Καλοκαίρι του 1979 φίλοι μου. Το πρώτο μου παιδικό καλοκαίρι, μετά το οριστικό τέλος της χειρουργικής και νοσοκομειακής μου περιπέτειας, διάρκειας 6 ετών.
Στο πατρικό σπίτι της μητέρας μου επί της οδού Διός στο Περιστέρι. Στην αλησμόνητη τότε μονοκατοικία και στον πίσω καταπράσινο κήπο.
Προσπαθώντας να σταθώ όρθιος, στηριγμένος απο τα δύο άκρα του μονόζυγου, που χρησιμοποιούσα τότε ως ένα από τα όργανα των γυμναστικών μου ασκήσεων.
Προσπαθούσα τότε με τη παιδική φαντασία των 9 ετών "να φτιάξω μέσα στον μυαλό μου ένα Κόσμο, μέσα στον οποίο θα μπορούσα και εγώ, να στέκομαι όρθιος".
Μπορεί να μην τα κατάφερα. Σίγουρα όμως προσπαθήσαμε και εγώ και οι αείμνηστοι γονείς μου. Οι αναμνήσεις πάντα μένουν. Άλλες με κάνουν χαρούμενο άλλες με πληγώνουν. Η ζωή όμως συνεχίζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου