6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ kritiki-paradosi.gr - ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗ.

 

Το kritiki-paradosi.gr του καλού μας φίλου Γρηγόρη Αλυσσανδράκη οργάνωσε μία σπουδαία τιμητική εκδήλωση, τη Κυριακή 3 Μαρτίου στο ιστορικό κέντρο "ΖΟΡΜΠΑΣ" για να τιμήσει τον μεγάλο - σπουδαίο - και μοναδικό λυράρη Αλέκο Πολυχρονάκη. "Διότι οι σπουδαίοι πρέπει να τιμούνται εν ζωή". Και ο Αλέκος μας είναι σίγουρα με το δημιουργικό του έργο μία ανάλογη περίπτωση. Ο φίλος μας ο Αλέκος Πολυχρονάκης, έχει σίγουρα <<ανοίξει>> το δικό του κεφάλαιο μοναδικό στη Κρητική μας μουσική.

Όλοι αυτοί οι μουσικοί της εποχής του Αλέκου, είναι από μόνοι τους συνεχιστές και στυλοβάτες της Παράδοσης της Κρήτης, που όλοι αγαπάμε και τιμούμε. Διότι αλήθεια τι είναι οι παράδοση; Όπως είπε και ο κεντρικός παρουσιαστής της εκδήλωσης και εκ των κορυφαίων Κρητών Δημοσιογράφων κύριος Γιάννης Κριαράκης. Παράδοση είναι αυτός ο "υλικός και άυλος Πολιτισμός". Ο άυλος Πολιτισμός που είναι η μουσική μας, η ποίηση, οι μαντινάδες, το ριζίτικο τραγούδι, ο χορός.

Όλα αυτά διαμορφώνονται παραδίδονται και διασώζονται από τη μια γενιά στην άλλη. Και κατά αυτό τον τρόπο, διατηρούνται αναλλοίωτα με το <<πέρασμα>> των χρόνων. Πρέπει όμως και όλοι εμείς που τα παραλαμβάνουμε, κατά την ταπεινή μου άποψη, να τιμούμε, αυτούς που αγωνίζονται να τα διατηρήσουν. Όπως έπραξε και πράττει το "kritiki-paradosi.gr" του καλού μας φίλου Γρ. Αλυσσανδράκη.

Για αυτό και εμείς όλοι οι φίλοι του Αλέκου Πολυχρονάκη, βρεθήκαμε κοντά του, γιατί εκτιμούμε και σεβόμαστε τη μουσική προσφορά του.

Τον Αλέκο Πολυχρονάκη τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί φίλοι και συνάδελφοί του. Η πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως κ. Βασιλάκη. Ο πρόεδρος της Παγκρητίου Δημοσιογραφικής Ενώσεως κ. Γιάννης Κατσαράκης, ενώ τη τιμητική πλακέτα στον Αλέκο Πολυχρονάκη απένειμε ο επί χρόνια συνεργάτης του Νίκος Καραβιράκης.

Ο ένας λόγος που βρέθηκα με τη παρέα μου στην εκδήλωση ήταν ο Πολυχρονάκης. Το Βωριανό μας καμάρι και συνεργάτης του πατέρα μου για χρόνια. Ο άλλος λόγος εξίσου σημαντικός, ήταν ο Γρηγόρης Αλυσσανδράκης. Όπου σαν νέος ηλικιακά άνθρωπος με ανήσυχο ερευνητικό πνεύμα, ξέρει να τιμά, να σέβεται και να προβάλλει τη Παράδοση της Κρήτης μας και τους δημιουργούς της.

Μου δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία να συνομιλήσω με κάποιους σπουδαίους συντελεστές και προσωπικά μου πρότυπα, στην Κρητική Παράδοση - και καταγραφή μεταξύ των οποίων την κ. Φωφώ Ζουλάκη, τον προσωπικό φίλο, σπουδαίο δημοσιογράφο, και <<πηγή εμπνεύσεως>> για εμένα από τη δεκαετία του 1980 και μετά κ. Γιάννη Κριαράκη, και βέβαια τον ίδιο τον διοργανωτή - καλό φίλο και δάσκαλο για εμένα Γρηγόρη Αλυσσανδράκη.

Βαθιά συγκινημένος λοιπόν για αυτές μας τις συνομιλίες, και ευγνώμων διαβάστε τι μου είπαν για τον Αλέκο Πολυχρονάκη αλλά και τον αείμνηστο πατέρα μου Νίκο Καδιανό.

Γρ. Αλυσσανδράκης: <<Καλησπέρα Νίκο μου. Καλώς όρισες στο Κρητικό Κέντρο "ΖΟΡΜΠΆΣ". Σήμερα τιμούμε τον Αλέκο Πολυχρονάκη, για τη μεγάλη προσφορά του στη Κρητική μουσική Παράδοση. Είναι ένας καλλιτέχνης που έχει γλεντήσει τους Κρητικούς όσο λίγοι. Και στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Και με την "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ" - το δικό του Κρητικό κέντρο. Αλλά και με εμφανίσεις σε ολόκληρη τη Κρήτη και πολλές Χωρες εκτός Ελλάδας. Νομίζω ότι οι σπουδαίοι πρέπει να τιμώνται εν ζωή. Και για αυτό τον λόγο πήραμε την πρωτοβουλία να τιμήσουμε σήμερα τον Αλέκο Πολυχρονάκη. Θα σου δώσω και μία αποκλειστική πληροφορία, ότι σήμερα εκτός από τον Αλέκο Πολυχρονάκη, πήρα τη πρωτοβουλία να τιμήσουμε και τον Θωμά τον Χνάρη αλλά και τον Γιάννη τον Κριαράκη, οι οποίοι έχουν προσφέρει και αυτοί. Ο Θωμάς ο Χνάρης σαν χορευτής της Δώρας Στράτου - με τον Γιώργο Κόκκινο (Γιαλέ), οι οποίοι ήταν από τους πρώτους, που ήρθαν από τη Κρήτη και χόρεψαν με παραδοσιακη φορεσιά στην Αθήνα. Και για τα πενήντα χρόνια που είναι ιδιοκτήτης του Κρητικού κέντρου "ΖΟΡΜΠΑΣ" Ο Γιάννης Κριαράκης τριάντα πέντε χρόνια δημοσιογράφος και σκηνοθέτης στην ΕΡΤ. Με πάρα πολλές εκδηλώσεις - παρουσιάσεις - επιμέλειες σε πολύ σημαντικές στιγμές των Κρητικών της Αθήνας και όχι μόνο. Αυτό δεν το γνωρίζουν ότι θα γίνει σήμερα. Το μαθαίνεις εσύ πρώτος.>>

Φ. ΖΟΥΛΑΚΗ:<< Αυτή η τιμητική βραδιά που διοργανώνουν τα παιδιά - οι καλλιτέχνες φαντάζομαι, και την αφιερώνουν στον Αλέκο Πολυχρονάκη, σε αυτό τον μεγάλο καλλιτέχνη, σε αυτόν τον άνθρωπο που έδωσε τη ψυχή του και το <<είναι>> του για την Κρητική Παράδοση, ήταν ό,τι καλύτερο. Το περιμέναμε. Θέλαμε να το ζήσουμε, να το βιώσουμε. Οι παλιοί καλλιτέχνες πρέπει να τιμούνται και να βραβεύονται εν ζωή. Και όχι άμα <<φύγουνε>>. Είμαστε υποχρεωμένοι όλοι και έχουμε το χρέος, να είμαστε κοντά τους. Να τους ενθαρρύνουμε, να συνεχίζουν και να μεταλαμπαδεύουν, αυτό που αγάπησαν - στους νεότερους. Φαντάζομαι οι νεότεροι να ακολουθούν τα χνάρια τους. Και αυτό είναι που τους συμβουλεύω κάθε φορά που τους έχω κοντά μου. Να τους ακολουθούν. Να μην παραποιούν τη Κρητική μουσική. Να περπατούν στα ζάλα των παλιών και να προχωρούν. Και αυτό σημαίνει Παράδοση. Παραδίνω αυτό που έμαθα. Δεν το παραποιώ. Ούτε το εκ μοντερνίζω. Ούτε βάζω τύμπανα και ιστορίες, ούτε τίποτα. Έτσι όπως έπαιζαν οι παλιοί. Έτσι όπως έπαιζε ο Αλέκος ο Πολυχρονάκης. Ένας θαυμάσιος μουσικός. Ένας υπέροχος άνθρωπος. Που αξίζει κάθε βραβείο όχι μόνο από τον αποψινό διοργανωτή αλλά από πάρα πολλούς. Και εσύ (σαν Νίκος Καδιανός), είσαι απόγονος ενός άλλου μεγάλου της Κρητικής μουσικής. Είσαι μέσα στη Κρητική μουσική, βλέπεις και γνωρίζεις, τι γίνεται. Φαντάζομαι, να είσαι ευχαριστημένος με όλα όσα βλέπεις. Και να παρακαλούμε όλοι, ο Θεός να τους αναπαύσει όλους αυτούς και να μας ευλογούν και να μας <<φωτίζουν>> από εκεί επάνω να πάμε σε ίσιους και ενάρετους δρόμους. Σε Παραδοσιακούς δρόμους.>>

Γ. ΚΡΙΑΡΑΚΗΣ: <<Κοίταξε με δύο λόγια δεν περιγράφεται όλο αυτό που έζησα όλα αυτά τα χρόνια. Έχω μια ζωή που ασχολούμαι με τον Κρητικό Πολιτισμό. Πενήντα χρόνια και πάνω. Με τον πατέρα σου γνωριζόμουν πάρα πολλά χρόνια. Τον Αλέκο τον ξέρω από τη δεκαετία του 1980 και μετά. "Η Κρητική Παράδοση" είναι ένας θεσμός που πραγματικά τιμά τον Γρηγόρη τον Αλυσσανδράκη αλλά τιμά παράλληλα και τη Κρητική πολιτιστική μας κληρονομιά. Αυτό που κάνει σήμερα του αξίζουν πολλά εύγε. Έχει κάνει και στο παρελθόν. Αλλά η σημασία του πράγματος, είναι αυτό το μήνυμα που στέλνει. Οι σπουδαίοι να τιμούνται εν ζωή και όχι μετά θάνατο. Γιατί απολαμβάνουν και οι ίδιοι τη χαρά της τιμητικής αναφοράς. Και μπράβο του για άλλη μια φορά. Και σε εσένα σου εύχομαι να έχεις καλή δύναμη, καλό κουράγιο. Να θυμάσαι τον πατέρα σου. Σου αξίζουν πολλά εύγε. Γιατί παρακολουθείς από κοντά και ασχολείσαι, με αυτό που λέγεται: Κρήτη - Πολιτισμός - και Άνθρωποι.>>

Α. ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ: <<Η πορεία μου στη μουσική. Εγώ ήμουν πλακάς κατά αρχήν. Εγώ δεν είχα σκοπό να γίνω λυράρης. Έβγαζα πολλά λεφτά εγώ τότε. Αλλά είχα αγάπη με τη λύρα και έτσι την έμαθα. Και σιγά - σιγά με ξεμυαλίσανε και μπήκα στο χώρο. Και παράτησα τα άλλα. Από εκεί και πέρα η καριέρα - προχωρούμε σιγά - σιγά. Παρά πολλές όμορφες στιγμές στα γλέντια ξεχωρίζω. Μια ζωή επάνω στο πάλκο ήμουν "άλλο πράγμα". Με τον πατέρα σου βέβαια, τον Καδιανό - εγώ τον άκουγα - γιατί ήμουν μικρό παιδάκι. Τον πατέρα σου τον θεωρούσα δικό μου άνθρωπο. Γιατί κοντά στον πατέρα σου μεγάλωσα και εγώ. Ήταν δίπλα τα σπίτια μας στο χωριό. Και ήταν το κάτι άλλο - για εμένα. Δεν του πήγαινα εγώ κόντρα του μπαμπά. Γιατί ήξερα ότι είναι μερακλής και παίζει "και ωραία πράγματα". Στην "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ" όλα τα νέα παιδιά έρχονταν εκεί. Άλλοι λυράρηδες - άλλοι λαουτιέρηδες. Μαθαίνανε τότε και βλέπανε με τι τρόπο γλεντάω τον κόσμο. Όλα ήταν ωραία. Όταν κάνεις μια δουλειά - πρέπει να τη κάνεις καλά. Αλλιώς μην τη κάνεις καθόλου.>>

Β. ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ: <<Είναι πάρα πολύ μεγάλη η τιμή που παίζω μαζί με τον Αλέκο τον Πολυχρονάκη. Είμαστε σχεδόν μέρα παρά μέρα μαζί. Παίζουμε με τον Αλέκο σχεδόν δεκατρία χρόνια. Πέρασε ο καιρός και χαμπάρι δεν πήραμε. Δεν έχω λόγια για αυτόν τον άνθρωπο πραγματικά. Είναι πατέρας - φίλος - αδελφός. Είναι η καθημερινότητά μου. Και εμένα και των φίλων μας όλων. Πάνω στο πάλκο σου μεταδίδει την εμπειρία του. Ακόμα και στο πρώτο σκοπό που θα παίξει. Το πρώτο του άκουσμα το ύφος - και ο ήχος του σε μαγεύουν τόσο πολύ. Σου δίνουν εικόνες της "παλιάς Κρήτης". Των γλεντιών και των μερακλήδων εκείνης της εποχής. Του Ηρακλείου εκείνης της εποχής, και όλης της Κρήτης γενικότερα. Είσαι πραγματικά μαγεμένος και νομίζεις ότι έχεις αποκτήσει εμπειρία δεκάδων χρόνων. Είναι κάτι μαγικό αυτό το πράγμα.>>

Δ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: <<Εγώ είμαι πολύ ευτυχής που τον γνώρισα, και αυτό ήταν η αιτία η Κρητική μουσική. Γνώρισα τον Αλέκο Πολυχρονάκη, τον πατέρα σου τον Νίκο τον Καδιανό, τον Πεντάρη τον Αρτέμη τον ήξερα από πιο παλιά και συνεργαστήκαμε, και έγινε αιτία αυτό και έπαιξα με πολλούς Κρητικούς δημιουργούς επάνω στο πάλκο. Και νιώθω από τους τυχερούς που τους έχω μέσα στη καρδιά και τη θύμησή μου. Αυτό που έχω κρατήσει από τον Αλέκο είναι ο επαγγελματισμός. Ο Αλέκος ήταν άψογος επαγγελματίας. Και πολύ υπεύθυνος σε αυτό που έκανε. Όπως και ο πατέρας σου ο Νίκος ο Καδιανός, ήταν πολύ υπεύθυνος παίκτης και εκτελεστής. Και σαν "αρχηγός" στο πάλκο επάνω, έβαζε τη <<δικιά του πινελιά>>, όλο ζωή.>>

Την τιμητική πλακέτα στον Αλέκο Πολυχρονάκη έδωσε ο επί χρόνια συνεργάτης του λαουτιέρης Νίκος Καραβιράκης ο οποίος είπε κατά την ώρα της απονομής:

