ΜΕ ΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΚΟΡΔΑΛΑΚΗ - ΑΜΟΙΒΑΙΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ.

1988-89 φίλοι μου στο Κρητικό κέντρο "ΓΟΡΓΟΝΑ" που τότε λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση των αείμνηστων αλλά αξέχαστους σε όλους μας Νίκου Σκευάκη και Ευτύχη Ντουντουλάκη.

Στη συγκεκριμένη φωτογραφία αυτού του άρθρου με τη συμπατριώτισσά μας μεγάλη τραγουδίστρια τόσο της Κρητικής μουσικής όσο και της Λαϊκής αργότερα Κατερίνα Σκορδαλάκη.

Μία ίσως κατά την εκφρασμένη μουσική γνώμη και άποψη του ίδιου του πατέρα μου γυναικεία φωνή με σπάνιο "μέταλλο και ηχόχρωμα", όπως χαρακτηριστικά έλεγε, που όποιο είδος μουσικής και αν τραγουδούσε στα χρόνια που εκείνος ζούσε, Κρητικό ή Λαϊκό, σίγουρα το έφτανε στην υψηλότερη κλίμακα ερμηνείας. Κάτι που νομίζω πως χωρίς αμφιβολία συνεχίζεται ακόμα και στις ημέρες μας.

Και βέβαια κανείς από εμάς τους παλιότερους ακροατές της Κρητικής δισκογραφίας, δεν μπορεί να ξεχάσει την εκπληκτική ερμηνεία και συμμετοχή της στο δίσκο με τίτλο  «Ξυλουρέικα» το 1978 μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη στη προ τελευταία του δισκογραφική δουλειά πριν το θάνατό του. Αν θυμάμαι καλά μετά από τόσα χρόνια ερμήνευσε τον αμανέ με τίτλο: "Κράτα καλό λογαριασμό".

Υπήρχε λοιπόν μεταξύ του πατέρα μου και της κυρίας Σκορδαλάκη ένας αμοιβαίος καλλιτεχνικός σεβασμός, διότι οι γυναικείες καλές φωνές κατά τη γνώμη του ήταν ελάχιστες εκείνη την εποχή, και ασφαλώς η κ. Σκορδαλάκη ανήκει σε αυτές.

Κατά τη γνώμη του ίδιου του πατέρα μου οι γυναικείες φωνές που εκείνος ξεχώριζε, ήταν η Ασπασία Παπαδάκη, η Λαυρεντία Μπαξεβάνη, η Κατερίνα η Σκορδαλάκη, η Τασούλα, η Εύα η Γρηγοράκη με την οποία συνεργάστηκε στα "ΑΓΡΙΜΙΑ" το 1982, και λίγα χρόνια πριν το τέλος της καριέρας του, η Στέλλα Μαρνελάκη, με την οποία συνεργάστηκε στο Κρητικό κέντρο "ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ" του Αλέκου Πολυχρονάκη.

Μία ζωή γεμάτη αναμνήσεις, επιτυχημένες συνεργασίες και αμοιβαίους επαγγελματικούς σεβασμούς. Δύσκολη κατάκτηση.