Η φράση χρόνια πολλά φίλοι είναι τυπικά πολύ "φτωχή" όταν τη γράφουμε και αναφερόμαστε στη Παγκόσμια Ημέρα των Αμέα. Και είναι "φτωχή" γιατί δεν μπορεί να περιγράψει στο έπακρον, την τεράστια καθημερινή προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι μας, για να αντιμετωπίσουμε και να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες της αναπηρίας του καθένα μας.
Διότι είμαστε μαχητές της ζωής, όπου δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τα όποια προβλήματα της προσωπικής μας αναπηρίας αλλά και τη κακόγουστη συμπεριφορά και αντιμετώπιση των "αρτιμελών" όχι του συνόλου αλλά μέρους απέναντί μας.
Αλήθεια σε πόσες αναπηρικές ράμπες είναι παρκαρισμένα οχήματα, τα οποία μας εμποδίζουν τη πρόσβαση με τα αμαξίδια;
Πόσες ράμπες στα λεωφορεία - δημόσιο μέσο μεταφοράς, δεν λειτουργούν λόγω κακής συντήρησης;
Δυσκολεύοντας και εμάς αλλά και τους ανθρώπους που μας δυσκολεύουν. Και όμως όλοι μας παλεύουμε με πείσμα, γιατί θέλουμε μια φυσιολογική ζωή και τη δικαιούμαστε.
Κυριαρχούμε λοιπόν και αντέχουμε με πόνους και βάσανα σε όλες τις δυσκολίες ετούτης της σκληρής ζωής. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Είναι σίγουρα πολλαπλά, αλλά επέλεξα να αναφερθώ μόνο σε δύο ενδεικτικά, που αντιμετωπίζουμε οι περιπτώσεις σαν τη δική μου.
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου