ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΚΛΙΝΟΣ - ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗ ΚΡΗΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ.

 Είναι πολλές φορές αγαπημένοι μου φίλοι που συνομιλώντας με φίλους που έχουν προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν στη Παράδοση της Κρήτης μας, με διακατέχει μια ιδιαίτερη συγκίνηση, σεβασμός προς τους ίδιους και αναμνήσεις δικές μου μιας ολόκληρης ζωής.

Μια αντίστοιχη περίπτωση συνέβη εχτές όταν είχα την ιδιαίτερη τύχη και τιμή να συνομιλήσω τηλεφωνικά, με τον φίλο Αντώνη Κουκλινό, και τεράστιο δημιουργό και καταγραφέα κατά τη προσωπική μου γνώμη της Κρητικής Παράδοσης με τον οποίο μας ενώνει μια ιντερνετική φιλία και ιστορία πολλών ετών την οποία θα σας διηγηθώ παρακάτω.

Για τον άνθρωπο Αντώνη Κουκλινό και το μεράκι του γύρο από τη Κρητική Παράδοση και τον ευρύτερο πολιτισμό, ο πρώτος που μου μίλησε ήταν ο πατέρας μου αείμνηστος Νίκος Καδιανός. Μάλιστα του είχε κάνει ιδιαίτερα θετική εντύπωση το πάθος που "έβγαζε" για τη Κρητική μουσική, ο κατά πολλά χρόνια νεότερος Αντώνης και αργότερα η αγάπη με την οποία ασχολήθηκε με το Κρητικό λαούτο.

Εγώ προσωπικά αγαπημένοι μου φίλοι τον Αντώνη Κουκλινό δεν τον έχω συναντήσει ποτέ από κοντά. Γνωριστήκαμε μέσω facebook, τη περίοδο 2012-13, όταν "άνοιξα" το πρώτο μου ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό "radio Kadianos" και συμμετείχε σαν ακροατής στις εκπομπές μου. Η τιμή και η συγκίνηση ήταν ιδιαίτερα μεγάλη για μένα, γιατί πολύ απλά πριν ξεκινήσω τις εκπομπές  μου, είχα εντοπίσει το κανάλι του στο you tube και είχα μελετήσει εκτενέστερα τα βίντεό του από διάφορα Κρητικά γλέντια.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε βγει ζωντανά "στον αέρα" για να συνομιλήσει μαζί μου. Μεγάλη και ξεχωριστή τιμή για εμένα. Ο ερασιτέχνης Νίκος Καδιανός να συνομιλεί με τον μεγάλο καταγραφέα της Κρητικής Παράδοσης Αντώνη Κουκλινό. Αμέσως και με μεγάλη καλοσύνη και  προθυμία μου έδωσε τη προφορική του άδεια, να παίζω όποιο βίντεο ήθελα από το κανάλι του στο σταθμό μου.

Τα χρόνια πέρασαν, ο σταθμός μπορεί να έκλεισε, η αγάπη μου όμως για τη Κρήτη μας και τους συντελεστές της, παραμένει το ίδιο δυνατή και αναλλοίωτη και εκφράζεται μέσα από αυτό το blog και τα κείμενά μου.

Εχτές λοιπόν με αφορμή ένα τραγούδι του από το 2018, με τίτλο "Ακρογιαλιά τση σκέψης μου" - τον πήρα τηλέφωνο και ακολούθησε ο παρακάτω μεταξύ μας διάλογος:

ΝΚ. Αγαπημένε μου φίλε Αντώνη Κουκλινέ, καλημέρα από την Αθήνα. Η τηλεφωνική επικοινωνία μας αυτή γίνεται με αφορμή το σπουδαίο έργο, που έχεις καταγράψει με τη κάμερά σου και έχεις συνθέσει ο ίδιος με το λαούτο σου - και με αφορμή ένα προσωπικό σου τραγούδι ερμηνευμένο από τον Γιώργο Παπαδάκη, ένα πρωτομάστορα - δάσκαλο μεγάλο της Κρητικής μας μουσικής με τίτλο "Ακρογιαλιά τση σκέψης μου". Πες μου δύο λόγια για όλο σου το έργο και τη προσφορά σου στη Κρητική μας μουσική;

ΑΚ. Κοίταξε τώρα Νίκο. Ο Γιώργης ο Παπαδάκης δεν χρειάζεται πενάδια να πούμε. Όλος ο κόσμος τον γνωρίζει. Είναι αποδεκτός, διαχρονικός και πάρα πολύ καλός άνθρωπος. Το καλλιτεχνικό του ταλέντο, το γνωρίζει όλος ο κόσμος. Είναι κατά τη γνώμη μου, ένας από τους πρώτους, από τους μεγάλους ερμηνευτές της Κρητικής μουσικής. 

Και αυτό το καταμαρτυρούν και οι διαχρονικές του επιτυχίες, οι οποίες δεν είναι μια και δυο. Είναι πάρα πολλές και αξιόλογες. Στο τραγούδι αυτό "Ακρογιαλιά τση σκέψης μου" Νίκο, επειδή με τον Γιώργο έχουμε κάνει πολλές φορές κάνει παρέα, και τον έχω καταγράψει με τη κάμερά μου, σε πάρα πολλά γλέντια, κάποια στιγμή του ζήτησα, να συμμετέχει στη δισκογραφία μου.

Είχα γράψει για τον Γιώργο ένα άλλο τραγούδι, να το τραγουδήσει - το οποίο είχε σχέση με τον άδικο θάνατο του αδερφού μου. Επειδή όμως τότε, όταν μπήκε στη διαδικασία να κάνει  πρόβες το τραγούδι - πέθανε ένας αδερφός του Γιώργου, και το τραγούδι αναφέρονταν σε θάνατο και του ήταν πολύ δύσκολο ψυχολογικά να το ερμηνεύσει, προτίμησα τότε το τραγούδι εκείνο το πρώτο, να το πει ο Μανωλιούδης. Ένα τραγούδι που έχει τίτλο: "ΑΧ ΠΟΝΟΣ".

Μετά που έγινε η συζήτηση με τον Παπαδάκη, αλλάξαμε και του ¨έδωσα¨ το τραγούδι: "Ακρογιαλιά τση σκέψης μου". Το οποίο το έχει αγαπήσει ο κόσμος. Και επίσης το τραγούδι αυτό υπάρχει στο διαδίκτυο.

Ένα τραγούδι απο τις ''μουσικές μου πεθυμιές'' μέρος δεύτερο.

Στίχοι μουσική Αντώνης Κουκλινός

ερμηνεία  Γιώργος Παπαδάκης

λαγούτο Γιάννης Χαραλαμπάκης

μπάσο remix Μιχάλης Μαυράκης

κυκλοφορία δίσκου Μάρτιος 2018.

ΝΚ. Στο κανάλι σου στο You Tube (ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΟΥΚΛΙΝΟΣ), από όπου το είδα και εγώ και θα το δημοσιεύσω στο blog το δικό μου. Με την άδειά σου πάντα.

ΑΚ. Λοιπόν αυτό Νίκο, όπως το ερμήνεψα εγώ και το πήρε ο Γιώργος ο Παπαδάκης, για να το μάθει - υπάρχει και η πρώτη καταγραφή με τη δική μου φωνή, και αυτή στο διαδίκτυο και σαν δεύτερη ερμηνεία.

Όσο για το cd  με τίτλο "Μουσικές μου πεθυμιές" Νίκο να πω ότι προσπαθώ και εγώ, να βάλω το δικό μου "λιθαράκι". Και έχω κάνει συνεργασίες εκτός τον Παπαδάκη, με τον Μιχάλη τον Τσαγκαράκη, τον Γιώργο Μανωλιούδη, τη Ματία Παγώνη από τα Χανιά, τον Πέτρο Μαρούλη, τον Κωστή Σαριδάκη, τον Μιχάλη Πετσάκη, τον Γιάννη Τσουρδαλάκη, τον Χαραλαμπάκη τον Γιάννη που γνωρίζουμε όλος ο κόσμος, τον Ηλία Σαββάκη, τον αδερφό μου τον Μανιό Κουκλινό, και επίσης τον πρώτο μου ξάδερφο τον Κανάκη Κουκλινό. Και βέβαια να έχουμε την υγεία μας, να συνεχίσουμε ο καθένας όπως μπορεί, και όσο έχει όρεξη να προσφέρει.

ΝΚ. Φίλε μου Αντώνη, θα σου κάνω μια προσωπική ερώτηση. Έχεις προσφέρει τεράστιο έργο και με τη κάμερά σου, αλλά και με το λαούτο σου από τα παλιά εκείνα όμορφα χρόνια - εκείνα τα μερακλίδικα δικά μας χρόνια. Έχεις συνειδητοποιήσει το εύρος του πολιτιστικού έργου που μας έχει προσφέρει;

ΑΚ. Ξέρεις τι θέλω να σου πω Νίκο. Εγώ θυμάμαι τον πατέρα σου τον Νίκο τον Καδιανό να παίζει στο χωριό μου (Γρηγοριά) με τον Νίκο τον Σκευάκη. Μακάρι φίλε μου καλέ, να υπήρχε ο τρόπος εκείνη την εποχή να είχα μία κάμερα.

Παρόλο που η αναφορά σε αυτό - μιλάμε τώρα είναι πολλά χρόνια. - Εγώ ήμουν πιτσιρικάς του Δημοτικού. Αλλά σκέψου να υπήρχε μία κάμερα να καταγραφούν αυτά τα γλέντια. Τα γνήσια. Τα πανηγύρια, οι γάμοι. Θα ήταν "ευχής έργο" να υπήρχε.

Δεν υπήρχε όμως η τεχνολογία. Εγώ λόγω της δουλειάς μου, φρόντιζα σε κάθε γλέντι - ξέρεις ότι από τα μοναδικά βίντεο που υπάρχουν στο διαδίκτυο, που να φαίνεται ο Παπατσαράς ο Μανούσος να παίζει, είναι σχεδόν τα δικά μου. Με τον Γιώργο τον Φραγκιουδάκη.

Για να μπορεί ο νέος καλλιτέχνης να δει τον τρόπο του παιξίματος. Αυτοί οι "ογκόλιθοι" επάνω στο λαούτο πως παίζανε. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχουν αυτές οι καταγραφές.

ΝΚ. Φίλε Αντώνη, εγώ θα σε ευχαριστήσω από καρδιάς για τη σημερινή μας συνομιλία. Μου είπες προηγουμένως μια προσωπική σου ευχή για την υγεία μου. Ξέρεις πόσο σε σέβομαι - όσο μου δίνει ο Θεός δύναμη με τα προβλήματα υγείας που έχω - να συνεχίσω να προσπαθώ. Θα σου ευχηθώ και εγώ το αντίστοιχο - να συνεχίσεις να μας προσφέρεις και σε εμάς και στη Παράδοσή μας υλικό. Γιατί για εμάς που θέλουμε να μάθουμε - είσαι δάσκαλος.

ΑΚ. Και να φανταστείς Νίκο ότι έχω ακόμα πάρα πολύ μεγάλο αρχείο το οποίο δεν το έχω επεξεργαστεί. Πριν από δύο ημέρες αν παρακολουθείς το κανάλι μου, βρήκα ένα βίντεο που παίζει στου Σιμισακογιώργη - στο παλιό "Μεσοστράτι" τότε που έκανε τη ταβέρνα, και παίζει ο Ζ. ο Μελεσσανάκης και κάθεται απέναντί του ο Μάνος Μουντάκης. Και παίζει λοιπόν και τραγουδεί μπροστά από τον Μ. Μουντάκη, ο Μελεσσανάκης. Θεωρώ ότι είναι μία διαχρονική καταγραφή αυτό το βίντεο.

ΝΚ. Για εμένα προσωπικά και στο είχα πει και από την εποχή που είχα τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, ότι μετά το αείμνηστο ζεύγος Σγουράκη, είσαι ο μεγαλύτερος καταγραφέας που υπάρχει. Και μακάρι το έργο σου να σου δώσει ο Θεός τη δύναμη, να το αποθηκεύσεις όλο σε έναν δικό σου χώρο, για να μπορούμε και εμείς και να μαθαίνουμε αλλά και να ξανά θυμόμαστε. Να είσαι πάντα καλά και σε ευχαριστώ για όλα.