ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ...

 

Τελικά αγαπημένοι μου φίλοι μόνο για τον εαυτό του κανείς μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος. Όλα τα άλλα άνθρωποι, καταστάσεις και γεγονότα μεταβάλλονται με "ταχύτητα φωτός".

Άλλοι από εμάς μπορούν και τα καταφέρνουν άλλοι πάλι όχι. Όταν όμως θα τα καταφέρω, γιατί στο τέλος πάντα με τη βοήθεια του Θεού τα καταφέρνω, αλλά και με τη θέληση λιγοστών ανθρώπων δίπλα μου, αλλά ανθρώπων, τότε όσοι προσπάθησαν να μου βάλουν τρικλοποδιές και εμπόδια ας μην διαμαρτυρηθούν καλύτερα για τον τρόπο αλλαγής της συμπεριφοράς μου, και της διαγραφής τους από τη ζωή μου οριστικά.

Και μόλις εχθές άκουσα αυτό που συνειδητοποίησα χρόνια τώρα αλλά ήλπιζα βαθιά μέσα μου και ευχόμουν να μην ήταν έτσι. Πως οι μεγάλες συμπάθειες και αγάπες δίπλα μου "περνούν από το εύρος" της συντάξεώς μου.

Ρώτησαν σε ανύποπτη χρονική στιγμή μία φιδοφίλη για ποιον λόγο αγαπάς τον Νίκο και τον έχεις κορώνα στο κεφάλι σου;

Και η απάντηση με επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά στη ζωή μου: "Ξέρει καλό κομπιούτερ και παίρνει και καλή σύνταξη. Είναι μόνος του ουσιαστικά στη ζωή και άρα μπορώ να του ζητάω δανεικά όποτε θέλω".

ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΕΤΣΙ;