Ακόμα μία χρονιά μαζί γιορτάζουμε τα γενέθλιά σου, και μόνο χαρούμενες στιγμές θυμούμαι εγώ κοντά σου!!!
Αγαπημένη, γλυκιά και δικιά μου Ζάνα ξημέρωσε η ημέρα των γενεθλίων σου, η ημέρα που οι γονείς σου σε έφεραν στον Κόσμο για να είσαι πάντα δίπλα και να βοηθάς ανθρώπους που νιώθουν πόνο και έχουν ανάγκες.
Γιατί είναι διαμαντένια η Ψυχή σου και Χρυσός ο χαρακτήρας σου. Είσαι δοτικός και χωρίς σκοπιμότητες άνθρωπος και ό,τι δίνεις το δίνεις με τη καρδιά σου.
Στη δική μου τη περίπτωση είμαστε 10 χρόνια μαζί και φοβάμαι πως οτιδήποτε γράψω, μπορεί να φανεί σαν μια τυπική επανάληψη, με ένα όμως κοινό και αδιαμφισβήτητο σημείο αναφοράς. Τη συναισθηματικότητα της καρδιάς σου.
Ξέρεις πολλοί στα δύσκολα φεύγουν από κοντά μου - εσύ όμως ακόμα μένεις. Και δεν φεύγεις γιατί δεν έχεις που να με αφήσεις και γιατί λυπάσαι να με δεις ή δεν αξίζει όπως λες να με δεις από τώρα σε ίδρυμα.
Είσαι ο άνθρωπος που μετά τους ήρωες γονείς μου - στέκεσαι δίπλα μου πιο δυνατά από τον καθένα. Προσπαθούμε μαζί, και τα αντιμετωπίζουμε όλα. Σε πείσμα των καιρών και των ανθρώπων. Κάθε ημέρα κάθε ώρα, ονειρεύομαι την επόμενη στιγμή που θα είμαστε μαζί.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ την ημέρα του οριστικού αποχαιρετισμού. Γιατί πολύ απλά χωρίς εσένα δεν θα υπάρχει συνέχεια και ζωή για εμένα. Όπως και τότε που με πήρες 5 συνεχόμενα χρόνια Βουλγαρία. Μπορεί η υγεία μου να μην επιτρέπει τώρα να ταξιδέψω, όμως δεν ξεχνώ.
Για αυτό χρόνια πολλά καρδιά μου - και για πάντα να είσαι εσύ κοντά μου!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου