Και σιγά - σιγά αγαπημένοι μου φίλοι "μπαίνουμε" σε πιο φθινοπωρινές και χειμωνιάτικες συνθήκες. Δεν ξέρω αλλά αυτά τα φαινόμενα εύχομαι να μην είναι τόσο έντονα όσο λένε, για να αποφύγουμε ενδεχόμενες πλημμύρες, πάντως με αυτόν τον καιρό με πιάνει μία μελαγχολία, την οποία βέβαια στα παιδικά χρόνια την ακολουθούσε η προσμονή της εμφανίσεως του πολύχρωμου ουράνιου τόξου.
Τώρα που ηλικιακά μεγάλωσα όμως και δεν έχω τίποτα να περιμένω, η μόνη χαρά που εισπράττω είναι να βλέπω τη χαρά του μικρού ρεπόρτερ Στέφανου Σιφναίου να τραβάει video και να μου το στέλνει για να το αναρτήσω στο blog.
Έχω ξανά γράψει πολλές φορές σε κείμενά μου πως η χαρά κάθε μικρού παιδιού που είναι κοντά μου, είναι δύο φορές χαρά μου.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου