ΓΑΤΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΣΜΑΤΑ!

 

Τελικά φίλοι μου όσοι λένε και πιστεύουν ότι μια εικόνα μπορεί να σημαίνει χίλιες λέξεις και αναμνήσεις μάλλον έχουν δίκαιο.

Εχτές "δέχτηκα" μία μάλλον απρόσμενη επίσκεψη ενός γάτου στο μπαλκόνι του σπιτιού μου (αυτού της φωτογραφίας που βλέπετε), και συγκεκριμένα στο παγκάκι επάνω, και ο τρόπος που με κοίταγε μέσα στο κρύο, με γύρισε πολλά χρόνια πίσω.

Στη δεκαετία του 1980 όταν μέναμε στο πατρικό της μητέρας μου, και είχαμε και εμείς έναν γάτο - τον "τζίκη" μας, έτσι τον είχαμε ονομάσει.

Ο οποίος κάθε φορά που μεταβάλλονταν οι  καιρικές συνθήκες, και έκανε πολύ κρύο, γιατί πραγματικά τότε, υπήρχε θερμοκρασιακός διαχωρισμός των εποχών σε Χειμώνα - Φθινόπωρο - Άνοιξη - Καλοκαίρι ερχόταν και γρατζουνούσε με τα νύχια του τη πόρτα της τζαμαρίας, για να του ανοίξουμε, να μπει μέσα στο σπίτι, και να χουχουλιάσει, μπροστά στη σόμπα πετρελαίου και να κάνει τα παιχνίδια του, εντυπωσιάζοντας μας όλους.

Η ζωή και οι αναμνήσεις εχτές με ξανά γύρισαν στην ίδια εικόνα, και με νοσταλγία ξανά ένιωσα τα ίδια αισθήματα, για έναν γάτο που με το βλέμμα που μας κοίταγε, παρακαλώντας μας προκειμένου να του "προσφέρουμε" κάτι, για να ζεσταθεί, όσο και αν είναι "εφτάψυχος και σκληραγωγημένος" σαν ζωο.