Δευτέρα 4 Αυγούστου 2025

ΛΑΘΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ, ΑΛΛΑ Ο ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗ "ΠΛΗΡΩΝΕΙ".

 

Και βέβαια μετά από κάθε λάθος, όλοι απομακρύνονται από κοντά μας, για να μην φορτωθούν ευθύνες. Και άλλοι πάλι απομακρύνονται ασκώντας την ανάλογη "ξεπεσμένη" αρνητική κριτική.


Ξεχνώντας έναν βασικό παράγοντα. Πως όλοι είμαστε άνθρωποι και λάθη θα κάνουμε κατά τη διάρκεια και πορεία της ζωής μας.


Ξέρετε αγαπημένοι μου φίλοι σε όλους μας η Ζωή δεν είναι πάντα "στρωμένη" με ροδοπέταλα. Έχει και αγκάθια που βγάζουν αίμα-πόνο-και δάκρυα.


Οι μεγαλύτεροι από εμάς, μας έλεγαν πως τα δάκρυα τις περισσότερες φορές καθαρίζουν και ελαφρώνουν τη ψυχή μας.


Έχω κλάψει πολλές φορές στα 55 χρόνια της ζωής μου. Το αντίθετο μάλιστα. Προβληματίστηκα για το ποιοι θα είναι δίπλα μου, μετά τον θάνατο των γονιών μου. Κάτω από ποιες συνθήκες και ποιες σκοπιμότητες.


Η αλήθεια είναι ότι και στις πιο δύσκολες στιγμές μου, δεν είμαι ποτέ μόνος. Έστω και τη τελευταία στιγμή θα βρεθεί η κατάλληλη λύση. Κανείς όμως δεν με ρώτησε ποτέ τη προσπάθεια καταβάλλω κάθε μέρα, ψυχική και σωματική προκειμένου όλοι να είναι ευχαριστημένοι και συνεπώς και συνεχώς να είναι δίπλα μου.


Όλοι βλέπουν έναν Νίκο που γελάει και εξωτερικά δείχνει ευτυχισμένος. Κανείς όμως δεν ξέρει μέσα στη καρδιά μου τι γίνεται και τα πραγματικά αισθήματά μου. Μόνο εγώ και ο Θεός Δημιουργός και Ελπίδα μου - πρώτη και τελευταία. Κάθε μέρα - ώρα - και λεπτό.


Πολλοί φίλοι με ρωτούν γιατί γράφω συνέχεια κείμενα "μελαγχολικά". Μα η ίδια η Ζωή μου μετά τον θάνατο των γονιών μου, είναι μια μελαγχολία και μια ανασφάλεια, μέχρι την επόμενη στιγμή. Καλή η κακή αναστρέψιμη ή όχι.


Στο ερώτημα γιατί τα γράφω Δημόσια στο διαδίκτυο, η απάντηση είναι απλή και αυθόρμητη για εμένα. Γιατί υπάρχουν πολλοί σαν εμένα ασφαλώς και δεν είμαι ο μόνος,  και δεν θα ήθελα να καταντήσουν ή να πονέσουν όπως εγώ.


Τα χρόνια μου πέρασαν, ο κύκλος της ζωής "στενεύει και κλείνει" σιγά - σιγά. Οι νεότεροι από εμένα θα ήθελα να πιστέψουν περισσότερο και να κατακτήσουν τους στόχους και τα όνειρά τους.


Τώρα που θα διαβάζετε ίσως αυτό το κείμενο να είναι πολλοί δίπλα και κοντά σας. Στη πρώτη κακοτυχία που θα σας βρει όμως, θα βρεθείτε μόνοι σας να σέρνετε το κάρο στην ανηφόρα της ζωής. Μην το βάλετε κάτω πιστέψτε στους εαυτούς σας  και στον Θεό. Κάθε τέλος και μια αρχή  - κάθε δυσκολία και μια νέα προσπάθεια. Στο αποτέλεσμα θετικό ή αρνητικό αξίζει πάντα και περισσότερο η προσπάθεια που καταβάλλεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ.

  Για αυτό και εμείς πρέπει να "τραβάμε" τον δρόμο μας, σύμφωνα - πάντα - και μόνο με τις δικές μας επιθυμίες. Η έκφραση πολλών απ...