ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΗ!!!`

Κάθε χρόνο φίλοι μου την ημέρα της ονομαστικής μου γιορτής, συγκεντρώνονται τουλάχιστον τα τελευταία 11 χρόνια, οι κοντινοί φίλοι, συγκάτοικοι, γνωστοί, βοηθοί, για να μου προσφέρουν και να "δημιουργήσουν" μια διαφορετική από τις καθημερινές μου ημέρες - ημέρα, και να με κάνουν να νιώσω όμορφα και όχι μοναχικά.

Έτσι έγινε λοιπόν και εχθές, όπου συγκεντρωθήκαμε, στο σπίτι του Νίκου και της Ζάνας, η γνωστή παρέα αυθόρμητα και μη οργανωμένα, αλλά έτσι και αλλιώς όπως λέει και ο Λαός μας τις περισσότερες φορές τα αυθόρμητα είναι και τα καλύτερα, για να γιορτάσουμε, και να πιούμε έναν καφέ και ένα κρασί στην υγειά μου. Και να νιώσω όμορφα.

Και τα κατάφεραν όλοι οι φίλοι, να με κάνουν να το νιώσω αυτό από το πρωί εχθές. Ίσως να ήταν η φετινή η καλύτερη ονομαστική γιορτή, από όσες έχω βιώσει μαζί τους. Όλα τα πράγματα, οι καταστάσεις, οι μετακινήσεις και τα γεγονότα, οι δικές σας οι ευχές των φίλων μου από ιντερνέτ, εξελίχθηκαν κατά θέληση Θεού και δύναμη ανθρώπων, "πήγαν τόσο στρωτά και όμορφα" ώστε η χθεσινή μου ημέρα να "πλημμυρίσει από αγάπη" και συγκίνηση για εμένα.

Ξεκινήσαμε τόσο υπέροχα από το πρωί φίλοι μου με τον εκκλησιασμό μου, αργότερα τα καφεδάκια των ευχών, και το βράδυ στο τελείωμα της ημέρας με μία συνάντηση φίλων τολμώ να πω, που είχε πολύ κέφι, ζωντάνια και μια μεγάλη έκπληξη για εμένα.

Έχω πει πολλές φορές μέσα από τα κείμενά, πως για να γράψω κάτι ή να περιγράψω μια κατάσταση, πρέπει το ίδιο το γεγονός, να "αγγίξει" εμένα τον ίδιον στη καρδιά και το μυαλό.

Για να μπορώ αυτά τα λόγια και τις σκέψεις που θα γράψω να "βγουν" καθαρά μέσα από τη ψυχή μου, και να εννοώ πραγματικά και αληθινά το κόμμα και τη τελεία που θα βάλω μέσα στη πρόταση του κάθε κειμένου που θα γράψω για να αποτυπώσω γνήσια και αληθινά τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.

Και αυτό είναι κάτι που όλοι εσείς οι φίλοι μου το σέβεστε και το ακολουθείτε χρόνια τώρα και σας ευχαριστώ από καρδιάς για αυτό.

Εκτός λοιπόν από τη γνωστή παρέα, που πάντα προσπαθεί να κάνει το καλύτερο για να περάσω όμορφα, (Ζάνα, Αντώνης, Χρυσούλα, Κυπαρισσία, Μιχάλης, Θεοδώρα), εχτές είχα την ιδιαίτερη και ξεχωριστή τιμή, να έρθει για να μου ευχηθεί και η οικογένεια του πατρός Μενέλαου Κουκουλή. Όπου μου πρόσφερε τόσο μεγάλη χαρά η παρουσία του και γέμισε τόσο πολύ τη ψυχή μου, που δεν βρίσκω λόγια - λέξεις - προτάσεις για να το περιγράψω στην ακριβή  ψυχική και συναισθηματική αξία του για εμένα. Πραγματικά μου χάρισε τον Κόσμο ολόκληρο, από εδώ που βρίσκομαι ως και το άπειρο, εάν και εφόσον αυτό μπορεί να προσδιοριστεί.

Και γιατί έγινε αυτό φίλοι μου; Αρχικά πριν λίγο καιρό, είχα γνωριστεί με τον γιο του τον Κωνσταντίνο, που μας βλέπετε μαζί στη φωτογραφία της αρχής αυτού του άρθρου. Ο οποίος είναι ένα παιδί εφηβικής ηλικίας, που από τη πρώτη στιγμή που τον αντίκρισα μπροστά μου, μπήκε μέσα στη καρδιά μου. Και μίλησε μέσα στη καρδιά μου, διότι είναι ένας έφηβος, με όρεξη για ζωή και προσπάθεια για μάθηση και γνώση, ευγενικό - ευαίσθητο - ταπεινό παιδί. Γεμάτος όνειρα όπως όλοι οι νέοι σε ετούτη τη ζωή.                                                                            Χάρις λοιπόν στον Κωνσταντίνο, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω και τους γονείς του, τον πατέρα Μενέλαο και τη μητέρα Ασημίνα. Ένας τέτοιος χαρακτήρας ξεχωριστού για την εποχή μας εφήβου προϋποθέτει και τους ανάλογους γονείς. Διότι ο χαρακτήρας ενός παιδιού κατά τη γνώμη μου διαμορφώνεται μέσα από την ίδια την οικογένεια.

Έχω γράψει πολλές φορές όμως και έναν άλλο παράγοντα. Από τον οποίο αντλώ δύναμη και κουράγιο μιας ολόκληρης ζωής. Πως η παρουσία εκπροσώπων επί της Γης του Θεού δίπλα μου, μου δίνει δύναμη για να συνεχίσω τη προσπάθεια της δικής μου ζωής.

Ο πάτερ Μενέλαος Κουκουλής λοιπόν είναι ακριβώς αυτό. Ταγμένος στον Θεό και το Ποίμνιό του και άρα και δική μου ελπίδα, ανακούφιση και παρηγοριά. Έτσι λοιπόν κατανοώντας αυτό μου το συναίσθημα ήρθε κοντά μου. Με αγκάλιασε, με ευλόγησε, μου μίλησε πατερικά και στοργικά, με δυνάμωσε να συνεχίσω τη προσπάθεια, όσο δύσκολη και αν είναι η ζωή μου. Γιατί είναι θέλημα Θεού και συμβουλή ιερέως.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που "θυσιάσατε" τον πολύτιμο χρόνο σας, για να εμψυχώσετε με τη παρουσία σας και τη καλοσύνη σας τον δούλου του Θεού Νικόλαο. Με κάνατε να νιώσω ευτυχισμένος.

Ξέρετε φίλοι μου οι ευκαιρίες στη ζωή, αυτήν εδώ που διαβιώνουμε με τα όποια συμφέροντα και πονηριά, για κάθε Αμέα να βρει σωστούς και απονήρευτους ανθρώπους, που να νοιάζονται για τον ίδιο και όχι το τι και πως θα κερδίσουν κάτι από τον ίδιο είναι μηδαμινές και ελάχιστες. Έχω βρει και εγώ. Μέσα σ' αυτούς όμως είναι και ο πάτερ Μενέλαος, γεμάτος καλοσύνη, που πάντα μέσα στη καρδιά για εμμένανε θα μείνει. Μακάρι να υπήρχε μία μηχανή τελευταίας τεχνολογίας, να απεικονίσει τη χαρά μου - όσο είσασταν κοντά μου. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ - ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!