ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.

Είναι γνωστό φίλοι μου αγαπημένοι, όσοι μου κάνετε τη μεγάλη τιμή να διαβάζετε τα κείμενα των δικών μου αναμνήσεων από τη καλλιτεχνική πορεία του πατέρα μου Νίκου Καδιανού, πως τη χρυσή πενταετία της συνεργασίας του με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τον Νίκο Σαμπαζιώτη (1980-85), έκαναν και οι τρεις μαζί, δύο φορές περιοδεία στην Αυστραλία. 

Καλεσμένοι πάντα από την μεγάλη και πολυπληθείς Ελληνική Ομογένεια. Η συγκεκριμένη φωτογραφία αυτού του άρθρου αναμνήσεων είναι το 1982 στο σπίτι του Γιώργου Κοζωνάκη στη Μελβούρνη.

Ο Γεώργιος Κοζωνάκης ένας άνθρωπος, ένας Κρητικός από τα πιο επιφανεί στελέχη της Κρητικής Ομογένειας στην Αυστραλία, αφού έφτασε μέχρι το τιμητικό αξίωμα του προέδρου της Παγκρητίου Ομοσπονδίας Αυστραλίας & της Παγκρητίου Αδελφότητας Μελβούρνης και Βικτώριας, είχε πάντα μέσα στη καρδιά του, ένα όραμα και μία θέληση την οποία τη μοιράζονταν πάντα με άλλους συμπατριώτες, επίσης Έλληνες Κρήτες Ομογενείς, να διατηρήσουν και να διαδώσουν τη Κρητική Παράδοση σε ολόκληρη την Αυστραλιανή Ήπειρο, αλλά και πως θα τη μεταλαμπαδεύσουν στις επόμενες γενεές για να συνεχίσουν το έργο τους.

Κάθε φορά λοιπόν που το συγκρότημα Γαργανουράκη εκείνη την εποχή περιόδευε στη Μελβούρνη, ο Γ. Κοζωνάκης τους φιλοξενούσε σπίτι του και μαζί με τη σύζυγό του Βίκυ "έδιναν"  τον καλύτερό τους εαυτό  για να τους "προσφέρουν" ευχάριστες ημέρες και ώρες.

Πάντα ο πατέρας μου ερχόμενος πίσω στη Πατρίδα μετά το τέλος της περιοδείας έκανε αναφορά και συζήτηση για το άσβεστο πάθος όλων των Κρητών της Αυστραλίας και έλεγε χαρακτηριστικά πως η Κρητική Ομογένεια ολόκληρης της Αυστραλίας στη προκειμένη περίπτωση είναι και έχει δύο φορές παραπάνω πάθος για τη Κρήτη μας, και την ευρύτερη παράδοσή της, από ότι έχουμε εμείς οι ίδιοι στην Ελλάδα και τη Κρήτη εκείνης της εποχής όπου είχαν αρχίσει να κυριαρχούν ξένες νοοτροπίες προς τη Παράδοσή μας.

Το καλοκαίρι του 1987 μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω την Οικογένεια Κοζωνάκη από κοντά. Σε μία προσπάθεια ανταποδόσεως της δικής τους φιλοξενίας και στους ευχαριστήριους λόγους του πατέρα μου προς εκείνον αλλά και του ίδιου προς τον πατέρα μου, μου έκανε τρομερή εντύπωση το πάθος με το οποίο μίλαγε για τη Κρήτη και το χωριό του αλλά και τους δικούς του ανθρώπους στην Ελλάδα. Στιγμές σπάνιες και μοναδικές εμπειρίες για εμένα εκείνη την εποχή της νεαρής, εφηβικής και ρομαντικής ηλικίας μου.