Η φωτογραφία αυτή φίλοι μου απεικονίζει τον πέτρινο βυζαντινό ναό της Αγίας Θέκλας, στον ομώνυμο οικισμό, που βρίσκεται λίγο έξω από τη περιοχή - οικισμό Αυλωνάρι στη Κεντρική Εύβοια και κοντά στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στη Κύμη.
Σε αυτό το σημείο βρίσκεται κτισμένος ο ομώνυμος Ναός, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία των Βυζαντινών χρόνων.
Αλήθεια βλέποντας αυτή τη φωτογραφία αγαπημένοι μου φίλοι, σε πόσους από εμάς δεν ανατρέχει η μνήμη πίσω στα παιδικά μας χρόνια, όταν με τους γονείς ή και συγγενικά μας πρόσωπα επισκεπτόμασταν και άλλα πέτρινα και απομακρυσμένα εξωκλήσια πολλών περιοχών σε όλη την Ελλάδα μας, όπου γίνονταν εκδρομές Προσκυνηματικές με πούλμαν, από τους Ι.Ν. εδώ στο Περιστέρι όπου έζησα για 35 χρόνια.
Και όταν μπαίναμε φίλοι μου μέσα σε αυτά τα πανέμορφα πέτρινα εξωκλήσια, όπου το καθένα είχε τη δική του θρησκευτική και αφηγηματική ιστορία πόσο μεγάλη θρησκευτική κατάνυξη και ψυχική αγαλλίαση νιώθαμε από την ηρεμία και αρμονία της Φύσης.
Εγώ τουλάχιστον το ένιωθα αυτό το συναίσθημα τόσο έντονα, που πολλές φορές ταξίδευα και βρισκόμουν νοερά με την παιδική μου φαντασία κοντά στον Θεό μας και τον Παράδεισο, που πρόσφερε ως Δώρο στον Άνθρωπο. Γιατί πραγματικά τέτοιοι τόποι είναι παραδεισένιοι.
Αυτοί οι τόποι μας δίνουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε ή και να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες ετούτης της ζωής. Πόσα χρόνια νοερά με πήγε πίσω αυτή η φωτογραφία, η οποία μου στάλθηκε εχτές από τη φίλη μας τη Κυπαρισσία τη Μακρύγιαννη η οποία είχε την ευκαιρία και την ευλογία να βρεθεί κοντά στον Αγιασμένο ετούτο Τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου