Και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος με αξίωσαν οι εορτάζοντες Άγιοι να βρω τον τρόπο, αν και δεν μπόρεσα για προσωπικούς λόγους να πάω ο ίδιος, να στείλω τη Ζάνα τον άνθρωπο που με φροντίζει, να ανάψει ένα κερί υπέρ υγείας, όχι μόνο δικιάς μου αλλά και όλων των φίλων και των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά μου και με βοηθούν.
Κάθε χρόνο αγαπημένοι μου φίλοι, την ημέρα που πανηγυρίζει ο συγκεκριμένος Ιερός Ναός, νιώθω μια τεράστια συγκίνηση, γιατί θυμάμαι έτσι σαν ανάμνηση παλιά τον αγώνα που κάναμε όλοι μαζί οι Περιστεριώτες, για να θεμελιώσουμε τον συγκεκριμένο Ιερό Ναό, με την οικονομική βοήθεια - ενίσχυση του Δήμου Περιστερίου, η οποία ξεκίνησε όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι επί Δημαρχίας του αείμνηστου Δημήτρη Φωλόπουλου, της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου αλλά και από το οικονομικό υστέρημα όλων σχεδόν των κατοίκων του Δήμου μας.
Θυμάμαι με συγκίνηση εκείνα τα αξέχαστα μα όμορφα από πλευράς ευαισθησίας χρόνια, όπου όλοι μαζί είχαμε γίνει "μια γροθιά" - ακόμα και εγώ με το αναπηρικό καροτσάκι και συνοδό πάντα την αείμνηστη μητέρα μου, γυρίζαμε σε κάθε σπίτι με το μπλοκ αποδείξεων στα χέρια για να συγκεντρώσουμε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό και να θεμελιώσουμε το συγκεκριμένο Ιερό Ναό.
Τον οποίο Ιερό Ναό, τον ξανά θεμελιώσαμε, για δεύτερη φορά, γιατί όπως θα θυμούνται σίγουρα οι παλιότεροι ο πρώτος λυόμενος Ναός είχε καταστραφεί ολοσχερώς από πυρκαγιά.
Όλα αυτά λοιπόν για εμένα φίλοι μου σημαίνουν αναμνήσεις μιας ζωής στη παλιά μου γειτονιά των παιδικών μου χρόνων.
ΑΧ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ, ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑ ΖΗΣΩ!!!
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου