Με ρωτούν πολλοί φίλοι και γνωστοί τι κερδίζω ή που αποσκοπώ, όταν γράφω σε αυτό το blog, παράπονα σχετικά με αναπηρικά θέματα, συμπεριφορές ανθρώπων, υπαλλήλων υπηρεσιών κλπ.
Σκοπός και στόχος δεν είναι πλέον μετά από 55 χρόνια ζωής, να κερδίσω κάτι αλλά να βοηθήσω σε κάτι. Και είναι να βοηθήσω, γιατί πρέπει να καταλάβουμε και να κατανοήσουμε συγχρόνως ορισμένα πράγματα.
Και εμείς οι Αμέα που είμαστε σε αυτή τη θέση, να καταλάβουμε και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, γιατί όπως έχουμε και υποχρεώσεις, έχουμε και δικαιώματα, εφόσον έχουμε ζωή και ζούμε σε μια οργανωμένη Κοινωνία.
Αλλά και όλοι αυτοί οι υπάλληλοι που κάθονται πίσω από τα γραφεία και τις καρέκλες των εκάστοτε υπηρεσιών, Δημόσιες ή Ιδιωτικές, πρέπει να μάθουν να σέβονται τα δικαιώματα που μας έχει παραχωρήσει με επικυρωμένους νόμους το Ελληνικό Κράτος. Δεν είναι δυνατόν να υποδεικνύεις σε κάποια υπηρεσία την απόφαση των ΚΕΠΑ ή τη κάρτα αναπηρίας, και οι συμπεριφορές των υπαλλήλων που τις βλέπουν ή δεν δέχονται καν να τις κοιτάξουν να είναι πλήρως έως και αναισθησίας μπορώ να πω αδιάφορες.
Υπάρχουν αναπηρίες που "φαίνονται" και άλλες που δεν "φαίνονται" αλλά αποδεικνύονται με έγγραφα. Οι μόνοι που μπορούν να πιστοποιήσουν τις αναπηρίες μας πραγματικά και εγγράφως, είναι οι γιατροί που συμμετέχουν στις επιτροπές ΚΕΠΑ.
Κανείς άλλος δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει λόγο παρά μόνο σεβασμό.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου