ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ.

 

Και αν καμιά φορά φίλοι μου αγαπημένοι αργά ή γρήγορα, τώρα ή αργότερα χρονικά πάρω την απόφαση να ζήσω μόνιμα σε έναν "οίκο φροντίδας", και αυτό που βλέπετε το καρότσι στην αρχή του άρθρου είναι άδειο, δεν θα είναι γιατί πραγματικά το "θέλω μέσα από τη ψυχή μου" - ποιος άλλωστε δεν θέλει να τελειώσει τη ζωή του σε ένα σπίτι - αλλά για να κρατήσω την αξιοπρέπεια μου, και να απαλλάξω από τη παρουσία μου, τους ανθρώπους εκείνους που κοιτούν να με "παρκάρουν στη μετά Ζάνα εποχή".

Θα φύγω με το κεφάλι ψηλά και υπερήφανα, γιατί το προσπάθησα όσο μπορούσα. Επίσης ποτέ δεν αρνήθηκα τη όποια βοήθειά μου σε κανέναν.

Ένα πράγμα όμως αρνούμαι να παραδώσω σε όλους, την αξιοπρέπειά μου και την ευθύνη του εαυτού μου παρακαλώντας τους.

Τον μόνον που παρακαλώ να είναι πάντα δίπλα μου είναι το Κύριο και Θεό μου!!!