ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΙ.

 

Στο τέλος κάθε χρονιάς φίλοι μου ο καθένας σκέφτεται,  αναλογίζεται και κάνει την αναδρομή του, για το τι  πέρασε όλη τη προηγούμενη χρονιά.

Τι καταστάσεις έζησε. Ποια ήταν τα ενδεχόμενα λάθη του και τι θα έπρεπε να  είχε  κάνει για να τα αποφύγει.

Ίσως εάν τα σκεφτεί όλα αυτά, να ανακαλύψει τον τρόπο και τη  μέθοδο για μία καλύτερη νέα  χρονιά, που όλοι αισιοδοξούμε, ελπίζουμε και ευχόμαστε κάθε χρόνο.

Έτσι λοιπόν φίλοι  μου, έκανα τη δική  αναδρομή μου και  αποφάσισα ή κατάλαβα καλύτερα πως η Ζωή είναι μία και η ανηφόρα της μεγάλη.

Ειδικά σε περιπτώσεις κινητικών Αμέα σαν τη δική μου, και δεν κλαίγομαι ούτε απολογούμαι αυτή τη στιγμή, απλά εξηγώ.

Αποφάσισα λοιπόν να ανέβω αυτή την ανηφόρα μόνος μου ή τουλάχιστον με όσους το επιθυμούν πραγματικά να είναι δίπλα μου και βέβαια με αποδέχονται όπως είμαι πνευματικά,  σωματικά,  ψυχικά.

Και λέω ψυχικά γιατί πολύ απλά και ανθρώπινα  από τη πλευρά μου, σε όσους πραγματικά με θέλουν και είναι δίπλα μου, τους καταθέτω τη ψυχή μου καθημερινά, θέλοντας και εγώ να τους ευχαριστήσω  όπως και όσο μπορώ, μέσα από τους υπολογιστές  μου και τις προσωπικές μου συζητήσεις μαζί τους.

Τα μόνα όπλα που έχω, και που μου δόθηκαν ΩΣ ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ. Διαπίστωσα όμως ότι σε κάποιους η κατάστασή μου χαλάει την εικόνα και τη ψυχολογία τους.

Επειδή όμως είμαι  ένας άνθρωπος, που έχω ανάγκη τους πάντες και τα πάντα, δεν τους διώχνω εγώ από κοντά μου λεκτικά και πραγματικά, απλά απομακρύνομαι εγώ από τις χαρές τους. Έτσι απλά και περήφανα για να μην τους χαλάω τη ψυχολογία τους.

Ζητώ συγνώμη ολόψυχα από όλους όσους εξαναγκάστηκαν ή τους εξανάγκασαν, να μοιραστούν τις χαρές τους μαζί μου στο σπίτι μου για να είμαι παρών και εγώ. (Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο Βουνό  - πάει το  Βουνό στο Μωάμεθ).

Τώρα που έμαθα όμως την αλήθεια κατάφατσα και χωρίς περιστροφές και φαμφάρες, εγώ  ο  ΑΝΑΠΗΡΟΣ και ο  ΣΑΚΑΤΗΣ, χωρίς να κρατήσω ειλικρινά κακία σε κανέναν, ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΣΑΣ.

Είπαμε, η ανηφόρα της ζωής είναι  δύσκολη και μοναχική.