ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ.

 

Σεπτέμβριος 1979 και αφού έχω τελειώσει με το "χειρουργικό  κολαστήριο" της υγείας μου, αποφασίζουμε οικογενειακώς να ξεκινήσω τις σχολικές μου υποχρεώσεις.

Επειδή όμως πάντα και παντού υπάρχουν οι εκπλήξεις ευχάριστες ή δυσάρεστες της τελευταίας στιγμής, κατά την έναρξη της σχολικής εκείνης χρόνιας, γεμάτης με όνειρα και ελπίδες της παιδικής φαντασίας για μόρφωση και άρα ένα σπουδαίο μέλλον ζωής, που θα μπορούσα να πετύχω όπως έλεγα τότε, ανακαλύπτω ότι έχω μία δυσχέρεια στη ταχύτητα γραφής, η οποία με δυσκόλευε στο να ακολουθήσω την ταχύτητα των συμμαθητών μου.

Λίγο το γεγονός ότι ήμουν μεγαλύτερος ηλικιακά από τα άλλα παιδιά της τάξεως μου, λίγο η αναπηρία και λίγο η έλλειψη ταχύτητας με έκαναν να ντρέπομαι αφάνταστα, για όλη αυτή τη κατάσταση.

Ευτυχώς όλοι μου οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μου αργότερα αγαπούσαν και σέβονταν όλη μου αυτή τη προσπάθεια, στην οποία τη μόνη λύση που έβρισκα εφαρμόσιμη ήταν να χρησιμοποιώ τα μαγνητόφωνά μου, να ηχογραφώ τις ώρες διδασκαλίας και μετά στο σπίτι με την ησυχία μου και χωρίς άγχος να τις απομαγνητοφωνώ. Βέβαια όλη αυτή τη διαδικασία μου την επέτρεπαν και οι ίδιοι οι δάσκαλοι και καθηγητές μου, γνωρίζοντας το πρόβλημά μου.

Έτσι το 1979 αποκτώ το πρώτο μου "sony" και μάλιστα παραγγελία από το εξωτερικό. Το οποίο κατάφερα να συντηρήσω και να κρατήσω στη κατοχή μου, ούτε λίγο ούτε πολύ για 30 περίπου χρόνια.

Δίπλα σε αυτό αργότερα ήρθαν να προστεθούν και οι γραφομηχανές και οι υπολογιστές αργότερα, και έτσι κατάφερνα και καταφέρνω ακόμα να κάνω το χόμπι μου πραγματικότητα και να επικοινωνώ μαζί σας.

Μάλιστα ο πρώτος Κρητικός καλλιτέχνης που έκανε ηχογραφημένη συνομιλία μαζί μου ήταν ο αείμνηστος Κώστας Μουντάκης την οποία μάλιστα και απομαγνητοφώνησα για τη τότε εφημερίδα του σχολείου μου γεμάτος καμάρι.

Δυστυχώς όμως οι συχνές μετακομίσεις έγιναν αιτία να χάσω μεγάλο μέρος του  αρχειακού μου αυτού υλικού.

Από τότε πάντως δεν σταμάτησα ποτέ και μέχρι σήμερα να κρατάω ένα μαγνητόφωνο στο χέρι, γιατί απλά πάντα ήταν το μέσον εκείνο που με ακούει "αδιαμαρτύρητα" και με βοηθάει να κάνω τις σκέψεις μου κείμενα και να επικοινωνώ μαζί σας.

Σας ευχαριστώ όλους για την προσοχή και την ανάγνωση των κειμένων μου. Η δική σας προσοχή είναι για εμένα ψυχική ικανοποίηση.