Τα πόδια μου στέρησε ο Θεός, μα όχι το μυαλό μου,
και πίνω μόνο το νερό, κι όχι το φάρμακό μου!!!
* * *
Πάντα μα πάντα όμως είναι δίπλα μου, έστω και τη τελευταία στιγμή, γιατί ενώ η αναπηρία προήλθε από μηνιγγοεφαλίτιδα σε ηλικία 11 μηνών, και θα μπορούσε να μου τα "έχει στερήσει" όλα, αφήνοντάς με φυτό, μου στέρησε μόνο τα πόδια - κακιά στιγμή βέβαια, αλλά εάν υποθέσουμε ότι ήταν της μοίρας γραμμένο και της ζωής σταλμένο, να "τραβήξω" το συγκεκρινένο βασανιστικό δεν θα πω όχι μαρτύριο, ε τότε ναι μου άφησε το μυαλό - τη λογική σκέψη - και την αντοχή για να αντέξω τη ζωή που ο Ίδιος ο Κύριος και Θεός μας, μου χάρισε ως δώρο.
Και ναι χωρίς καμία εγωιστική τάση, είμαι περήφανος για τη προσπάθεια που καταβάλλω κάθε μέρα.
Για αυτό αγαπημένοι μου φίλοι, μην σταματάτε ποτέ να προσπαθείτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου