ΠΟΣΟ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ.

 Κάποτε αγαπημένοι μου φίλοι και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1995, τη πρώτη ημέρα δηλαδή που εργάστηκα στη τράπεζα, όταν γύρισα στο πατρικό μας σπίτι, ο αείμνηστος πατέρας μου με ρώτησε ¨πως ήταν η πρώτη μου μέρα στη δουλειά και φυσικά αν μου αρέσει το αντικείμενο της δουλειάς μου".

Η αυθόρμητη και γεμάτη ενθουσιασμό τότε απάντησή μου ήταν - πως ναι, και βέβαια μου αρέσει γιατί έχει να κάνει με γραφομηχανές και κομπιούτερ.

Η απάντηση και η συμβουλή του πατέρα τότε, ενός πατέρα που λόγω κατοχής, μπορεί να μην πρόλαβε να τελειώσει σχεδόν ούτε τη Τρίτη Δημοτικού, ωστόσο οι εμπειρίες της ζωής του και τα διδάγματά του, ήταν τόσο εύστοχα και "μπροστά για την εποχή του" - που μου απάντησε πως "εφόσον σου αρέσει θα πας καλά και θα τα καταφέρεις. Εάν όμως με το πέρασμα των χρόνων κάποια στιγμή, νιώσεις ότι κουράστηκες, τότε αμέσως να "κατέβεις από το πλοίο", γιατί και αποδοτικός δεν θα είσαι, και ουσιαστικά δεν θα έχεις να προσφέρεις τίποτα άλλο παραπάνω - και θα κουράσεις και τον κόσμο που εξυπηρετείς.¨

Με τα χρόνια που πέρασαν και τώρα που δεν είναι πια κοντά μου, καταλαβαίνω όλο και περισσότερο πόσο δίκιο είχε, διότι πολύ απλά εάν δεν αγαπάς το οτιδήποτε κάνεις στη ζωή, ούτε ευτυχισμένος θα είσαι και βέβαια ούτε θα πετύχεις.