<<Ένα κεφάλαιο από τη καλλιτεχνική μου πορεία, σε εισαγωγικά το καλλιτεχνική, από τη πορεία μου ως μουσικό, είναι ο Αλέκος. Και το λέω με τιμή και το λέω με καμάρι, γιατί περάσαμε πάρα πολύ καλά. Και όσον αφορά τη Κρητική μουσική αλλά και τη παρέα όμως. Είναι άνθρωπος φιλόξενος. Είναι νομίζω η προσωποποίηση του μερακλή όσον αφορά τους συνεργάτες του. Και όταν λέω μερακλής το εννοώ. Γιατί το λέω αυτό. Γιατί ενώ παίζαμε όλο το βράδυ, και κοιμόμαστε στους Βώρους, το χωριό του. Στο σπίτι της μάνας του και του πατέρα του. Το πρωί σηκωνόταν και τραγουδούσε συνέχεια. Είμασταν κουρασμένοι, είχαμε πιει τον αγλέορα. Εμείς καθόμασταν και αυτός συνέχεια τραγουδούσε. Στο σπίτι του εδώ στην Αθήνα συνεχίζει και τραγουδάει. Νομίζω αυτό δεν θα το σταματήσει ποτέ. Έχουμε έναν <<ιδιαίτερο>> άνθρωπο μπροστά μας. Και τον λέω πραγματικά <<ιδιαίτερο>>, γιατί σε εμένα έδωσε πάρα πολλά. Καταρχήν είναι πολύ μεγάλος τραγουδιστής. Έχει τεχνική όσον αφορά τον τρόπο έκφρασης. Δεν είναι τυχαίο αυτό που κάνει. Για εμένα υπήρξε ένας ιδιαίτερος συνεργάτης. Αγαπητέ Αλέκο σε ευχαριστώ για ότι μου πρόσφερες.>>

Την εκδήλωση πλαισίωσε  χορευτικά ο Πολιτιστικός Σύλλογος "ΑΙΟΛΙΔΑ". Χοροδιδάσκαλοι: Άγγελος Τσαγδής Κοντογούρη Έρη.

Την τιμητική πλακέτα στον Θωμά Χνάρη απένειμε η πρόεδρος της "ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ κ. Βασιλάκη, η οποία αφού έδωσε συγχαρητήρια στους διοργανωτές της εκδήλωσης είπε για τον κ. Χνάρη.

<<Είναι ένας άρχοντας της Κρήτης. Ήταν ο μεγάλος μας αδελφός. Εκείνα τα χρόνια το μόνο που μας ενδιέφερε, ήταν η αγάπη μας για τη Κρήτη. Είμασταν μαζί στο χορευτικό της ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ. Ήταν αυτός που μας προστάτευε, εμάς τα κορίτσια. Εκείνη την εποχή υπήρχε ένας σεβασμός. Κοιτάζαμε μόνο ότι είμαστε από τη Κρήτη. Και η ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ - είχε μία αίγλη τεράστια. Γιατί άνθρωποι σαν το Χνάρη είμασταν εκεί και δουλεύαμε και παλεύαμε για τον Πολιτισμό μας.>>

Ενώ τη τιμητική πλακέτα στον μεγάλο δάσκαλο της Δημοσιογραφίας Γιάννη Κριαράκη έδωσε ο Πρόεδρος της Παγκρητίου Δημοσιογραφικής Ενώσεως κ. Κατσαράκης.

Φίλε Γρηγόρη τελειώνοντας αυτό το περιγραφικό κείμενο καρδιάς εύχομαι ο Θεός να σου δίνει δύναμη για να τιμάς πάντα τους πρωτομάστορες και δημιουργούς της Κρητικής Πολιτιστικής Παράδοσης με τον δικό σου ξεχωριστό τρόπο. Και να θυμάσαι ένα πράγμα: 

Μέσα από τη Κρητική Παράδοση θα είμαι πάντα κοντά σου, γιατί λατρεύω και αγαπώ όλα τα κείμενά σου!!!

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ:

ΓΡ. ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗΣ - "ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΣΥΡΤΑ"

"Ο ΞΕΝΥΧΤΗΣ"

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΗΨΗ: ΧΡ. ΜΑΛΕΦΑΚΗ.

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ Ο ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ ΝΙΚΟΣ ΚΑΔΙΑΝΟΣ (Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ).