Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ.

 

Αλήθεια αγαπημένοι μου φίλοι πόσοι από όλους εμάς, δεν "έχουμε γυρίσει το μυαλό μας βραδιές και βραδιές πίσω" μια ολόκληρη ζωή, στις ευτυχισμένες εκείνες στιγμές του παρελθόντος που ζήσαμε με τους δικούς μας ανθρώπους, γονείς, φίλους και συγγενείς, και έμειναν για πάντα "χαραγμένες" στη μνήμη και τη ψυχή μας.

Τότε που είμασταν παιδιά ακόμη και ήταν όλα ξέγνοιαστα γύρω από τη δική μας ζωή και τη μέχρι τότε πορεία της. Και την ευθύνη για τις όποιες αποφάσεις την έπαιρναν κάποιοι άλλοι μεγαλύτερης ηλικίας από εμάς.

Και μοναδική μας έννοια και φροντίδα ήταν η μόρφωσή μας και οι σχολικές καθημερινές μας υποχρεώσεις. Τότε που σαν παιδιά και το σχολείο ακόμη το θεωρούσαμε βαριά πνευματική εργασία. Μη γνωρίζοντας βεβαίως - τα επόμενα στάδια της σκληρής ζωής. 

Αλλά σίγουρα με το πέρασμα των χρόνων,  διαπιστώσαμε ότι οι σχολικές μας υποχρεώσεις - που τότε τις θεωρούσαμε αγγαρεία - "ήταν η Πρεσβεία που μας χορήγησε το διαβατήριο" για να εισέλθουμε στη κανονικότητα της Ζωής, αναλαμβάνοντας εμείς οι ίδιοι τις ευθύνες της. Για μια καλύτερη Ζωή, επαγγελματική αποκατάσταση και ευτυχισμένες καταστάσεις.

Μια ζωή που όσο περνούν τα χρόνια γίνεται όλο και πιο κουραστική όλο και πιο προβληματική. Και διστακτική επίσης για το τι μας περιμένει την επόμενη στιγμή. Πρέπει όμως να τη ζήσουμε. Η προσπάθεια αξίζει, το κορμί μας προσπαθεί να αντέξει, το μυαλό μας σχεδιάζει και οργανώνει, ένα ταξίδι στο όνειρο.