Ένα στη μπροστινή αυλή και ένα στη πίσω. Να μας φυλάνε. Και κάθε φορά που οι γονείς μου έφευγαν χωρίς εμένα, και έμενα μόνος στο σπίτι, τα σκυλιά μας τα οποία ποτέ μου δεν περιποιήθηκα και δεν φρόντισα αλλά ούτε και κακομεταχειρίστηκα.
Έρχονταν πάντα και καθόντουσαν κάτω από τα πόδια μου, και όση ώρα έλειπαν οι γονείς μου δημιουργούσαν ενστικτωδώς, μια ασπίδα προστασίας προς εμένα.
Μάλιστα στις Απόκριες του 1980 συνέβη ένα περιστατικό.
Έχουν φύγει οι γονείς μου για δουλειά από το σπίτι και έμεινα μόνος με τα σκυλιά κοντά μου, και μια γειτόνισσα χωρίς να ξέρει ότι έλειπαν οι γονείς μου από το σπίτι, εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου με αποκριάτικη στολή και καλσόν στη μούρη, με αποτέλεσμα εγώ να τρομάξω, μέσα στο βραδινό σκοτάδι και αμέσως και τα δύο σκυλιά της επιτέθηκαν και την ακινητοποίησαν για να προστατέψουν εμένα.
Αλήθεια πόσα σκυλιά προστατεύουν και συνοδεύουν για μια ζωή ανθρώπους, και πόσοι άνθρωποι από τη κακία τους "μετατρέπονται" σε σκυλιά για να βλάψουν τους ανθρώπους;
Ας μάθουμε να αγαπάμε γιατί όλοι στον Θεό θα απολογηθούμε στον τάφο σαν θα πάμε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου