ΙΣΩΣ.

Πολλές φορές φίλοι μου σκέπτομαι πως η απόρριψή μου από κάποιους ανθρώπους λόγω συμπεριφοράς υποτίθεται ή και της αναπηρίας μου, σημαίνει ίσως και την αποδοχή μου, από τον ένα και μοναδικό Θεό μας.

Εξάλλου είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο πως πολλές φορές ότι κατακρίνουν οι άνθρωποι το "αγκαλιάζει" ο Θεός.

Και αυτό είναι το μόνο που επιδιώκω και με ενδιαφέρει. Την αποδοχή μου δηλαδή από τον Θεό.

Πολλοί μου λένε ότι είμαι νευρικός αλλά κανείς δεν αναρωτιέται για τις αιτίες και τις συμπεριφορές που μου προκαλούν τα νεύρα.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ INTERNET BANKING ETE.

 

Όσοι φίλοι χρησιμοποιούν τις εφαρμογές του internet banking ETE, για να τα υπόλοιπα των λογαριασμών τους σε πραγματικό χρόνο - την ίδια στιγμή είτε από υπολογιστές είτε από κινητά θα πρέπει να επιλέγουν τον συγκεκριμένο λογαριασμό, και να μπαίνουν μέσα πατώντας διπλό αριστερό κλικ. Μόνο έτσι πλέον φαίνονται το διαθέσιμο - το λογιστικό υπόλοιπο και οι ενδεχόμενες δεσμεύσεις σε πραγματικό χρόνο.

ΤΟ KADIANOS BLOG ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗ!!!

 

Με μεγάλη συγκίνηση και χαρά αγαπημένοι μου φίλοι επικοινωνώ κάθε φορά με παλιούς φίλους και συνεργάτες του πατέρα μου Νίκου Καδιανού.

Έτσι σήμερα ημέρα της ονομαστικής του γιορτής επικοινώνησα με τον μεγάλο Βωριανό λυράρη Αλέκο Πολυχρονάκη για να του ευχηθώ χρόνια πολλά.

Αλέκο μας, Αλέκο της ψυχής και της καρδιάς μου και των αναμνήσεων των δικών μου

Εύχομαι χρόνια πολλά και πάλι, να σε προσέχει ο Θεός μας, και να έχεις πάντα δίπλα σου οτιδήποτε αγαπάς και επιθυμείς. Γιατί πολύ απλά το αξίζεις και κατάφερες να κατακτήσεις με το χαρακτήρα σου την αγάπη και τον σεβασμό όλου του κόσμου που σε  γνωρίζει Κρητικού και μη.

Και βέβαια ανανεώσαμε το ραντεβού μας από κοντά, να τα πούμε, να τα πιούμε και να θυμηθούμε τα παλιά και όμορφα γεγονότα της δικής σου "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑΣ" με Αρτέμη Πεντάρη, Νίκο Καδιανό και Δημήτρη Χριστοδούλου.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ.

 

Δεν ξέρω πραγματικά τι συμβαίνει μέσα μου αγαπημένοι μου φίλοι, ίσως η προσωπική μου αναπηρία και τα σκληρά βιώματα ζωής, ακόμη και η λαχτάρα για καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά κάθε 4 χρόνια όταν αρχίζουν οι παραολυμπιακοί αγώνες, ακόμη από τη τελετή έναρξης και καθόλη τη διάρκεια διεξαγωγής των αγωνισμάτων, θεωρώ όλους τους αθλητές από όλες τις Χώρες Νικητές με Ν κεφαλαίο όχι μόνο των αγώνων αλλά και της ίδιας της ζωής.

Της ίδιας της σκληρής ζωής με τις δυσκολίες, ανάλογα με την αναπηρία του καθένα, που τους επιβάλλει μία επίπονη και διαρκεί προσπάθεια συνεχούς αγωνιστικής βελτίωσης, μέχρι την επίτευξη του τελικού τους στόχου που ίσως είναι η κατάκτηση ενός μεταλλίου ή και απλά η συμμετοχή σε μία μεγάλη παγκόσμια αθλητική διοργάνωση.

Είτε πάρουν μετάλλιο είτε όχι αυτές οι κατηγορίες των αθλητών για εμένα με την οποιαδήποτε αναπηρία είναι κλασικά άξιες επαίνου και θαυμασμού.

Αξίζει και μόνο η προσπάθειά τους. Διότι πολύ απλά όλη τους έχουν μία λαχτάρα. Τη λαχτάρα της συμμετοχής και της προσπάθειας. Για αυτό για όλους εμάς είστε όλοι νικητές. Και της ζωής και των αγώνων.                                                                                                                                                                                

Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ.

 

Η βοήθεια που προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας όταν μας ζητείτε και μπορούμε, δεν πρέπει να επιβάλλεται ποτέ. Αλλά όταν θελήσουμε να βοηθήσουμε, πρέπει να τα πράξουμε με όλη τη δύναμη και τη θέλησή μας ψυχική και σωματική.

Διαφορετικά οι υποκριτικές βοήθειες με τα μεν, ίσως, μπορεί, δεν ξέρω, μόνο πρόβλήματα δημιουργούν και τίποτα άλλο. Δεν μπορεί να θέλεις να πεις κάτι, το οτιδήποτε είναι αυτό στον άνθρωπο που σε βοηθάει, και να αισθάνεσαι ότι του "γίνεσαι βάρος" με το πρόβλημα που έχεις ή αντιμετωπίζεις εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Ή βοηθάμε και το εννοούμε ή όχι. 

ΑΓΙΕ ΦΑΝΟΥΡΙΕ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ.

 

27 Αυγούστου σήμερα φίλοι μου, ημέρα μνήμης και τιμής του Αγίου Φανουρίου. Άγιε του Θεού και Θαυματουργέ σε παρακαλώ πρέσβευε υπέρ ημών. Υπέρ υγείας και ψυχικής γαλήνης, όλου του Κόσμου.

Μπορεί να διαβάζεται αλλά  και να φαίνεται φίλοι μου λίγο παράξενο και παιδαριώδες αυτό που γράφω τώρα αλλά μόνο όταν έχεις την υγεία σου μπορεί και αξίζει να αγωνίζεσαι να πετύχεις τους όποιους σκοπούς και στόχους <<βάζει>> ο καθένας μας στη ζωή του.

Η προσπάθειά μας και η πίστη μας να ζήσουμε φυσιολογικά και χωρίς προβλήματα τη κάθε μέρα που μας χαρίζεται ως δώρο Θεού, μπορεί αν το  θελήσουμε όλοι μαζί, να μας οδηγήσει στη δημιουργία ενός κόσμου  με ενδιαφέρον του ενός για τις ανάγκες του άλλου συνανθρώπου.

Ζω 55 χρόνια κοντά μία αναπηρική ζωή - της μοίρας μου "γραμμένο", που θέλει τεράστια προσπάθεια, πείσμα  και πιστεύω όχι εγωιστικό αλλά πραγματικό για να τα καταφέρω.

Αλήθεια εάν επάνω στην απελπισία μου ή στη κούρασή μου, είχα σταματήσει την όποια προσπάθεια για μία καλύτερη και υποφερτή ζωή τι θα κέρδιζα;

Απολύτως τίποτα. Θα έπρεπε να περιμένω το βιολογικό μου τέλος μίας δύσκολης και απαιτητικής ζωής όποτε και αν έρθει αυτό.

Όμως επέλεξα να ζήσω τη κάθε ημέρα  της ζωής μου, με τις όποιες δυσκολίες και τους ανθρώπους που μπορώ κάθε φορά και θέλω και θέλουν να είναι δίπλα  μου.

Και με πίστη στον Θεό μας και όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας, θα συνεχίσω τη προσπάθεια όσο έχω δυνάμεις.

Αλήθεια πόσες οικογένειες αντιμετωπίζουν προβλήματα που αγωνίζονται σκληρά  αλλά με θέληση να τα αντιμετωπίσουν και να τα επιλύσουν.

Συμπέρασμα; Η προσπάθεια ποτέ δεν πρέπει να σταματά. Προβλήματα πάντα θα υπάρχουν. Ποτέ όμως δεν πρέπει να σταματούμε τη προσπάθεια ή να <<λιποτακτούμε>> από τα όποια προβλήματά μας.

Αυτή είναι η ζωή και η μοίρα μας <<χαραγμένη>> σαν μια δύσκολη και δύσβατη ανηφόρα από τον Θεό.

Εμείς ας συνεχίσουμε τη προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε έναν Κόσμο με  ενδιαφέρον του ενός για τον άλλον. Όχι επιδεικτικά άλλά πραγματικά. Όπως ακριβώς γράφουν και μας διδάσκουν οι γραφές και τα ιερά κείμενα του Χριστιανισμού.

Ευχαριστώ για άλλη μία φορά από καρδιάς τους ιερείς του Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Πετρουπόλεως, όπου με αξίωσε σήμερα ο Θεός μας να προσκυνήσω με τη παρέα μου το παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου που γιορτάζει, από όπου και η φωτογραφία, και να μου διαβάσουν μία ευχή μέσα από την οποία  πήρα δύναμη να συνεχίσω τη προσπάθεια ζωής.

Χρόνια πολλά  και σε όσους φίλους γιορτάζετε και κάθε επιθυμία σας, δική μου ευχή να γίνει πραγματικότητα. 

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ.

9 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ - ΚΟΙΝΗΣ ΖΩΗΣ!!! ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

 

Κι όμως!!! Πέρασαν 9 χρόνια σαν σήμερα από την ημέρα Ζάνα μου, Ζάνα της δικής μου πορείας ζωής, που συναντηθήκαμε και γνωριστήκαμε για πρώτη φορά. 

Ήταν εκείνα τα πολύ δύσκολα χρόνια της μοναχικής μου ζωής όπου κοινή μας γνωστή, η αείμνηστη πλέον Μηλίτσα Μαλεφάκη, θέλοντας να με βοηθήσει σε είχε πάρει πιο μπροστά τηλέφωνο στη Βουλγαρία, και σου ζήτησε εάν μπορείς και θέλεις φυσικά να έρθεις να με βοηθήσεις και να σταθείς πλάι μου και δίπλα στις ανάγκες μου. Στις ανάγκες μίας δύσκολης αναπηρικής ζωής.

Γράφω και ξανά γράφω τη φράση αναπηρική ζωή, όχι από λύπηση αλλά γιατί αυτή είναι η σκληρή αλήθεια της δικής μου μαρτυρικής ζωής.

Πράγματι είπες το "ναι" και ήρθες Αύγουστο, περιμένοντας να βρεις ίσως μία απλή και συνηθισμένη δουλειά.

Όμως οι δικές μου οι δυσκολίες και η δική σου ανθρωπιά μας έφεραν πολύ πιο κοντά τον έναν στον άλλον.

Θυμάμαι στο πρώτο μας εργασιακό ραντεβού, όταν έβαλες τα κλάματα ακούγοντας τη δική μου φράση: "Θέλω να είσαι αυτή που θα μου κλείσει τα μάτια, γιατί απλά κουράστηκα να ψάχνω ανθρώπους δίπλα μου". Οι δικοί μου δε, εξαφανισμένοι.

Στάθηκες πάντα δίπλα μου "βράχος ακλόνητος" στις όποιες δύσκολες στιγμές. Με πήρες 6-7 φορές Βουλγαρία γιατί δεν είχες που και σε ποιον να με αφήσεις. Βέβαια το "επέτρεπε" και η υγεία μου τότε όπου ήμουν  σαφώς καλύτερα από ότι είμαι τώρα.

Έφερες το γαμπρό σου τον ¨διαμαντένιο άνθρωπο¨ Βαλέρι να μας βοηθήσει. Με γνώρισες σε όλη την οικογένειά σου. Τους αγάπησα και με αγάπησαν. Ήθελα να μείνω μαζί σας, αλλά αυτό θέλει περισσότερη ανάλυση.

Όλα αυτά που έκανες και κάνεις για εμένα είναι ένα άλλο μεγάλο κοινό μας κεφάλαιο στη ζωή μου, που δεν πρόκειται και να ξεχαστεί ποτέ. Ελπίζω και από τους δυο μας.

Κάποτε ο κεκοιμημένος πνευματικός μου σου είπε: ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ.

Ελπίζω και εύχομαι αυτό το τέλος να μην είναι φέτος. Θα μπορούσα να σου γράψω πως απλά σε αγαπώ. Όμως το σε αγαπώ είναι για εμένα, μία απλή λέξη, που εμένα πλέον με τρομάζει. Γιατί πολύ απλά ό,τι αγαπώ το χάνω. Και εσένα απλά δεν θέλω να σε χάσω. Γιατί είσαι δύναμη ανθρωπιάς και θέληση ζωής για εμένα.

Και αν σε πίκρανα κάποιες φορές ζητώ συγνώμη αλλά προσπάθησε να μπεις στη θέση μου.

Για αυτό: "Χίλια σου λέω ευχαριστώ από της καρδιάς τον τόπο, σε εσένα που είσαι με διαφορά στολίδι των ανθρώπω(ν).

ΤΡΑΒΑΩ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ.

 

Κάποτε οι μεγαλύτεροι φίλοι-γνωστοί από εμένα μου έλεγαν πως πολλές φορές με ό,τι ξαφνικές αλλαγές συνέβαιναν στη ζωή τους τραβούσαν τα μαλλιά τους γιατί δεν προλάβαιναν να αντιδράσουν ή και να ξεκουραστούν από τη μία αλλαγή στην άλλη, και πως θα το καταλάβω αυτό πολύ καλά όταν μεγαλώσω.

Τότε με τη παιδική μου φαντασία έλεγα: <<έλα μωρέ υπερβάλουν>>... Τώρα κατάλαβα όμως ότι το εννούσαν πραγματικά. Ήρθε το καλοκαίρι και η ώρα να φύγει διακοπές η Ζάνα στη Βουλγαρία.

Τρέχω να βρω άνθρωπο στη θέση της. Να κάνω πρόβες για να με μάθει και να τη μάθω εργασιακά, να παίρνω παυσίπονα κάθε μέρα για να αντέχω τους πόνους. Αγωνία! Θα τα καταφέρουμε; Θα αντέξουμε; Το σίγουρο είναι ότι όλοι μας θα προσπαθήσουμε. Το αποτέλεσμα όμως;

Για αυτό  και εγώ καλά κάνω και τραβάω τα μαλλιά  μου από τώρα.

ΑΠΟΨΕ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ!!!

 

Έχω γράψει πολλές φορές σε κείμενά μου  αγαπημένοι μου φίλοι και είναι η προσωπική μου γνώμη και άποψη αυτή, που άλλοι τη σέβονται άλλοι ίσως όχι, πως όταν μία ομάδα της Χώρας μας παίζει με ομάδα του εξωτερικού, τότε όλοι μας πρέπει να την υποστηρίξουμε.

Θα μου πείτε πως όπως και στη ζωή έτσι και στον αθλητισμό δεν υπάρχει πρέπει αλλά πιστεύω. Συμφωνώ και με αυτή την άποψή σας, έχω όμως να αντιπαραβάλλω ως επιχείρημα σε όλα, πως η Ελλάδα μας δεν ανήκει στις προηγμένες ποδοσφαιρικά Χώρες και έτσι οι επιτυχίες που έχουμε ποδοσφαιρικά είναι πολύ λίγες. 

Για αυτό και θα πρέπει να τις πανηγυρίζουμε όταν έρχονται. Καλή επιτυχία στον τελικό του διηπειρωτικού απόψε στην ομάδα του Ολυμπιακού με την ιστορική επίσης ομάδα της Βραζιλίας Φλαμένγκο - ώρα 22.00 ζωντανά από το MEGA. Και αν ακόμα δεν κατακτήσουμε το τρόπαιο, σας ευχαριστούμε για τη προσπάθεια.

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΤΣΙ.

 

Καλύτερα όπως το έχω σκεφτεί τώρα τελευταία με πολλά απρόβλεπτα γεγονότα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη ζωή μου, να μην μιλάω, από το να λέω πράγματα, γνώμες και απόψεις που δεν πιστεύω, δεν μπορώ να επιχειρηματολογήσω, και δεν με εκφράζουν σαν χαρακτήρα και άνθρωπο.

Από την άλλη πλευρά και οι συνομιλητές μου, μην εκλαμβάνουν τη σιωπή μου ως αδυναμία απαντήσεως αλλά ως στάση αναμονής και αναγκαιότητας.

Ξέρετε τα ηφαίστεια μία φορά κάνουν έκρηξη και καταστρέφουν σχεδόν τα πάντα. Απειλή; Όχι βέβαια αγανάκτηση.

ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ.

 

Όποιος αγαπημένοι μου φίλοι από όλους εσάς που θα μου κάνετε την τιμή να διαβάσετε αυτό το κείμενο, μου πει ότι ένα άτομο όπως εγώ με κινητικές δυσκολίες και μόνιμη αναπηρία  δεν ζει την κάθε ημέρα του μέσα στην ανασφάλεια και τον φόβο θα δυσκολευτώ να τον πιστέψω.

Και αυτό είναι λογικό γιατί πολύ απλά από τη στιγμή που δεν είμαι σε θέση εγώ ο ίδιος παρά τη θέλησή μου να βοηθήσω τον εαυτό μου, αυτό αυτόματα σημαίνει ότι χρειάζομαι τη παρουσία κάποιων ανθρώπων δίπλα μου που να με βοηθούν και να ικανοποιούν τις όποιες καθημερινές μου ανάγκες.

Όλη αυτή η κατάσταση δημιουργεί και μία αγωνία προς εμένα για το απρόβλεπτο και ξαφνικό γεγονός της κάθε ημέρας, που μπορεί να συμβεί σε κάποιον από όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι κοντά μου.

Θα μου πείτε όλοι άνθρωποι είμαστε και τα πάντα μπορούν να συμβούν ανά πάσα ώρα και στιγμή. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Όμως εγώ θα πρέπει επίσης ανά πάσα ώρα και στιγμή να είμαι έτοιμος και να έχω πάντα μία δεύτερη εναλλακτική λύση στο μυαλό μου σχεδιασμένη, για να μπορέσω να υπάρχω αλλά  και συγχρόνως να καλύψω το κενό ημέρας - μήνα του ανθρώπου που έχει το πρόβλημα.

Ξέρετε αγαπημένοι μου φίλοι αυτό στη δική μου περίπτωση δεν είναι εύκολα εφικτό. Γιατί δεν βγαίνω συχνά έξω να έχω πολλούς φίλους ή γνωστούς για να μπορέσω να τους ζητήσω βοήθεια - και αυτοί να μπορέσουν ή και να θέλουν να μου τη προσφέρουν είτε με αμοιβή είτε και χωρίς.

Τους τελευταίους μήνες έχω σκεφτεί πολλές φορές να πάω να ζήσω μόνιμα πια σε έναν οίκο φροντίδας και να μην ζω όλη αυτή τι καθημερινή αγωνία του <<τι θα  γίνει>>.

Όλοι όσοι είναι κοντά μου, μου λένε ότι δεν μου αξίζει ακόμα μία τέτοια κατάληξη, γιατί είμαι λέει ανήσυχος - έξυπνος - και δημιουργικός άνθρωπος, χωρίς όμως να μου προτείνουν μία λύση - έστω κι έναν άνθρωπο με όνομα.

Η μόνιμη φράση παρηγοριάς που ακούγεται είναι: <<Έχει ο Θεός>>. Μα ο Θεός μας είναι για όλο τον κόσμο - δεν έχει και δεν πρέπει να έχει μόνο για εμένα.

Πλησιάζουν οι μέρες να φύγει για διακοπές η Ζάνα - η κυρία που με φροντίζει για Βουλγαρία και ακόμα είμαστε όλη η ομάδα των ανθρώπων που είναι ή που θα είναι δίπλα μου σε πρόβες και συζητήσεις για το πως θα καταφέρω να καλύψω την απουσία της.

Και εγώ αλλά και αυτοί που θα βοηθήσουν έχουμε την αγωνία μας, για το αν και πως θα τα καταφέρουμε, όσο και αν δεν το δείχνουμε όσο και αν δεν το λέμε.

Και μέσα σε όλα αυτά αναρωτιέμαι: Νίκος μήπως έχεις αρχίσει να γίνεσαι βάρος στους ανθρώπους που έχεις κοντά σου και πρέπει να αποχωρήσεις;

Θα δείξει αθόρυβα όπως λέει και μια γειτόνισσα και ήσυχα.

Αν όλα αυτά δεν είναι μια ζωή γεμάτη αγωνίες τότε τι είναι; 

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ - ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΕΧΤΕΣ.

 

Εσείς οι αρτιμελείς και με πλούσια σωματικά χαρίσματα κάντε  στην άκρη να περάσω εγώ με τα ελαττώματά μου.

Για κάποια δε από αυτά είμαι πολύ περήφανος, όπως την αναπηρία μου για παράδειγμα, την οποία τη <<παλεύω>> με πείσμα και θέληση για 50 και πλέον χρόνια.

Τι εννοώ για να είμαι ξεκάθαρος. Η ανθρωπιά και η κατανόηση είναι ένα ψυχικό χάρισμα που το αποκτάς ή το έχεις ή όχι με τη διαμόρφωση του χαρακτήρα σου.

Επίσης όταν κάνεις μία οποιαδήποτε δουλειά ή ασκείς κάποιο κοινωνικό λειτούργημα πρέπει να το αγαπάς και να το υπηρετείς πιστά. Διαφορετικά εάν δεν σε <<εκφράζει - κατεβαίνεις από το πλοίο>>, γιατί και κουράζεσαι και κουράζεις και τον κόσμο που εξυπηρετείς.

Πάω λοιπόν εχτές στην Εκκλησία της Παναγίτσας να κοινωνήσω στην Πετρούπολη και είναι γνωστή σε όλους σας βέβαια - όσοι με ξέρετε από κοντά - με διαβάζετε - και με ακολουθείτε στα social media πως μετακινούμε με αναπηρικό αμαξίδιο.

Πάω λοιπόν και στέκομαι ή μάλλον παρκάρω το αναπηρικό αμαξίδιο μπροστά στο πλάι  περιμένοντας την ώρα της Θείας Κοινωνίας.

Όπως ξέρετε οι ιερείς προτιμούν τον κόσμο από τα πλαϊνά και να αποχωρεί από τον κεντρικό διάδρομο. Αυτό είναι εφαρμόσιμο για όσους είναι όρθιοι. Όχι για εμένα που είμαι επάνω στο αναπηρικό αμαξίδιο. Καταλαβαίνεται πως είναι δύσκολο λόγω διαστάσεων του αναπηρικού αμαξιδίου, να περάσω από το πλάι και άρα περιμένω στο κεντρικό διάδρομο.

Την ώρα που βγαίνει ο πρώτος ιερέας με το δισκοπότηρο   και αν θέλει και διαβάσει αυτό το κείμενο, να κουβεντιάσουμε καλόπιστα μαζί και από κοντά - πάει η φίλη και εκ των συνοδών μου κ. Βάσια Λιανού γιατί εγώ πάντα με ονόματα μιλάω - γράφω και επιχειρηματολογώ και του λέει: <<Με συγχωρείτε μπορείτε να έρθετε να κοινωνήσετε τον κύριο με το αναπηρικό αμαξίδιο.>>

Δεν ξέρω εάν ήταν η κούραση ή του έφταιγε κάτι άλλο τις απαντά έντονα <<πες του να περιμένει>>. Δεν έρχεται ο ίδιος και στέλνει τον επί χρόνια εφημέριο του συγκεκριμένου Ι.Ν. πατέρα Γεώργιο, ο οποίος ήρθε αμέσως και με κοινώνησε, γιατί έπρεπε να φύγω - και να ανοίξει ο κεντρικός διάδρομος.

Αξιοσέβαστε ιερέα Ν.Α. άκου ή μάλλον διάβασε δύο λόγια καρδιάς και ψυχής.

Δεν μπορείς να θέλεις να είναι ο κεντρικός διάδρομος ανοιχτός για να αποχωρούν οι πιστοί και να βλέπεις το αναπηρικό αμαξίδιο και να μην έρχεσαι να με μεταλαμβάνεις για να μπορέσω να φύγω και να ανοίξει  ο διάδρομος.

Δεύτερο είμαι άνθρωπος με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις και δεν είμαι χαρτοσακούλα να με γεμίσεις και να με πετάξεις στη γωνία όποτε εσύ θέλεις.

Και τρίτο το Άγιο δισκοπότηρο που εσύ είσαι ευλογημένος να κρατάς έχει μέσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας, που χύθηκε και ανήκει για όλους μας.

Δεν είναι ωραίο να λες σε μεγαλύτερο από εσένα ιερέα - πήγαινε να τον κοινωνήσεις - και να μην έρχεσαι ο ίδιος.

Και τέλος εάν είσαι κουρασμένος πάρε την άδειά σου να ξεκουραστείς, γιατί συμπεριφορές σαν τη δικιά σου, διώχνουν πιστούς από την Εκκλησία.   

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ.

 

Χρόνια πολλά σήμερα που γιορτάζουμε με λαμπρότητα τη  Κοίμηση της Παναγίας μας - της σημαντικότερης μητέρας όλου του Κόσμου και του λυτρωτή όλων μας Χριστού μας.

Η παρουσία της και η ευλογία  της πάντα δίπλα μας αποτελεί εγγύηση μιας ενάρετης ζωής δικής μας μέσα στα πλαίσια και τα διδάγματα της Χριστιανικής Πίστεως.

Μπορεί η Παναγία μας κατά επιλογή του Θεού να είναι η γυναίκα - μητέρα του λυτρωτή του Κόσμου, αλλά και η ίδια με Πίστη, σεβασμό, επιμονή και αυταπάρνηση γέννησε και φρόντισε τον λυτρωτή του Κόσμου Χριστό μας και άντεξε μαζί του έως και τις τελευταίες του - βασανιστικές του ώρες επάνω στο Σταυρό του Μαρτυρίου και μέχρι την Ανάστασή του - που είναι η νίκη της ζωής ενάντια στον θάνατο και την αμαρτία.

Δεν είναι τυχαίο φίλοι μου, που ο ίδιος ο αναστημένος Χριστός μας, σύμφωνα με τη Χριστιανική μας παράδοση και τα Ιερά μας κείμενα, υποδέχθηκε, αγκάλιασε και οδήγησε στον Παράδεισο τη μητέρα του - τη Παναγία μας κατά τη Κοίμησή της, παρουσία μάλιστα όλων των μαθητών του, την οποία γιορτάζουμε όλοι μας σήμερα με ευλάβεια.

Δεν είναι τυχαίο επίσης φίλοι μου κατά τη ταπεινή προσωπική μου γνώμη, που όλοι μας, σε κάθε δύσκολη στιγμή μας την επικαλούμαστε, για να μας βοηθήσει, να μας λυτρώσει, και να μας καθοδηγήσει στους πόνους και τα βάσανα ετούτης της σκληρής ζωής.

Και Εκείνη πάντα είναι δίπλα μας και τη τελευταία στιγμή έστω θα μας προσφέρει τη βοήθειά της σαν ευσπλαχνική επουράνια μητέρα και δική μας αλλά και όλου του κόσμου. Γιατί η Παναγία μας είναι παντού και πάντα.

Για αυτό και όλοι οι Χριστιανοί απανταχού της Γης σήμερα εισερχόμαστε  στους Ιερούς Ναούς και με τις προσευχές μας τιμούμε τη Κοίμησή της.

Δεν είναι τυχαίο ότι η σημερινή ημέρα θεωρείται ως το δεύτερο Πάσχα του Χριστιανισμού. Γιατί απλά δεν είναι τυχαία και η ίδια. Είναι η Μητέρα ολόκληρου του Κόσμου.

Έτσι και εμείς σήμερα παρά τις όποιες κινητικές μου δυσκολίες, βρεθήκαμε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Πετρούπολη, όπου προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Ιλίου - Καματερού - Πετρουπόλεως Σεβασμιότατου κ.κ. Αθηναγόνα τελέστηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και σήμερα το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί  και η περιφορά της Σεπτής εικόνας της Παναγίας μας.

Έχω ξανά γράψει πολλές φορές σε κείμενά μου, πως κάθε φορά που βρίσκομαι στο Σπίτι του Θεού, αντλώ τεράστια ψυχική και σωματική δύναμη ώστε να προσπαθήσω θετικά να ανταπεξέλθω στις δυσκολίες της αναπηρικής ζωής.

Γιατί πολύ απλά ο Θεός είναι η ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ Η ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΜΟΥ. Η ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΥΡΑΝΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΩΤΗΡΗ - ΣΩΤΗΡΙΑ.

 

Η γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρως σήμερα, την οποία γιορτάζουμε, εύχομαι να φέρει τη μεταμόρφωσή μας στις καρδιές και τις ψυχές μας. Μία μεταμόρφωση ώστε να νοιαζόμαστε για αυτό που είναι αυτονόητο. Από τον Άνθρωπο και για  τον Άνθρωπο.

Χρόνια πολλά και σε όσους γιορτάζετε και κάθε επιθυμία σας, να γίνει πραγματικότητα.

ΤΟ ΗΘΕΛΕ - ΤΟ ΕΛΕΓΕ - ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ - ΤΟ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ "ΧΑΛΚΙΝΟΣ" Ο ΚΑΡΑΛΗΣ.

 

Ένα ακόμη Ελληνικό αθλητικό ταλέντο  έκανε  την υπέρβαση και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό του επί κοντώ των ανδρών στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι.

Με άλμα στα 5.90 και μάλιστα με τη πρώτη του  προσπάθεια ανέβηκε στη τρίτη θέση του βάθρου χαρίζοντας στη Χώρα μας ένα ακόμη μετάλλιο.

Μοναδικός, πεισματάρης, σταθερός στην απόδοσή του, ο Εμμ. Καραλής, είναι σίγουρο ότι θα μας χαρίσει πολλές ακόμη διακρίσεις στο μέλλον και του ευχόμαστε υγεία και επιτυχία στον οποιοδήποτε αθλητικό στόχο και προσδοκία επιδιώξει στο μέλλον.

ΛΕΥΤΕΡΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ.

 

Για τρίτη συνεχόμενη Ολυμπιακή διοργάνωση κατέκτησε μετάλλιο (τρίτο), ο μοναδικός σπάνιος και συγκλονιστικός Λευτέρης Πετρούνιας, και μας έκανε όλους υπερήφανος,

Πλέον ο θρυλικός πολυνίκης αθλητής μας με συνολική βαθμολογία 15.100 βαθμούς, κατέκτησε όπως είπαμε το χάλκινο μετάλλιο, αλλά συγχρόνως γράφει Ιστορία, καθώς καταγράφεται ως ο πρώτος Έλληνας αθλητής της ενόργανης που κατακτά τόσα πολλά μετάλλια στην Ιστορία του αθλήματος για τη Χώρα μας.

Χάλκινος λοιπόν στο βάθρο - χρυσός για πάντα στις καρδιές μας - Λευτέρη σε ευχαριστούμε για όλα!!!

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΑΞΕΧΑΣΤΕ ΝΙΚΟ ΣΩΠΑΣΗ.

 

Με θλίψη αποχαιρετώ και εύχομαι καλό Παράδεισο σε έναν από τους τελευταίους  μεγάλους Κρήτες λυράρηδες που άφησε ανεξίτηλο το μουσικό του "στίγμα" στη μουσική μας Παράδοση. 

Σίγουρα αγαπημένοι μου φίλοι είμαι ένας από τους Θεϊκά ευλογημένους που είχα την τύχη και την ιδιαίτερη τιμή θαυμαστές του, να τον γνωρίσω από κοντά, και να σιγομιλήσω μαζί του.

Αφενός γιατί υπήρξε επανειλημμένες φορές συνεργάτης του αείμνηστου πατέρα μου Νίκου Καδιανού, και δισκογραφικά αλλά και στο πάλκο στο μαγαζί του στον "ΜΙΤΟ" και αφετέρου γιατί ο καλός κοινός μας φίλος Γρ. Αλυσσανδράκης με επέλεξε στη "4η Συνάντηση Φίλων του kritikiparadosi.gr" αφιερωμένη στον αείμνηστο πλέον Νίκο Σωπασή και το σπουδαίο του μουσικό έργο, το οποίο μας αφήνει παρακαταθήκη, να του απονείμω τη τιμητική πλακέτα.

Στιγμές και εμπειρίες αξέχαστες. Θυμάμαι τότε είχα τον πρώτο ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό "ΡΑΔΙΟ - ΚΑΔΙΑΝΟΣ", και του ζήτησα να ηχογραφήσουμε μία συνομιλία την οποία και έκανε μαζί μου με μεγάλη χαρά.

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΩΠΑΣΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΔΙΑΝΟ!!!

Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια Σωπασή.

ΕΛΛΑΔΑ - ΗΠΑ: 13-11 ΣΤΟ ΠΟΛΟ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΚΤΑΔΑ.

 

Με τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την πρόκριση στην επόμενη φάση και τη τελική οκτάδα. Και βέβαια τώρα απαλλαγμένη από το άγχος της πρόκρισης, περιμένουμε μία καλύτερη θέση στην κατάταξη στον όμιλο μας

Αμυντικά είμασταν όπως πάντα πάρα πολύ καλοί, που είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα σε όλους τους αγώνες μας, μέχρι τώρα.

Αυτό είναι το παιχνίδι και όπως είπε και ο ομοσπονδιακός μας προπονητής κ. Βλάχος, από την άμυνά μας πέρνουμε δύναμη και αυτοπεποίθηση για να συνεχίσουμε και στους επόμενους αγώνες. Καλή συνέχεια λοιπόν.

ΤΑ ΟΚΤΑΛΕΠΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

4-4, 7-6, 11-9, 13-11.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ - ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ.

 

1η Αυγούστου σήμερα, φίλοι μου, καλό και ευλογημένο μήνα εύχομαι σε όλους σας με υγεία και ο Αύγουστος ο ξεχωριστός μήνας της γιορτής της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, που είναι το δεύτερο Πάσχα της Χριστιανοσύνης, να φέρει στα σπίτια σας μόνο χαρές και να κάνει τους δικούς σας ανθρώπους να <<λάμπουν από ευτυχία.>>