ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΖΟΥΜΕ;

 

Πολλές φορές αγαπημένοι μου φίλοι, στα 55 χρόνια της ζωής μου  άκουσα να λέγεται από τρίτα πρόσωπα η φράση <<πέθανε και ξεκουράστηκε αλλά και ξεκούρασε τους ανθρώπους που είχε κοντά του>>. 

Τις περισσότερες φορές βέβαια η φράση αυτή αναφέρονταν σε ανθρώπους που υπέφεραν από ανίατες και μη αναστρέψιμες ιατρικώς καταστάσεις. 

Στη συνέχεια όμως άρχισε να “εξαπλώνεται” η φράση σε ολοένα και περισσότερες καταστάσεις όπως π.χ. σαν τη δική μου της τετραπληγίας. Και της συνεχόμενης και διαρκούς καθημερινής ζωής επάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. 

Πολλές φορές αγαπημένοι μου φίλοι αναρωτήθηκα ποιον κουράσαμε ή ποιον κουράζουμε από όλους αυτούς που λένε τη φράση αυτή; 

Απάντηση βέβαια επαρκώς δικαιολογημένη δεν έχω βρει ακόμη. Γιατί η φράση αυτή κατά τη ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι από αυτές που μπορούμε να πούμε εύκολα. Και αυτό γιατί κουράζεται πραγματικά μόνο αυτός που περνάει και ζει μέσα στο πρόβλημα, και όποιος βοηθά ενεργά, αυτόν που αντιμετωπίζει το πρόβλημα. 

Όλοι οι άλλοι είναι απλοί παρατηρητές και λένε “μπουρδολογίες” - δηλαδή χαζομάρες. Δόξα να έχει από αυτούς έχουμε πολλούς. Για αυτό πριν μιλήσουμε, καλύτερα θα είναι να σκεφτούμε, τι και αν θα πρέπει να το πούμε.