ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ - ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!

 Εχτές αγαπημένοι μου φίλοι θα διαβάσατε, όσοι μου κάνετε τη τιμή και μου δίνετε την ευχαρίστηση να προσέχετε τις αναρτήσεις μου, για το ετήσιο μνημόσυνο της αείμνηστης Χρηστούλας Μακρύγιαννη και μητέρα της Κυπαρισσίας Μακρύγιαννη.

Το χθεσινό Ιερό Μυστήριο "έκρυβε" για εμένα μία ευχάριστη έκπλήξη. Που μου συμβαίνει για πρώτη φορά στα 54 χρόνια της ζωής μου και της αναπηρικής δραστηριότητάς μου.

Η τέλεση του μνημοσύνου έγινε από τη γνωστή πλέον σε όλους σας αδερφική μου φίλη Κυπαρισσία εδώ στην Αθήνα, και στην ενορία κοντά στο σπίτι μας, της Αγ. Τριάδος για να μου δώσει την ευκαιρία να παρευρεθώ και εγώ μαζί της, για να προσευχηθώ για τη ψυχή της μητέρας της αποκλειστικά και μόνο. Μια και λόγω κινητικών δυσκολιών δεν μπόρεσα να παρευρεθώ στη κηδεία της αείμνηστης και αγαπημένης μου Χρηστούλας.

Θα μου πείτε ή θα σκεφτείτε ίσως κάποιοι από εσάς: Ποιο το ξεχωριστό και ιδιαίτερο γεγονός;

Θα σας εξηγήσω αμέσως. Στα 54 χρόνια της ζωής μου το ξανά γράφω, ¨συντροφιά¨ με τη κινητική μου αναπηρία, μου δόθηκε η ευκαιρία να είμαι "τυπικά" καλεσμένος, σε πολλές γιορτές και γεγονότα ευχάριστα ή δυσάρεστα της ζωής. Και για "τα μάτια του Κόσμου", μου έλεγαν ότι εμείς θα σε βοηθήσουμε για παράδειγμα, να ανέβεις τα σκαλιά.

Σχεδόν πάντα όμως όταν έφτανε η ημέρα της γιορτής ή του οποιουδήποτε γεγονότος, και ενώ ήμουν έτοιμος να πάω ως καλεσμένος, και άρα η παρουσία μου θα τους "έδινε" χαρά υποτίθεται, άλλοι δεν σήκωναν τα τηλέφωνα και άλλοι μου έλεγαν μετά ότι με ξέχασαν για τη βοήθεια.

Όλα αυτα δικαιολογίες. Από κάποια στιγμή και μετά της ζωής μου, όλα ετούτα μου έγιναν μια απογοητευτική συνήθεια. Και μου προκαλούσαν πλέον αδιαφορία. Ποτέ μα ποτέ όμως, κάποιο κοντινό μου πρόσωπο δεν οργάνωσε κάποια τελετή - εκτός σπιτιού - για να είμαι βασικά και κύρια και εγώ παρών, όπως η Κυπαρισσία εχτές.

Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η αείμνηστη μητέρα της ζούσε μόνιμα στο Αλιβέρι, και όμως η Κυπαρισσία επέλεξε να γίνει μνημόσυνο και στην Αθήνα, για να είμαι παρών.

Ξέρετε τα πολλά λόγια είναι περιττα και οι λεπτομέρειες και οι πράξεις κάνουν τη διαφορά.

Για αυτό Κυπαρισσία μου χωρίς να το καταλάβεις, εχτές έγραψες μια μοναδική ιστορία στη καρδιά και της αναμνήσεις μου. Γιατί πολύ απλά κατάλαβες τα <<ΘΕΛΩ ΜΟΥ>>.

Ευχαριστώ από καρδιάς λοιπόν μαζί με εσένα, και όλα τα άτομα που συνεχώς είστε δίπλα μου. (Ζάνα - Αντώνη - Βάσω και Χρυσούλα), γιατί πολύ απλά με θέλετε μέσα στις ζωές σας.