ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ.

 

Εύχομαι σε όλους τους αγαπημένους μας φίλους υγεία-χαρές-ευτυχία και αγαλλίαση ψυχής, πριν τη μεγάλη εβδομάδα και τη κορύφωση του Θείου δράματος με την Ανάσταση, που σημαίνει ελπίδα και δύναμη  για μια ζωή αληθινή γεμάτη ανθρώπους με ευαισθησίες γύρω μας.

Ξέρετε η λέξη Ανάσταση είναι αυτονόητο πως δεν μπορεί να σημάνει για τον καθένα μας τίποτα από μόνη της, εάν  εμείς οι ίδιοι δεν κατανοήσουμε το βαθύτερο νόημά της μέσα στις ψυχές μας.

Εάν δεν μάθουμε να προσφέρουμε άδολα και άσκοπα στους συνανθρώπους μας. Δεν έχει σημασία αγαπημένοι μου το είδος της προσφοράς οικονομικό ή άλλο, αλλά η πρόθεση να προσφέρουμε, όπου και όταν το απαιτούν οι καταστάσεις γύρω μας. Αρκεί η ανάγκη να είναι πραγματική και όχι υποκριτική.

Ανάσταση για κάποιον μπορεί να είναι και η οικονομική εξασφάλιση για κάποιον άλλο όμως μπορεί να είναι και η  φυσική παρουσία κάποιου δίπλα του, όπου με τα λόγια - το μυαλό - τη σκέψη - και τη μεθοδολογία μπορούμε να βοήθησουμε να βρεθεί η άλλη λύση.

Σε καμία περίπτωση όμως η χρησιμότητα του οποιουδήποτε κοντά μας, δεν σημαίνει ή δεν πρέπει να σημάνει την εκμετάλλευσή του και την απομάκρυνσή του όταν λυθούν τα προβλήματά μας.

Ξέρετε μετά από πέντε δεκαετίες σκληρής αναπηρικής πραγματικότητας, έμαθα και μαθαίνω ακόμα, πως έχω ανάγκη  και το μυρμήγκι διπλα μου για να μπορώ να υπάρχω. Ξέρω και εγώ και οι άνθρωποι που είναι σταθερά τα τελευταία χρόνια δίπλα μου, πως πολλές φορές από φόβο και ανασφάλεια γίνομαι υπερβολικός και νευρικός. Κανείς όμως δεν με ρώτησε ποτέ  πως νιώθω πραγματικά μέσα μου, και βέβαια κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τα προβλήματά μου, γιατί απλά δεν τα περνά ο ίδιος. Ξέρω όμως επίσης πως ποτέ δεν "κλείνω πόρτες" που κάποια στιγμή μπορεί να μου φανούν χρήσιμες στο μέλλον.

Πολλές φορές μου έχουν πει ότι είμαι βάρος, γιατί όποιος είναι δίπλα μου, είναι συνέχεια περιορισμένος σε ένα σημείο. Δεκτό και  αυτό αφού έτσι είναι η ζωή μου. Ξέρω όμως το λέω και το εννοώ ξεκάθαρα, πως δεν κρατάω κανένα δίπλα μου με το ζόρι.

Έχω πλήρη αντίληψη της πραγματικότητας και των προθέσεων και όταν καταλάβω ότι κάποιος κουράστηκε από εμένα, τότε κάνω εγώ το πρώτο βήμα και φεύγω από κοντά του, αφήνοντάς του το πεδίο δράσης ελεύθερο. Επειδή όμως η ζωή έχει πολλές αναποδιές και γυρίσματα, όταν θα έρθει η ώρα - γιατί θα έρθει, μην γυρίσει να με ξανά ψάξει, γιατί απλά αυτός ή αυτή θα γυρνάει στους δρόμους, και εγώ από αξιοπρέπεια σεβόμενος τον εαυτό μου και τους γύρω μου, δεν θα έχω επιστροφή...