ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ.

 Με τον αείμνηστο μεγάλο λυράρη Γιώργο Κατσαμά μαζί στη φωτογραφία το 2012, την οποία δημοσιεύω στο blog, εκφράζοντας τον σεβασμό και την αγάπη μου σε όλη την οικογένεια Κατσαμά και αφιερωμένη αυτή η ανάρτηση στη μνήμη του. Σε εκδήλωση που διοργανώθηκε το 2012 στο θέατρο Badminton, για να τιμηθεί η μνήμη και η μεγάλη προσφορά του Κώστα Μουντάκη στη Κρητική μας μουσική.

Στην ίδια εκδήλωση είχαν συμμετάσχει και πολλοί άλλοι μεγάλοι καλλιτέχνες της μουσικής μας, μεταξύ των οποίων από ότι θυμάμαι ο Ross Daly, ο Γιώργος Κατσαμάς, ο Μάνος Μουντάκης, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Πάρις Περισυνάκης και προφανώς κάποιοι άλλοι που δεν θυμάμαι, και όλοι οι καλλιτέχνες οι οποίοι συμμετείχαν είχαν ένα κοινό σημείο πρότυπο αναφοράς. Τον αείμνηστο Κώστα Μουντάκη ως πρωτοπόρο δάσκαλο στη μουσική, αυτό δηλαδή που ήταν για όλους εμάς. Και τους συναδέλφους του αλλά και τους θαυμαστές του.

Έχω πει και γράψει πολλές φορές ότι η καλλιτεχνική πορεία του πατέρα μου και η όποια προσφορά του στη Κρητική μας μουσική η υστεροφημία καθώς και η <<κληρονομιά>> του επωνύμου - είναι ένα μοναδικό και ευλογημένο διαβατήριο από τον Θεό, που μου δίνει την ευκαιρία να βρίσκομαι κοντά σε αυτούς τους ξεχωριστούς δημιουργούς του Κρητικού Μουσικού μας Πολιτισμού σαν τους αείμνηστους Γιώργο Κατσαμά και Κώστα Μουντάκη. Αυτές τις ευκαιρίες ζωής δεν θα τις ξεχάσω ποτέ, και θέλω να μείνουν καταγεγραμμένες σε αυτό το blog της δικής μου ζωής και των δικών μου αναμνήσεων. Και ασφαλώς χαίρομαι ιδιαίτερα να τις μοιράζομαι με όλους εσάς τους ιντερνετικούς μου φίλους.