Κάθε χρόνο φίλοι μου αγαπημένοι, έχω κάνει βαθιά μέσα στη ψυχή μου, ένα εσωτερικό τάμα - ανάτασης ελπίδας και προσευχής, να προσπαθώ να παρευρίσκομαι, όσο και αν αυτό μου είναι κινητικά δύσκολο, τις τέσσερις τελευταίες ημέρες πριν τη κορύφωση του θείου δράματος και την Ανάσταση του Χριστού μας - την αιώνια δηλαδή απόδειξη νίκης της Ζωής προς τον θάνατο, σε κάποιον κοντινό μου Ιερό Ναό, να προσεύχομαι όπως ο περισσότερος κόσμος, να ζητώ μετάνοια και να αποζητώ την αιώνια συγχώρεση.
Μέχρι τώρα κάθε χρόνο η δική του Πρόνοια και η βοήθεια των ανθρώπων που έχω δίπλα μου, συμβάλουν και ομονοούν ώστε να τα καταφέρνω.
Έτσι λοιπόν και εχθές Μεγάλη Τετάρτη - ημέρα τέλεσης του Ιερού Ευχελαίου βρέθηκα στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας Περιστερίου πήρα την ευλογία από τους ιερείς, νιώθοντας, συγκίνηση, δύναμη και ελπίδα, γιατί ας μην κρύβομαι πίσω από τις λέξεις, για έναν μοναχικά ξεχασμένων Αμέα - όπως εγώ - μόνιμη και μόνη ελπίδα είναι, μόνον ο Θεός και ο Χριστός μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου