9 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ - ΚΟΙΝΗΣ ΖΩΗΣ!!! ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

 

Κι όμως!!! Πέρασαν 9 χρόνια σαν σήμερα από την ημέρα Ζάνα μου, Ζάνα της δικής μου πορείας ζωής, που συναντηθήκαμε και γνωριστήκαμε για πρώτη φορά. 

Ήταν εκείνα τα πολύ δύσκολα χρόνια της μοναχικής μου ζωής όπου κοινή μας γνωστή, η αείμνηστη πλέον Μηλίτσα Μαλεφάκη, θέλοντας να με βοηθήσει σε είχε πάρει πιο μπροστά τηλέφωνο στη Βουλγαρία, και σου ζήτησε εάν μπορείς και θέλεις φυσικά να έρθεις να με βοηθήσεις και να σταθείς πλάι μου και δίπλα στις ανάγκες μου. Στις ανάγκες μίας δύσκολης αναπηρικής ζωής.

Γράφω και ξανά γράφω τη φράση αναπηρική ζωή, όχι από λύπηση αλλά γιατί αυτή είναι η σκληρή αλήθεια της δικής μου μαρτυρικής ζωής.

Πράγματι είπες το "ναι" και ήρθες Αύγουστο, περιμένοντας να βρεις ίσως μία απλή και συνηθισμένη δουλειά.

Όμως οι δικές μου οι δυσκολίες και η δική σου ανθρωπιά μας έφεραν πολύ πιο κοντά τον έναν στον άλλον.

Θυμάμαι στο πρώτο μας εργασιακό ραντεβού, όταν έβαλες τα κλάματα ακούγοντας τη δική μου φράση: "Θέλω να είσαι αυτή που θα μου κλείσει τα μάτια, γιατί απλά κουράστηκα να ψάχνω ανθρώπους δίπλα μου". Οι δικοί μου δε, εξαφανισμένοι.

Στάθηκες πάντα δίπλα μου "βράχος ακλόνητος" στις όποιες δύσκολες στιγμές. Με πήρες 6-7 φορές Βουλγαρία γιατί δεν είχες που και σε ποιον να με αφήσεις. Βέβαια το "επέτρεπε" και η υγεία μου τότε όπου ήμουν  σαφώς καλύτερα από ότι είμαι τώρα.

Έφερες το γαμπρό σου τον ¨διαμαντένιο άνθρωπο¨ Βαλέρι να μας βοηθήσει. Με γνώρισες σε όλη την οικογένειά σου. Τους αγάπησα και με αγάπησαν. Ήθελα να μείνω μαζί σας, αλλά αυτό θέλει περισσότερη ανάλυση.

Όλα αυτά που έκανες και κάνεις για εμένα είναι ένα άλλο μεγάλο κοινό μας κεφάλαιο στη ζωή μου, που δεν πρόκειται και να ξεχαστεί ποτέ. Ελπίζω και από τους δυο μας.

Κάποτε ο κεκοιμημένος πνευματικός μου σου είπε: ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ.

Ελπίζω και εύχομαι αυτό το τέλος να μην είναι φέτος. Θα μπορούσα να σου γράψω πως απλά σε αγαπώ. Όμως το σε αγαπώ είναι για εμένα, μία απλή λέξη, που εμένα πλέον με τρομάζει. Γιατί πολύ απλά ό,τι αγαπώ το χάνω. Και εσένα απλά δεν θέλω να σε χάσω. Γιατί είσαι δύναμη ανθρωπιάς και θέληση ζωής για εμένα.

Και αν σε πίκρανα κάποιες φορές ζητώ συγνώμη αλλά προσπάθησε να μπεις στη θέση μου.

Για αυτό: "Χίλια σου λέω ευχαριστώ από της καρδιάς τον τόπο, σε εσένα που είσαι με διαφορά στολίδι των ανθρώπω(ν).