά τον θάνατο του πατέρα  μου. Η οποία δεν σταμάτησε ποτέ να υπάρχει με μεγάλο σεβασμό του ενός προς τον άλλον.

Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσες μεγάλες στιγμές και αναμνήσεις φίλοι μου, έχω ζήσει και με τους δύο αυτούς μεγάλους καλλιτέχνες, όπου και δέκα ζωές εάν μου χάριζε ο Θεός, πάλι θα τους ήθελα κοντά μου!!!

ΑΣΤΡΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΛΩΝΕΤΕ-ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ - ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

 Ο εορταστικός Δεκέμβριος φίλοι μου αγαπημένοι, εκτός από το χαρμόσυνο μήνυμα της Γεννήσεως του Χριστού μας, Σωτήρα και Λυτρωτή μας, εύχομαι από καρδιάς να μας γεμίσει με χαρές και ευχάριστα γεγονότα τις καρδιές και τα σπίτια μας.

Και βέβαια σε καμία περίπτωση ετούτες τις Άγιες ημέρες που θα έρθουν, δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους ανθρώπους που ζουν μόνοι στη ζωή.

Ένα χαμόγελο, μια ευχή, ένα τηλέφωνό μας και γενικά το ενδιαφέρον μας προς αυτούς, μπορεί να αλλάξει τη ψυχολογία τους και να "τερματίσει" έστω και προσωρινά τη μοναξιά τους.