ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ.

 

1980-81 Απρίλιος. Αποκτώ τη πρώτη μου γραφομηχανή σαν αυτή περίπου της συγκεκριμένης φωτογραφίας με ελληνικό βέβαια πληκτρολόγιο, και από την επόμενη σχολική χρονιά στο δημοτικό σχολείο της κ. Γιούλας Σταμέλου, αρχίζω να συμμετέχω στην έκδοση και καλά της μικρής τετρασέλιδης σχολικής εφημερίδας μας, την οποία μάλιστα την τυπώναμε με τη βοήθεια των δασκάλων μας στο σχολείο και μάλιστα σε τυπογραφείο υποτυπώδες από γλυκερίνη.

Ήταν μια διαδικασία η οποία μου άρεσε πάντα γιατί έτσι και μόνο έτσι μπορούσα να εκφράσω τις σκέψεις μου μέσα από μικρά, και αργότερα στο Γυμνάσιο και το Λύκειο μεγαλύτερα και πιο εμπεριστατωμένα κείμενα. Μάλιστα,  θυμάμαι πως το εφημεριδάκι στο δημοτικό το πουλούσαμε σε συγγενείς και φίλους έναντι του φοβερού αντιτίμου της μίας δραχμής, και με τα "φοβερά εκδοτικά έσοδα" όλης της σχολικής χρονιάς, κάναμε ένα δώρο στη καθαρίστρια του σχολείου, και με τα υπόλοιπα αγοράζαμε λουκουμάκια - κουλουράκια και άλλα πράγματα τα οποία προσφέραμε ως δώρο στις καλόγριες στο μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου στη Λυκόβρυση όπου πηγαίναμε κάθε χρόνο μία εκδρομή, και αντίστοιχα οι ίδιες μας έδιναν ως δώρο, σταυρούς, εικόνες, βιβλιαράκια.

Το ίδιο συνεχίστηκε και αργότερα στο ιστορικό γυμνάσιο της καρδιάς μου - "Τα εκπαιδευτήρια του αείμνηστου Θόδωρου Παπαχαραλάμπους", όπου μαζί με την επίσης αείμνηστη σύζυγό του, και αγαπημένη φιλόλογο - καθηγήτρια  - Αικατερίνη (Καίτη) Παπαχαραλάμπους, εκδίδαμε το περιοδικό: "ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ". Το ίδιο και στο 7ο Λύκειο Περιστερίου αργότερα.

Την αρχική ιδέα να ασχοληθώ και να μάθω αργότερα υπολογιστή μου πρότεινε ο θείος μου ο Κώστας ο Καδιανάκης - παλιός χωροφύλακας ο οποίος με συμβούλευε επί λέξει: "Παιδί μου η τεχνολογία προχωράει, εσύ να κοιτάξεις να μάθεις γραφομηχανή και υπολογιστή, γιατί βλέπω εγώ συναδέλφους μου που τα μαθαίνουν και κάνουν μετατάξεις στα γραφεία και εξελίσσονται ιεραρχικά.

Πράγματι η Ιστορία τον δικαίωσε. Στις 2 Νοεμβρίου του 1995, πρώτη ημέρα εργασίας μου στην ΕΤΕ (ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 164 - ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ), η πρώτη εργασία που έμαθα ήταν να γράφω με καρμπόν, υπηρεσιακά κείμενα σε ηλεκτρονική γραφομηχανή "OLYMPUS", όπου δεν με δυσκόλεψε καθόλου, γιατί ήδη ήμουν εξοικειωμένος με το πληκτρολόγιο από παλιά. Και η δεύτερη εργασία που έκανε ήταν στον υπολογιστή της τότε προϊσταμένης μου Μαρίας Μητσιάρη - μία ενημέρωση βιβλιαρίου συναλλάγματος με τη περιβόητη τότε διαδικασία on line ¨5231¨.

Βέβαια για να είμαι ειλικρινής τα χέρια μου έτρεμαν σαν το ψάρι έξω από το νερό, από την αγωνία αλλά τελικά τα κατάφερα. Το 1996 απέκτησα και τον πρώτο δικό μου υπολογιστή (486), και από τότε ασχολούμαι συνέχεια με αυτό το αντικείμενο για το οποίο ζω και υπάρχω στη κυριολεξία όμως. Γιατί απλά χωρίς αυτά δεν θα μπορούσα να έχω καταφέρει κάτι στη προσωπική μου ζωή.