ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΑΝΤΑ ΘΕΙΑ ΜΟΥ!!!

 

Έχω γράψει πολλές φορές με κείμενά μου στο παρελθόν αγαπημένοι μου φίλοι πως η απόσταση της διαμονής και μόνιμης κατοικίας μου στην Αθήνα, αποτελούν “τροχοπέδη” στο να μπορώ να συναντηθώ με κάποιους συγγενείς μου. 

Λίγο η δική μου δύσκολη κινητική κατάσταση λίγο το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι συγγενείς από το σόι του πατέρα μου ζουν εκτός Αττικής, με έχει κάνει πολλές φορές να νιώθω μοναξιά και οικογενειακή απομόνωση. 

Βέβαια θα μπορούσα να γράψω ότι όποιος θέλει μπορεί τουλάχιστον να πάρει ένα τηλέφωνο γνωρίζοντας τη δική μου κινητική αναπηρία και να μάθει νέα μου. 

Επειδή όλοι μεγαλώσαμε πια και εγώ τουλάχιστον γιατί μόνο τη δική μου άποψη και γνώμη μπορώ να διατυπώσω, δεν κρατώ κακία σε κανέναν, αλλά μέσα μου ενδόμυχα υπάρχει και θα υπάρχει πάντα το παράπονο και ένα βασανιστικό γιατί απομακρύνθηκαν όλοι μετά το θάνατο των γονιών μου και μόνο η θεία μου η Ελευθερία από τις Σέρρες και η ξαδέλφη μας η Αρετή Νικολιδάκη από το νέο Ηράκλειο Αττικής παίρνουν ένα τηλέφωνο για να μάθουν τι κάνω. 

Η πολύ αγαπημένη μου θεία Ελευθερία Γεωργιάδου δεν σταμάτησε ποτέ να επικοινωνεί μαζί μου τηλεφωνικά και να μου λέει πάντα παρά τα όποια προβλήματα υγείας έχει, πως όταν βρεθεί στην Αττική, θα έρθει να με δει. 

Της δόθηκε λοιπόν η δυνατότητα εχτές για ευχάριστο προσωπικό οικογενειακό λόγω να έρθει στην Αθήνα, και σήμερα να έρθουν οικογενειακώς επίσκεψη στο σπίτι μου. 

Νιώθω ειλικρινά το γράφω αυτό αγαπημένοι φίλοι σαν να ξανά γεννήθηκα μέσα σε μία οικογένεια, σαν να μου χάρισαν τον Κόσμο όλο. 

Ποιος από εμάς αλήθεια και ειδικά ένας ανάπηρος, ανίκανος και ανήμπορος άνθρωπος όπως εγώ, δεν έχει την ανάγκη να νιώθει ότι τον αγαπούν και τον νοιάζονται συγγενικά του πρόσωπα; 

Την αγάπη τη δίδαξε πρώτος ο Χριστός μας. Λίγοι το κατάλαβαν, ακόμη λιγότεροι το εφάρμοσαν. 

Θεία μου αγαπημένη Ελευθερία και αγαπητά μου ξαδέρφια, σας γράφω ξεκάθαρα πως έτσι όπως ένιωσα σήμερα συναισθηματικά μαζί σας, που μου έδωσες χαρά με τη παρουσία σου κοντά μου, σίγουρα είναι μετά από πολλές δεκαετίες η ΚΟΡΥΦΑΙΑ στιγμή της ζωής μου. Εύχομαι να σε έχει πάντα ο Θεός καλά. Ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου, τα παιδιά σου, που σε έφεραν κοντά μου. Σε ευχαριστώ που δεν <<έφυγες>> ποτέ από κοντά μου έστω και τηλεφωνικά. 

Έστω και αν απόψε είναι η τελευταία μέρα της δύσκολης ζωής μου, θα φύγω ευτυχισμένος με την ανάμνηση της δικής σου αγκαλιάς!!!