Για αυτό φίλοι μου στις προσευχές μας ας ζητάμε μόνο την υγειά μας, και ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να είναι κοντά μας. Ξέρετε όλοι σας πολύ καλά και ειδικά όλοι εμείς που αντιμετωπίζουμε προβλήματα υγείας, άλλοι μόνιμα άλλοι προσωρινά πως δυστυχώς έχουμε περάσει στην εποχή του λεγόμενου για εμένα "παρτακισμού" σε πλήρη αντίθεση με τις αξέχαστες δεκαετίες 1970 - 1980, όπου κυριαρχούσε και ο ανθρωπισμός.
Και το ενδιαφέρον του ενός γείτονα για το πρόβλημα του άλλου και αντίστροφα. Αλήθεια ποιος από εμάς τους μεγαλύτερους πλέον σε ηλικία, μπορούμε να ξεχάσουμε την ολοκληρωμένη έννοια και ενδιαφέρον των συγκατοίκων μας στις "παλιές γειτονιές" με τις ισόγειες μονοκατοικίες, όπου όλοι τους ήξεραν όλους και όλοι έτρεχαν για όλους. Για να μην θυμηθώ ακόμα καλύτερα τα Κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια και τις "βεγγέρες ρεφενέ" από σπίτι σε σπίτι.
Για πείτε μου εσείς οι πιο μοντέρνοι και νεότεροι, πόσοι από εσάς ξέρετε τα ονόματα των συγκατοίκων σας στο διπλανό από εσάς διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας;
Ο Χριστός μας δίδαξε τη κοινοκτημοσύνη, όχι την αδιαφορία και το να περνάω εγώ καλά.
Να προσευχόμαστε για υγεία γιατί είναι το σημαντικότερο αγαθό σε αυτή τη ζωή. Γιατί αν δεν την έχουμε ποιος θα μας φροντίσει και κυρίως πόσο θα μας κοστίσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου