Πραγματικά εμείς δεν το ζούμε αυτό τόσο έντονα στη Κρήτη όσο εσείς εδώ. Λόγω ας το πούμε έτσι καλύτερα, των ξενόφερτων επιρροών.
Δεν το περιμέναμε τόσο έντονο και με τέτοια εξέλιξη. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για ό,τι κάνατε για εμάς. Να αφήνετε τις δουλειές σας και όλες σας τις ασχολίες, για να μας κάνετε παρέα.
Γιατί στη πραγματικότητα όλο αυτό που κάνατε για εμάς, είναι το πιστεύω σας και δεν είναι για ρεκλάμα. Για αυτό και εγώ σας εύχομαι όλα αυτά που επιθυμείτε και θέλετε να γίνουν σύντομα πραγματικότητα.
Ευχαριστούμε και πάλι για όσα μας προσφέρατε και κάνατε για εμάς, χωρίς συμφέροντα. Από πραγματική φιλία και πραγματική αγάπη. Είναι κάπου μισή ώρα τώρα, που προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι φεύγουμε από κοντά σας.
Εύχομαι λοιπόν όπως εμείς τώρα, θα πάμε πίσω στη Πατρίδα, να μπορέσετε και εσείς σύντομα να βρεθείτε ξανά στα πατρογονικά σας σπίτια στη Κρήτη, να κάνουμε όλοι μαζί παρέα. Να ξανά βρεθείτε δηλαδή εκεί που μεγαλώσατε. Σας ευχαριστώ πολύ για ό,τι κάνατε για εμάς."
Το κείμενο αυτό είναι από τις προσωπικές σημειώσεις κατά τη χρονική περίοδο 1982-1985, όταν μαζί με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τον Νίκο Σαμπαζιώτη έκαναν περιοδείες στην Αυστραλία.
Θεωρώ αγαπημένοι μου φίλοι ότι είναι από τα κείμενα ευχαριστήριους λόγους του πατέρα μου προς τους συμπατριώτες του, που αξίζει να μείνουν αναρτημένα σε αυτό το blog.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου