Αγαπημένη Κυπαρισσία ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ σε ένα ολιγόλογο κείμενο αλλά τελείως μέσα από τη καρδιά μου για να σου πω ένα πραγματικά μεγάλο ευχαριστώ για τους παρακάτω σύντομους αλλά ουσιαστικούς λόγους:
- Στα 56 χρόνια συνεχούς αναπηρικής ζωής, τα τελευταία 14 είσαι συνέχεια δίπλα μου και σε καθημερινή βάση.
- Εχτές στα γενέθλια της Λυδίας, ήθελες να είμαι κοντά σου, μου το πρότεινες, το δέχτηκα - το οργανώσαμε μαζί με την υπόλοιπη παρέα, πλήρωσες τα έξοδα μετακίνησής μου, και ναι ήμουν και εγώ καλεσμένος σε μια τόσο ωραία εκδήλωση, αποδεικνύοντας και εγώ με τον δικό μου τρόπο ότι όπου με θέλουν είμαι πάντα εκεί.
- Κάθε Σεπτέμβρη που η Ζάνα συνήθως φεύγει για τη Χώρα της, εσύ με βοηθάς μαζί με την υπόλοιπη ομάδα ατόμων, να είμαι όρθιος και δημιουργικός.
Ξέρεις σε ένα άτομο εξαρτημένο για βοήθεια και η παραμικρή λεπτομέρεια δημιουργεί τη μεγάλη διαφορά. Διαφορά ουσιαστική και όχι φαινομενική. Μακάρι να υπήρχε μια φωτογραφική μηχανή του χρόνου για να σου αποτυπώσει με ακρίβεια, γιατί τα δικά μου λόγια μπορεί ίσως να σου φαίνονται υπερβολικά, πόσες φορές ντύθηκα και ξεντύθηκα γιατί κάποιοι ξέχασαν να με πάρουν στη χαρά τους στην οποία οι ίδιοι με είχαν καλέσει και τη τελευταία στιγμή προφανώς μετάνιωσαν.
Το μόνο που σας ζητάω από όλη τη μόνιμη και σταθερή παρέα είναι να είστε σταθερά πάντα δίπλα μου, γιατί πολύ απλά είστε η ασφάλειά μου.
Και πάλι ευχαριστώ - για πάντα μαζί χέρι - χέρι, στης ζωής το απρόσμενο λημέρι!
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου