Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ.

 

Η βοήθεια που προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας όταν μας ζητείτε και μπορούμε, δεν πρέπει να επιβάλλεται ποτέ. Αλλά όταν θελήσουμε να βοηθήσουμε, πρέπει να τα πράξουμε με όλη τη δύναμη και τη θέλησή μας ψυχική και σωματική.

Διαφορετικά οι υποκριτικές βοήθειες με τα μεν, ίσως, μπορεί, δεν ξέρω, μόνο πρόβλήματα δημιουργούν και τίποτα άλλο. Δεν μπορεί να θέλεις να πεις κάτι, το οτιδήποτε είναι αυτό στον άνθρωπο που σε βοηθάει, και να αισθάνεσαι ότι του "γίνεσαι βάρος" με το πρόβλημα που έχεις ή αντιμετωπίζεις εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Ή βοηθάμε και το εννοούμε ή όχι.