ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΟ ΦΡΑΓΚΙΟΥΔΑΚΗ - ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ...

 

Υπάρχουν κάποιες ώρες και δυσάρεστες στιγμές, που πραγματικά νιώθω τελείως αδέξιος, για να επιλέξω τις κατάλληλες λέξεις και να εκφράσω απόλυτα τα αισθήματα λύπης που νιώθω, για την απώλεια αγαπημένων μου προσώπων όπως ο αείμνηστος Γιώργος Φραγκιουδάκης από τον Άγιο Θωμά και εκ των συνεργατών του πατέρα μου Νίκου Καδιανού για μια διετία 1987 - 88 στο κέντρο "Κρητικό Κονάκι" του Γ. Γρύλλου.

Με τον αείμνηστο όσο και αν δεν θέλω να το πιστέψω Γ. Φραγκιουδάκη, εγώ προσωπικά γνωριστήκαμε το 1982, όταν ο πατέρας μου εμφανιζόταν μαζί με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη στο κέντρο "Αγρίμια" και ο Γιώργος έπαιζε στο "Ακρωτήρι" μαζί με τον αείμνηστο Πέτρο Καρμπαδάκη τότε.

Από τη πρώτη στιγμή της γνωριμίας μας, υπήρξε μεταξύ μας ένας σεβασμός και ένα "δέσιμο" που δεν σταμάτησε, όσο και αν μας χώρισε η απόσταση Αθήνα - Κρήτη όπου ζούσε μόνιμα. Έχω γράψει και άλλες φορές πως η καλλιτεχνική πορεία του πατέρα μου αποτελεί για εμένα "διαβατήριο" για να αποκτήσω δυνατές φιλίες με σπουδαίους ανθρώπους του Κρητικού μουσικού πολιτισμού. Έτσι λοιπόν και κατά αυτόν τον τρόπο θεμελιώθηκε και η φιλία μου με τον Γ. Φραγκιουδάκη του Ιωάννη και της Ισμήνης που από σήμερα, θα τον έχουν για πάντα στην αγκαλιά τους.

Πριν δύο χρόνια περίπου έγραψα ένα κείμενο, αναφερόμενος στην όμορφη και αξέχαστη διετή συνεργασία του Γιώργου με τον πατέρα μου. Έτυχε αυτό το κείμενο να το διαβάσει η σύζυγός του κ. Εύα - του το διάβασε και με πήρε τηλέφωνο, τότε ο ίδιος για να μιλήσουμε και να ξανά θυμηθούμε εκείνα τα παλιά όμορφα χρόνια. Από εκείνη τη στιγμή, δεν σταματήσαμε να επικοινωνούμε.

Πέρυσι λοιπόν το Πάσχα τον πήρα τηλέφωνο για να του ευχηθώ, και επάνω στη κουβέντα του ζήτησα να καταγράψω μία συνομιλία σχετικά με τη μουσική του, αξιοπρόσεκτη καριέρα.

Μου είπε: "Από εβδομάδα". Την επόμενη εβδομάδα που τον πήρα τηλέφωνο έτυχε να είναι στο νοσοκομείο. Του είπα όποτε μπορέσεις Γιώργο μου και η απάντησή του "μπορώ και τώρα παιδί μου". Με αυτή τη μεταξύ μας συνομιλία και τα δύο βίντεο τον αποχαιρετώ λέγοντάς του: "Αν είναι ο Χάρος μερακλής, θε να του τραγουδήσεις, σε μια άλλη καλύτερη ζωή ίσως ξαναγυρίσεις...

Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια Φραγκιουδάκη, και ας είναι ελαφρύ το Αγιοθωμιανό χώμα που θα σε αγκαλιάσει για πάντα.