Καλύτερα όπως το έχω σκεφτεί τώρα τελευταία με πολλά απρόβλεπτα γεγονότα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη ζωή μου, να μην μιλάω, από το να λέω πράγματα, γνώμες και απόψεις που δεν πιστεύω, δεν μπορώ να επιχειρηματολογήσω, και δεν με εκφράζουν σαν χαρακτήρα και άνθρωπο.
Από την άλλη πλευρά και οι συνομιλητές μου, μην εκλαμβάνουν τη σιωπή μου ως αδυναμία απαντήσεως αλλά ως στάση αναμονής και αναγκαιότητας.
Ξέρετε τα ηφαίστεια μία φορά κάνουν έκρηξη και καταστρέφουν σχεδόν τα πάντα. Απειλή; Όχι βέβαια αγανάκτηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου