ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΗ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!!

 

Φωτογραφικές αναμνήσεις αγαπημένοι μου φίλοι από το ιστορικό προσωπικό αρχείο του καλού μας φίλου Γρηγόρη Αλυσσανδράκη, ο οποίος έχει την ευγενή καλοσύνη να μου τις αποστείλει, με αποτέλεσμα να ξανά γυρίσω στις όμορφες ημέρες - χρόνια - και εποχές του παρελθόντος, να θυμηθώ ιστορίες - πρόσωπα - και γεγονότα, που έζησα μαζί με όλους αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες ή μου διηγήθηκαν οι ίδιοι, και που τώρα θέλω να τις μοιραστώ, μαζί με όλους εσάς που μου κάνετε τη τιμή, να διαβάζετε, τα αφηγηματικά μου κείμενα.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία τραβήχτηκε τη Παρασκευή 1η Οκτωβρίου 1982. Τη πρώτη χρονιά δηλαδή που λειτούργησε το Κρητικό τότε κέντρο ¨ΑΓΡΙΜΙΑ¨, υπό τη διεύθυνση, όπως έχω ξανά γράψει πολλές φορές στο παρελθόν, των Χαράλαμπο Γαργανουράκη, Νίκου Καδιανού και Νίκου Σαμπαζιώτη.Το συγκεκριμένο κέντρο ήταν επινοικιασμένο για μία τριετία (1982-1985), από τη κυρία Αικατερίνη Ταβουλάρη - ιδιοκτήτρια. Μετά από κάποιες τροποποιητικές εργασίες που πραγματοποιθήκαν στο κέντρο, έτσι για λόγους αναμνήσεων να γράψω ότι τους προβολείς ορχήστρας είχε τοποθετήσει και χειρίζονταν ο ξάδελφος του Χαράλαμπου Γαργανουράκη και καλός μου φίλος Δημήτρης Παττακός, αποφάσισαν να κάνουν εγκαίνια τον Οκτώβριο του 1982.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία ξανά γράφω φίλοι μου τραβήχτηκε τη Παρασκευή 1η Οκτωβρίου 1982, και διανεμήθηκε ως διαφηστικό υλικό του κέντρο που επρόκειτο να ανοίξει τις επόμενες ημέρες στον Κρητικό τότε τύπο της αλησμόνητης εποχής εκείνης.

Το κέντρο "ΑΓΡΙΜΙΑ" ήταν για τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη το δικό του "μετερίζει" εδώ στην Αθήνα, μετά τις αξέχαστες εμφανίσεις του σε συναυλίες με τον αείμνηστο Γιάννη Μαρκόπουλο και στις μπουάτ εκείνης της εποχής.

Δύο από τις Κρητικες εφημερίδες που σίγουρα θυμάμαι ότι δημοσίεψαν τη συγκεκριμένη φωτογραφια ήταν  "ΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ" και "Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ". Και άλλες που σίγουρα λησμονώ και ζητώ ταπεινά συγνώμη για αυτό μετά από τόσες δεκαετίες.

Οι θαμώνες του κέντρου σίγουρα θα θυμούνται, ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία είχε τοποθετηθεί σαν ξύλινο κάντρο μεγάλων διαστάσεων στην είσοδο του κέντρου. Ήταν η πρώτη εικόνα που αντίκριζε ο κόσμος κατά την είσοδό του.

Η ίδια φωτογραφία με τη μορφή κάρτας μικρού μεγέθους, ήταν τοποθετημένη σε όλα τα τραπέζια του κέντρου το οποίο ήταν χωρητικότητας 600 ατόμων, και στη πίσω πλευρά της κάρτας γραφόντουσαν τα ονόματα των ατόμων που έκλειναν το κάθε τραπέζι.

Για τη σωστή τεκμηρίωση αυτού του άρθρου αναμνήσεων να αναφέρω τα ονόματα των καλλιτεχνών του πρώτου μουσικού σχήματος: Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας από αριστερά όπως τη βλέπουμε είναι Ο Νίκος Ζαμπαζιώτης, μεγάλος κιθαρίστας με συνεργασίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Σταύρο Ξαρχάκο. Ο Θύμιος Παπαδόπουλος στα πνευστά, που αργότερα συνεργάστηκε για χρόνια με τον αείμνηστο μεγάλο συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο. Και βέβαια αφήνει τη δική του ιστορία στο χώρο της ευρύτερης Ελληνικής μουσικής. Ο πατέρας μου Νίκος Καδιανός. Ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, μέγιστος λυράρης από τον Άγιο Θωμά Ηρακλείου. Η Εύα Γρηγοράκη και ο αείμνηστος Βασίλης Κατσαμάς.

Το κέντρο ξεκίνησε να λετουργεί στις 15 Οκτωβρίου και πάλι ημέρα Παρασκευή. Παρουσία πολλών επιφανών προσωπικοτήτων που τίμησαν τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τους συνεργάτες του.

Μεταξύ αυτών που μπορώ να θυμηθώ μετά από τόσα χρόνια ήταν ο μουσικοσυνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος με την οικογένειά του. Ο Λυκούργος Καλλέργης. Ο Μάνος Κατράκης. Και ο ζωγράφος Μπότης Θαλλασινός και πολλοί άλλοι συντελεστές του Πολιτισμού μας, εκείνης της Εποχής.

ΜΙΑ ΖΩΗ ΛΟΙΠΟΝ ΓΕΜΑΤΗ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!!