Παλιές καλές εποχές και αξέχαστες φίλοι μου αγαπημένοι, όπου με το παλιό Εθνικό μας νόμισμα - την "ηρωική μας δραχμή και τα αξέχαστα χαρτονομίσματα της", κατά τη ταπεινή μου γνώμη περνούσαμε οικονομικά πιο άνετα και ψυχολογικά πιο ήρεμα.
Με ένα αξέχαστο πεντακοσάρικο για παράδειγμα που έπαιρνα ως οικονομική ενίσχυση από τους γονείς μου περνούσα όλη τη πενθήμερη σχολική εβδομάδα - άνετα ψωνίζοντας από το κυλικείο ό,τι ήθελα και είχα και ρέστα.
Η δε μητέρα μου με 5.000 αγόραζε όλα τα απαραίτητα ψώνια του μήνα για το σπίτι μας είτε από τη λαϊκή είτε από το ηρωικό μπακάλικο της γειτονιάς μας, του αείμνηστου Σπύρου Ντουντούκαλη.
Όλα εντάξει, είπαμε να μπούμε στην Ευρώπη, να ακολουθήσουμε την "Ευρωπαϊκή πρόοδο" που οι εκάστοτε κυβερνώντες επέλεξαν και μας επέβαλαν, αλλά για πείτε μου σήμερα φίλοι μου με 2,70 ευρώ αναλογία πόσα και ποια "σοβαρά προϊόντα μπορούμε να αγοράσουμε; Και κυρίως ποιον μήνα του έτους μπορούμε να πούμε πλέον ότι μπορούμε άνετα να ανταπεξέλθουμε οικονομικά και χωρίς άγχος με τους μισθούς και τις συντάξεις που μας δίνονται;
Επομένως όσο πιο παλιά - τόσο πιο καλά - δεν νομίζετε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου