ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙΣ...

 

Αγαπημένοι μου φίλοι όταν θέλουμε και απαιτείται να δουλεύουμε για να μπορέσουμε να καλύπτουμε τις ανάγκες μας, και κυρίως όταν δουλεύουμε σε υπηρεσίες και οργανισμούς που εξυπηρετούν κοινό, πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι και προσαρμοσμένοι προς τη καλύτερη έννοια της εξυπηρετήσεως του κοινού.

Τι εννοώ; Σε όλα αυτά τα προτερήματα του εξυπηρετικού υπαλλήλου συμπεριλαμβάνεται η ευγένεια, η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα κατά τη γνώμη μου στο χώρο της εργασίας του εκάστοτε υπαλλήλου.

Όταν πας για παράδειγμα σε μία δομή Υγείας, όπως εγώ εχτές με 4 συνοδούς λόγω της κακής κινητικής μου καταστάσεως εδώ στη γειτονιά μου, πάω με ένα παραπεμπτικό ηλεκτρονικό στα χέρια, όπου επάνω γράφει το ταμείο μου (ΤΥΠΕΤ), και δεν με ενημερώνει πρώτα ότι το συγκεκριμένο διαγνωστικό κέντρο δεν έχει σύμβαση με το ταμείο μου για εξετάσεις και βρίσκομαι να πληρώνω για να μην ταλαιπωρηθώ με τα πήγαινε και έλα με το αναπηρικό καρότσι 120 ευρώ, ενώ το παραπεμπτικό έλεγε συμμετοχή ασφαλισμένου 0, αυτό για εμένα φανερώνει την άγνοια της νεαρής υπαλλήλου που με εξυπηρέτησε.

Και όταν τολμάω να τη ρωτήσω το γιατί συμβαίνει αυτό, έντονα βέβαια το ομολογώ, όχι όμως άπρεπα λεκτικά, γιατί προηγουμένως είχε πει στη βοηθό μου "έλα εδώ εσύ - και σε εμένα ότι δεν έχω ξανά κάνει εξετάσεις" στο συγκεκριμένο κέντρο, ενώ δύο χρόνια με παρακολουθεί ο ειδικός παθολόγος του κέντρου με αλλεπάλληλες 3μηνες άυλες συνταγές λόγω σακχάρου.

Πρώτο με ποιο δικαίωμα μίλησε σε αυτό τον τόνο στη κυρία της συνοδείας μου.

Δεύτερο ενημερώνεις τον πελάτη για το ποσό πληρωμής με ευγενικό τρόπο.

Τρίτο όταν σε ρωτάω το "γιατί" δεν μου απαντάς "δεν σας επιτρέπω να μου μιλήσετε - γιατί με αμφισβητήσατε".

Και ξέρεις γιατί καλό μου κορίτσι δεν απαντάς έτσι. Γιατί πολύ απλά εγώ είμαι πελάτης - έστω και άρρωστος - και εσύ μέσα από το γραφείο δεν είσαι ο εαυτός σου, είσαι η υπάλληλος του διαγνωστικού κέντρου και είσαι υποχρεωμένη να απαντάς στους πάντες και τα πάντα.

Αν κάτι σε κουράζει στη δουλειά τότε αλλάζεις δουλειά και δεν κουράζεσαι - ούτε και εμείς. Κρίμα.