ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΠΑΠΠΟΥ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ.

 Εκ μέρους όλων των ανθρώπων που είχαμε τη τύχη και τη τιμή να γνωρίσουμε τον αείμνηστο εδώ και λίγες ώρες παππού Σταύρο Μακρύγιαννη (πατέρα της Κυπαρισσίας, του Νικολάου και της Αγγελικής), θέλω να εκφράσω τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλη την Οικογένεια.

Η απώλεια αγαπημένοι μου φίλοι κάθε οικείου ανθρώπου μας και η μετάσταση του από αυτή την προσωρινή ζωή σε αυτή της αιωνίου αναπαύσεως και του παραδείσου, είναι ένα γεγονός που εμάς τους επί  της Γης σίγουρα μας στεναχωρεί και μας γεμίζει θλίψη.

Η ανάμνησή του πάντως, ο χαρακτήρας του και η ψυχή του θα ζει για πάντα ριζωμένες στο μυαλό, στη καρδιά και στη σκέψη μας.

Ειδικά  όμως στη περίπτωση του δικού μας παππού Σταύρου Μακρύγιαννη έχουμε όλοι μας όσοι των γνωρίσαμε και ανταλλάξαμε έστω μια καλημέρα μαζί του, να θυμόμαστε τη γλυκύτητα και τη πραότητα της ψυχής του, τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του για οτιδήποτε ωραίο πρόσφερε στους συνανθρώπους του σε αυτή τη ζωή.

Γιατί ό,τι και αν έκανε ήταν πάντα ανθρώπινο, όμορφο και ωραίο. Η μόνη στεναχώρια που μας πρόσφερες παππού ήταν ο θάνατός σου σήμερα. Βέβαια ξέρω και διαισθάνομαι, έτσι από ένστικτο ότι και σε αυτές τις τελευταίες σου ώρες επί της Γης δεν θα μας ήθελες ούτε εμάς αλλά και ούτε τα παιδιά και τα εγγόνια σου με δάκρυα στα μάτια. Δεν γίνεται όμως... γιατί τρέχουν από μόνα τους. Και τρέχουν γιατί μας αφήνεις εσύ ο καλοσυνάτος και ξεχωριστός άνθρωπος πονεμένους και μόνους.

Καλό Παράδεισο παππού, εκεί όπου σήμερα κιόλας θα συναντήσεις πολλούς δικούς ανθρώπους και πρώτα και πάνω από όλα τη αγαπημένη σου γυναίκα και μάνα των παιδιών σου Χρηστούλα, και που σίγουρα θα έχετε να κουβεντιάσετε πολλά και αγκαλιασμένοι για πάντα πια να προσέχετε τα παιδιά και τα εγγόνια σας.